‘Wat vind jij, dat er met die Trump moet gebeuren,’ vraagt mijn zusje me onlangs. Even sta ik met mijn mond vol tanden. Dan krijg ik een lumineus idee: ‘Inmetselen in die muur van hem. Kan hij ook lekker bruin bakken…’ Mijn zus ligt dubbel van de lach ‘Ff Biden bellen!’ Ja, de Amerikanen zijn mooi klaar met die maniak. De Verenigde Staten gaan compleet uit hun dak. Ze doen hun naam niet langer eer aan. Hun gekoesterde eenheid is echt naar de maan. Verdeeldheid zaaien en opstand oogsten. Dat is wat Trump voor hen heeft gedaan.

Inmetselen, kan hij lekker bruin bakken!!!

‘Wat vind jij, dat er met die Trump moet gebeuren’ vraagt mijn zusje op de app, ‘Ik persoonlijk zeg: Gelijk opsluiten, het is een gevaarlijke gek. Geen dag langer wachten, hij is in staat tot een burgeroorlog….’

‘Geen kogel, hij moet wel lijden…,’ voegt ze er nog aan toe, mijn zusje, die geen vlieg kwaad doet, ‘Verder ben ik best lief, hoor.’

Dat brengt me op een idee. ‘Inmetselen in die muur van hem. Hebben de Amerikanen toch nog een beetje lol van dat bouwwerk. Kan hij ook lekker bruin bakken…’ Mijn zus ligt flauw van de lach. ‘Ff Biden bellen!’ tikt ze enthousiast terug, ‘Goed voorstel….’

Maar Heks maakt zich zorgen of hij wel in die muur past met dat dikke lijf en vooral dat enorme holle hoofd. ‘Het schrikt wel lekker af, natuurlijk, die akelige kop van hem. Geen weldenkend mens durft nog die grens over…..’

Trump wordt eruit gegooid bij de Deutsche Bank, steeds meer bedrijven trekken hun handen van de lijperd af. Hij kan niet meer facebooken, hij kan niet meer tweeten…… Hij lijkt eventjes van de aardbodem verdwenen. Heerlijk!

Maar: Vanavond staat Donald Trump pontificaal op het journal te blaten. Een week heeft hij zijn gezicht niet laten zien, maar hij is er weer. Terug van weggeweest. Als een kwaadaardig duveltje uit een pussydoosje.

Hij heeft het over de vreselijke heksenjacht, waar hij slachtoffer van is. Oh ja, die narcist vindt zichzelf natuurlijk weer zielig. Typisch. Bij het afscheid strooit hij kushandjes naar de verzamelde pers. Als de man niet zo gevaarlijk was, was het topvermaak!

Heks kijkt naar zijn plotsklaps gerimpelde oranje kop. Zo te zien heeft hij niet zo denderend geslapen de afgelopen week. ‘Deskundigen hebben mijn speech bekeken en ik heb helemaal niks raars gezegd vorige week,’ liegt hij door zijn tanden. Hij is natuurlijk op het matje geroepen. Aan banden gelegd, voorzover dat kan bij een ongeleid projectiel.

Toch blijft hij de boel opstoken met zijn suggestieve taalgebruik. ‘Ik wil geen geweld,’ roept hij vervolgens schijnheilig. Ja, geloof jij het?

Heks denkt, dat de man enorm geniet van de ravage, die hij aanricht. ‘Dat heb ik toch maar mooi voor elkaar,’ zie je hem denken.

Zijn volgelingen met hun complottheorieën zijn een klasse apart. Ze hebben de meest absurde ideeën en zijn op alles voorbereid. Tot aan de tanden bewapend vaak. Hele enge medemensen.

Griezelig om daar tussen te wonen. Heks krijgt een beetje medelijden met Amerikanen. Een klein beetje, want ze hebben die gek natuurlijk wel zelf aan de macht geholpen.

Hoewel? is dat zo? Of is het ook hiermee zo, dat alles wat hij over een ander beweert, in dit geval Biden, eigenlijk op hemzelf slaat? Heeft hijzelf 4 jaar geleden soms de verkiezingen ‘gestolen’?

4 jaar geleden…..

In een praatprogramma bij Jort Kelder zit de Amerikaanse ambassadeur. Een enigszins opgeblazen kerel. Wat een kwibus. Een kwibus bij een kwibus aan tafel. Twee kwibussen op een rij. Jort en hij.

Tot mijn verbazing begint de ambassadeur de bestorming van het Capitool enorm te bagatelliseren. Het is echt om te gillen. ‘Oh, dat gebeurt bij elke verkiezing, dit soort dingen,’ zemelt de man, Trumpiaans overtuigd van zichzelf, ‘Ja echt. In 2016 en in 2012. En toen Bush won van Al Gore… En ook daarvoor. Het is echt niks bijzonders hoor…..’

Iedereen aan tafel gaat op tilt. Wat zegt die rare man nu toch allemaal?

Er wordt op gereageerd natuurlijk. Diverse mensen haken in op deze onzinnige en tevens absurde uitspraken. Ook Jort stelt een paar voor de hand liggende vragen.

‘Nou ben ik beledigd,’ mokt de ambassadeur Dikke Deur vervolgens, omdat … ja waarom eigenlijk? Het ontgaat Heks volkomen, maar Jort biedt zijn excuses aan. Met een verbijsterde blik in zijn ogen.

Gekkenhuis natuurlijk.

De aanhang van Donald Trump bevat kleurrijke types. Zoals de nepsjamaan. Halfnaakt, met een paar horens op zijn kop en een grote bontmuts, valt de man enorm op. Dat is dan ook de reden, dat hij zich zo uitdost. Hij wil opvallen.

Echt waar, de man zegt het zelf. Er is niks sjamanistisch aan de man behalve zijn outfit. Ongeveer het tegenovergestelde van Heks. Ik zie er redelijk normaal uit, maar ben een echte toverkol.

Heks is nijdig. Haar beroepsgroep wordt te schande gemaakt door die notoire idioot.

De horendolle nepsjamaan zit nu in de bak te mekkeren, dat hij alleen maar biologisch voedsel verdraagt. ‘Had je eerder moeten bedenken, mafkees. Voordat je als een dolle stier het Capitool veroverde….’

De man prijkt ook op een Brabants biertje intussen. Hele foute actie natuurlijk van die brouwer, ondanks de toegevoegde tekst tegen geweld. Zoek toch gewoon een lokale toverheks om je product te promoten, stelletje idioten.

Heks krijgt allemaal filmpjes toegestuurd over de ontwikkelingen in de VS. En grappige plaatjes. Op televisie is het idiotencircus rond Trump, naast de Coronaperikelen, het onderwerp van de dag.

Een tweede impeachment wordt georganiseerd. Zal me benieuwen wat het oplevert, die gek komt altijd overal mee weg.

Nu zie ik bij Op1 weer allemaal enge schietende mensen op televisie, die claimen, dat hun de mond wordt gesnoerd, omdat ze in hun optiek geheel terecht beweren, dat de verkiezingen zijn gestolen.

‘We mogen niet meer op Facebook, niet meer op Twitter….’ scheldt een vlezige doodgewone man, die bij wijze van spreken je buurman zou kunnen zijn.

De dikke vijftiger rent vervolgens door een stuk ruige natuur met een Kalashnikov voor zijn toeter. Van de ene stapel autobanden naar de andere met gebogen postuur. Zijn stevige  buik helemaal in de verdrukking. Intussen schiet hij er lustig op los. Hij is zich gedegen aan het voorbereiden op de inauguratie!

‘Mijn god,’ denkt Heks, ‘Waar gaat dat allemaal naartoe?’ En ook ‘Wat ben ik blij, dat in Nederland niet de halve bevolking een wapen bezit.’

Nu wordt Kamala Harris in het televisieprogramma besproken. Iedereen heeft een gepeperde mening. Het is de vrouwelijk Obama. Het is een watje. Ze is ijzersterk. Het is een kille koude vrouw…..

Waar zit ik toch naar te kijken? De presentator is iemand, waar ik ernstig allergisch voor ben. Gauw wegwezen. Brrr.

Vroeger keek ik regelmatig met mijn liefje naar de toestand in de wereld door G.B.J. Hilterman. Knetterstoned weliswaar. We rookten eerst een flinke joint, anders was er geen doorkomen aan. Vervolgens lagen we flauw van de lach. ‘Kijk naar zijn handjes, hij flappert ze zo grappig heen en weer,’ giebelde Heks dan. ‘Nee, luister naar wat hij zegt, het is om je te bescheuren…’ kreeg ik dan als antwoord.

Niks eindeloze praatprogramma’s. De man legde het in zijn eentje allemaal haarfijn uit. Dat we aan de neutronenbommen moesten en waarom.

Wat was de wereld nog eenvoudig en overzichtelijk toen. In de goede ouwe tijd. De tijd, die mijn grootouders overigens als volstrekt onoverzichtelijk ervoeren. Bedreigend vaak. Zij verlangden naar het rustige dorpsleven met paard en wagen…. Naar hun goede oude tijd.

De goede oude tijd is voorbij. Wat hangt ons boven het hoofd? Wat als de Verenigde Staten imploderen. Onze grote bondgenoot. Onze bevrijders. Wat zou mijn vader hiervan gedacht hebben? Mijn vader, die me voortdurend hekelde met mij gedemonstreer tegen kernwapens? Wijlen mijn vader, die de oorlog bewust heeft meegemaakt.

Die de bevrijding bewust heeft meegemaakt. Bij wie willekeurig welke Amerikaan geen kwaad kon doen.

Mijn hoofd is moe. Mijn vermoeide hoofd weet het ook niet meer. Ik hoop, dat alles met een sisser afloopt. Ik hoop dat Trump zelf implodeert, dat zijn opgeblazen ego als een ballonnetje leegloopt. Ik hoop, dat er iemand opstaat, die dat uiteengeslagen volk wel kan verbinden.

Wie kan het iets schelen wat heksen hiervan vinden? Waarschijnlijk niemand. Ik hoef niet in een stom praatprogramma mijn mening te geven. De zoveelste. Goddank.

HET WITTE HUIS WORDT UITGEROOKT tot aan de laatste rat 

 

 

 

 

Hart van Nederland toont Nederland zonder hart. De Niet Zorgzame Samenleving en de Asociale Dienst maken de dienst uit. Verdient een postbezorger echt zo weinig, dat hij niet eens op vakantie kan? En ook: Toeslagenaffaire. Het kabinet moet vallen, allerlei ministers worden aangeklaagd…. Komt hoofdverantwoordelijke Rutte weer met alles weg? Huh? Meen je dat nou? Het lijkt er op.

Vorige week vrijdag lig ik televisie te kijken. Hart van Nederland geloof ik. Of iets vergelijkbaars. Er is een item over de gemeente Overbetuwe. Een inteelt-gemeenteraad van de bovenste plank, schat ik zo in, als ik verneem waarover het conflict gaat.

Een raad met lange bemoeizuchtige neuzen en verweekte hersenen. Een club bestuurders, die ofwel in het gevang horen of in het gesticht. Zeg het maar. Ik ben voorstander van beide.

Tom en Els Bakker uit Elst kochten jaren geleden een huis in Overbetuwe. Ze mochten er wonen, dat was hun toegezegd. Maar opeens is het bestemmingsplan veranderd. Vraag mij niet hoe, ik heb niet de minste behoefte om me er in te verdiepen.

Het resultaat was, dat de familie er niet meer mocht wonen. Na een jarenlang slepend conflict werden ze uit hun eigen huis gezet. En nu moeten ze hun huis ook nog eens leeghalen. Ze mogen hun meubilair er niet langer opslaan. Tom staat te huilen. Els ook. Murw getreiterd door die idioten in Overbetuwe.

Het lijkt mij weer een sterk staaltje van Ruttes niet zorgzame samenleving. Waarin streng wordt gehandhaafd en iedereen een potentiële fraudeur is. Waar de overheid als een hongerig monster zijn brave burgers op eet. En uitkotst als ze er zin in heeft…. In plaats van haar burgers te helpen en te beschermen.

Els en Tom hebben namelijk niets verkeerd gedaan. Er is hun toegezegd ooit, dat ze in de woning konden wonen. Er zijn getuigen, onder andere een ex wethouder. Dus ze zijn er gaan wonen.

Ze hebben hun hele ziel en zaligheid in dat huis geïnvesteerd. En dan komen de regeltjesneukers er hun plasje opnieuw overheen doen. Ze zien een futiliteit, die eerder door dezelfde nare inteeltneukers over het hoofd is gezien. En opeens moeten die mensen daar dan weg.

Heb je mooi pech. En zoek het uit. Val dood. Beland in de goot.

Wat een KUTgemeente, dat Overbetuwe. Flipje draait zich om in zijn graf! Ik zou er nooit gaan wonen als ik jou was.

Nou, wat is er verder nog te zien in hart van Nederland, of iets vergelijkbaars, vandaag? Heks is benieuwd.

Een dame komt in beeld, die mantelzorger is van haar stokoude moedertje. Door al haar goede zorgen hoeft het mensje niet naar een tehuis. Prima toch? Moet je toch als overheid in je handjes knijpen, dat een familielid die taken op zich neemt. Geheel vrijwillig! Met een hart vol liefde!!!

Van de vroege ochtend tot de late avond is de dochter voor haar moedertje in de weer. Ze haalt haar uit bed en kleedt haar aan. Ze drinkt een kopje koffie met haar en smeert een boterhammetje. Ook het avondeten verzorgt die lieve schat.

Maarrrrrr: Ze wordt opeens gekort op haar uitkering, omdat ze te weinig boodschappen doet! Mijn god. Zit de asociale dienst tegenwoordig in je onderbroek te kijken? Waar bemoeien die lui zich mee.

Dit schat van een mens krijgt een minimuminkomen en heeft geen schulden. Loopt zich uit de naad voor een ouwetje in nood. En dan moet je 109 euro per maand inleveren, heel veel geld voor iemand met een uitkering, omdat je koffie drinkt bij je moeder. En een boterhammetje mee eet…..

Vervolgens leent ze 800 euro van haar zus, omdat ze haar vaste lasten nu niet meer kan betalen. En opnieuw wordt de dame gekort, want de Sociale Dienst, een geheel verkeerde naam voor dit asociale instituut, zie dit geheel onterecht als inkomen. Let wel, het is een lening. Ik neem zonder meer aan, dat die zus het ook niet al te breed heeft. Dus dat geld moet ook terug.

Willen ze dan dat die vrouw haar huur niet meer betaalt? Moet ze als dakloze verder leven, omdat ze koffie drinkt bij haar moeder? Wat een gestoorde wereld!

Maar er is nu iemand van een Chrrristelijke partij, die deze praktijken aan wil kaarten. Goddank.

Ja, hoera voor kabinet Ruttekutte. Sinds die malloot aan het roer zit zijn de huren met 35% gestegen. Gemiddeld moet je 9 jaar wachten op een betaalbare sociale huurwoning. Het aantal daklozen is verdubbeld. Om maar iets te noemen. De toeslagenaffaire is niet de enige schandalige smet op het blazoen van dat stelletje idioten.

Dan komt er een postbode in beeld. Hij wordt gelauwerd, omdat hij de beste postbezorger van Nederland is. Dag en nacht is hij in de weer om pakketjes op tijd op de diverse adressen te bezorgen. Hij kent zijn clientèle bij naam. Een bobo van PostNL komt in beeld.  Hij overhandigt een reischeque aan Mirac Topsakal, de winnaar.

‘Hij is al jaren niet in zijn vaderland geweest. En nu kan hij gaan!!!’ staat de kwezel zijn eigen goede daad aan te prijzen.

Er staat geen bedrag op de cheque. Het is voor een reis naar Turkije. Daar kun je vanuit Nederland al heen voor een habbekrats, dus het is echt vreemd, dat de dag en nacht werkende Mirac nog nooit heeft kunnen gaan. De vraag is dus hoeveel Mirac nu eigenlijk verdient bij PostNL. Of beter gezegd hoe weinig.

‘Zullen we het daar maar niet over hebben,’ de man van PostNL wil de feestelijke stemming niet bederven. Zijn stemming dan. Hij wil ook niet dat zijn bedrijf er gekleurd op staat, maar dat staat het natuurlijk wel. Heel gekleurd.

Vanmorgen beland ik in een kamerdebat op televisie. Opeens is er richting verkiezingen allerlei commentaar op het huidige kabinet. Geheel terecht in mijn optiek. Onder deze draak van een kabinet is de zorgzame samenleving een luchtspiegeling uit het verleden geworden, waar we slechts dorstig naar kunnen snakken.

De overheid heeft van alles een verdienmodel gemaakt. Vooral om de zakken te vullen van zakken, wiens zakken al voldoende gevuld waren voordat het echte zakkenvullen begon.

Nu moet het kabinet vallen. Op de valreep. En een aantal ministers krijgt alsnog hun vet. Wat Heks dan weer extreem opvalt, is dat de hoofdverantwoordelijke voor dit kabinet, Rutte, geheel de dans lijkt te ontspringen.

‘Weg met Rutte,’ ik voel me een roepende in de woestijn, ‘Kies iedereen behalve die Ruttekutte. Nou, ook geen dom blondje Wilders of Bladiebla Baudet. En al helemaal geen Willem Engerdld. Maar zeker niet een nieuw kabinet Rutte.’

Gemeente Overbetuwe is hypocriet. Die slangenkuil wil met bewoners tot een nieuw bestemmingsplan komen… pas maar op, niet instinken. Er zit vast weer een addertje onder het gras. Ik zou zeggen: Los eerst de problemen rondom dat bestemmingsplan van het huis van de familie Bakker maar eens op. Stelletje schurken.

 

Druktemaker maakt zich druk. Fuck, fuck, fuck. Krijg de huk. Hik bedoel ik. Heks in de clinch met medische stand, wat is er aan de hand? Het oude liedje. Het verdriet van alle ME patiënten. Ze sturen ons met een kluitje in het riet. En Marcel van Roosmalen is een meutend stuk verdriet.

druktemaker

Hopla. Het is weer dag. Weer een dag. Dag dag.

Heks rent verwilderd naar de voordeur, wakker geworden door de bel? Door iets? Nee, niets. Het is nog niet eens licht. Net als ik weer slaap, gaat de telefoon. Iemand van de psychologenpraktijk, waar ik therapie volg. Belt veel te vroeg, ik ben nog helemaal niet aanspreekbaar.

druktemaker

Mijn vorige afspraak was begin december. De rest is afgebeld of viel op een feestdag. En ook in oktober en november viel er om de haverklap een afspraak uit. ‘Uw consult vrijdag gaat niet door. Eind januari staat de volgende gepland…..’ Dat duurt nog weken!

Godver!

Alsof ik niet zwaar depressief word van eenzame feestdagen. Alsof ik niet herhaaldelijk heb aangegeven, dat ik enorm baal van de gang van zaken. Alsof ik niet geweldig veel last krijg na een EMDR sessie met de daardoor losgewoelde emoties.

Alsof mijn mening er helemaal niet toe doet. Heks is ook maar een mens. Een mens met 1 wens: Weg met de shit en hier met menselijk contact.

vdruktemaker

Ik ben te moe om te reageren. ‘Krijg de klere,’ denk ik, terwijl ik me nog een keertje om draai. Ik ben aan het bijslapen van niets. Het hele weekend heb ik horizontaal doorgebracht. Met af en toe een uitlaatronde met de hondjes.

Ja, hoe gaat het? Niet slecht, niet goed. Meer van hetzelfde.

druktemaker

Zaterdag wandel ik met een vriendin en haar dochter door een overbevolkt Cronesteijn. Het zonnetje schijnt. Half Leiden marcheert gezellig met ten minstens drie idioten naast elkaar over de smalle paadjes.

Men wijkt geen millimeter bij tegenliggers. Heks springt om de haverklap in de bosjes. Ik wil geen vreemde adem in mijn gezicht gewasemd krijgen. Ik wil me verre houden van mijn ademhalende medemensen. Minstens anderhalve meter.

druktemaker

Ik ben heel moe na een slapeloze week. Mijn rechterschouder hangt uit de kom en mijn rechterheup ook. Ik crepeer van de pijn. Het trekt niet weg, maar wordt erger. Ondanks een enorme hap pijnstillers.

Een uitslaande binnenbrand. Al mijn zenuwbanen op tilt. Chagrijn welt op in mijn lamme lijf. Waarom loop ik hier? Waar ben ik aan begonnen? Hoe kom ik zo snel mogelijk weg uit deze mensenmassa? In de verte nadert een jogger.

De man vindt het een goed idee om dwars door al die mafkezen rennend, hard hijgend, zijn dwangmatige sportactiviteiten te ontplooien. Heks springt opnieuw een belendend modderveld in om de man te ontwijken.

Minstens acht meter wil ik tussen ons in hebben. Ik wil ’s mans aerosolen niet in mijn systeem. ‘Asociale eikel,’ schreeuw ik vanaf veilige afstand. De man is het er niet mee eens. ‘U loopt hier toch ook?’

druktemaker

Ja, maar ik hijg geen tien meter in de rondte. Ik ga hier niet vanuit mijn tenen iedereen recht in de bek toezingen bijvoorbeeld. Mijn vriendin staat me perplex aan te kijken. Zij en haar dochter zijn verbijsterd door mijn machteloze geschreeuw, hoor ik achteraf.

Ik vind al die hardlopende idioten verbijsterend. Dwars door alles en iedereen heen. De nietsontziende heilige dodelijke gang van de Hollandse jogger. Verantwoordelijk voor wie weet hoeveel besmettingen. Als ze het onder de leden hebben zijn het superbesmetters. En mondkapjes dragen? Ho maar.

druktemaker

Nu zit Heks natuurlijk al een jaar thuis te koekeloeren. Ik durf echt nergens te komen. Ik ben bang, dat ik eindig in een verpleegtehuis, als ik dat ellendige virus krijg. Of op het kerkhof. En daar heb ik geen zin in. ME is een postviraal syndroom. Ik weet niet wat mijn lijf gaat doen, als er nog een niet te hanteren virus in huishoudt.

Maandag bel ik met mijn huisarts. Ik wil hem er van doordringen, dat ik tot de absolute risicogroep behoor. En opnieuw krijg ik een zeer onverkwikkelijk gesprek met de man, van wie ik altijd dacht, dat hij me serieus nam.

‘Toen je me afgelopen najaar zei, dat griepprikken alleen voor kwetsbare mensen zijn en mij er geen wilde geven, omdat er een tekort was, schrok ik. Ik behoor namelijk tot de kwetsbare groep en het verbaast me, dat je dat niet weet. Je hebt zelf jarenlang met eigen ogen kunnen zien, hoe vreemd mijn lichaam reageert op van alles en nog wat…..’

druktemaker

‘We weten nog helemaal niet, hoe het zal gaan met dat vaccineren. De echt kwetsbare mensen worden in eerste instantie thuis gevaccineerd, naar het schijnt. Maar jij bent 60, dus jij krijgt ergens in maart of april waarschijnlijk bladiebladiebla….’ De man is volstrekt onwillig om naar me te luisteren. Geen speciale behandeling voor Heks. Stel je niet aan. Met jou is niks aan de hand.

Pas na heel veel vijven en zessen zegt hij toe aan me te denken, als de vaccinaties er eenmaal komen. Maar Heks gelooft hem al niet meer. Hij heeft me iets te vaak gezegd, dat er bij mijn niks aan de hand is. Dat ik, met mijn halvezolige niet functionerende immuunsysteem, niet tot de kwetsbare groep behoor. Ik ben er klaar mee.

druktemaker

‘Ik ga een andere huisarts zoeken en vinden. Deze weet helemaal niets over ME, hij heeft zich er nog nooit 1 seconde in verdiept. Hij wilde me ooit vol stoppen met morfine, dat leek hem nu een goed idee, grrrrr’ mopper ik nog uren door. Zelfs nu de ziekte erkend is loop ik nog tegen dit soort geëikel aan. Bah.

Vanmorgen zet ik de televisie aan. Na een eindeloze storing bij Ziggo heb ik eindelijk weer beeld op mijn beeldbuis. Een akelig aartslelijk mannetje staat te oreren over Diederik Gommers. ‘Druktemaker’ staat er op de achtergrond. Het kereltje gaat maar door en door. Niets is er goed aan de man, die Heks als nationale held beschouwt. Hij brandt mijn held volledig af.

Wie is die druktemaker? Al snel heb ik hem gevonden, het is Marcel van Roosmalen. Een mij volstrekt onbekend figuur. Onbemind ook en niet alleen bij mij. Zijn naam googelen levert een hele reeks weinig lovende artikelen over de man op.

druktemaker

Hijzelf heeft het ook moeilijk met zijn zure zelf. Vooral met hoe anderen tegen hem aankijken.

Schrijver Marcel van Roosmalen wordt vaak neergezet als nationale zuurpruim, maar worstelt met die karikatuur. ‘Ik zit niet de hele dag te mopperen op de mensheid en hoofdschuddend te balen van alweer een kutdag.’

Verbijsterd kijkt Heks naar die fulminerende man. Mijn voorland als ik niet uitkijk! Ik ben blij, dat ik probeer een andere richting in te slaan in mijn bestaan. Schelden is niet voor helden. Venijn voelt niet fijn.

Snel zap ik weg van die nijdige vent. Die zelf nog nooit in de vuurlinies is gesignaleerd, maar wel de mond vol heeft van iemand, die elke dag zijn leven waagt. Al een levenslang jaar lang.

De man, die ons wakker probeert te schudden over dit virus. Die goddank in elke kutterige talkshow het gesprek weer aan gaat. De man, die domme idioten zoals die druktemaker, altijd respectvol te woord staat. De man, die probeert ons te verbinden.

druktemaker

Als ik online naar het gescheld van Marcel van Roosmalen op Gommers zoek, ontdek ik dat het oud nieuws is. Van Roosmalen heeft al in oktober 2020 zo dom lopen oreren. Krijg de klere. Waarom word dit nog steeds uitgezonden? Zucht.

Het zijn moeilijke tijden en een aanval van spontane antipathie ligt voortdurend op de loer. Joggers, die in je gezicht rochelen. Druktemakers, die de verkeerde op de korrel nemen. Heks is gelijk klaar met die lui….

Ik moet weer terug, naar ‘iedereen is mijn partner’. Maar het lukt voor geen meter. Alleen al hier in de straat wonen mensen, die ik totaal niet meer kan uitstaan. En ook in de omliggende gemeenten bevindt zich een handvol aartsvijanden van Heks. En ook verder in Nederland wonen nog een paar persoonlijke minkukels.

Voor dat predikaat hebben die mensen enorm hun best gedaan. Sommigen doen nog steeds hun gloeiende best. Een enkeling is niet langer in staat om enorm haar best te doen, maar die heeft haar zaakjes zo geregeld, dat iemand anders zijn gloeiende best voor haar doet om Heks te treiteren. Diegene wordt daar dan rijkelijk voor beloond.

druktemaker

Terug naar ‘iedereen is mijn partner’ zit er eventjes niet in, ben ik bang. Maar ik blijf het proberen. Waar een wil is, is een weg, toch?

Wat wel mogelijk is, is het verschil maken in een mensenleven ergens op de wereld. Dat kan ik doen. En dat doe ik dan ook. Afgelopen slapeloze nacht. Om een uurtje of 4.

Heks adopteert een kind.  Ze mag lekker blijven wonen waar ze woont. Maar Heks verbindt zich aan dit mensenkind. Ik ga financieel zorg dragen voor dit meisje. En dat voelt goed.

druktemaker

 

 

Vandaag ben ik traag maar gestaag. Een slak op haar gemak. Een duffe doos en niet boos. Wel kwaad, nijdig vroeg in de morgen. Op mannetjes……. die in het riool wroeten, scootmobielen omruilen en pakjes bezorgen!!!!!!

Vanmorgen vroeg word ik gewekt door een raar geluid. Het is vooral luid. Ik kan het ook niet thuisbrengen, maar mijn hele huis schudt ervan. Heks zelf schudt ook uit haar pan. Ik steek mijn hoofd uit het keukenraam en zie een grote vrachtwagen stationair draaien onder mijn slaapkamerraam. 

Achter het gevaarte is het een drukte van belang met mannetjes. In alle soorten en maten. Ze staan verwoed met elkaar te praten en drijven intussen een pijp het riool in. Gorgelend gaat het ding zijn werk doen daar onder de grond.

Mannetjes

Geen idee, wat er aan de hand is. De straten hebben niet blank gestaan. Ook is er hier in het pand geen sprake van enige overlast vanuit het riool. Het lijkt een geheel wilde actie. Belachelijk en overbodig ook, maar dat vind ik als snel om 7 uur ’s morgens. Woest gewekt uit een diepe slaap.

Een paar uur later gaat de bel. Het is nog steeds vroeg. Ik krijg een pakje op mijn dak. Slaapdronken neem ik het in ontvangst. Oh, wat heb ik weer veel te kort geslapen. En zo gebroken. Niet zo kort als gisteren overigens. Toen tikte ik net de 4 uur aan. En ook niet zo kort als dinsdagnacht. Toen stonden er maar 3 uurtje op de teller. En al helemaal niet zo kort als maandagnacht……

Mannetjes

Heks heeft een waardeloze slaapweek. Ik kom maar niet weg uit deze wereld. Een grote zware steen ligt voor de ingang van dromenland. Die zwerfkei ligt ook als een steen op mijn maag. ‘Wanneer slaap ik een beetje bij?’ is de vraag. Vandaag? Nee, niet vandaag, want ik heb van alles te doen. 

Maar vanavond duik ik er vroeg in. Dat staat als een paal boven water. 

Mannetjes

Nadat ik het pakje heb aangenomen stort ik terug in bed. Ik probeer een droom op te pakken, maar die is er vandoor. Weggevlucht op de rug van een oude nachtmerrie. Ik zie hun contour nog flitsen aan de horizon. Dan val ik toch nog eventjes in slaap.

Als ik weer wakker word, schrik ik me een hoedje. Vanmorgen wordt mijn scootmobiel omgeruild. Ergens tussen 9 en 1. ‘Maar onze medewerker komt niet om 9 uur, hoor, hij moet eerst nog ergens anders heen,’ vertelt de dame van het scootermobielbedrijf me bij het maken van de afspraak.

v

Het is intussen al tegen 11 uur. De man zal zo wel voor mijn neus staan. Snel schiet ik wat kleren aan over mijn pyjama. Een paar sokken volgen. Even bijkomen……

Net als ik me weer in bed heb genesteld om even rustig wakker te worden met een kopje koffie, gaat de bel. Het is het mannetje met mijn tijdelijke scootmobiel. De mijne gaat onder het mes. Ik krijg een voetpedaal, zodat ik me niet langer het schompus hoef te knijpen met mijn halvezolige handjes.

Mannetjes

Na een kwartier schieten mijn handen dan volledig in de kramp. Ik houd het stuur op de meest bizarre manieren beet, om het apparaat dan toch nog een beetje aan de gang te houden. En dat is natuurlijk niet echt veilig. Die dingen zijn sowieso al zo onveilig als de pest. Sturen met je ellebogen is natuurlijk not done.

Heks heeft nog niet veel tekst. Ook doet mijn hoofd het nog niet echt. Ik sta dan ook verwilderd te luisteren naar de uitleg over het display van de leenmobiel. Weer helemaal anders dan zijn voorganger. Geen slakkenknop. Gaat in zijn achteruit middels een hendeltje. Maar wel in het bezit van een voetpedaal!

Mannetjes

Een uurtje later ben ik op weg met de hondjes. Mijn hulp is verwoed aan het stofzuigen. Ik heb mooi even de tijd om een uitgebreide ronde om de stad te doen. Het zonnetje schijnt. Het is heerlijk buiten.

Vandaag wil ik nergens aan denken. Ik wil me geen zorgen maken over mijn moeder met Corona. Afgelopen week geconstateerd na een flinke uitbraak in het tehuis, waar ze verblijft. Mijn demente moedertje. ‘Ze is voornamelijk heel moe…’ zijn de voorlopig geruststellende berichten.

Mannetjes

Maar ja, ze begint natuurlijk pas met dit gestoorde virus. Heel veel mensen, denken aanvankelijk dat het allemaal wel meevalt. Maar dan komt toch de man met de houten hamer. En dan gaat opeens het licht uit.

Kwetsbare ouwetjes, zoals mijn moeder, gaan vaak als een nachtkaarsje uit. Hele verpleegafdelingen zijn op die manier geëlimineerd qua bewonersaantal. Het dorre hout is grondig gekapt.

Mannetjes

‘Ruimt lekker op,’ zal de vrouw, die die term verzon wel denken. Of is ze intussen van mening veranderd? Is er al wat dor hout uit het struikgewas van haar pathetische leventje gekapt?

Ja, zelf geconfronteerd worden met de gevolgen van dit ellendige virus, doet wonderen in zo’n geval, heb ik geconstateerd. Mensen, die het hebben over mondluiers en de schande van het verlies van vrijheid, de onnodige hysterie en de hype, het grote gevaar van het dragen van die smoeldoeken……, diezelfde mensen draaien om als een blad aan de boom, als een dierbare opeens geveld wordt door Covid19. 

Mannetjes

Ik ben persoonlijk een beetje versleten door het allenig thuis zitten. Ik ben natuurlijk al een jaar bezig. Eerst met een pas geopereerde hond. En daarna in een eeuwige lockdown. Zelfs in de zomer hield ik me verre van mijn medemensen. Ik wil het namelijk echt niet krijgen. Het zou in mijn geval wel eens heel ellendig kunnen aflopen.

‘Nog even volhouden, Heks, het eind is in zicht…’ Zoals altijd wegen de laatste loodjes het zwaarst. Ik snak naar verbinding. Een paar armen om me heen. Een dikke vette knuffel.

Mannetjes

Op mijn gemak rijd ik mijn ronde om de stad. De hondjes gaan heerlijk uit hun plaat in de diverse parkjes. Dan kachel ik weer naar huis, ik ga samen met mijn hulp het bed verschonen. Hij doet de lakens in een hoes, dat doet hij in de woonkamer. En Heks kruipt door haar bed met een schoon onderlaken. 

MannetjesMannetjesMannetjes

Als ik de Mare op draai staat daar weer die vrachtwagen met een buis in het riool. Nu op een andere locatie. Een enorme teringherrie komt me tegemoet. Mannetjes zwermen er omheen als daze darren. Jeetje, wat zou er aan de hand zijn? De hele buurt moet eraan geloven!!!

Onze lokale shit wordt grondig aangepakt!!!

Mannetjes

Ja, vandaag ben ik traag. Onversaagd graaf ik in verleden, geniet heden en projecteer toekomst. Ik schrijf, dus ik blijf. Maar niet alles blijft bestaan. Mensen gaan. Vallen bij bosjes. Lieverd, als je wilt, mag je gaan…..

Mannetjes

Mannetjes

Mannetjes

Trump-tramp-ramp ontaardt in bestorming Capitool. De Bastille is ooit bestormd, toen rolden er letterlijk koppen: Het begin van de Franse revolutie. Maar de Bastille was een gevangenis, het Capitool is het symbool van democratie. Gelukkig hebben we die ellende hier niet. Alhoewel? Onze nationale groep Viruswaanzinnigen wil ook de politiek in, onder leiding van hun meest krankzinnige lid: Willem Engerlrd. Een gevaarlijke gek, die het ook al heeft over de maatschappij omver werpen…..

Dat Trump een gevaarlijke idioot is, wist ik al. Je kunt het niet direct aan ’s mans onbeduidende neus zien, maar uit zijn daden blijkt het al jaren. Overduidelijk.

Eigenlijk slaat alles wat hij over anderen beweert op hemzelf. Zoals meestal bij narcisten, sociopaten en psychopaten. Ook geeft hij altijd de schuld van wat hij zelf doet aan anderen. ‘De hele wereld is gek,’ zegt de gek. En slaat de wereld vervolgens op zijn bek.

Narcisme, sociopathie en psychopathie. Een greep uit de diverse persoonlijkheidsstoornissen, waaronder zijn gespleten persoonlijkheid zonder twijfel is onder te brengen. Heks neigt naar het etiket psychopaat of sociopaat voor die kwibus. Een beetje narcist verbleekt bij die man.

Zelfs de meest flamboyante narcist kan niet tippen aan zijn lage streken. Het gekonkel en gemanipuleer. Het grove afbranden van alles wat heilig is. Het schaamteloze liegen. Het opruien en verdeeldheid zaaien. De intense diepe vrouwenhaat. Het disrespect naar alles wat leeft. De onthutsende domheid ook.

Vanmiddag zit Heks net online over de verschrikkelijke ontwikkelingen in de Verenigde Staten te lezen, als er een appje binnenpiept. ‘You want to come to the park?’ Het is Australische catledog Sierra, de BFF van Freya. Nou ja, 1 van haar baasjes: Een leuk pottenstel uit San Francisco. ‘I’ll be there in 15 minutes,’ app ik terug. 

Snel lees ik verder over de aanval op het Capitol. Ik zie een griezelig filmpje, waarin een beveiliger, achterwaarts bewegend, min of meer op de vlucht slaat voor de stroom idioten, die het pand belaagt. Ik hoor de stompzinnige toespraak van die oliedomme maar oh, zo gevaarlijke geslepen eikel, waarin hij min of meer oproept tot geweld. Dan moet ik echt de deur uit.

‘Wat een toestanden in jouw thuisland,’ komt even later het gesprek met mijn Amerikaanse vriendin natuurlijk in no time op de recente ontwikkelingen in haar vaderland. De hondjes rennen lekker in de rondte.

VikThor draait de ene drol na de andere. Alsof hij alle shit van de wereld wil uitschijten. Alsof zijn eindeloze geschijt ons kan verlossen van deze enorme berg bullshit……

Mijn vriendin zucht. Heel diep. En nog eens. Zij lijkt bijna weerstand te hebben om het onderwerp aan te roeren. ‘Oh it’s so terrible, you know,’ begint ze zich bijna te verontschuldigen, ‘We schamen ons dood……’

‘Maar weet je wat nu het rare is? Tijdens die doorgaans vreedzame demonstraties na de liquidatie van George Floyd vorig jaar was er ongelofelijk veel politie op de been. Ook de State Troops waren paraat. Er is toen heel veel geweld gebruikt tegen mensen met vreedzame bedoelingen…..’

‘Maar nu was er nauwelijks beveiliging! Er was nauwelijks politie aanwezig, laat staan State Troops. Terwijl toch algemeen bekend was dat mensen elkaar opriepen om het Capitool te lijf te gaan! Het stond overal op het internet. Mensen met wapens ook nog eens, want die Trump aanhangers zijn van een heel eng agressief slag. Dat is toch vreemd….’

Heks staat intensief te luisteren. Wat zegt ze nu eigenlijk? Er was nauwelijks beveiliging, dus het was doorgestoken kaart? De rillingen lopen intussen over mijn rug. Heeft Trump er persoonlijk voor gezorgd, dat die bestorming kans van slagen had?

Ja, het lijkt er op.

Nou, dan kunnen we nog lachen de komende dagen. Weken. Maanden wellicht. Jaren?

Dat land is een ongelofelijk grote flipperkast intussen. Van god los. Een gevaarlijke gek probeert de absolute macht te grijpen. Hij denkt natuurlijk: ‘Wat Poetin kan, kan ik ook!’ of ‘Ik neem een voorbeeld aan Erdoğan.’ Ja, de man is uitermate modern, het is helemaal van deze tijd!

Heks krijgt intussen echt de riebels van die vent. Vanaf dag 1 vind ik het een engbek. Gelukkig hebben we hier nog niet zo’n gestoorde gek in de politiek. Wilders heeft nooit echt voet aan de grond gekregen in ons kikkerland en Baudet is te mesjogge om het politiek te gaan redden. Met zijn randdebiele gedachtengoed. Mijns inziens.

Maar oh, wat een schrik! Opeens zie ik het akelige hoofd van Willem Engel op het journaal verschijnen. De griezel gaat de politiek in! De man met de verkeerd gespelde naam, waar L staat hoort eigenlijk RD te staan. Misleidend tot op het bot, net als de leiperd zelf. Met zijn misplaatste rastataar. Zijn leugenachtige mond overlopend van wat hij noemt waarheid en liefde. Ik noem dat gelul.

De man doet hele akelige uitspraken. Hij vindt, dat het dragen van een Jodenster met daarop de tekst ‘ongevaccineerd’ door zijn volgers gewoon moet kunnen bijvoorbeeld. Brrrr. Lekker als je hele familie het leven heeft gelaten tijdens de Holocaust. Of is dat soms ook nooit gebeurd?

Griebelegriezels, van die miezerige mispel zijn we voorlopig nog niet af. Van die plaag. Van die straf. Met zijn complottheorieën, die hijzelf niet als zodanig duidt. Met zijn gezever, dat hij wetenschappelijk iets in de melk te brokkelen heeft. Als gesjeesd student. Met zijn zogenaamde charme. -Mag ik even een teiltje?- Een eersterangs narcist, die op de waarheid pist.

Vriuswaanzin, die naam was echt perfect gekozen. Hij dekte de lading precies. Nou nee, bijna. ‘Viruswaanzinnigen‘ onder leiding van Willem Engerd. Als die mafkees met dat predicaat de politiek in gaat, weet iedereen tenminste waar hij of zij aan toe is. 

Ik wil prostituee worden, lichtekooi, meisje van plezier, snol, temeier, courtisane, tierelierelier! Het klinkt zo lekker, lekkerbekje, dier van plezier. Of toch niet? Want wat blijkt? Je moet je landingsbaan scheren. Kaalslag rond de kut. Een kale echoput. Krijg nou toch de klere. Heks kijkt TV en krijgt veel mee. Ik ben direct genezen van dit briljante idee.

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Heks zit in bed een beetje televisie te kijken. Af en toe val ik in slaap. Dan zap ik weer naar een andere zender. Ik zie iets over afvallen met Maarten van der Weijden. Huh? Is hij te zwaar? Die zwemmende reus? Mijn elfstedenheld? Maar nee, dat valt reuze mee. Maarten moet gewoon een beetje uitkijken.

Een broodmagere blonde dame verschijnt in beeld. Ze laat twee ontbijtjes zien aan presentator Kees. Die heerlijke nicht uit Volendam. ‘Ik was vroeger ook ruim 15 kilo zwaarder,’ kwettert hij opgewekt, ‘En nu begrijp ik, dat mensen, die OOIT te zwaar waren, altijd veel meer moeite moeten doen om op gewicht te blijven, dan mensen die nooit dik zijn geweest. Ook al hebben ze nu hetzelfde gewicht….. HET LEVEN IS ZO ONEERLIJK!!!!’

PROSTITUTIE IN DE KUNST

‘Ja, het is niet eerijk. Maar door welke van deze ontbijtjes kom je aan? Ze bevatten allebei precies dezelfde hoeveelheid calorieën. Maar van de ene kom je aan en van de andere niet….’ pakt de dame opgewekt door. Ja hoor. Toe maar. Wat is het toch ingewikkeld……

Het goede antwoord is het ontbijtje met bewerkt voedsel. Dit soort non-foodfood wordt door ons lichaam niet als voedsel gezien. Daardoor blijf je honger houden, ook als je je buikje rond hebt gegeten. Dus je eet veel meer.

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Jaja. En al die troep in bewerkt voedsel parkeert je lijf ook nog eens in vetcellen, dat zegt de dame er niet bij, maar zo is het wel.

Ik zap weer verder. ‘Ik word prostituee.‘ Holee, holee. Heks was niet van plan om er naar te gaan kijken, maar opeens pruttelt de televisie dit programma op de achtergrond.

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Een prachtige roodharige dame, die vanuit een studie filmkunde in de pornoindustrie is beland, verschijnt in beeld. Ze heeft eerst zelf voor de camera gewerkt, om het vak van binnenuit te ervaren. Daarna is ze gaan regisseren.

Nu wil ze echter echt fysiek aan de bak in het vak. Dus praat ze met haar moeder, met haar man ook…. Bladiebla. Ja, je kunt alles altijd goedpraten natuurlijk. ‘Doe het niet!’ roept Heks inwendig. Waarom? Als zij dat nu wil…..

‘Je verkoopt je lichaam,’ zegt de moeder. ‘Maar ik kom toch gewoon met mijn lichaam thuis ’s avonds?’ pareert de dochter. 

Haar man vindt het geen probleem. Hij is al het een en ander gewend, die vriendelijke vent. 

Vervolgens interviewt ze een alleraardigste dame met een eigen escortbedrijfje. Ze is de enige werkneemster. ‘Voel altijd even of die vent z’n condoom nog om heeft, voordat hij in de buurt van je vagina komt,’ geeft ze een gouden advies, ‘Gewoon doen alsof je even lekker aan jezelf friemelt. Soms doen die stiekemerds em gewoon af. Willen ze zonder. Hij kan ook afglijden natuurlijk…..’

Dan gaat onze heldin solliciteren bij een escortbureau. ‘Je moet het ideale vriendinnetje zijn,’ blaat de opgepimpte eigenaresse opgewekt, ‘Dus er geweldig uit zien. Verzorgd, tietenkontbladiebla…..’

‘Goh, waar zijn onze ideale vriendjes?’ mispelt Heks. Ik realiseer me voor de zoveelste keer, dat de seksindustrie toch voornamelijk is ingericht op mannen. Wat zij willen, hun fantasieën. 

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Er bestaan wel gigolo’s. Maar die zijn op de vingerende vingers van één hand te tellen. Of misschien twee. Zeker in vergelijking met de op elke hoek van de straat paraat staande dames in elke grote stad. De koekjes met een gat. Bij tante op het feest. Wie waren daar nog meer? Damessssss en 1 heer.

‘Moet ik me ook scheren?’ vraagt de beeldschone roodharige. Ja, dat moet. behalve op je kop, wordt je geacht nergens een haartje te hebben. Op misschien een bescheiden landingsbaan na. Een baken in dat kaalgeslagen landschap. Een vingerwijzing.

Het ideale vriendinnetje met een kinderkutje belichamen. Dat is wat er van ons vrouwen wordt gevraagd.

PROSTITUTIE IN DE KUNST

En daar zegt die roodharige toch iets echt leuks. ‘Ik ben volledig behaard. Dat is mijn handelsmerk. Ik moet er nog eens goed over nadenken allemaal……’ De vrouw van het bureau kijkt scheel van begrip. Haar ogen draaien naar het plafond van understanding. ‘Ja, denk er vooral over na. Er zijn wel eens mannen, die een harige vrouw willen, maar….. bladiebla.’

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Heks heeft wel eens een vriend gehad, die van harig houdt. En ik bedoel echt harig. Woeste zwarte dampige armen. Lange spinachtig behaarde benen, die je kunt borstelen…… Bij mij ben je dan aan het verkeerde adres, want ik heb gladde benen en armen van mezelf. 

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Maar schaamhaar kan ik zeer waarderen. Ik haat die kale playboykutjes. Die vierkante Barbyboxjes. Met een gleufje. Net een spaarpot. Een kleuterspaarpot.

‘Het laten staan van al dat haar heeft mijn leven veranderd,’ zegt het toekomstige meisje van plezier, het verlichte lichtekooitje, ‘Ik ben met name dol op mijn okselhaar. Als ik in een mooie avondjapon op hoge hakken helemaal opgedoft uit ga met die rode plukken vol in zicht… dat voelt heerlijk. Dat voelt als mij!’

Oh, Jan Wolkers draait zich om in zijn graf van plezier!

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Dezelfde avond gaat ze in bad zitten met een scheermes. Niet om haar polsen door te snijden, nadat ze is afgewezen op grond van haar rode schaamhaar. Nee, ze scheert haar benen helemaal kaal. Verder komt ze niet. De roodgloeiende oksels zijn haar te dierbaar. Haar rossige schaamhaar mag ook lekker blijven.

‘Schaamhaar voelt heerlijk tijdens het vrijen. Het voegt een extra dimensie toe. Een donzig laagje, waardoor je meer ervaart. Het zijn net kleine voelsprietjes…..’

Nee, van heur haar blijf je af. Heks staat paf. Van plezier, tierelier.

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Later gaat de dame toch naar haar eerste klant. Een saaie grijze manmuis in een rijtjeshuis. Ze doen het twee keer. Ze verdient 450 euro.

Dan is het alweer klaar met dit verhaal. Ik heb weer veel geleerd. Zoals: Ik ben niet de enige, die de riebels krijgt van vaginale kaalslag. Rood okselhaar is prachtig, wil ik ook. Ga nooit voor zo’n stom escortbureau werken, want je werkt mee aan de verBarbying van de wereld en dat wil je toch niet? 

En ook: Voel altijd aan je frutje voor een pik gaat in je kutje of er nog een condoom omheen zit. Rommel ter afleiding aan je klit. 

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Er is natuurlijk een grote tak van prostitutie, waar vrouwen worden uitgebuit en onderdrukt. De overgrote tak. Afschuwelijke vrouwenhandel. Die vaak verslaafde meiden doen het echt niet voor hun lol. Die denken niet: ‘Ik wil prostituee worden’. Die zijn het uit noodzaak. Die zijn er in gerold, onontkoombaar. Er in gezogen. Zoals water in een afvoerputje. Veel dames achter de ramen zaten liever thuis achter de geraniums. 

Daar moet een eind aan komen. Aan die vorm van oudste beroep van de wereld. Maar het einde is nog niet in zicht……

Maar ook: Sekswerk kan helend zijn. Het is ook belangrijk werk. Iemand moet het doen. Mensen, die het met zoveel liefde en passie doen zijn zeldzaam. De dame in het programma is een klasse apart.

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Maar toch: Mij niet gezien. Geen OmaSeks voor Heks. Ik ben zonder er ooit een cent aan te verdienen voor hoer uitgemaakt. Ik ben geslutshamed bij het leven. Er is naar me gegrabbeld en gegraaid. Door brave huisvaders vaak. Of vrienden van vrienden.

Door wildvreemden in de kroeg of in de trein. In de Bhoeddhistische Sangha zelfs. De kerel die me daar bepotelde, een geile stokoude antropoloog, schrijft schijnheilige kutverhalen in het blad van mijn kerk……

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Er is zo slecht over me gesproken…. Vanaf dat ik maagd was ongeveer. Mijn eerste vriendje betichtte me al van promiscue activiteiten. Hoe de waard is, zullen we maar zeggen…… Maar toch: Het heeft iets kapot gemaakt in me.

Alleen maar omdat ik een vrije geest heb in een vrij lichaam. Omdat mijn seksuele energie stroomt. Omdat mannen altijd en overal op me reageren, nog steeds. Ook piepjonge mannen. Mannen, die mijn kleinzoon zouden kunnen zijn…….

De dubbele moraal rondom seksualiteit heeft me genekt. Het is ook diezelfde dubbele moraal, die me toch altijd weer een ellendig gevoel rondom prostitutie bezorgt. 

PROSTITUTIE IN DE KUNST

Nee, Heks zit in haar schulp. Al vele jaren. Helemaal flauw van al die kerels, die zonodig in elk gesprek hun geslacht op tafel moeten deponeren. Suf gebrainfuckt. Maar er gloort licht aan de horizon! 

Ik word dan wel geen prostituee, maar ik ga dit jaar weer daten heb ik besloten. Op mijn gemakje. Ik moet nog een strategie uitstippelen, want ik heb geen zin in het narcistische gehalte van de gemiddelde datingsitebezoeker. Maar ik heb weer zin. En daar heb ik zin in!

PROSTITUTIE IN DE KUNST

 

 

 

 

 

Doe een stapje naar voren en een stapje opzij. Tik. Krijg de hik. Heks strompelt voorwaarts met babystapjes. Geniet het leven met miniscule hapjes. Er gebeurt toch nog genoeg bijzonders. Elke dag een wereldwonder!

‘Doe een stapje naar voren en een stapje opzij, tik, weer een stapje naar voren en een stapje opzij, tik, loop niet te zeuren, Heks is niet blij, tik, ja, nu nog even, krijg toch de hik, hik, hik……’ zingzoemt Heks, geïnspireerd op Nederland in Beweging.

Olga Commandeur loeit haar instructies mijn slaapkamer in, terwijl ik me in mijn kleren worstel. Oh, grote goden, ik heb echt geen lijf vandaag. Geen lijf, maar een pijnplurk. Een vastgelopen tanker. Een schipbreuk op volle zee. Nee, vandaag valt niet mee.

Het nieuws, dat volgt biedt ook geen soelaas. De Coronabesmettingen lopen maar op in Nederland. Ja, hoe zou dat nu komen? Heks is altijd weer verbaasd over de stompzinnigheidsgraad van dit kabinet.

Oh, wat is men weer verbijsterd over de cijfers. Na hun ongelofelijk achenebbisjbeleid. Maatregelen weken te laat nemen. Niemand, die zich er aan houdt, om te beginnen de politici zelf. En dan oprecht verbaasd zijn. Huh….. Wat een acteurs…..

En vaccineren? Ho maar. 

Iedereen heeft gezellig samen kerst zitten vieren, dat is zo klaar als een klontje. Heks wist van tevoren, dat het zou gebeuren. Ook de restauranthouders wisten het, gezien de ongelofelijke hoeveelheid bestellingen voor grote groepen.

Ook de mensen, die wel min of meer hun best doen om zich aan de regels te houden, hebben elkaar gezien met kerst. In etappes. Helaas kun je elkaar ook in etappes besmetten.

Ik rest my case…..

Dus. Zo.

Is er dan niks om je op te fleuren? Klagelijk Heksje? Jazeker! Er is iets.

Afgelopen maandag praat ik anderhalf uur aan de telefoon met de zus van mijn onlangs plotseling overleden vriendin de non. Via een omweg is ze me op het spoor gekomen. Opeens hoor ik alle details over de laatste maanden van mijn lieve vriendin. Wat fijn! 

Het doet me goed om te horen hoe twee van haar zussen haar de laatste maanden gezelschap hebben gehouden. Alle ins en outs krijg ik te horen. Het stelt me vooral gerust, dat mijn vriendin geen pijn heeft geleden. Veel vragen worden beantwoord……

‘Jouw naam kwam ik telkens tegen in haar adressenboekjes. Elk jaar schreef ze em zorgvuldig over. Ook heeft ze de laatste keer, dat ze hier was geprobeerd om je adres te achterhalen. Ze wilde je opzoeken….. Mijn man is toen nog op zoek geweest naar Toverheks…..’

Oh, wat jammer, dat dat niet gelukt is! Het was altijd een droom van me, dat ze hier een keertje langs zou komen. Dat ik een retraite zou organiseren en dat ze hier mocht logeren bijvoorbeeld.

Soms fantaseerden we daarover. De regels van het klooster zijn heel streng, Je moet voor alles toestemming vragen, dus ik achtte de kans klein, dat het zou lukken.

‘Dan maken we er gewoon een mini retraite van…’ riep ik dan. Heel ieniemini. Een simpel bezoekje zou ook al geweldig zijn geweest. Oh, wat zou ik haar in de watten hebben gelegd!!!!! 

Toch doet het me al goed, dat ze het van plan was. 

Gisteren lig ik een groot deel van de dag in bed te dweilen. Extreem slechte dag, volgend op een slapeloze nacht. En een veel te vroege afspraak bij de mondhygiëniste. M’n hele systeem is van slag hierdoor. Aan het begin van de avond val ik in slaap. Hierdoor mis ik de Zoomsessie van mijn koor. Maar ik trek wel een beetje bij…..

Vandaag bel ik naar de antroposofische praktijk. Ik maak een belafspraak met mijn huisarts. Ik moet de man ervan doordringen, dat ik tot de risicogroep behoor bij Covid19. Tot mijn verbijstering wilde hij me in het najaar geen griepprik geven, omdat die bestemd waren voor kwetsbare mensen. Ik heb dat toen maar laten zitten, mede omdat ik altijd ziek word van die prik.

Maar deze vaccinatie wil ik zo snel mogelijk in mijn klep. Het zou heel veel voor me betekenen, als ik wist, dat ik beschermd ben tegen een virus, dat me het verpleeghuis in kan jagen. Of de dood. Met mijn halvezolige immuunsysteem. Mijn kapotte afweer. Mijn gatenkazige verdediging tegen de buitenwereld.

Dat vaccin kan mijn redding betekenen. 

Bovendien: Ik wil eindelijk wel weer eens onder de mensen zijn. Ergens heen gaan, iets doen. Behalve de hondjes uitlaten. 

Nu nog mijn huisarts overtuigen, dat ik als eerste aan de beurt moet zijn. Nou ja, samen met de andere kneusjes. Het blijft natuurlijk om te huilen, dat ik nog steeds niet serieus word genomen met die kutziekte. Zelfs niet door mijn huisarts, bij wie ik al meer dan 15 jaar over de vloer kom.

Die met eigen ogen heeft gezien, hoe raar mijn lijf reageert op allerlei zaken. Die wel eens een abces in mijn buik heeft doorgeprikt, na een behandeling bij de mondhygiëniste. Om maar iets te noemen. 

Nou Heks, hou maar op met mekkeren. Het helpt toch niet. Beter kun je je energie gebruiken om de man te overtuigen van de noodzakelijkheid van het vaccin in jouw geval.

Maandagnacht sta ik in mijn woonkamer, als ik plotseling een initiatie krijg vanuit een andere dimensie. ‘Maar, maar…,’ pruttel ik nog. Degene, die em geeft ken ik heel goed. Helemaal niet op gerekend. Ik ben niet eens echt Bhoeddhist……

Ik voel de energie door mijn lijf stromen. Zoveel, dat ik er niet van kan slapen. 

Vandaag doe ik nog maar een dagje rustig aan. Zometeen lekker met de hondjes op stap. Even lekker uitwaaien. En verder helemaal niks.

 

 

Ik zet mijn schreden, zet me schrap. Loki orakelt op mijn trap. Ik herrijs uit mijn Ginnungagap!!!!! Dit wordt het jaar van vergeven. Van opnieuw intens leven. Van liefde oogsten voor je voeten. Van niet langer in de modder wroeten. Loki, Loki, ouwe reus, is dat jouw rune, daar op de trap, vlak voor mijn neus? Ja heus?

Apart toch weer. Loop ik in het nieuwe jaar dufjes mijn hondjes uit te laten hier in de buurt, kom ik mijn ex van 40 jaar geleden tegen. Samen met een leuke dame. ‘Hij is vast aan het daten,’ denkt Heks direct. Een hobby, die hij fanatiek beoefent.

Mijn oude vriend doet net of hij me niet ziet aanvankelijk. Ik begrijp dat wel. Heks heeft hem onlangs een gepeperde brief geschreven, naar aanleiding van een etentje om te vieren dat we elkaar al zo lang kennen. Op zijn initiatief overigens, dat etentje. Ik had er eerlijk gezegd helemaal niet aan gedacht.

Het etentje was heel gezellig, maar tijdens het toetje kreeg ik opnieuw allerlei gezanik te verduren over mijn vermeende vreemdgangpraktijken tijdens onze relatie. 40 jaar terug! Om je te bescheuren natuurlijk: Ik was destijds zo bleu, ik wist niet eens wat vreemdgaan was.

Ja, er keken allerlei kerels naar me, maar ik had dat niet echt door. Ik voelde me immers nog steeds dat plompe lelijke eendje, dat nooit een zwaan zou worden. Ik had het zelfbeeld van een kakkerlak. Het zou nog jaren duren, voordat ik door kreeg, dat ik best een mooie meid ben…..

Er was destijds een man, die zwaar over mijn grenzen probeerde te gaan. Een man met een dubbele agenda. Het is hem niet gelukt overigens. Ik heb alle zeilen bij moeten zetten, om die man van mijn lijf te houden. Een lange nacht lang. De ellendeling heeft me uitgemaakt voor frigide trut, omdat ik niks met hem wilde…..

Maar mijn ziekelijk jaloerse geliefde nam geen genoegen met mijn verklaring. Hij wilde bloed zien. Nog steeds blijkt, als hij me opnieuw begint door te zagen over dat hopeloze figuur.

Tijdens ons jubileumdineetje kom ik er toevallig achter, dat mijn ex me indertijd zelf heeft bedrogen met een toentertijd goede vriendin van Heks. Een dame met grote onschuldige ogen en promiscue neigingen. Vooral mannen met een relatie waren onweerstaanbaar voor haar.

Ik wist, dat hij met haar had zitten tongen op de avond na de ochtend, dat het tussen ons aan ging. Leuk vond ik dat indertijd niet, maar hij had een in zijn optiek goede smoes. Zij begon.

Van de tweede keer had ik tot nu toe geen weet. ‘Ja, het was op een feest van Frans, haar toenmalige vriendje. Toen trok ze me zomaar een kast in…. Ik kon er niks aan doen…’ De vrouw in kwestie was anderhalve meter lang. Ja, daar kan je als volwassen vent natuurlijk niet tegenop…..

Hou toch op!

En nu negeert hij me. Kijkt net langs me heen. Ik sta met een oude vriend te praten, die twee broers heeft begraven dit jaar. Met tranen in zijn ogen doet hij zijn verhaal. Heks staat geduldig te luisteren.

Dan ziet mijn ex me toch staan. ‘Gelukkig Nieuwjaar,’ roep ik hem toe. Ik wens hem het allerbeste, terwijl ik tegelijkertijd afscheid neem van de man met wie ik in gesprek ben. Hem wens ik ook het allerbeste. vooral een beter jaar, dan het voorgaande…..

‘Hopelijk zien we elkaar binnenkort op de verjaardag van de Wilde Boerenzoon!’ roep ik hem na. Ja. In geval van geen Corona.

De date van mijn ex komt me razend bekend voor. En ja hoor, ze blijkt in de horeca te hebben gewerkt. In no time ontdekken we allemaal gemeenschappelijke kennissen. En zelfs een gemeenschappelijke loverboy. ‘Die schijnt nu zwaar aan de drank te zijn, heb ik gehoord in de wandelgangen.’

Hier schrik ik van. Ik mag die beeldschone foute man echt heel graag. ‘Ach, misschien is het gewoon kwaadsprekerij. Door al die vrouwen, die hij nooit heeft teruggebeld!’ grap ik snel. En wie weet is dat wel zo. Wij vrouwen kunnen enorm rancuneus zijn.

‘Waar kennen jullie elkaar van?’ vraagt de leuke date. ‘Hij is mijn eerste vriendje,’ begint Heks. ‘Wij kennen elkaar in de bijbelse zin des woords,’ geeft mijn ex intussen zijn versie van het gebeurde: We hebben seks gehad. Ooit. In het stenen tijdperk.

Mijn god. Wat is dat toch? Waarom moet altijd weer die lul op tafel? In werkelijk elke ontmoeting met hem word ik geconfronteerd met dit soort opmerkingen. Waar ik totaal niet van gediend ben. Hetgeen ik ook heb geschreven in die laatste brief. Wat duidelijk niet is wat deze meneer wil horen.

Vervolgens pakt hij zijn telefoon en tovert zomaar een foto van ons van 40 jaar geleden tevoorschijn. Hij hoeft er niet voor te zoeken. Heks is perplex. Ik heb die foto ook nog wel ergens. In een album. In een la.

Ik ben totaal verbluft, temeer daar hij in zijn laatste schrijven aanbood om mij te helpen met dingen die me dwars zitten rondom die relatie van lang geleden. Waar ik nooit aan denk. Behalve als ik opnieuw wordt doorgezaagd over zaken, die nooit gebeurd zijn….

Hij nam contact op, toen zijn huwelijk strandde. Hij neemt contact op om iets te vieren. Hij duikt sinds jaar en dag op op elke datingsite, waar ik sta ingeschreven, nadat ik er over heb geschreven op mijn blog. Hij loopt vandaag hier in mijn buurt te wandelen……

‘Een hele leuke man,’ prijs ik hem aan bij zijn date. En dat is zo, echt. ‘Je mag hem hebben,’ wil ik ook zeggen, ‘ik hoef hem niet meer.’ ‘Oh, wat zijn zijn goede eigenschappen?’ roept de vrouw nieuwsgierig.

Heks staat met haar mond vol tanden. ‘Hij is ziekelijk jaloers,’ komt er in me op. ‘Het is een controlfreak, zelfs na 40 jaar houdt hij me nog in de gaten…’ kan ik natuurlijk niet zeggen. ‘Ik ga er vandoor, ik wil jullie date niet verpesten,’ roep ik uiteindelijk grapjassend.

Eenmaal thuis houdt het me toch weer bezig. Wat gebeurt hier nu eigenlijk? En waarom maakt het me zo kwaad? En waarom moet ik altijd denken aan Ross en Rachel uit Friends? Het geijkte koppel, dat er helemaal niks van bakt. Doodsbange mensen met een hechtingsstoornis.

‘Ben jij nog een beetje aan het daten?’ vraagt de vrouw aan me voordat we afscheid nemen. Ze is er achter gekomen, dat ik vrijgezel ben. ‘Nee, mijn laatste lief was zo’n vreselijke vent, ik ben voor mijn leven genezen…. Er is ook altijd iets met de mannen, die ik date….’ ‘Er is iets met ons allemaal!’ roept ze zeer terecht.

Met mij ook, maar daar kan ik mee leven….. En ja, er is inderdaad wel iets met iedereen, maar ik heb een enorme voorkeur voor narcisten. En daar is geen land mee te bezeilen.

De waarheid is, dat ik momenteel mezelf een beetje aan het daten ben. Ik trek wat leuks aan voor mezelf. Smeer een mooi make upje op mijn snoetje. Ga in een geurig bad zitten met een maskertje op mijn toet. Vertroetel mezelf met leuke cadeautjes. Een lekker parfum met kerst bijvoorbeeld. En een mooie lippenstift.

©Toverheks.com

©Toverheks.com        Loki’s rune

Er opent er iets in me. Ik sta op een kruispunt heb ik ontdekt. En ik moet eens goed nadenken over welke kant ik op ga. Loki legt zijn rune voor mijn deur de afgelopen week. Loki liegt nooit. Lepe Loki.

‘Kiezen, Heks. Het is kiezen of delen. Jezelf met zovelen. Of kies je voor jezelf? Zet je nu eens eindelijk jezelf op nummer 1. En niet de hele wereld, zoals voorheen?’

Zo’n 7 jaar geleden vielen de schellen van mijn ogen. Ik kon niet meer geloven, wat ik wilde geloven. In etappes werd mijn hele leven blootgelegd. Naakte zenuwbanen onder stroom werd gewoon. Heel gewoon. Woede hield mijn kop er bovenuit.

En nu is het tijd voor vergeven. Leven en laten leven. Mensen doen dingen niet, omdat ze gemeen willen zijn. Daar ben ik nu wel achter. Mensen beschadigen anderen uit onvermogen. Lijden schept lijden. Uit pijn komt pijn voort.

Ik zet mijn schreden, zet me schrap. Loki orakelt op mijn trap. Ik herrijs uit mijn Ginnungagap….

 

GELUKKIG NIEUWJAAR!!!!! HAPPY NEW YEAR!!!! Bonne Année!!!!!!! Feliz año nuevo!!!!!! Frohes neues Jahr!!!!!! Шинэ жилийн мэнд хүргэе!!!!!! Gleðilegt nýtt ár!!!!!!!

Lieve lezers,

De allerbeste wensen voor 2021. Gezondheid en geluk, veel knuffelen, weinig afstand! En vooral ook weer samen zingen!!! Dat is onze wens voor elk medemens,

Heks en Beestenbende!

En dan nog de leukste/mooiste filmpjes, die ik kreeg toegestuurd……

 

 

 

Jaap van Dissel is een eikel. Zijn zemelige gezever houdt me wakker. ‘Bijen, bescherm ons de komende tijd. Geef ons weerstand en vlijt. Hoedt ons voor nijd en baardige apen, die er voor zorgen, dat ik niet kan slapen….. Bevrijd ons van draken en lastige zaken. Van inhalige mensen met de klem in hun kaken. Ik zal een mooi bijenaltaartje maken. Voor jullie, lief volkje. Heremetijd!’

Ja, je moet ook niet net voor het slapen gaan naar Jaap van Dissel kijken. Groot kans, dat je de hele nacht wakker ligt. Het overkomt Heks afgelopen maandag. Per ongeluk krijg ik de man in beeld, als hij wordt geïnterviewd over wie er nu toch verantwoordelijk is voor de ellende in de verpleeghuizen het afgelopen voorjaar. 

Toen onze kwetsbare bejaarden bij bosjes vielen. Het dorre hout geveld door dat imaginaire virus. Ook onder het personeel, op zijn aanraden niet gehinderd door mondkapjes of beschermende kleding, vielen de nodige slachtoffers. 

‘Ja,’ zegt van Dissel, vrij vertaald, ‘De mensen, die in dat soort instellingen werken zijn absoluut oliedom, hun opleidingsniveau is abominabel, daardoor zijn er zoveel onnodige slachtoffers gevallen.’

Hij zei het net iets anders, maar ik kon het niet opbrengen nogmaals naar die onaangename kerel te kijken. Wat een kwast. Met zijn kwastige kin-kwab. Wat een oliedomme oliebol.

Heks is geen fan van van Dissel, dat moge duidelijk zijn. Ik zit me al vanaf het begin van de pandemie aan die man te ergeren. Het lijkt wel een Wappie, met zijn queeste tegen de mondkapjes. Wat denkt hij wel? Dat je beter een baard kunt laten staan? 

Echt Jaap, zo’n baard helpt niet tegen het virus. Misschien jouw morsige stinkmodel wel. Wellicht maakt het virus bij jou snel een grote omtrekkende beweging. Maar om nu allemaal met zo’n schaambaard te gaan lopen….. Ik moet er als vrouw niet aan denken.

Bovendien: Het is helemaal niet wetenschappelijk bewezen, dat zo’n geitensik het virus tegenhoudt……

De wetenschapper van Dissel. Heks kan maar niet begrijpen, hoe die idioot zijn diploma ooit heeft gehaald. Als er iemand oliedomme praatjes uitslaat is het wel onze Jaap de Baardaap. Vanaf dag 1 is hij pertinent tegen de mondkapjes. Ook als ze verplicht worden, doet de man zeer dubieuze uitspraken. Gewoon op televisie.

Hij zaait verdeeldheid. En hij zit er ook nog eens helemaal naast. 

En om nu het personeel van verpleeghuizen de schuld te geven, van iets, waar zij helemaal niks aan kunnen doen….. Waar hijzelf als hoofd van de RVM iets aan had moeten doen….. Te gek voor woorden. 

Waarom zit die man überhaupt nog op die plek? Waarom is hij intussen niet de laan uitgestuurd? Is het omdat hij onder 1 hoedje speelt met Ruttekutte? Moet er een stinkende beerput worden afgedekt? Wat is er aan de hand??  Heks kan er met haar puntmuts niet bij. 

Nee, bah. Weg met Jaap. Geef mij maar zijn voorganger bij de RIVM! Roel Coutinho, Dat lijkt me nu een hele verstandige man. Hij spreekt nu bijvoorbeeld weer schande van ons vaccinatiebeleid. Geheel terecht. Hij heeft een punt! Heks wil heel graag zo’n prik. Maar met het vaccinatietempo, dat onze overheid in gedachten heeft, zit ik nog wel een jaartje binnen te koekeloeren…….

Maar goed. Jaap is nog steeds hoofd van de RIVM. En Jaap Baardaap deelt weer eens een gemene tik uit. De zorg direct op zijn achterste  benen. De uitgeklede zorg. De zorg, die het met een kutbonus moet doen. Ze moeten niet zeuren, toch? Want ze krijgen van Jaap nog een extraatje: Ze krijgen de schuld, dikke bult.

Heks kent wat mensen, die het ene diploma na de andere halen, zodat ze kunnen werken als verzorgende. Jarenlang ploeteren en stage lopen voor een habbekrats-salaris. Liefdewerk en oud papier. En dan krijgen ze als klap op de vuurpijl dit soort verdachtmakingen naar hun kop!!!!

Jaap van Dissel is natuurlijk een malloot. Een idioot ook. Een gevaarlijke gek zelfs, in mijn optiek, want hij zaait verdeeldheid. Hij neemt zijn verantwoording niet. Zo heb ik hem toch luid en duidelijk horen zeggen aan het begin van de pandemie, dat wel het virus maar zijn goddelijke gang moesten laten gaan. De groepsimmuniteit zou dan de rest doen.

Ja, dat zei die achterlijke oen.

Maar hijzelf is het intussen vergeten. Nee, het zijn die stomme verzorgenden in zorginstellingen, door hen is het mis gegaan. Lekker makkelijk, hoor, om dit op hen af te schuiven. Laf. Gewetenloos. De man zou zo de politiek in kunnen!

In de politiek gebeuren immers ook de raarste dingen momenteel. 

Zo ziet Heks onlangs met lede ogen, dat Rutte totaal niet zijn vet krijgt. De man, die hoofdverantwoordelijke is voor de toeslagen-affaire, het is onder zijn auspiciën gebeurd, ontspringt weer lekker de dans. Eindeloos populair is de lolbroek, die er voor gezorgd heeft, dat de zorg en het onderwijs zijn kaalgeplukt. Een probleem waar we nu keihard tegenaan lopen.

Maar wat zeggen mijn medemensen? Ruttekutte heeft ervoor gezorgd, dat de schatkust zo lekker gevuld is. Bladiebla. Ja. Gevuld met onze eigen centen. Niet de zijne. Hij en zijn trawanten worden alsmaar rijker. Nederland kent onder zijn bezielende leiding voor het eerst in decennia weer armoede!

Dakloze gezinnen? Het was vroeger ondenkbaar. Sowieso waren er twintig jaar geleden nauwelijks daklozen. Nu struikel je erover. Terwijl de rijken in Nederland steeds rijker worden. 

Waar ook grote klonten boter grossieren op domme hoofden is in het koningshuis. Wat ik daar allemaal over hoor, is genoeg om me accuut republikein te maken. Ook hier is weer een foute baard bij betrokken, maar daar gaat het me niet om.

Wat een vertoning, om in deze ellendige tijden peperdure spullen aan te schaffen. Zoals een speedbootje van een paar miljoen. Een miljoenentoelage zus en zo voor een kind. En dan hebben we het nog niet eens gehad over hun super-de-luxe snoepreisje met privé jet, toen het volk aan banden lag. Flikker toch op. Gedraag je een beetje!

We leven in een raar land. Ik ken iemand, die al jaren bij haar narcistische ex op zolder woont. De kinderen hebben hierdoor enorm geleden. En de dame in kwestie natuurlijk ook. De enige manier om toch woonruimte te krijgen, was om met drie koters bij de daklozenopvang te gaan bivakkeren. Niet drie dagen, maar drie maanden.

De KLM wordt direct gespekt met enorme bedragen. Wat het niet kost om dat idiote bedrijf in de lucht te houden!!! Maar Jan met de pet moet het zelf uitzoeken. Die wordt niet in de lucht gehouden. Die ligt on no time in de goot. 

Vanavond loop ik in een doodstil bos te wandelen met mijn hondjes. De ergernis glijdt van me af. Waar maak ik me druk over? Ik ben zelf ook geen heilige. Echt niet. En eikels zijn van alle tijden. Macht corrumpeert. Narcisten geven altijd een ander de schuld. En de wereld zit vol meneertjes en mevrouwtje ‘Nooit Genoeg’.

Ik ben blij, dat ik geen macht heb. Dat ik niet stervensrijk ben. Ik ben blij met mij.

En dan vind ik een bij. Op mijn eigen bankje in Het Leidse Hout zit zij. Parmantig kijkt ze me aan en zegt, dat ze met me mee naar huis wil gaan….

Heks is zo blij met haar bij!

Bijen zijn heilig voor mij. Dit was voor mij het jaar van de bij. Het bijenvolk heeft geholpen mijn hondje te genezen. Hun gezegende zalf heeft zijn poot gered. Ook ben ik afgelopen zomer op een plek hier in Nederland geweest, waar bijenvolkmensen in korven zijn begraven. Ik heb de magische energie gevoeld en gezien. Ik heb duidelijk een klik gevoeld. Een klik met dit volkje…..

Dus ik ben blij met die bij. Van plastic in de vorm van een toilettasje. 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Bijen, bescherm ons de komende tijd. Geef ons weerstand en vlijt. Hoedt ons voor nijd en baardige apen, die er voor zorgen, dat ik niet kan slapen….. Bevrijd ons van draken en lastige zaken. Van inhalige mensen met de klem in hun kaken. Ik zal een mooi bijenaltaartje maken. Voor jullie, lief volkje. Heremetijd!’

M. NIJHOFF (1894-1953)

HET LIED DER DWAZE BIJEN

Een geur van hooger honing
verbitterde de bloemen,
een geur van hooger honing
verdreef ons uit de woning.

Die geur en een zacht zoemen
in het azuur bevrozen,
die geur en een zacht zoemen,
een steeds herhaald niet-noemen,

ried ons, ach roekeloozen,
de tuinen op te geven,
riep ons, ach roekeloozen
naar raadselige rozen.

Ver van ons volk en leven
zijn wij naar avonturen
ver van ons volk en leven
jubelend voortgedreven.

Niemand kan van nature
zijn hartstocht onderbreken,
niemand kan van nature
in lijve den dood verduren.

Steeds heviger bezweken,
steeds helderder doorschenen,
steeds heviger bezweken
naar het ontwijkend teeken,

stegen wij en verdwenen,
ontvoerd, ontlijfd, ontzworven,
stegen wij en verdwenen
als glinsteringen henen. —

Het sneeuwt, wij zijn gestorven,
wij dwarrelen naar beneden.
Het sneeuwt, wij zijn gestorven,
het sneeuwt tusschen de korven.