Het is me wel bekend, dat na een paar dagen werken voor Alex Orbito, je een heel speciaal veld om je heen hebt. Wellicht lichtgevend…..Jaren geleden stapte ik hier om de hoek uit de auto na zo’n weekend. Een dronken droppie liep voorbij. Hij zag Heks. Bleef als aan de grond genageld staan.
‘Oh, schoonheid!’, bracht hij uit. En probeerde me te omhelzen. Ik deed een stap in zijn richting, om hem heen. Een golf leek uit me te komen. Ruggelings tuimelde hij achterover. Nog net kon ik voorkomen dat hij over een listig muurtje viel. Zo op de stoep bij goede burenvrienden….
Vanmorgen wandelt Heks door een park met Ysbrandt. Ik ben onderweg naar zangles. Hobbezakkleren en een duf hoofd. Geen spoor make-up. Er zit een junk op een bankje, ik ken hem wel. Een zombie. Meestal sist hij een beetje om zich heen, vooral korrelig naar honden. Nu splijt zijn gezicht open in een lach. ‘Goedemorgen mevrouw’, glimt hij me toe. Heks zendt hem een hele lieve glimlach terug….
Een stukje verderop wenkt een heel oud mannetje. Hij zit te chillen op een bankje, zijn rollator staat werkeloos in het gras. Enthousiast klopt hij op een plekje naast zich. ‘Kom even lekker bij me zitten!’ Ik leg hem uit, dat ik onderweg ben naar zangles. Ga toch even bij hem zitten.
‘Fijn’, glundert hij. ‘Wat heb je een vreselijk knap koppie, mag ik dat zeggen?’ Trouwhartig kijkt hij me aan met zijn kale vogelhoofd. “Ik zou wel lekker met je willen zoenen’, diepe zucht, ‘maar ja, dat kan hier natuurlijk niet,’ vervolgt hij als hij m’n gezicht ziet….
“Nee, dan worden we opgepakt en belanden nog in de bak’, pareer ik. Dat vind hij wel een lollige gedachte op zijn leeftijd. En dat dan samen met Heks. Voor een ‘zedendelict’. Overmoedig nodigt hij me uit om met hem mee naar huis te gaan. Daar kunnen we natuurlijk vrijelijk zoenen wat we willen. “Ik wil er zelfs wel voor betalen!’ Hoor ik dat nu goed? Hoe komt ‘ie er op?
‘Zo steek ik niet in elkaar, meneer.’ Verschrikt kijkt hij me aan. ‘Nee, zo bedoel ik het niet’, zegt hij ontdaan. ‘Ik bedoel te zeggen, dat ik het zo graag wil, dat ik er zelfs geld voor over heb!’ Ik weet niet of de zaak er zo beter op wordt…. Maar ik besluit het op te vatten als een compliment. Wellicht is het een notoire krent. En is geld uitgeven wel het laatste, dat hij doet. Waarschijnlijker is, dat hij geen cent te makken heeft. En dan wil hij z’n laatste knoop geven voor een kus van deze heks!
‘Ach, mijn man zou het niet leuk vinden, als ik dat deed, zoenen met een ander’, vervolgt Heks. Keihard natuurlijk. Maar ook lief, want nu wijs ik hem niet af, maar mijn partner! ‘Ik heb een hele knappe man’, verzin ik ter plekke. ‘Een drummer in een band!’ Hoe kom ik er op? Mijn nieuwe vriend kijkt me bedenkelijk aan. Dat compliceert het geheel. Zijn plannetjes vallen in duigen…. Jee, een popster, daar kan hij niet tegenop. Hij moet er maar van af zien.
Ik raak zijn arm aan en kijk naar deze oude snoeper. Wat een eenzaamheid ademt er uit zijn poriën. Wat is hij blij met wat scherts en geflirt. ‘Tot ziens Herman!’ ‘Tot zoens, Heks’.
De rest van de dag blijf ik grinniken om dit vermetele oude baasje. Bepaald voor de duvel niet bang. En al helemaal niet van deze Toverheks. Mijn leugentje om bestwil vergeef ik mezelf grif. En zijn financiële toenadering leg ik naast me neer. Ach, zovelen hebben deze Heks al verkeerd ingeschat.
Dat komt omdat wij vroeger priesteressen waren van de Godin. Als er problemen waren, ook seksuele, dan kwamen mensen naar de tempel en kregen advies. Les zelfs. Deze dames waren zelfstandig, krachtig en zeer vrij. Ze beschikten over hun eigen seksualiteit. Waren niemands bezit…. Tegenwoordig zit je dan opeens in de hoek van de prostitutie. Erg toch. Het zegt meer over de maatschappelijk waardering van de vrouw, haar kracht en haar seksualiteit, dan over mij. Een heks.
Vandaag ben ik voornamelijk Indiaas gaan zingen vanwege het heerlijke eten! Pas laat arriveerde ik, maar precies op tijd om alle schalen leeg te schrapen. De man van mijn lerares zat me vergenoegd gade te slaan. Hij gaf me de heetste pickles en ging vervolgens smakelijk zitten lachen om mijn bezweette gelaat. Mijn god, wat kan hij toch geweldig koken!
Het was een heerlijke zangdag met een nieuwe melancholieke nacht-raga. Heks was te moe om te denken, maar dat bevorderde haar prestaties, gek genoeg. Vooral toen we gingen improviseren…..
De kerfjes op de overgang van mijn neus naar voorhoofd hebben ook een interessante ontwikkeling doorgemaakt. Ze zijn nu horizontaal. Heel bizar. Ziet er raar uit. Mijn juf en medestudenten keken er vreemd van op. Misschien transformeer ik tot eenhoorn……
recepten van de toverheks 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.