De eerste enige echte ‘POP-UP SANGHA’ is een feit! Het is echt van deze tijd. Met Pop-up dit en pop-up dat. Dus komt de klad in dit of dat? Poppedepop!Popperdepop! Heeft overal een antwoord op. Heks wil overigens wel een Pop-up relatie! En: Bij Jip en Janneke in de gratie! Mijn vrienden komen op bezoek……..

Vorige week woensdagmorgen gaat de telefoon. Heks ligt nog op 1 oor. Dinsdagavond heb ik koor en dat resulteert zonder uitzondering in een nachtje stuiteren voor de televisie. In bed. Met 1 oog open. Te moe om te slapen en te moe om wakend in een stoel te zitten.

De volgende morgen echter ben ik niet vooruit te branden. Met een kater van hier tot Tokio op de koop toe. Ik hoef daarvoor gelukkig niet te drinken…….

Ik rep me mijn bed uit en weet net op tijd de telefoon van de houder te grissen. ‘Met Heks,’ kras ik in de hoorn. ‘Hallo, hallo,’ roept iemand keihard in mijn oor. ‘Hallo, hallo,’ stamel ik overbluft. ‘Hallo, hallo….., hallo….’ klinkt het opnieuw. Dringend. ‘Hallo is daar iemand?’

Opeens hoor ik het. Janneke aan de lijn. Om de 1 of andere reden hoort ze nooit mijn naam als ik opneem.

‘Janneke! Met Heks! Hoe gaat het met je?’ knerp ik haar opgewekt tegemoet. ‘We willen op de koffie komen, komt het uit? Het is een idee van Jip!’ Natuurlijk komt het uit. Ik moet alleen mijn hondje even uitlaten en zelf ernstig uit de kreukels komen. Ik heb minstens een uur nodig, liefst anderhalf, maar idealiter twee.

‘Staan we over twee uur voor je neus, Heks. Ga maar rustig met je hondje naar buiten.’

Een goed half uur later en een sloot koffie met pijnstillers verder ben ik grotendeels uit de kreukels. Ik wurm me in mijn kleren. Hang mijn Tens om. Worstel met de bedrading. Kijk, nu ben ik al bijna een uur onderweg. Snel trek ik mijn jas aan. Muts op. Dikke sjaal…..

Rustig peddel ik een rondje Singel. Hier en daar onderbroken door straatmakende mannetjes en opgebroken bruggen.

 Onze glibberstad moet worden opgestuwd in de vaart der volkeren: Leiden is bezig ’s werelds grootste stadswandeling te realiseren middels het zogeheten Singelpark.

Het moet een toeristische attractie worden van jewelste, maar de Leienaars mogen er binnenkort zelf niet meer lopen met hun hond. Wij worden met onze viervoetige vrienden over enige tijd massaal verbannen naar de omliggende gemeenten voor een lekkere wandeling. Dat is dan weer in triest.

Ik besluit er vandaag niet om te malen. Ik moet sowieso eens ophouden met me druk te maken over van alles en nog wat. Laat ik nu eens investeren in zaken waar ik blij van word! En daar op focussen! Een leuke peer bijvoorbeeld. In plaats van me bezig te houden met al die rotte appels op mijn fruitschaal.

Thuisgekomen geef ik de beesten eten, Swiffer het huis, smeer een lippenstiftje…….. En dan gaat de bel. Mijn bejaarde vrienden komen de trap op klauteren. Ze duwen een mooie bos bloemen in mijn handen. Oranje. Net als mijn kersverse bankstel.

Even later zitten ze in mijn zonovergoten woonkamer op die nieuwe bank. We praten over koetjes en kalfjes. Jip maakt kwinkslagen en neemt Janneke in de maling. Snedig dient ze hem van repliek. Zo gaat dat al jaren tussen die twee. Al meer dan een halve eeuw.

‘We zijn lekker een weekje weg geweest, naar de Veluwe. Luxe hotel met alles erop en eraan. Om aan onze relatie te werken,’ vertrouwt Janneke me toe. De ondeugd fonkelt in haar onschuldige bruine ogen. ‘Het heeft niks geholpen, hoor.’

Jip kan dit natuurlijk niet op zich laten zitten. Snel gooit hij nog wat olie op het vuur! ‘Jij liep toch vroeger wel boos de voordeur uit en kwam via de achterdeur weer naar binnen,’ plaag ik hem. Als je al zo lang samen bent en je relatie is nog steeds zo levendig….. Heks tekent ervoor.

Alleen ben ik nu echt te oud om nog een dergelijke termijn te halen vrees ik. Over een halve eeuw ben ik echt wel kassiewijle.

Heks is blij met haar visite. Er komen hier zelden mensen op bezoek. Vooral in periodes van terugslag in mijn rare ziekte. Als ik niet veel te bieden heb. Een paar lieve uitzonderingen daargelaten.

Ja, er moet echt een buddy komen voor dit kwezelke. Gezelschap doet me zo ontzettend goed. Helaas lukt het me maar niet om veel acte de présence te geven bij mijn diverse sociale bezigheden momenteel.

‘Mis jij dat mediteren ook zo?’ vraagt Kras me als ik eventjes bij haar op de thee ben. Onze ‘Sangha voor Kneusjes’ is een stille dood gestorven vorig jaar. We bleken allebei te kneuzig om het vol te houden. Zo jammer. We besluiten gewoon om het nog eens te proberen.

‘Dan kom ik wel naar jou, Heks. Op mijn scootmobiel, laat ik de hondjes thuis. Misschien dat dat beter werkt. Welke avond komt jou uit?’ In het weekend graag, pleit ik. Dan verveel ik me tegenwoordig de tering.

Onze eerste afspraak echter gaat direct alweer niet door. Kras belt af. Het is zo stervenskoud, dat mijn vriendin de kans loopt vast te vriezen aan haar gaspedaal. ‘Dat is ons probleem, er is altijd wel wat met 1 van ons. Is het niet dit, dan weer dat….’ verzuchten we tegen elkaar.

Na wat brainstormen over hoe we dan wel samen kunnen mediteren, via de webcam bijvoorbeeld, krijgt Heks een lumineus idee. ‘Een POP-UP Sanhga!’ schreeuw ik door de telefoon.

‘Wat een geweldige ingeving, Heks!’ Kras zit te hikken van de lach, ‘Een POP-UP Sangha. Hahahaha!’

En zo gaan we het doen. De eerste enige echte POP UP SANGHA is geboren! Als we allebei toevallig in goede doen zijn laten we em oppoppen. Hier of bij haar of in een weitje aan het Joppe. We zijn er flauw van om te floppen. Laat ons maar mindful poppen!

Pop-up condoomwinkel moet het rubbertje weer populair maken

 

The Bold en the Beautiful is hilarisch momenteel. Heks zit hikkend van de lach voor de televisie.Toch knap, dat je zo’n langlopende serie kunt produceren, waar vrijwel niets in gebeurt. Nu ja, af en toe wat moord of doodslag. Ook neukt werkelijk iedereen binnen deze grote modefamilie met elkaar. Of ze naaien elkaar. Verneuken elkaar. Seks verkoopt. Dat zal het succes van de serie verklaren.

The Bold and the Beautiful is toch zo leuk momenteel. Ik kijk er al die hele week naar. Meestal kan ik het incestueuze geneuzel nauwelijks verdragen. Iedereen is wel eens met elkaar naar bed geweest en het is allemaal familie van elkaar. Frisse genen zijn er nauwelijks te vinden in dit bij elkaar gefantaseerde mode imperium.

Dus wat vind ik er dan zo leuk aan? Nou, dat het over anderen gaat. Een rare familie, die niet de mijne is. Gemene manipulaties, die mij niet treffen. Messteken onder water, die mijn koude kleren niet raken.

De vader van de vrouw van Liam heeft het gedaan met allebei deze zusters. Net zoals de vader van Liam. Die heeft het ook met allebei gedaan. De linker zuster heeft het ook gedaan met de man van haar oudste dochter en het vriendje van haar jongste dochter….. En de andere zuster doet het nu met de zoon van haar ex-man. Dat is de broer van Liam.

‘Hahaha,’ lach ik als Hope Logan voor de zoveelste keer voor het altaar staat om met die hopeloze Liam Spencer te trouwen. Het gaat geheid weer mis deze keer. En ja hoor! Vlak voor dit onzalige stel elkaar het jawoord wil geven komen er enorme apen uit narcistische mouwen. Blijkt zijn vader het op zijn vorige vrouw te hebben gemunt. Hij wil haar hebben. Ze is de zijne!

De afschuwelijke vader van lulletje rozenwater lijkt me eigenlijk een geweldige rol om te spelen. Helemaal rechts Sally Spectra.

Heks zit te hikken van de lach. De vader van Liam is een afschuwelijke narcist. Hij is er al eens met de zus van zijn vrouw vandoor gegaan. De moeder van die hopeloze Hope. Ook al zo’n snol. Hope is bijvoorbeeld het product van haar vrijage met de man van haar oudste dochter.

Hopla. Toe maar. Nou, dat kom je bij ons thuis toch echt niet tegen. Heks krijgt de slappe lach bij het idee. In soaps blijven mensen eeuwig jong. Of althans, ze ogen jong.  Opgespoten tot op het bot. Grote schaamlippen wapperen om je oren als sommige overjarige actrices verstoken van enige mimiek proberen te lachen.

De vader van Liam is driekwart jaar geleden op de vrouw van zijn bloedeigen zoon gedoken, toen die twee ruzie hadden. Lullige Liam had met zijn aanbidster Sally Spectra lopen tongen. Zijn vrouw Steffi was in alle staten.

Al een tijdje zat vader Bill op die bloedmooie meid te azen en nu heeft de geslepen idioot haar precies waar hij haar hebben wil. Op dit kwetsbare moment slaat hij genadeloos toe. Boe!

De oude Thorn is opgepakt wegens openbare dronkenschap, nadat hij uit de serie was gekieperd. Arme man. heb je al zon kutrol, baal je als je ervan af bent…..

De ontwikkelingen volgen elkaar op. Liams vrouw is zwanger, maar gelukkig wel van haar man. Toch gelooft hij allerlei vergaande roddels over zijn vader en zijn vrouw, dus het huwelijk wordt geannuleerd.

Ook al zoiets onbegrijpelijks voor Heks. Hoe kun je een huwelijk van jaren ongedaan maken? Zeggen dat het nooit gebeurd is? Dat kan toch alleen maar in dit soort idiote series? In het werkelijke leven doen Amerikanen dat toch niet?

Hope, Liam en Steffi. De geschiedenis herhaalt zich….

Een paar uur later neukt Liam met Hope. Hij stopt zijn ongeduldige worst in haar gare potje. ‘Wil je met me trouwen?’ zemelt hij vervolgens. Tuurlijk. Ze haalt snel haar oude verlovingsring uit de kast. Ze hebben namelijk al de nodige pogingen achter de rug op dit vlak. Het stomme mens heeft ook werkelijk geen greintje trots.

Steffi, de vrouw van Lulletje Liam, en haar opgespoten moeder.

‘Nou, ze zal wel zwanger zijn van die sukkel,’ denkt Heks, ‘Ik weet het bijna zeker. En dat watje gaat natuurlijk terug naar zijn andere vrouw. Zijn eigenlijke vrouw. Die ook zwanger is toevallig……..’

De eeuwige driehoeksrelatie van de moeder van Steffi en de moeder van Hope met de vroegere Ridge Forester. Een enge koude griezel van een acteur. Succesvol vervangen intussen.

Glimlachend zit ik weer een aflevering uit. Intussen schrijf ik aan een blogje. Heerlijk dat het weer een beetje afgekoeld is. Dat er regen valt op onze verschroeide aarde.

Want alle soaps en suffe serie’s ten spijt: De realiteit kun je niet herschrijven. Een regenwolk kun je niet verzinnen en dan echt laten regenen. Trouwens: Wie regent?

Dat is nou eens wat je noemt een reële vraag. En tevens een Boeddhistisch vraagstuk.

Met de vader van haar man heeft de moeder van Hope het ook gedaan…… Lang gelden….. Toen het nog geen ouwe dikke zak was.