Tagarchief: toevoegen
Heerlijke cliffhanger in mijn favoriete soap. Zaken die in het echte leven kant noch wal raken en veel verdriet veroorzaken kunnen me hier echt enorm vermaken. Kneukeldekneukel. Hahaha……
Zoals jullie weten is Heks dol op de soap ‘The Bold and the Beautiful’. Lang geleden keek ik er al naar, ’s morgens vroeg, voordat ik naar mijn werk ging. En sinds mijn absolute favoriete soap aller tijden, ‘As The World Turns’, na een halve eeuw gestopt is, ben ik een redelijk trouwe kijker geworden van ‘The Bold’. Ik volg het wel en wee van de gefortuneerde familie Forester, de lepe gezusters Logan en de geslepen Spencerclan op de voet.
Slome, lome zondag. Wandelen in een gouden wereld en een Hemelse Salade van Komkommer, Munt en Rozenwater tot besluit. Uiteraard Gluten-, Lactose- en Sojavrij!
Zondag sta ik brak op. Ik besluit naar de kerk te gaan. Cowboy biedt aan om het hondje uit te laten. Terwijl ik door de stad fiets, realiseer ik me, dat ik mijn goeie slot ben vergeten. Toch maar even terug gaan dan. Ik kan me niet permitteren dit mooie vouwfietsje te laten stelen.
Zo kom ik dan vijf minuten te laat bij de kerk. De deur zit dicht. Hij klemt enorm. Ik besluit maar weer naar huis te gaan. Geen stichtelijke woorden deze week. Geen absolutie. Mijn zonden zal ik nog eventjes met me mee moeten dragen….
Thuis staat mijn lief in de startblokken om lekker naar het bos te gaan. Heks gaat gezellig mee. De zon schijnt. De meeste blaadjes zitten ondanks hun gouden kleur nog aan de bomen. We lopen door een prachtige vlammende wereld. Ysbrandt vliegt fanatiek achter een balletje aan.
Mijn hand glijdt in de grote knuist van mijn geliefde. We kuieren het hele park door. Natuurlijk gaat Cowboy op zoek naar de geschiedenis van dit een eeuw geleden door de werkverschaffing aangelegde bos. ‘Je kunt hier ook wel rondleidingen gaan geven!’ roep ik verrukt.
De rest van de dag zijn we allebei hard bezig met onze afzonderlijke projecten. Nu ik zoveel lezers trek voor mijn verhalen, heb ik best wat onderhoud aan mijn blog. Het begint een beetje op werk te lijken. Vrijwillig. Vanuit mijn bed of vanaf de bank. Ondanks al mijn gekwakkel!
Mijn lief legt de laatste hand aan zijn website en folder. Over vier weken, zaterdag 20 december, vindt de feestelijke eerste vaartocht door Amsterdam onder zijn bezielende leiding plaats. Van ’s morgens 10 uur tot een uurtje of 1. Ter lering ende vermaak. Dat laatste met behulp van een totaal onbekende band!
Glutenvrije, Lactosevrije, Sojavrije Komkommersalade met Munt en Rozenwater:
Rasp een grote komkommer. Knijp het vocht er grotendeels uit. Het blad van vijf takjes verse munt fijnhakken. Door de komkommer mengen. Twee eetlepels olijfolie erbij. Beetje grof zeezout. Een deciliter rozenwater toevoegen. Uurtje laten intrekken: Jammie!
Gekke glutenvrije, sojavrije, lactosevrije verwarmende worteltjessoep, die van toevalligheden aan elkaar hangt, gecreëerd door Cowboy en Heks onder invloed van een griepvirus. Tevens effectief in het bestrijden van het ongemak veroorzaakt door ditzelfde virus! Opgedragen aan de Belgische receptensite MyTast.be, waar deze Toverheks nu ook op te vinden is……
Aan het begin van de week worden Cowboy en Heks getroffen door een gemeen griepvirus. Mijn liefje is als eerste aan de beurt. Rillerig een slapjes dweilt hij aan mijn zijde de dag door. Ik besluit een verwarmend wortel/gembersoepje in elkaar te stampen, maar omdat ik zelf ook niet bepaald fris ben, mislukt mijn brouwsel jammerlijk.
Hoewel: De smaak is best goed, maar veel te geconcentreerd…… Ik heb een enorme pan gekookt. ‘Vries het in’, zegt Heks tegen haar geliefde. ‘Leng het aan.’ ‘Gooi er rode linzen bij of aardappelen.’ Uiteindelijk heeft hij al die suggesties opgevolgd en daar bovendien zijn eigen touch aan toegevoegd: Gehaktballetjes!
Dit weekend kom ik alweer bij hem logeren en krijg een werkelijk fantastisch soepje voorgeschoteld. Omdat ik onlangs ben verzocht deel te nemen aan een Belgisch culinair digitaal netwerk, MyTaste, kan ik jullie dit succesrecept natuurlijk niet onthouden…… Een hele eer natuurlijk voor deze kaaskop, om bij onze Bourgondische zuiderburen recepten aan te leveren!
Fruit 2 grote uien in wat olijfolie. Voeg 7 tenen knoflook toe. Kort meefruiten, 2,5 liter water erbij en 5 groentenbouillonblokjes. Kilo waspeen en flink stuk verse gember en 5 citroenbladeren meekoken. Haal het citroenblad eruit. Staafmix de rest tot een mooie oranje soep. Tien citroenbladeren en twee fijngesneden rode pepertjes toevoegen. Maak het af met Thaise vissaus, een mooie verfijnde smaakmaker!
Heks schoot geweldig uit met dit laatste ingrediënt. Waarschijnlijk aangestuurd door het mij bezoekende virus. Ik meen er zeker anderhalve deciliter in te hebben gegooid……Hierdoor ontstond de basis voor een nieuwe soep.
Leng bovenstaande basis aan met een liter water en kook de inhoud van een pak rode linzen mee. Kook een pond aardappelen in de schil. Halveer ze en gooi lekker bij de zich ontwikkelende maaltijdsoep. Meng een pond rundergehakt met zout, peper en knoflook. Braad hier kleine gehaktballetjes van. Heel lekker in deze supersoep.
Een dag later maakt Cowboy nog een variant op dit basisthema met garnalen in plaats van gehaktballetje. Ook heeeeeel erg lekker.
Als je de basissoep vegetarisch wilt houden, kun je geroosterde sesamolie gebruiken in plaats van vissaus. Maar de soep leent zich dan niet meer voor de uitgebreide versie……
Cowboy en Heks slaan middag stuk en koken sterren van de hemel: Zalige soep van Zilverstelen. Glutenvrije, lactosevije, sojavrije knolselderijstamppot met klapstuk en geroosterde groenten. Rabarber gekookt in appelsap toe.
Zaterdag loop ik met Cowboy over de boerenmarkt bij hem in de buurt. We kopen een geweldige lap klapstuk bij de bio-slager. ‘Hak het maar in stukken voor me, want mijn lief heeft geen enkel scherp mes in huis…’, verzoek ik de verkoper.
‘Prima hoor’, zegt de enorme kerel, terwijl hij met een hakbijl van een mes zwaait. ‘Je mag dit mes wel een week lenen, dan breng je mij jouw messen. Krijg je ze volgende week geslepen weer terug!’ Wat een grappig aanbod. Misschien hou ik hem er aan, binnenkort….
Het is raar weer. Om de haverklap klettert er een hap water in ons gezIcht. Het volgende moment schijnt de zon. We besluiten het espressoapparaat van Cowboy op te halen bij de reparateur in de Pijp. Het is tevens een excursie naar het vroegere leefgebied van mijn geliefde. Cowboy rijdt voorop met mijn Batavis vouwwagentje stuiterend achter zijn fiets. Ik volg hem met een enthousiast Varkentje, die loopt alsof zijn leven ervan afhangt.
We oefenen een stukje met m’n hondje in de fietswagen. Met zijn naderende oude dag lijkt het ons erg handig als hij zich zo wil laten vervoeren….. Hij vindt het maar zozo, maar blijft wel netjes zitten.
Onze optocht trekt veel bekijks. Vertederde blikken over het algemeen. ‘Wat een lief roedeltje’ zie je de mensen denken. De keukenwinkel, waar de reparateur voor werkt, blijkt een geweldig bedrijf te zijn. Ze hebben er honderden messen, variërend van een paar euro tot honderden euro’s per stuk. De bioslager zou ervan onder de indruk zijn!
Ik laat me uitgebreid voorlichten over espressoapparaten. De mijne heeft het onlangs begeven. Ik zie genoeg van mijn gading, maar het is allemaal ver boven mijn budget. Ik stook voorlopig mijn koffie maar in mijn piepkleine percolator op het gas….. Het levert een perfect bakkie op!
Terug in het huis van mijn Cowboy gaan we aan de slag in de keuken. Ik flans snel een soepje van zilverstelen in elkaar om de ergste honger te stillen. We maken klapstuk in de oven met geroosterde groenten en een stamppot van aardappelen met knolselderij. Cowboy verrast me met zalige rabarber. Gekookt in appelsap. Echt superlekker!
Was de zilverstelen, fruit een uitje en wat knoflook. voeg water toe en bouillonblokjes met tijm en oregano. Zilverstelen erbij. Even aan de kook brengen, staafmixer erop. Lekker met rookworst van Van der Zon.
Kilo klapstuk in stukken hakken. Of laat het de slager doen, als je zelf botte messen hebt. Meng met 400 gram dobbelsteentjes spek. Zout en peper toevoegen. 45 minuten op 175 graden in de oven. Wortel, ui, knoflook, marjolein, rozemarijn, laurierbladeren en een halve liter bier toevoegen. Bij voorkeur een lekkere Brugse Trippel, maar voor de glutenvrije variant gebruik je natuurlijk een glutenvrij biertje. Nog twee uur op 150 graden laten sudderen.
Kook een kilo aardappelen in de schil met een beetje zout. Kook de knolselderij. dit kun je eventueel in dezelfde pan doen. Stamp met wat -lactosevrije- melk tot een smeuïge puree.
Rooster snijbonen, broccoli, wortelen en wat je verder in de koelkast vind aan groenten de laatste 30 minuten mee met het vlees in de oven.
Je moet engelengeduld hebben, dat wel, maar als het dan eindelijk op tafel staat eet je je vingers erbij op!
De eerste Dharma Talk van Thay. Binnen vijf minuten heeft hij zo’n achthonderd mensen aan het huilen gemaakt. Om ons later weer onbedaarlijk te doen schateren……
De vorige retraite verliep dramatisch voor mij. Toen ik naar huis ging, dacht ik bij mezelf: ‘Dit was de laatste keer. Drie maal is scheepsrecht. Wat moet je ook als Toverheks in een Boeddhistisch klooster? Het is mooi geweest.’ Ik was mezelf zo gigantisch tegengekomen. Het was niet leuk meer. Bovendien was ik ziek van het eten en flauw van een aantal medemensen. En zo moe. Het was in de tijd voordat de LDN begon te werken.
Bovendien had ik had driekwart jaar ervoor een BMW in mijn nek gekregen, total loss, zowel mijn nek als die auto…..
In feite was ik ook vrij ziek van de bijverschijnselen van dit medicijn. Het heeft een jaar geduurd, die opbouwperiode. En al die tijd was ik extra doodziek. Zo beroerd, dat ik informatie opvroeg of ik in aanmerking kwam voor euthanasie….. Maar ook bij deze instantie wordt mijn ziekte niet erkend. Gelukkig maar, achteraf gezien!
Want de LDN ging werken en ik knapte genoeg op om weer zin in het leven te krijgen. Ik begon dit blog te schrijven. Kreeg een geweldige geliefde. Een aantal dingen gingen zomaar eens goed voor de verandering!
En nu ben ik dus weer hier, in Plumvillage. Bij mijn spirituele leraar Thich Nath Hanh. Vanmorgen hebben we de eerste ‘Dharma talk’ van deze kleine grote man in het klooster van de monniken, Upper Hamlet. Binnen vijf minuten heeft hij de meeste mensen al aan het huilen gemaakt, inclusief Heks.
De nonnen en monniken zingen de naam van Avalokiteshvara, de bodhisattva van grote compassie, een Boeddhistische heilige. De waterlanders vloeien rijkelijk.
Als een bloem voel ik mijn hart open gaan. Alle ergernissen en muizenissen van de voorbereidingen en de reis smelten als sneeuw voor de zon. Ik voel zelfs compassie voor de mensen, die me onlangs zo verschrikkelijk op mijn liefhebbende hart hebben getrapt. Fijne lui vind ik het nog steeds niet, maar de angel is eruit.
Wat is Thay, leraar, toch ook grappig. Nadat we allemaal tranen met tuiten hebben gehuild gaat hij gymnastiek oefeningen met ons doen. Om vervolgens van start te gaan met zijn lessen.
‘Wat ik nu ga zeggen weten jullie natuurlijk allemaal wel, maar het is zoiets als fasten your seatbelts’ begint hij zijn verhaal. We liggen dubbel. Hij benadrukt het belang van mindfulness. Inderdaad een ons niet onbekend begrip zo langzamerhand. Hetgeen niet wil zeggen, dat we het er altijd heel goed vanaf brengen, dat mindful zijn…… Een extra instructie kan geen kwaad.
Heks zit helemaal achterin. Ze kwam vrij laat binnen. Normaal gesproken weet ik wel een plekje vooraan te veroveren, maar nu zit alles vol. ‘Maak je geen zorgen’, zeggen de engelen, ‘Er is een fantastische plaats voor je, waar je alles kunt zien en horen.’ Ze zijn meegekomen natuurlijk. Zelfs een Aartsengel kan nog wat opsteken van een talk van Thay!
Ik ben benieuwd, want de zaal is werkelijk afgeladen vol. Sommige mensen zitten buiten en proberen zo toch nog wat van het verhaal mee te krijgen. Maar inderdaad. Er staat een enorme berg meditatiematten opgestapeld voor het raam. En Heks zit er uiteindelijk als een prinses op de erwt bovenop! Het beste plekje is voor dit Heksje! Alles kan ik zo prima volgen en ik zit superzacht…..
Vandaag begijp ik ook eindelijk het begrip signlessness. Maar uitleggen gaat me te ver. Ik zal binnenkort wel een foto van mijn aantekeningen toevoegen……
Terug op onze eigen Hamlet spreek ik met de zuster van de administratie. Korting zit er niet in. In feite is er geen enkele regeling te treffen. Ik heb me er al bij neergelegd. Als ik ergens geld aan zou willen geven is het wel aan dit klooster. ‘Ik zie het als een donatie , zuster, voor de nieuwe eetzaal.’
‘Bent u de zuster, die zoveel van katten houdt?’ vraag ik haar vervolgens. Verbaasd kijkt ze me aan. ‘Hoe weet jij dat?’ Ik vertel haar, dat ze twee jaar geleden op kraamvisite kwam in mijn tent, toe ik daar zat met die gevonden kittens. ‘Oh,’ roept ze stralend,’ was jij dat!’
We wisselen poezenpraatjes uit en ze vraagt mijn hulp als kattenfluisteraar met een bijtende kat. Morgen gaan we een teek uit zijn vacht halen. Ik zal eerst eens ernstig met het monster praten.
Afijn, jullie horen het al: Ik ben weer helemaal geland. En deze keer gaat het veel beter met me, vanaf het moment van aankomst.








































Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.