MIJN KLEIN MAGISCH WONDERHONDJE

naast de stoel, altijd in de buurt

Mijn trouwe hondje

Vanavond met Steenvrouw bij Pappa gegeten. Dat was ook leuk voor Ysbrandt, want de vrouw lag al weer 2 dagen gestrekt. Slapend of met een half oog TV kijkend in bed. En daar is natuurlijk niks aan voor een hondje. Die wil lekker op stap en dingen beleven. Van alles ruiken vooral. Buiten is het een geurenparadijs voor hem. Binnen heeft hij het wel geroken op een gegeven moment.

ik ben iets op het spoor...

neus achterna

Ysbrandt gaat ontzettend graag mee naar Pappa, als ik onderweg zijn naam laat vallen gaat mijn hondje er als een haas vandoor. Ja, naar PAPPA!!! Hij heeft daar een maand gelogeerd afgelopen zomer. Binnen een paar dagen had dat varkentje al voor elkaar, dat er altijd iemand thuis bleef, anders ging hij heel hard blaffen. Iets wat hij thuis nooit doet. Maar het was voor hem natuurlijk veel gezelliger zo, dus liet hij hen in de waan, dat hij niet alleen kon zijn….

Ik wist hier allemaal niets van. Pappa en zijn zoon gunden mij een zorgeloze tijd en hebben het verzwegen. Wat een schatten! Het was voor hen heel vervelend en Ysbrandt heeft natuurlijk enorm zijn eigen glazen ingegooid wat betreft logeerpartijen, maar ik moest er toch om lachen achteraf. Wat een uitgekookt hondje…

nu ruik ik toch iets interessants hier binnen

Voetjevrijen

Op zulke slappehapdagen ben ik maar wat blij met mijn hondje. Af en toe duikt hij op aan het voeteneind en komt dan even voetjevrijen. Met 2 poten op het bed. Meer mag niet. Als ik er dan eindelijk eens uitkom, is hij hartstikke blij. Een enthousiaste begroeting volgt, alsof ik weet ik waar geweest ben. Ik hijs me in vesten en jassen en we gaan erop uit….

Dus voor hem is het afzien, zo’n uitgeputte baas, maar mij houdt hij juist op de rails. Ik ben gedwongen toch enigszins minimaal te bewegen. Buiten, in de natuur. En dat is ook iets heel goeds van Ysbrandt. Hij neemt me mee bossen en duinen in. We struinen over het strand. Hij zwemt in een meertje. We spelen met een balletje in een park….Hij verbindt me met moedertje aarde.

daarmee kan ik heel goed snuffelen.....

Ik heb echt een grote neus….

Alweer 8 jaren woont hij hier. Lange jaren, hondenjaren. Van een puppy is het een ballenbijtend monster en uiteindelijk een wijze volwassen hond geworden. Slim ook. Laat hem maar schuiven.

Nu ligt hij geduldig aan het voeteneinde van mijn bed, op de grond, te wachten. Op een nachtelijke wandeling en daaropvolgend iets lekkers….

Straks loop ik een laatste rondje

met mijn kleine wonderhondje

daarna heeft hij nog 1 wens

een lekker stinkend staafje pens…

Ja, je moet er iets voor overhebben. Een rommelig huis, pens en ander stinkend voer. Elke dag uitlaten… Maar dan heb je ook de beste vriend, een viervoetige, die je je kunt wensen. Met grote zachte flaporen als je geluk hebt…

Ik wil op stap

Hallo daar, vrouw, kom je er nog een keertje uit?

VERGETEN GROENTEN

 

VERGETEN GROENTEN

Ik voel me soms

net vergeten groente

verdwenen uit

gemiddeld groenteschap

misschien dat

op een keer

voor de grap

iemand eens iets anders

mij

wil eten

Maar dat is niet genoeg

je moest eens weten

hoe lekker het is

om dit groenvoer te eten

wij zijn geheel onterecht

vergeten

 

WORMEN EN BACTERIëN: Andere dimensies zijn dichterbij dan je denkt…….

Andere dimensies om ons heen

Wat heb ik nu aan m’n kleed hangen?

Wat is het fantastisch weer vandaag. Echt weer voor een fijne wandeling met Ysbrandt door het Leidse Hout.  En straks rijden we weer ergens heen buiten de bebouwde kom. Dat heeft ook een andere oorzaak: In de binnenstad wordt er al lustig op losgeknald door puberend Leiden. En ondanks het feit, dat Ysbrandt schotvast is, hij heeft er een jachttraining van jaren opzitten, wordt hij toch een peu nerveux van het geknetter en gefluit.

Snuffelen is een soort de krant lezen voor mij

Wie is hier langsgekomen?

Dat is ook niet zo vreemd, hondjes leven in een andere dimensie. Een wereld van voornamelijk geur en ook geluiden ervaren ze anders. Er zitten veel hoge en lage tonen in hun bereik, die wij mensen absoluut niet kunnen horen. Ook horen ze zachte geluiden veel beter. Vooral als ze opstaande oren hebben. Laat staan harde geluiden. Het moet op oudejaarsavond een waar inferno zijn voor onze viervoetige vrienden. Ysbrandt mag dan nog van geluk spreken met zijn flaporen…

Maar ik hoor prima hoor

Gelukkig heb ik flaporen

Hondjes kijken ook anders. Ze zien beweging beter, dan stilstaande dingen en zijn kleurenblind. Maar ze zien dan weer wel vrij goed in het donker. Dit verklaart ook, waarom Ysbrandt in een duister parkje feilloos achter een balletje aan kan jagen en het nog netjes terugbrengt ook!

snuffeldesnuffel in de rondte

Op de snuitkijk

De geurwereld van honden is fascinerend. Ze kunnen kilometers in de rondte ruiken en op een niveau, dat alleen een vlinders hen nadoen. Die ruiken dan weer met hun voeten, ook zoiets aparts. Wij mensen hebben ook vaak sterk ruikende voeten, maar dat is dan weer niet iets om je op te laten voorstaan binnen onze soort.

Zo zie je, dat alleen al hier in mijn huishouden in verschillende dimensies wordt geleefd. Ik heb het dan nog niet  eens gehad over mijn katten en hun wereld. Ik vind het altijd erg grappig, als mensen zo nuchter zijn, wetenschappelijk verantwoord en dergelijke en niet in andere dimensies geloven. Het komt hen totaal onwaarschijnlijk voor, dat er naast onze belevingswereld nog andere werelden bestaan. De grote filosoof Kant had het al over Die Welt an Sich en Die Welt wie sie uns erscheint. Die wereld an Sich onttrekt zich aan onze beleving. In feite weten we er maar weinig van. 

kom daar dan maar weer vanaf...

Sommige mensen zijn als een bacterie

Wij mensen sjouwen zo’n kilo lichaamsgewicht aan bacteriën met ons mee. In mijn geval ook een paar kilo schimmels. Deze leven in ons lichaam, vaak symbiotisch, zoals onze darmbacteriën. Je kunt echt niet zonder hen. Er zijn zelfs wetenschappers, die beweren, dat veel welvaartziekten komen, door het ontbreken van bepaalde wormen in ons darmkanaal. Deze bewoners hebben altijd een grote rol gespeeld in het immuunsysteem en veel ziekten zouden te wijten zijn aan onze extreme Dettolachtige hygiëne. Dus misschien knap ik enorm op van een paar ringwormen….. Het klinkt plausibeler, dan dat hartblokkadeverhaal van die kwibus gisteren in elk geval.

Ziet er lekker uit....

Levenscyclus van een worm.

Voor andere dimensies hoef je dus helemaal niet ver van huis te gaan. Neem een kijkje in je darmen en je bent al in een hele andere wereld beland. Of wat dacht je van mitochondriën, dit zijn mysterieuze energiefabriekjes in de cel met louter genetisch materiaal doorgegeven via vrouwen. Een hele eigen genenset dus. En die oermoeder woont dus ook in je lijf. 

Dan is er ook nog de wereld van de gevederde vrienden, overal om ons heen. Er is een heel leger vogelaars op de been, om die wereld te bestuderen en in kaart te brengen. Er wordt wel beweerd, dat deze wezens afstammelingen zijn van dinosaurussen…..

we zijn niet uitgestorven hoor, maar incognito

Onze voorvogels

Ik kan zo nog wel even doorgaan. Deze andere werelden zijn nog enigszins waarneembaar, omdat ze zich net als de onze in 3 dimensies afspelen. Dat er meer dimensies zijn, daar is zelfs de wetenschap van overtuigd. Zoals een 2 dimensionaal papiertje zich een ongeluk schrikt als er een menselijke vinger op landt, (Help, wat is dat? Waar komt dat rare ding vandaan?), zo schrikken wij ons meestal een hoedje, als we iets uit de 4e of hogere dimensies waarnemen. ( Help, wat is dat voor’n vreemd licht? Waar komt dat nou opeens vandaan?)

Mijn zwager is dominee en ooit was hij dat in Zeeland. Zeeuwen zijn een zeer behoudend volkje, met hun voeten in de klei, doe maar gewoon. Op een goede dag hield hij een voordracht over engelen ter gelegenheid van het 1 of ander. In de pauze mochten de Zeeuwen vragen stellen, maar hij verwachtte er niet veel van en keek uit naar de koffie met taart, die hem te wachten stond. Zeeuwse gastvrijheid….Die taart heeft hij nooit gekregen, een hele rij Zeeuwen stond hem op te wachten met de ene vraag na de andere over hun ervaringen met engelen.

Mijn zwager was verbijsterd, die nuchtere kleiduiven hadden allemaal bizarre persoonlijke verhalen. Een dag later belde hij de heks op , om haar mening te vragen. Ik zie ze m’n leven lang al vliegen, dus ik kijk nergens meer van op. Wel vond ik het heel leuk om te merken, dat ondanks gezonde scepsis en nuchterheid ook de Zeeuwse zware gereformeerden hulp uit andere dimensies ervoeren. Je hoeft dus helemaal nergens in te geloven om iets te ervaren. Hetgeen je  gelooft zal hooguit je interpretatie van het ervarene kleuren. 

Al deze werelden bestaan in en door en om elkaar. Het idee, dat je een afgescheiden individu bent, dat is pas een rare gedachte. Als mens besta je voornamelijk uit niet-mens-elementen zoals water, mineralen, bacteriën….. Alles is verbonden, niets bestaat op zichzelf.

Thay heeft daar een mooi woord voor verzonnen:

Wat kan hij toch mooi kalligraferen

Thich Nhat Hanh

WITTE HEKSEN, ZWARTE HEKSEN… NIETS MENSELIJKS IS ONS VREEMD…

Dat wordt een heel GOED soepie

Ik ben GOED bezig….

Er is een dunne scheidslijn tussen witte en zwarte magie. Dun maar haarscherp. Aan de ene zijde vind je onbaatzuchtigheid en aan de andere alles ter meerdere eer en glorie van het afgescheiden zelf, eigenbelang dus. Het overgangsgebied is tricky. Je denkt iets onbaatzuchtigs te doen, althans, dat maak je jezelf  WIJS. Maar het tegendeel is waar:

Je probeert indruk te maken, je hebt het over het hoge niveau, waarop je werkt bijvoorbeeld. Of je geeft iemand allerlei ongevraagde paranormale adviezen.  De vermenging van heksenvakmanschap en eigenbelang is een gevaarlijke combinatie.

de GOEDHEID zelve

Effe een GOEIE aanloop nemen….

Bescheidenheid, je bewust zijn van hetgeen je allemaal niet weet, dienstbaarheid, dat zijn passende eigenschappen voor een heks. Helaas is een een ego zo groot als een gymzaal bepaald geen uitzondering in heksenland. Ik ben er net weer met 1 geconfronteerd en ik zit nog na te suizebollen van woede.

Dat komt GOED over...

Heksencharme

 

De dag begon al niet best met mannetjes op de stoep. Ze kwamen m’n toiletmuur er weer uitslaan. Nu was ik die afspraak helemaal vergeten. Ik had de wc opgeleukt met een kerstdorp, in een poging om het broddelige tegelwerk aan het oog te onttrekken. Dat moest er allemaal weer uit. Vervolgens maakten ze in tijd van een uur een ongelofelijke bende.

Ze vonden wel de oorzaak van de lekkage, althans 99% zeker. Maak ik me toch nog zorgen over die ene procent. Bij woningbouwvereniging Broddel kijk ik nergens meer van op. Die muur is er al 3 keer uitgemept. En nog is het niet af.

Na deze vliegende start moest ik naar mijn huisarts. Ik heb de beste van de wereld, maar je zit altijd minstens een uur te wachten. Hij neemt de tijd…. Bij hem ben ik nog nooit de deur uitgegaan met het gevoel niet gehoord te zijn. Voor mijn verjaardag kreeg ik het boekje van Jan Bor: Wat is wijsheid? Een filosofische zoektocht. Dat las ik in de wachtkamer. Een mens, die denkt wijs te zijn is in elk geval een dwaas maak ik op uit het betoog. Dat onderschrijf ik volledig.

Deze gedachten borrelden nog wat door, nadat ik weer naar huis fietste met Ysbrandtje trouw dravend naast mij. Ik besloot even bij het spirituele boekhandeltje langs te gaan, echt mijn favoriete boekwinkel… Ik maakte een praatje met de eigenaar en beloofde hem een uitnodiging te sturen voor mijn blog. Met name ook om aan zijn moeder van 86 te laten zien. Zij runt het winkeltje als hij in het buitenland verblijft. Met deze zeer krasse schat heb ik een hele goede band. En Ysbrandt helemaal! Hij krijgt snoepjes een knuffels en ik krijg heerlijke koffie. Vandaag was ze er niet en ik stond nog even wat in boeken te bladeren, toen er een man binnenkwam.  We raakten aan de praat, meer regel dan uitzondering in dit magische winkeltje.

lekker hartje

Lichtbollen om mijn hart!!!!!!

Ik vertelde hem over mijn blog en wilde hem al een uitnodiging sturen. Opeens nam het gesprek een rare wending. De man verhief zich boven de heks, hij werkte op heel hoog niveau. En hij zag, iets, dat ik niet zou herkennen: Ik had een enorme blokkade om mijn hart ! Nou, hij had in 1 ding gelijk, ik herkende het niet. Dat deed hem plezier, nu kon hij los, dacht hij.

Maar ik voelde aan m’n boereneksteroog, dat dit niet deugde. Iemand probeerde me hier iets in de maag te splitsen. Deze reageerde verkrampt en boos. Ik draaide mijn lijf van hem weg.  Hij was al bezig mijn hele leven te analyseren, ongevraagd, op luide toon. Stom genoeg ging ik van schrik nog in op een aantal opmerkingen, die hij maakte. Gelukkig realiseerde ik me heel snel, dat ik het gewoon moest afkappen en wegwezen. Bij dit soort heksengedrag is dat de enige optie. Hij riep me nog na, dat hij maar 5 minuten nodig had om het allemaal op te lossen, anders zou het heeeeeel moeilijk worden voor me. Yek.

Later heb ik hem en zijn bedrijfje nagetrokken op internet. Hij werkt met of voor een vrouw, die zich bezig houdt met aura-soma kunst. Aura soma werkt met flesjes gekleurd zand. Ik heb wel eens hele leuke Italiaanse dames ontmoet op een heksenseminar op de Filipijnen, die zich daarmee bezighielden. Deze dame doet van alles, ook iets met zogenaamde hartenergie-ster…Dat is vast heel goed tegen die blokkade, die ik geacht word te hebben….

Dit is precies hoe ook heel veel New Age mensen opereren. Wolven in schaapskleren. Er zijn ongelofelijke enge clubjes op de wereld, waar ze je eerst een probleem aanpraten en dan lossen zij het wel even op. Voor heeeeel veel geld. Zo slaan ze energetische haken in de ander en voor je het weet geraak je onder hun invloed…  Als je hun ongevraagde adviezen niet opvolgt ben je gewoon een stommeling en is het je eigen schuld, dat je bijvoorbeeld nog ziek bent…

Sukkel, je luistert niet. Dan moet je het zelf maar weten, eigen schuld, dikke

Compassie is een sleutelwoord

Lichtwerkers werken in het donker, onopvallend en onbaatzuchtig. Ze praten niemand een probleem aan, maar zetten de ander in hun kracht. De eigen kracht van die ander wel te verstaan.

Ze doen niets ongevraagd en zonder toestemming en geven al helemaal niemand het idee een sukkel te zijn, als ze iets mankeren. Ik heb met zulke integere mensen te maken gehad. Dus ik weet uit ervaring waar ik het over heb. Zij zijn ook mijn voorbeeld. Vaak noemen ze zich niet zodanig. Ik ken een prachtige lichtbrenger, die op het eerste gezicht overkomt als een geweldig boefje. En op het tweede gezicht ook. Sterker nog, hij wordt zelden ontmaskerd.

Ik geloof niet zozeer in goed en kwaad. Er is net zoveel te zeggen voor de fundamentele goedheid van de mens, als voor de zondige verdorvenheid. En ook schuilt In de beste mensen soms de grootste rottigheid (misbruik in kerk bijvoorbeeld) en hele duistere figuren doen soms plotseling iets volstrekt onbaatzuchtigs. (Schindler’s List) Een mooi symbool daarbij is het YinYang teken, met name die contrasterende stippen, licht in de duisternis, duister in licht.

Even een looping......

Zo gaat ‘ie GOED

Ik denk dat het keuzes zijn, je doet iets goeds of je gooit er met de pet naar. Wel lijkt het erop, dat als je een bepaalde keuze eenmaal hebt gemaakt, het de volgende keer gemakkelijker gaat. Het traject slijt uit, het patroon sluipt erin.  In geval van slechte keuzes: Voor je het weet lieg je of steel je bij voortduring. Het is dus best belangrijk om maar helemaal niet te liegen, als je een eerlijk mens wilt zijn.

Ook heb ik de indruk, dat een uitgesleten patroon van slechte keuzes de persoon zelf niet opvalt, het is normaal geworden. Ze verkeren werkelijk in de veronderstelling goed bezig te zijn of verGOEIlijken hun gedrag. De meeste mensen doen de ander per ongeluk pijn. Mensen met pijn doen pijn. Pijn veroorzaakt slechte keuzes.

WRAHAHAHAHAWRAHA

Nog even een rondje om de kerktoren, KERK IS GOED TOCH?

Dus fundamentele goedheid, helemaal fijn, maar die patronen kun je maar beter in de gaten houden. Vooral als iemand zichzelf heel hoog heeft zitten. Als de vos de PASSIE preekt…..

voor de goede verstaander

Thay kan prachtig kalligraferen

ComPASSIE is het sleutelwoord. Een centraal begrip in het Boeddhisme.  Boven mijn heksenketelkerstdorp hangt een tekst van Thich Nhat Hanh : UNDERSTANDING IS LOVE. Vaak is luisteren veel effectiever dan allerlei wijze raad. Lekker lui luisteren…… Zo gemakkelijk als wat, iedereen kan het….

dat ging niet GOED, ben ik nu slecht? Of slecht bezig?

OEPS

KERSTIMPRESSIES VAN DE TOVERHEKS….

vriendinnen door dik en dun

Love you. Twee heksjes

Traitioneel heb ik met Tanneke gelucht op 2e kerstdag. Ik ken haar nu zo’ 6 of 7 jaar. Sinds ik met Ysbrandt dagelijks langs haar huisje kwam en we begonnen te zwaaien naar elkaar. En gebaren. En onze hondjes gingen blaffen, het zijn geen vrienden, helaas.

Ik ken haar familiegeschiedenis nu aardig...

Koloniaal verleden

Waar je ook kijkt

Olifantjes

Op een goede dag, de ochtend na het inwijdingsfeest van Frogs nieuwe huis, liep ik brak richting parkje, toen ze me binnen wenkte voor koffie. Sindsdien is het aan. Regelmatig vertoef ik in haar huisje. Heel soms gaan we er op uit, Krak en Mik. En 2e kerstdag brunchen we samen. Vroeger hier in mijn mooie kersthuisje. Ze hees zich dan tegen alle regels van de zwaartekracht in eigenhandig mijn trap op. En dan genoten we een heerlijke maaltijd  samen. Ze heeft zelfs wel eens een groot feest hier meegemaakt. Onverstoorbaar zat ze tussen vogels van allelei pluimage, ik heb een kunstzinnige vriendenkring, te genieten.

En ze praten terug!!

Tanneke praat met haar Orchideeën

We hebben het gewoon naar ons zin...

Ze krijgt haar plantenvrienden altijd weer in bloei

Het is een heksje, net als ik. Geboren in de mysterieuze gordel van smaragd. Met een hele rij koloniale voorouders aan de muur. We hebben nog iets gemeen. In mijn huis wonen overal kikkers, Tanneke’s huis is bevolkt met olifanten. We gaven elkaar een kerstcadeautje, drie keer raden… Een olifantenmok voor haar en prachtige kikkers voor de heks!

Tanneke houdt van tradities

Speeldoos uit 1961

wat een fijne sfeer

Inkijkje in de keuken

Kwarteleitjes op verzoek van Tanneke

Elk jaar komt er meer op tafel

hallo lief heksje

Boterkerstmannetje van Tanneke

Tanneke is er klaar voor

We kleden ons altijd feestelijk

De schaduw is mijn hand met dat lekkers...

Beertje ziet lekkers

uit 1640

Oude, zeer oude tegeltjes

Toen ik de foto’s, die ik van haar had gemaakt achter haar raam, liet zien, herkende ze zichzelf niet. In haar beleving is ze nog piepjong. Je kunt dat zien in haar ogen! Vroeger had ze 17 katten en een hele lieve man.: Hij vond dat prima. Nu heeft ze alleen nog Beertje, een heel klein, heel lief manneke van een hondje. Met een dik Boeddhabuikje van alle lekkere dingetjes, die hij krijgt. Hij is alweer veertien. Hij blaft niet meer in het raamkozijn, zoals vroeger. Die sprong is te hoog. Maar de stoel op lukt nog wel. Voor een snoepje….

(Volgende dag)

Dus

Vandaag

leef ik traag

als slak

op teerton

reptiel onder

hoogtezon

HET WOORD PIEL KOMT VAN PIJL. ZOUDEN DAAROM MANNEN ZO GRAAG MET VUURWERK SPELEN?

Duidelijk fallische vorm

ETRUSKISCHE VORMGEVING

Het verband tussen vuur en fallus gaat terug tot de ETRUSKEN !!!!

Dag na kerst, heerlijk in bed, net onder de douche vandaan met een fruitig sapje. Hondje is uit geweest.  Mijn neef is naar zijn werk. Hij werkt bij mijn broer in het vuurwerk , superstoer natuurlijk van deze jongeman.  En daarom logeert hij hier, want ik woon om de hoek van het binnenstadfiliaal.  Zijn oudste broer zwaait daar de scepter bijgestaan door een goede vriend van hem. Ze beschouwen het als een groot avontuur, de logeerpartijen links en rechts, het harde werken in deze toch wel erg coole branche. En de verdiensten natuurlijk. Maar toch ook vooral het vertrouwen, dat ze krijgen om al die verantwoordelijkheden te dragen… De oudste neef doet dit werk al jaren, hij studeert, dus dit is een prima vakantiebaan.

in je nek....

Lawinevuurpijllen…

Vuurwerkhandel is natuurlijk na Enschede omstreden en beladen. Het is daarom enorm aan banden gelegd. De veiligheidseisen zijn hoog. Tegelijkertijd wil iedereen toch een lekker potje knallen op dat magische overgangsmoment van toen naar nu en dat dan straks voor de duidelijkheid…

Ik hou er ook van, maar laat een ander het maar afsteken. Op veilige afstand. Op 1 of andere manier krijg ik altijd een rotje net onder mijn oog, een vuurpijl in m’n nek of een gillende keukenmeid in mijn broekspijp. En niet omdat vuurwerk zo van mij houdt. Gewoon stom onnozel gedrag van mijn medemens. Mijn broer had een geweldige antivuurwerkcampagne op zijn telefoon staan. Een aantal dames op een rij op de rug gezien, in hun blote… Met de tekst: Steek er nog maar eens lekker een vinger in, na 1 januari kan het niet meer….. Supergrof natuurlijk. Maar voor een bepaalde doelgroep wel duidelijk. Wij lagen allemaal gestrekt van het lachen, mijn broer heeft altijd dit soort geintjes, die echt gewoon niet kunnen. Maar wat is humor?  Een trein, die uit de rails loopt volgens John Cleese. Toch wel een expert lijkt me. Wat mij betreft hadden ze er dan ook nog een paar blote heren tussen gezet. Maar ja, dan is de kans groot, dat beoogde effect van de campagne verloren gaat!!! 🙂

IN DE CAMPAGNE VAN MIJN BROER GING HET OM EEN ANDERE OPENING....

Antivuurwerkcampagne

Ik heb jaren geleden hier een enorme party gehad met oud en nieuw. Met professioneel afgestoken vuurwerk voor de deur. Ik kan gerust zeggen, dat we hebben geprobeerd het pand aan de overkant van de steeg, het Antonius Clubhuis, zo heette het toen nog, op te blazen. Gelukkig hadden we iemand met een springdiploma in huis, anders was het niet goed afgelopen met de hoeveelheid explosieven in mijn berging. Maar Lampie had het helemaal onder controle, alleen zijn tijdschema klopte van geen kanten. Terwijl wij Thais aan het fonduen waren in mijn keuken, verdwenen er steeds meer gasten naar de berging om onder bezielende begeleiding van Lamp de hele steeg te voorzien van op houten rekken gemonteerd siervuurwerk.

Ik had ook gasten uit Thailand, Duitsland en een Duitse Engelsman. Laatste had zijn zeer engelse broertje bij zich. Hij kon zo zijn weggelopen uit een Britse kostschoolfilm, een dik pubertje in een pak met een spelcomputer. De feestelijkheden interesseerden hem niet, hij zat zijn apparaat te vingeren… Totdat ik hem om een boodschap naar de berging stuurde. Hij schreeuwde het uit van geluk tegen zijn broer: ‘ J***s John, they’ve got enough f***king firework downstairs to blow up the whole f***king building!!!  Zijn spelcomputer lag eenzaam op de bank de rest van de avond….

Van zijn broer hoorde ik later, dat hij het er nog jaren over heeft gehad op zijn inderdaad kostschool. Zijn wilde dagen in Nederland….

Uiteindelijk waren de voorbereidingen precies om 3 minuten voor twaalf klaar.  Iedereen werd naar binnen gestuurd en Lampie liep in een zwart pak met een fakkel als de Dood met zijn zeis door de steeg. We hadden allemaal een menu gekregen met poëtische namen als ‘Zilverregen” en dergelijke erop, Lampie heeft de ziel van een dichter. We stelden ons op achter het keukenraam. Plotseling begon het schouwspel. We vielen van de ene verbazing in de andere. De OH’s en AH’s waren deze keer wel van de lucht. Het duurde en duurde, af en toe zagen we Lamp als een schaduw voorbijflitsen. De apotheose was dan de Zilverregen: Een waterval van zilver vuur vallend vlak langs het raam waar we stonden…..

Kom naar huis, Zwarte Panter

Namens Ferguut, hij zwerft ergens rond….

En niets in mijn nek gekregen die keer!!!!

De kerst is alweer voorbij, de laatste dagen van het jaar. Vandaag moet ik enorm uitrusten. Ik ga op mijn gemak een beetje bloggen.  En slapen.

Mooi, 13, Keltisch geluksgetal

Bijna zover….

Kerst vier je samen…

KERST VIER JE SAMEN, SANGHA, GEMEENSCHAP, VIERENKERST VIER JE SAMEN, SANGHA, GEMEENSCHAP, VIERENKERST VIER JE SAMEN, SANGHA, GEMEENSCHAP, VIEREN

Vanavond fietste ik door een blije stad naar de kerk. klokgelui en overal mensen op hun paasbest en dat met kerst! Ik kwam nauwelijks vooruit, want ik had een jurkje aan, dat zodanig gemaakt is, dat het enigszins normaal fietsen belemmert. Maar ik was ruim op tijd, dus ik deed het rustig aan. Toen ik de kerk binnenliep barstte net het ‘komt allen tesamen’ los. In mijn kerk zingen we voor de dienst een hele rits gouwen ouwen….

Helaas zingen we nooit de meezingtopper ‘ Eere zij God’. God, wat zou ik dat lied graag nog eens uit volle borst meebrullen. Maar dan moet ik naar behoudender gemeenten en dan speelt m’n hel-en-verdoemenis-preek-allergie waarschijnlijk weer op….

Het is natuurlijk gewoon jeugdsentiment. Dit lied werd altijd gezongen door mijn familie van moeders kant, bij de jaarlijkse feestelijke kerstmaaltijd. Deze tak van mijn familie kenmerkt zich door volle luide en ook getrainde stemmen. Ze hebben als kind allemaal zangles gehad! En dat in die tijd…..

Ik stam sowieso af van een heel muzikaal genetisch soepje, ik zie die eigenschappen overal weer opduiken bij kleinkinderen en achterkleinkinderen van mijn grootouders!

hohoho, hello, hello

vreemde snuiters

Die zang bij die eenvoudige broodmaaltijd met lampjes in mandarijntjes en gekke jaarlijks terugkerende kaarsenstandaards. Paddestoelen met kerstmannetjes, sneeuwmannetjes,  elfjes en feetjes….Dat betekende volmaakt geluk, gedragen worden in de schoot van mijn voorouders. Vergis je niet, mijn familie is verre van volmaakt. Het was niet altijd paradijselijk. Maar er waren momenten, dat alles klopte. Die stemmen, de inspanningen van mijn grootmoeder om alles te organiseren, zij was een eenvoudige maar zeer krachtige vrouw. De drijvende kracht achter die tak van mijn familie. Dat alles samen in die gekke wereld van engeltjes en kaarsjes… Geluk. Kindergeluk. Kinderlijk geluk.

KINDERGELUK, KERST EN KINDERGELUK, KINDERKERSTKINDERGELUK, KERST EN KINDERGELUK, KINDERKERSTKINDERGELUK, KERST EN KINDERGELUK, KINDERKERSTKINDERGELUK, KERST EN KINDERGELUK, KINDERKERST

Met op de achtergrond de beukende zee. Mijn grootouders woonden in een enorm huis, op en in een duin, aan zee. ’s Nachts lag je dan te luisteren naar die bonkende watermassa, met op de achtergrond geluiden van feestende volwassenen. Die (mijn ouders, maar dan heel jong, ooms, tantes) presteerden het rustig om de hele champagnekelder van mijn opa leeg te drinken, nadat hij was gaan slapen. En dan zetten ze de lege flessen ook nog netjes op een rijtje op het aanrecht. Om hem te tergen….

Het is ook een grote familie, die tak. En luidruchtig. Daar hebben wij in ons gezin thuis allemaal een goeie tik van meegekregen. En van de muzikaliteit ook. We kregen ook allemaal pianoles, blokfluitles en er werd hevig gemusiceerd onderling. Onder bezielende leiding van mijn moeder. Mijn vader speelde mondharmonica en dat was het wel ongeveer….

michael row the boat ashore

Maar wij lustten er wel pap van

Dus ik miste wel iets, ja, het zal eens volmaakt zijn… Maar de kerkdienst was echt fantastisch. Want wat had Wim de Ru, de dirigent van de schola, nu weer bedacht? Er werd in de dienst een Oratorium van Huub Oosterhuis en Tom Löwenthal gezongen. En we mochten gewoon meezingen! Ook was het warm, ik ben gewend de kerstnachtdienst klappertandend met een ijspegel aan mijn neus uit te zitten. Deze keer dus niet.

Nu in mijn kersthuisje, met een glas wijn naast die enorme boom, realiseer ik me hoe rijk ik ben. Hoevelen hebben nooit een leuk verhaal te vertellen? Hoevelen zitten alleen met kerst? Ja, ik nu ook eventjes, maar geloof me, dat is te wijten aan de griep- van anderen-. En dan nog, ik ben best graag op mezelf. Maar dat sluit sangha, de gemeenschap met mensen, ja lekker klinkt dat, niet uit.

NOSTALGISCHE KERST, NOSTALGIA, OUDE KERSTPLAATJES, KERST UIT OUDE DOOSNOSTALGISCHE KERST, NOSTALGIA, OUDE KERSTPLAATJES, KERST UIT OUDE DOOSNOSTALGISCHE KERST, NOSTALGIA, OUDE KERSTPLAATJES, KERST UIT OUDE DOOS

Het is kerstnacht, die magische geboortenacht. De stad is uitgestorven, iedereen is weer terug naar boom. Behalve een paar kroeggangers, ik hoor ze lallen in de straat. Ook voor hen is het kerst, antikerst. Ik heb ook jaren erwtensoep gegeten met kerst en in de sauna gehangen. En in de kroeg. Maar wat een verspilling van dit feest….Dat is nu pas echt zonde!!!

love you

Hele fijne FEESTdagen lieve lezers van die heks, Ysbrandt, Snuitje, Ferguut, Pippi, Leonoor, Aafje en ThayThay.

Sinds het lied uit mijn jeugd weer in me opklinkt, vier ik weer kerst. Wel een enigszins heksige kerst, met schoonmaakrituelen en heilige boom in mijn huis. En voorheen ook de Marranbaden. Maar alles gaat voorbij. Elk ritueel vervliegt. Maar niet de zonnewende zelf. Het licht, dat wordt geboren in het duister…

love is in the air...

lastig fietsen in zo’n jurkje….

Unknown-101NOSTALGISCHE KERST, NOSTALGIA, OUDE KERSTPLAATJES, KERST UIT OUDE DOOS

Een listig soepje voor je lever…..

Een vegetarische Dahl soep om de kerstdagen te overleven:

Bak 6 uien in een ruime hoeveelheid Ghee. Die Ghee is wel een beetje het geheim van de smid met dit soepje. Laat de uien doorbakken tot ze net niet verbrand zijn en gooi het hele goedje apart in een schaal. Vervolgens in een vijzel een kruidenmengsel naar keuze fijnstampen. Heel goed hierin zijn: Mosterdzaad, korianderzaad, komijn, pepertje, gember, cardamon. Onontbeerlijk is Curcuma ofwel geelwortel. En laat dat nu ook een kruid zijn, dat de lever geweldig  ondersteunt! Niet verkeerd tijdens de feestdagen…..

Doe in een grote pan wat Ghee, een paar tenen knoflook in stukken en later het kruidenmengsel. Even laten roosteren en dan een paar liter vegetarische bouillon erbij. Een pak rode linzen wassen en toevoegen. Wortel, knolselderij, bleekselderij, bloemkool, broccoli en spruitjes toevoegen. Even laten garen. Vuur uit en dan pas het uien/gheemengsel erbij voegen. Roeren verse koriander erop en smullen maar.

mosterdzaad,korianderzaad en cardamon

mosterdzaad,korianderzaad en cardamon

geelwortel en oranje linzen

geelwortel en oranje linzen

pas aan het eind de uien/ghee erbij

pas aan het eind de uien/ghee erbij

WAT NOU, DE WERELD VERGAAT? DEZE HEKS ZIET ALLEEN MAAR OVERAL LICHTBOLLEN…..

BIJ MAAN THUIS

BIJ MAAN THUIS

Vanmiddag bij Maan thuis was heel bijzonder. Ik had natuurlijk al allemaal heksenavonturen beleefd met Jaoa en Maan vanmorgen. Daar was ik nog helemaal vol van. Al die Orbs, lichtbollen…

Al die aanwezigheid in tijd en ruimte, op dat moment en op die plek. Grote heldere en kleine bollen, klontjes bollen….Ik ben ook maar zo’n lichtbolletje ergens in een klontje, een menselijk exemplaar. Maar zie je nu wat lichtwerkers doen? Ze tunen gewoon in op andere kanalen en in dit geval deed  mijn fototoestel mee. Ik snapte maar niet waarom ‘ie bleef flitsen, hoewel ik die functie steeds uitschakelende. Nou ja! Echt heksenstreken heeft die Olympus….

Mijn fototoestel maakte ook vreemde opnamen van de kring Danburietkristallen rondom de boom. Kijk maar eens goed op de foto’s, het lijkt wel of ze licht geven.

WAT EEN DRUKTE

EVEN TER HERINNERING….

Ik vond het op verschillende manieren geweldig wat er gebeurde vanmorgen. Ten eerste was het een geweldige ervaring natuurlijk. Maar ook wat een fantastisch schouwspel op de foto’s… En dan ook nog, kijk, zie je wel, dat ik niet uit mijn nek lul…

-Ja, dochter van vaste plantenkweker, met voeten ongeveer in de aarde geboren, het is me in spirikringen weleens verweten, dat ik erg nuchter ben voor een heks. Geaard is een beter woord. Genetisch geluk gehad…-

Ik zie dit natuurlijk al jaren, maar met mijn derde oog, dus dat telt niet in de echte wereld. Voor sceptici: Ik heb die foto’s nog in mijn toestel zitten….

EEN FEESTJE ......

CADEAUTJE VOOR JAOA EN MAAN…

Dan is er ook nog het cadeautje voor Jaoa en Maan. Met name eerstgenoemde was zo druk met het leiden van de ceremonie, dat ze nauwelijks aan genieten toekwam. Nu kan ze van die foto’s genieten… En Maan, zij heeft zo’n moeilijke tijd, ze is een kattevrouw, net als ik. En een steenvrouwtje, dat delen we ook… Ik weet dat de lichtbolletjes om Maan en haar lieve kat Lady heen staan. Kijk maar Maan, op de foto’s!

Vanmiddag was dus doordrenkt van deze gevoelens en toen kwam er nog meer…

LICHTKRACHTEN AAN HET WERK

LICHTKRACHTEN AAN HET WERK

Maan had een prachtig grid opgezet van stenen en schedels. Ook stonden de koffie, drie soorten thee, water met Aventuriien, 5 soorten koekjes, chocolade, abrikozen, en bonbons al klaar. Vervolgens toverde ze nog Mince cake uit de oven, het is heerlijk hoorde ik, helaas eet ik geen tarwe, echt balen hoor, op zo’n moment.

Lady Amber en Feliz waren er ook

Lady Amber en Feliz waren er ook

HART VAN HET GRID

HART VAN HET GRID

BERNARD EN ZIJN MAATJE

BERNARD EN ZIJN MAATJE

Ik ging mijn Tampoera stemmen, een heidens karwij, veel moeilijker dan spelen…True deed haar Indiase jurk aan, ze zag er geweldig uit! Mensen druppelden binnen, dronken thee, kussen en heksenverhalen… En de middag nam een aanvang.

Maan leidde alles in en daarna nam Jaoa ons mee in een hele diepe meditatie, eigenlijk om op aarde te zetten in deze lichtwerkerskring, wat vanmorgen is geïnitieerd. Ik ging zover weg, dat mijn hoofd knikkebolde, terwijl ik tegelijkertijd met mijn anker diep in de aarde zat. Knikkebol, bollen licht, het grid tilde ons op, nam ons mee ruimte in en aarde in. Sterrenkinderen. Aardekinderen.

INSTRUMENTEN OP PRACHTIGE SARI

INSTRUMENTEN OP PRACHTIGE SARI

Daarna gaven True en onze nieuwe aanwinst, de Didjeriedoespeler, en ik een klankconcert. Na afloop hadden we geen idee hoe lang we bezig waren geweest. 5 minuten? 3 kwartier? Nou, ruim een uur en iedereen vond het heerlijk!

Met de Didjeridoeman was het zo goed spelen, dat krijgt een vervolg. In de galerie van True! Zij ging tijdens het concert prachtig dansen in haar sprookjesjurk. Het was echt een feestje. Met lichtbollen. De hele dag al!

Wat nou, de wereld vergaat?

Ik zie alleen maar overal ORBS !!!!

drakenschedel

drakenschedel

wat nou einde van de wereld?

wat nou einde van de wereld?

SCHIMMIGE SCHEMERHEKSJES IN DE MIST

STILLE GETUIGEN

STILLE GETUIGEN

DEZELFDE FOTO MET FLITS

DEZELFDE FOTO MET FLITS MET LICHTBOLLEN!!

Vanmorgen al heel vroeg voor deze heks ging de wekker. ‘Waar ben ik? Wat is er aan de hand?’ Het duurde even voor ik terug was van een verre reis in dromenland. Ik heb werkelijk heel diep en aan 1 stuk door geslapen vannacht. Maar nu was er werk aan de winkel…. Dus een enorme kop hele sterke koffie in mijn keelgat gegoten en iets eetbaars weggekauwd en heel veel kleren aangetrokken…..Het leek me verschrikkelijk koud buiten.

OVERAL LICHTBOLLEN OOK WEL ORKS GENOEMD

HET WAS BEHOORLIJK DRUK

NOG MEER ORBS

WE KREGEN VEEL HULP

Om kwart over 8 fietste ik richting Burcht om me te voegen bij mijn medeheksjes Joaoa en Maan, voor een hele speciale zonnewende ceremonie. Vandaag wordt er een lichtdoorgang -in heksentermen een portal- geopend in de stad Leiden.  Deel 1 speelt zich af op de Burcht, een plek met sowieso al een hele bijzondere energie. Er loopt ook een mysterieus gangenstelsel vanuit de Burcht naar plekken buiten de oude stad…

Mijn lichtvriendinnetjes stonden me al op te wachten in de mistige ochtendschemering. Joaoa leidde de ceremonie en had alles tot in de puntjes voorbereid. Om de boom lag en kring van Danburiet. Er brandde een kaars en we werden overvloedig getrakteerd op een rookbad van Salie.  De oude boom had toestemming gegeven voor de ceremonie en werkte volledig mee. Lady Amber, Feliz en een lief blauw schedeltje van obsidiaan waren stille getuigen. Ook was er heel veel steun en betrokkenheid vanuit andere dimensies. En het was helemaal niet koud….

een cirkel van Danburiet

een cirkel van Danburiet

Danburiet aan het werk

LICHTWERK

Op dagen als deze ben ik toch zo blij, dat ik een heksje ben. Dat al deze mooie dingen niet ongemerkt aan mij voorbij gaan… Dat ik zo’n klein radertje mag zijn in de schepping en de enorme omwenteling waar we met z’n allen doorheen gaan.

De ceremonie is ingetogen, maar krachtig. Even komt er een jong stelletje met groen en paars haar chillen, maar ze laten zich heel gemakkelijk wegsturen…. Vast twee indigo zielen, gezien hun haarkleur. Nieuwetijdskinderen…. Daarna hebben het rijk alleen, nou ja, alleen…..

POORTWACHTER

BLIJE BOOM

Na de ceremonie nog even koffie me Joaoa, er zit een veeg aarde op haar wang. Een kus van onze Grote Moeder…. Ze heeft het geweldig gedaan!

Thuisgekomen blijkt er van alles in het honderd te zijn gelopen. Mijn hulp heeft m’n sms niet gekregen, dus m’n huis is nog heel rommelig. Ik begin te redderen, want ik wil niet het hele weekend in de troep zitten. Maar dan belt ze me goddank op. De schat heeft gewoon haar hele schema omgegooid en komt straks toch nog hierheen om me uit de brand te helpen! Ysbrandt is met Frogs mee ,dus ik heb m’n handen vrij.

HEKSJES AAN HET WERK

HEKSJES AAN HET WERK

HEKSJES AAN HET WERK

HEKSJES AAN HET WERK

Ik besluit alvast een stukje over deze ochtend te schrijven en zet de foto’s op mijn computer. Wat zie ik toch allemaal voor’n bollen op die foto’s? Het kunnen geen regendruppels zijn, want het was droog. Bovendien zie ik ze op de geflitste foto’s niet. Het zijn natuurlijk Orbs of lichtbollen…We waren bepaald niet alleen daar vanmorgen. Ik voelde een enorme aanwezigheid van allerlei dimensies. En wat leuk, dat jullie dat nu ook een beetje kunnen zien……

LICHTBOLLEN STUITEREN NAAR BUITEN

LICHTBOLLEN STUITEREN NAAR BUITEN

DE RUST IS WEER GEKEERD (GEEN FLITS)

DE RUST IS WEERGEKEERD (GEEN FLITS)