Vandaag zoek ik maar eens op, wat het begrip rechtsstaat nu eigenlijk precies inhoudt. Dit naar aanleiding van het televisieprogramma Medialogica van afgelopen donderdag over de zaak Ait-Taleb. Stomverbaasd heeft Heks zitten kijken naar de inhoud van de postume beerput van wijlen voormalig burgermeester van Amsterdam Eberhart van der Laan.
Van der Laan, overdadig bewierookt, vooral toen hij aan kanker bleek te lijden, komt in een heel ander daglicht te staan. De heilige blijkt een schijnheil. Een liegbeest. Een stoker. Iemand met een behoorlijke stoornis, anders maak je je medemensen niet zo rücksichtlos kapot. Naar alle waarschijnlijkheid was het een rasnarcist.
Nu ben ik niet van zins om die van de Laan hier zwart te gaan zitten maken. De man is dood. Over de doden niets dan goeds, toch? Maar wat was het een gestoorde eikel, zeg. Geheime missies om terrorisme te bestrijden middels fake filmpjes over een Islamitische jongere, gespeeld door een acteur, die in rap tempo radicaliseert en vervolgens weer spontaan deradicaliseert…….
Een influencer moest het worden, die jonge acteur. Ook al zo’n idioot verschijnsel. Heks zag de afgelopen week het over de top huwelijk van een paar puissant rijke Aziaten op televisie voorbijkomen: Dertig miljoen had dit gestoorde paar uitgegeven aan deze bezopen mooiste dag van hun leven. Hard nodig volgens hen, want zij zijn kei-belangrijke influencers. Wereldberoemd in Indonesië. Heks heeft nog nooit van hen gehoord. Oh jee. Tel ik nu nog wel mee?
Het lijkt me, dat ze hun geld wel beter kunnen besteden, maar ja, wie ben ik? Niemand luistert ooit naar Heks. Waarom zou je ook? Ik heb geen enkele invloed op wat of wie dan ook. Ikzelf zeg: Houden zo. Ik wil geen influencer zijn. Bedenk maar lekker zelf wat je met je leven wilt doen. Of wat je aan trekt. Wat je eet. Hoe je stupide stulpje er uit ziet.
Gebruik je fantasy nu eens. Zet die verstokte rechterhersenhelft aan het werk. Kook eens iets nieuws op in dat verweekte hersensop. Sla eens een inspirerende vlam in je muffe hersenpan….
Of bezondig ik me nu ook aan influencen? Is er gewoon geen ontkomen aan, dit komen en gaan van mensen, die we massaal na-apen?
Maar goed. Amsterdamse gemeentepolitiek. Het is overal wat. Mijn grootvader zat vroeger in de gemeentepolitiek. In een klein kut-kustplaatsje. Een roofdier was het. Hij zette de boel genadeloos naar zijn hand.
Wist met name in oorlogstijd veel voor elkaar te boksen, het kut-kustplaatsje was opeens strategisch belangrijk geworden en zat bomvol Duitsers, hetgeen hem een ridderorde opleverde. Maar je moest de man niet tegen je krijgen, daar is Heks van overtuigd.
Van der Laan moest je ook niet tegen je krijgen heb ik ontdekt. Eberhart bedacht een super geheim grootheidswaanzinnig project om radicalisering en terrorisme te bestrijden. Zelfs zijn gemeenteraad was niet op de hoogte. Noch de medewerkers, behalve een piepklein ingewijd team. Waaronder Saadia Ait-Taleb.
De bedenker van dit project, de radicaliseringsdeskundige David Kenning, is een bekakte Ier met een geelgrijs matje in zijn nek. Hij heeft naar eigen zeggen ervaring met dit soort infiltratie in de wereld van de getroebleerde Moslimjongeren. We nemen het maar aan, want hij noemt geen concrete voorbeelden. Want het is allemaal super geheim.
Nog voor het project de Grijze Campagne (naar analogie van de Grijze Wolven?) van start gaat wordt de stekker er uit getrokken. Gevolgd door een misleidend rookgordijn. Een rookgordijn, zo dik, dat het de betrokken mensen verstikt.
Het eerste en tevens grootste slachtoffer is mevrouw Ait-Taleb. Zij krijgt van alles in haar schoenen geschoven, er wordt over haar gelekt naar de pers bij het leven, maar het is allemaal niet waar. Nee, deze onschuldige vrouw wordt geofferd, om het stoepje van Eberhart schoon te vegen.
Om het allemaal wat sappiger te maken voor krantlezend Nederland, is er al snel sprake van een duister Marokkanennetwerk in het gemeentehuis van Amsterdam. Ze spelen elkaar de bal toe, houden elkaar uit de wind, bezorgen elkaar baantjes……. Met als spil de zichzelf verrijkende zondebok Saadia Ait-Taleb!
Niets van dit alles is waar. Mensen uit het vermeende netwerk zijn soms gewoon vrienden van de vrouw. Niet eens werkzaam bij de gemeente Amsterdam! De man van haar beste vriendin heeft inderdaad een baan bij de gemeente bemachtigd, maar heeft daar gewoon bij iemand voor gesolliciteerd. Niet bij Saadia Ait-Taleb, nee, bij een geheel ander persoon. De man van haar vriendin is inderdaad aangenomen, maar zonder haar inmenging.
De klacht, dat ze de acteur van de beoogde vlogs had ingehuurd, omdat ze verliefd op hem was is ook al gelul. Ja, ze heeft hem ingehuurd. En daarna is ze verliefd op hem geworden. Kan gebeuren. Heks wordt ook wel eens verliefd op deze of gene. Het is een vrij normaal verschijnsel tussen mensen. En: Het is vast een heel lekker ding, die jongen!
Ze heeft overigens niets gedaan met die verliefdheid. Dus waarom moet dat erbij worden gehaald? Omdat er van alles bij is gehaald, wat als kut op Dirk slaat. Ik zeg maar geen tang op varken, want ja, ik wil niemand beledigen……
Of misschien toch wel. Heks houdt van godslastering. Altijd al dol op geweest. Meestal is mijn eigen soort, de christenhondenmeute, het haasje. Maar ik mag ook graag grapjes maken over andere religies. Met name de leiders moeten het ontgelden. Ik kan het gezever over die cartoons dan ook niet uitstaan. Get a life! Maak een grap over de Geilige Maagd! Doe iets!
Met weemoed denk ik terug aan Monty Python en hun ‘Life of Brian’. De tranen heb ik me gelachen om die film. En toch zing ik elk jaar vol overtuiging mee in de Matthäus Passion. Het 1 sluit het ander niet uit. We hebben humor nodig om het kaf van het koren te scheiden. Geloof is geen statisch gegeven, het is altijd in ontwikkeling.
Het zijn de rigide religies, die op de schop moeten. En een goeie grap wil daarbij nog wel eens helpen. Ik ben voorstander van lachen om jezelf. Als je niet meer kunt lachen om jezelf heb je echt een probleem. En dat is dan niet mijn probleem.
Eberhart kan helemaal niet om zichzelf en zijn Geheime Grijze Missie lachen. Zij mislukte missie, die veel geld heeft gekost. Geld, dat niet terug te voeren is op iets concreets. Want het is allemaal in het geniep uitgegeven. Door Mevrouw Ait-Taleb. Met toestemming van van der Laan. In opdracht van die malloot zelfs.
Maar opeens weet niemand daar meer iets van. De vrouw wordt beschuldigd van fraude en zelfverrijking. Vriendjespolitiek en zelfs een heus Marokanennetwerk. Het wordt breed uitgemeten in de pers. Met name Jannie Groen van de Volkskrant maakt het bont. Ze citeert een stuk of 10 anonieme bronnen in haar krant, om haar verhaal kracht bij te zetten.
Als jaren later Ait-Taleb is vrij gesproken van alle blaam, presteert Groen het nog om te zeggen, dat haar 10 bronnen zo uitermate betrouwbaar waren. De oud burgermeester zeker? En z’n vrouw? En een paar van zijn corrupte ambtenaren wellicht…..?
Dit is dan Jannie Groen, die zegt nooit aan vriendjespolitiek te doen…….
‘Ja,’ mekkert Jannie Groen in de camera, ‘Er is niet gezegd, dat ze niet aan vriendjespolitiek heeft gedaan tijdens die rechtszaak…’ ze doelt op de rechtszaak, waarin mevrouw Ait-Taleb van alle beschuldigingen aan haar adres werd vrij gesproken, ‘Dus dat ze aan vriendjespolitiek heeft gedaan zou best eens kunnen volgens mijn zeer betrouwbare anonieme bronnen…’
Nu raakt Heks in de war. Wat zegt dat gekke mens nu? Die Jannie Groen? Onderzoeksjournaliste bij een gerenomeerd dagblad? Dat Ait-Taleb zich schuldig heeft gemaakt aan vriendjespolitiek omdat dat niet uit de rechtszaak is gebleken? Huh?
Hoe durft dat mens haar mond nog open te doen, nadat ze die arme vrouw volledig de grond in heeft geschreven? Gebaseerd op obscure anonieme bronnen, die ook nu nog niet bekend zijn?
‘Ja,’ zemelt Groen verder met haar van ergernis vertrokken smoelwerk,’ Saadia Ait-Taleb moet dan zelf maar bewijzen, dat ze niet aan vriendjespolitiek deed….’ Onnavolgbaar, die Jannie Groen.
Volgens mij hoor ik haar nu beweren, dat zij kan lukraak schrijven wat ze wil over haar medemensen, dat ze ze aan de schandpaal kan nagelen als ze daar zin in heeft. Dat ze anonieme bronnen van stal kan halen, tot ze een ons weegt. En als iemand daar een probleem mee heeft, in dit geval Saadia, moet die persoon maar eens bewijzen, dat deze ONDERZOEKSjournalist het uit haar goed ontwikkelde dikke vette duim heeft gezogen.
Heks is voorstander van journalistieke vrijheid, maar hier wordt dit fenomeen wel eventjes helemaal op de verkeerde manier geïnterpreteerd. Mevrouw Groen bezondigt zich aan kwaad spreken. Roddelen. De plank misslaan. Weigeren een excuus te maken, gewoon doorgaan met je malafide banaan.
Volgens mij is dat strafbaar!
Ier met vergeeld matje
Heks zit weer te suizebollen voor de televisie. Wat is er toch veel mis in onze rechtstaat, als een burgervader het ongestraft zo bont kan maken. Want samen met Ait-Taleb is een heel legertje betrokken mensen ten gronde gericht. De man, die verantwoordelijk was voor het maken van de filmpjes, is bijvoorbeeld zijn gehele bedrijf kwijt geraakt door de affaire.
‘Ik kom nauwelijks in de annalen van het verhaal voor, omdat ik geen Marokkaanse vrouw ben,’ zegt de man laconiek. Hij, een rasechte Hollander, paste niet in het door de pers opgeroepen plaatje van foute Marokkanen op het stadhuis. Maar hij is evenzogoed wel afgerekend op vermeende betrokkenheid bij de oplichterij.
Saadia is beeldschoon, van binnen en van buiten!
Ach, in de Verenigde Staten hebben ze nu een volwassen baby aan het roer, die de uitslag van de verkiezingen niet erkend. Verkiezingen, die hij toch verpletterend heeft verloren. Want de verschillen zijn voor Amerikaanse begrippen best groot. Het kan dus altijd nog erger in een zogenaamde rechtstaat.
Transpartie. Weg met al die narcisten op topposities. En over alles grappen blijven maken, met name ook over goden en profeten. En halfgoden, presidenten, koningen, keizers, aurtoriteiten, legerleidingen en mensen met centen.
Volgens mij kan het goddelijke een goede grap wel waarderen. De Godin, onze heilige moeder, heeft naast vrouwen en homo’s naar haar evenbeeld, toch ook humor geschapen. Niet lachen is gewoon zonde! Een doodzonde!
Nou dan. Geniet ervan.
Jannie Groen is overigens bevriend geraakt met radicale Moslima’s, las ik net online. Ze moet nu zelf maar eens bewijzen, dat zij niet aan vriendjespolitiek doet, vind je niet?
Investigative journalist Patrick Pouw attended orthodox Islam-school form almost a year, and wrote the book Salaam! Janny Groen from de Volkskrant got friendly with radical young Moslim women and wrote Allahs’ Women Warriors (with Annieke Kraneberg). Does going “in Bath wit Islam” lead to succesfull reporting on radicalism?
Nou, ik ben nog niet wakker of ik ben al uit mijn vel gesprongen. Het journaal. Je kunt er ook beter niet naar kijken op je nuchtere maag. Als je nog niet over je nek kunt gaan, omdat je nog niks binnen hebt. En intussen heb je alweer gegeten en gedronken. God, wat ben ik nijdig.
Nu zit Heks’ familie vol lesbo’s blijkt, nu haar neven en nichten volwassen zijn en hun partner komen voorstellen. Vorig jaar trouwt een geliefd nichtje met haar droomvrouw. Een andere nicht heeft drie lesbische dochters. Met knalrood haar. Die ook alweer aan trouwen toe zijn.
Weer een andere nicht is ook van de verkeerde kant, maar dat komt uitsluitend doordat de opvoeders godsgruwelijk christelijk zijn. En dan krijg je dat, die verkeerde kant. Ook al voelt het zo goed, die liefde voor iemand van je eigen geslacht.
Heks heeft het wel eens aan de stok gehad met zo’n opvoeder. Voor er kindertjes geboren waren. Een onverkwikkelijk gesprek over allerlei vermeend zondige aspecten van de homoseksuele liefde. Een ruzie, die me hevig overstuur maakte. Want ook toen, lang geleden, ging het er bij mij al niet in. Die onzin.
Het was nog voor ik theaterwetenschappen ging studeren. Een studie met louter vrouwen en homo’s. En een incidentele heteroman. Nog voor mijn vriendenkring volstroomde met homo’s en lesbo’s.
‘Ik vindt homo’s smerig, bah, maar lesbische vrouwen vind ik wel ok,’ likkebaardt een aanbidder van Heks alweer 40 jaar geleden. Het is helaas niet de laatste keer, dat ik dit soort idioterie moet aanhoren. ‘Dus jij zou wel tussen een paar potige potten in bed geplet willen worden?’ sneer ik gemeen. De man schrikt zich rot. Dit strookt niet met de erotische beelden, die hij aan de damesliefde heeft gekoppeld.
Mijns inziens is altijd leuker om aan seks te doen, dan om er naar te kijken. Maar ja, ik ben een vrouw. Wij kicken op een mooi verhaal. Een liefdesgeschiedenis desnoods. Wij zijn minder van de plaatjes.
Maar je ziet, hoe belangrijk het is om in het onderwijs een reëel beeld van homoseksualiteit te hanteren. In het onderwijs moeten alle kinderen zich kunnen ontwikkelen, ook op seksueel gebied. In de gevoelige pubertijd. Als de hormonen door je lijf gieren en je soms geen idee hebt, welke kant het op gaat.
Zonder christenen ook
Mijn vingers harken over het toetsenbord. Op zoek naar woorden, om mijn verontwaardiging uit te drukken over deze idioot in de politiek. Waar moet het heen, als onze politieke leiders zich permitteren om een hele groep af te schrijven….
Dus er zijn ChrChrChrCHChristelijke scholen, die ouders verplichten om dit soort zwaar discriminerende paperassen te onderteken. Dat je als ouders onderschrijft, dat homoseksualiteit iets abnormaals is. Bizar.
En Nederlanders maar mopperen op bepaald Islamitisch onderwijs hier ter lande. En intussen gebeuren er dit soort dingen in het Christelijk onderwijs. Wat zijn we toch een raar rechts land aan het worden.
Heks schaamt zich dood.
Ik brabbel van verontwaardiging. Ik kan er met mijn extreem verdraagzame heksenhersentjes nauwelijks bij. Waar moet het heen, als we hier in ons piepkleine kikkerlandje mee gaan doen met al dat globale gepolariseer? Als we grote groepen gaan uitsluiten? Als abnormaal gaan betitelen, alleen omdat ze van iemand houden, met hetzelfde geslacht als zijzelf?
Paulus was naar alle waarschijnlijkheid zelf een homofobe homo
Ik kijk nog eens naar Slob zijn kop. Beetje verwijfd eigenlijk. En hoe hij gesticuleert. Zou hij soms zelf…..?
Haha, geintje. Alsof je iemands seksuele voorkeur aan iemands neus kunt zien……
Maar toch, zijn homofobe uitspraken vind ik verdacht in dat opzicht. Geen grotere homohater, dan een christenhomo in de evangelische kast. Ik heb over dit fenomeen treffende verhalen gehoord uit de eerste hand.
Uit de bevrijde mond, beter gezegd pijpleiding, van iemand, die jarenlang een topbaan had bij de EO. Hij joeg alle latente homo’s onversaagd de kast weer in met zijn gloeiende sabel. Totdat hij zelf zijn ware aard erkende.
Maar dit mag dan weer wel…..?
Nu vertelt hij griezelverhalen over zijn vroegere baan bij de EO op luidruchtige flamboyante LHBT-feestjes. Heks heeft de gedetailleerde verhalen echt met haar eigen van verbijstering klapperde oren gehoord.
Ik kijk een stukje van het gewraakte debat. Zijn de dingen soms erg uit verband gerukt? Is er sprake van misvatting? Ik hoor een warrig wazig verhaal. Slob struikelt over zijn eigen woorden, maar veel duidelijker worden zijn uitspraken er niet op. Niet duidelijker, maar dodelijker. Want met het stigmatiseren van deze groep, maak je hen onnodig kwetsbaar voor hun meedogenloze leeftijdgenoten bijvoorbeeld.
Kirsten Van den Hul van de PvdA reageert treffend ‘U zegt: Wegens de vrijheid van onderwijs, staat het de scholen vrij om les te geven naar hun eigen waardepatroon, maar LHBT zijn is geen waardepatroon. LHBT levens afkeuren is geen opvatting. Het is net zo min een opvatting, als dat racisme of antisemitisme een opvatting is. Hoe zouden we het vinden, als daar een verklaring over zou moeten worden afgelegd…..?’
Ja, vogelvrij zijn de kleurige vogels van onze maatschappij. Nog steeds. Het is altijd zo geweest. Op een paar uitzonderingen na, wereldwijd.
Vannacht kan ik niet slapen. Alweer niet. Het is ook een soort patroon, dat verloopt volgens een bepaald ritme. Wat zeker niet helpt zijn de bloedstollend spannende verkiezingen in de VS. Niet zozeer de uitslag doet ons bloed stollen, maar het vooruitzicht van een zich wrekende Trump.
Hij kan nu eenmaal niet tegen zijn verlies. De man gaat ook nog eens over lijken. Heks ziet allemaal vreemde berichten in de diverse kranten. Zo hangt de man een celstraf boven het hoofd, wegens verkrachting. Echt? Ja, het staat er. Maar nu is hij nog onschendbaar. Dus kan hij zijn leutertje overal in stoppen. Desnoods in een kind. Maar volgens allerlei recente volstrekt gestoorde complottheorieën uit de rechtse hoek is dat meer iets voor de gemiddelde Democraat.
‘Misschien geeft hij zichzelf op de valreep gratie voor alles, wat hij heeft uitgevroten,’ zegt de zoveelste deskundige, ‘En al zijn vriendjes voor zover hij dat al niet gedaan heeft….’ Heks zit er met grote ogen naar te kijken. Wat hoor ik nu weer allemaal?
Ik zie de man stampvoetend roepen, dat ze moeten ophouden met stemmen. Hij wil niet meer, dat er nog stemmen worden geteld. Hij staat namelijk voor, dus nu kappen met dat getel. Al die kloterige poststemmen. Uitgebracht door die kut democraten. Om te zorgen dat dat zogenaamde virus zich niet verder zou verspreiden…. Trump grijpt alles aan.
‘Hij heeft het zieltogende staatsbedrijf USPS in de pocket en er persoonlijk voor gezorgd, dat er grote vertragingen in de bestellingen zouden ontstaan,’ lees ik ergens anders. Door brievenbussen weg te laten halen, sorteermachines onklaar te laten maken, extra ingewikkelde procedures toe te voegen….. Huh? En dat mag? Ja. Het is gewoon toegestaan in die republiek der Grote Banaan.
Heks heeft sowieso een aparte week, want ze is zestig jaar geworden. Waar ik een groot swingend feest had gepland, moest ik het doen met een kopje mondkapjeskoffie en een bemondkapt wandelingetje met een vriendin en een mondkapjeswijntje met de deur wagenwijd open met een andere vriendin.
Mijn wereldje staat nog steeds in het teken van de pandemie. Hihihi. Echt nie.
Ik beweeg me vanuit mijn veilige bubbel de boze buitenwereld in. Hardlopers belagen me in de parken en langs de Singel. Ik kom een paar keer een groep van pakweg 30 hijgende joggers tegen in het Leidse Hout de afgelopen dagen. Ik kan nog net op tijd de bosjes in springen. Ja, mensen doen echt hun gloeiende best. Ook om het virus te verspreiden.
De verkiezingen in de VS zijn eigenlijk een prettige afwisseling van de pandemierenneukers hier ter lande. Van de viruswaanzinnigen. De ontkenners, die bij teststraten checken of de daar werkzame mensen soms acteurs zijn. Die nu best een extra centje kunnen gebruiken natuurlijk.
‘Dat meen je niet,’ Heks ligt in een deuk, als ze dit verhaal hoort, ‘Die mensen zijn compleet van de ratten bezeken! Hahaha…..’ Ja, dit is echt lachen. Echt wel.
Heks neuzelt en treuzelt zich een trage gang door de haar resterende tijd. De wereld neuzelt en treuzelt nog meer.
Dan komt aan het eind van deze trage strontweek toch het verlossende bericht: Joe Biden is verkozen tot nieuwe president van de Verenigde Staten. De Politiek Uiteengeslagen Staten (PUS). De in Alle Staten verkerende Staten (ASS).
De volwassen baby moet het veld ruimen. Hij kan zijn dubieuze pruik aan de wilgen hangen. Maar doet hij dat ook?
Heks kijkt naar de schreeuwerige toespraak van Biden, nadat bekend is geworden, dat hij de beste papieren heeft voor het Witte Huis de komende 4 jaar. Elk woord krijgt evenveel nadruk….. Heeft niemand hem verteld over het belang van prosodie als je wilt dat wat je zegt ook verstaan en begrepen wordt? Of neemt hij de brulboeipraktijken van zijn voorganger over? Teneinde diens kiezers voor zich te winnen?
Trump gaat de uitslag aanvechten. Ja serieus, ik lieg niet. De hele wereld is getuige van de treurige teloorgang van deze onaangenaam opererende kleuter met zijn opgespoten pruillipjes. De loser, die niet van losers houdt. De verpersoonlijking van zelfhaat. De vleesgeworden leugen. Die grote Knuppel in het ooit Verenigde hoenderhok
Ik krijg een leuk filmpje opgestuurd over Trump op een skippybal. Bijna symbolisch ook, dat stuk speelgoed: Zijn eigen grote opgeblazen ego als een enorme teelbal, hangend onder zijn onooglijk minuscule nauwelijks traceerbare kleine uitwendig gedragen hersentjes. Ik lach me de tranen.
Ach, in Nederland kunnen we er ook wat van. Van opportunistische lul-politiek. Zo heeft nu de VVD hun verkiezingsprogramma aangepast. Opeens vinden ze dat de door hen geïnitieerde marktwerking in de zorg iets te ver door geschoten is. De vieze opportunisten.
Iets te ver, laat me niet lachen.
‘Ik ga op Rutte stemmen, ook al ben ik socialist. Bladiebla, zo goed gedaan, meuk meuk,’ mekkert een kerel op de televisie. Hij is niet de enige, die deze merkwaardige swing maakt naar dit rechtse bolwerk, nadat Klaasje Vaak hen zand in de ogen heeft gestrooid. En is slaap heeft gesust.
Even voor de goede orde: Door de VVD is de zorg zo ernstig uitgekleed, dat het dorre hout bij bosjes valt. Door de VVD is het onderwijs verminkt. Door de VVD is ons land een hebzuchtig rechts kutland geworden, gemodelleerd naar ons grote voorbeeld, de VS.
Sinds Rutte komen mensen zonder pardon op straat terecht, als ze hun huur niet kunnen betalen bijvoorbeeld. Moeten bijstandsmoeders eerst een aantal maanden bij de daklozenopvang gaan zitten met hun gezin, om in aanmerking te komen voor een woning. Laten we vluchtelingen creperen in ellendige kampen in verweggistan, want Holland first. Nou ja, de rijke stinkers in Nederland first…..
Sinds Rutte worden de rijken in Nederland alleen maar rijker, terwijl de rest flink inlevert. De kwetsbaren kunnen al jaren de RamBam krijgen, maar dubieuze nationale paradepaardjes worden systematisch gespekt.
Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen, dat wij met zijn allen jaren hebben gespaard om de KLM eindeloos in de lucht te blijven houden. Die vieze vervuilers. Terwijl we moeten beantwoorden aan het klimaatakkoord. Wat maar niet lukt. Je zou werkelijk allemaal dit soort dingen kunnen zeggen.
Dus, waar hebben we het over?
Het wordt pas beter in de wijde wereld, als we de ander liefhebben als onszelf. Nog behoorlijk moeilijk. Vooral als je jezelf zo haat, die eindeloze kwaal der mensheid, soms verkapt in boos gebral. Broos gebral….. Kijk maar naar Trump.
‘Ik haat mezelf,’ ligt ook Heks tegenwoordig in de mond bestorven. Sinds een paar jaar geleden de schellen me van de ogen vielen rondom zaken, waarvoor ik tot dan toe de ogen sloot. Sinds mijn lange adem op is. ‘Niet meer zeggen, Heksje, je schiet er niks mee op…’
‘Love yourself and love God,’ zei mijn leermeester Alex Orbito altijd. ‘Interbeing, if you can generate love and understanding, everybody is your partner….’ aldus Thich Nhat Hanh, een andere leermeester.
Ja, ik wil terug naar mijn oude wereld, waarin iedereen mijn partner is. Ook de kleuters der schepping, de nauwelijks te verdragen narcisten en psychopaten. De wereld, waarin iedereen mee telt.
Ik wil de weg terug vinden, weer vertrouwen krijgen in de mensheid. Als je maar genoeg op je lazer krijgt is dat moeilijk genoeg. Vergeven doe je voor jezelf. Nog wat kretologie, hihihi.
Maar ik ben er helaas nog niet. Ik doe mijn best. Ik ga in elk geval stopen met roken. En wel morgen. Ik rook niet veel, maar wel regelmatig. De Medicinale Cannabis gaat vanaf nu de lucht in middels een vaporizer. Ik heb een geweldig exemplaar aangeschaft. En ik heb een coach! Wens me maar sterkte.
Vrouwen hebben een ander brein dan mannen. Het is in het nieuws. Een onderzoekster is er op gepromoveerd. Wij hebben een kleiner brein, maar het is wel veel actiever. Ons hersenpannetje maakt meer connecties, dan de mannelijke veel grotere pan. Of is het een hol vat? Maakt de man zijn connecties uitsluitend middels zijn kleine uitwendig gedragen hersentjes?
Heks beweert het al jaren: Meisjes krijgen verkeerd onderwijs aangeboden. Wij krijgen les, alsof we kerels zijn. En dat werkt niet. Zo heb ik mijn hele middelbare schooltijd met wiskunde getobt. Tot ik het goddank kon laten vallen.
Als een docent een formule op het schoolbord schreef, van zus is zo min dit of dat gedeeld door hutsekluts, bijvoorbeeld de zogenoemde abc-formule of ‘het kanon, dan wilde ik weten waarom. ‘Daarom.’ Alsof ik mijn vader hoorde!
In de tweede klas kreeg ik een docent, die aan meisjes niks voor de tweede keer uitlegde. ‘Jullie snappen het toch niet,’ beweerde de oetlul. Voor jongens nam hij die moeite wel overigens. Zelfs als ze er de ballen van snapten of als ze een hele domme vraag hadden gesteld…..
‘Je wilt alleen maar mee met de excursie naar het Evoluon in Eindhoven,’ sneerde dezelfde docent, toen ik aangaf interesse te hebben in de computercursus. Een geheel nieuw fenomeen in die tijd. Begin jaren 70.
Ik had er echt interesse voor, maar werd toch niet toe gelaten. Omdat ik een meisje was.
Later is bij diverse intelligentietests gebleken, dat ik ruim boven VWO niveau scoorde op dit vak. Ik deed het zelfs zo goed, dat ik talloze volledig betaalde trajecten aangeboden kreeg, om me te laten omscholen tot IT specialist bij diverse instituten.
Ik ben uiteindelijk systeembouwer en ontwerper geworden. Supersaai vak. Leuke opleiding. Lekker tussen de kerels…..
Weer later ontdekte ik Heilige Geometrie. Heerlijk, heerlijk. Balsem voor mijn vrouwelijke brein.
Mijn wiskundige vermogens floreren echt, als ik de materie heel abstract aangeboden krijg. Onderwijs vanuit het geheel naar de diverse delen werkt voor mij veel beter. In tegenstelling tot ‘het is gewoon zo en wel daarom’.
Discrimineren mag niet. Maar verschillen erkennen lijkt me alleen maar nuttig. Vooral voor ons vrouwen. Krijgen we eindelijk eens medicatie voor onze vorm van hartfalen, krijgen we eindelijk eens onderwijs, waar wij mee uit de voeten kunnen….. En ga zo maar door. Want we leven nog steeds in een mannenbolwerk, hoor!
Het mannelijk brein is groter, is gebleken uit onderzoek. Ja, zo’n hol vat neemt nu eenmaal veel plek in in je kop. Zo’n resonantieplek voor zeldzame diepe gedachte-achtige oprispingen vanuit de kleine uitwendig gedragen hersentjes…..
Ach, die uitwendige hersentjes, waar size opeens matters. Maar goed. Klaar met de flauwe grapjes.
Kunstenaars hebben ook al een ander brein. Meer grijze massa op cruciale plekken. Als je van tekenen houdt tenminste. Sterker visualisatie vermogen. Betere fijne motoriek….
Ik heb een heksenbrein. Chaotisch tot op het bot, uitermate creatief en een goed abstraherend vermogen. Daarnaast zie ik ze regelmatig vliegen, vooral ook mezelf op een bezemsteel. Ja, zo’n heksenbrein is best fijn.
Met m’n eerste geliefde kreeg ik altijd ruzie, als we memory speelden. Heks wilde, dat alle kaartjes kris kras door elkaar lagen, want dan won ik. Hij zwoor bij een statisch keurig veld. Dat paste beter bij de interne structuur van zijn hoofd.
Je kunt niet in elkaars kop kijken. We gaan er maar vanuit, dat de ander meer van hetzelfde is. Niets is minder waar. We hebben het hier over de verschillen tussen een mannelijk brein en een vrouwelijk. En een heksenbrein. En een kunstenaarsbrein. Dat is maar het begin.
Zoveel mensen, zoveel fietsbellen. Wel raar. Toch waar.
Afgelopen maandag krijg ik een verwijsbrief van de dierenarts. Ferguut heeft last van een oortje. De dierenarts heeft het onlangs schoongemaakt. ‘Ik geef je een pijnstiller mee, maar als hij er over een week nog last van heeft, moeten we wellicht verder kijken….’ ze aarzelt een beetje. Ik heb geen idee waarom.
Nog niet……
‘Het zou wel eens een poliep kunnen zijn, maar ik heb niet de middelen om die diagnose te stellen,’ Heks hoort niks raars, ‘Misschien moet er een KNO arts naar kijken….’
Naar kijken, naar kijken….? En dan?
Hangend oortje kan duiden op poliep….
Na een week vindt de panter het nog steeds niet leuk als ik aan zijn oor zit. Hij reageert gelukkig niet meer zo heftig als eerst. Wel eet hij weer beter, hij is weer een beetje aangekomen na zijn eenzame opsluiting, niet eens met water en brood, in het leegstaande gebouw hier in de straat. Als ik een paar dagen later overleg met de dierenarts besluiten we toch eens verder te kijken.
Met de verwijsbrief in de hand bel ik naar een praktijk in Rijswijk. Dezelfde club, waar VikThor zijn bionische poot aan te danken heeft. Kundig, maar peperduur. VikThor is verzekerd, maar mijn katten lopen onverzekerd rond. Ze hebben zelden iets, behalve de panter. Hij is al zo vaak in de problemen geweest door zijn zotte avonturen.
Raar hangoogje kan duiden op poliep
‘Mijn kat heeft misschien een poliep in zijn oor. Ik wil graag, dat er eens iemand naar kijkt, mijn eigen dierenarts heeft niet de apparatuur om zo diep in de gehoorgang te komen…’ begin ik mijn verhaal.
Het meisje aan de andere kant lijkt niet goed te begrijpen, waar ik het over heb. Schutterig staat ze me te woord. Met moeite trek ik de juiste informatie uit haar. Met name de kosten interesseren me. Ik wil een idee hebben, waar ik aan toe heb voordat ik mijn schatje door hen laat behandelen. ‘Het eerste consult is 120 euro. We maken dan eerst een CT scan. Dat is nog eens 1100 euro. Daarna gaan we……’ Heks schrikt zich een ongeluk.
Een CT scan? 1100.00 euro? Om te kijken of er wellicht een poliep in dat kattenoortje zit? Geen denken aan! Zijn ze helemaal van de pot gerukt? Alsof je met een kanon op een mug schiet. ‘Dat ga ik echt niet doen, mevrouw, ik kijk nog eens verder. Twintig jaar geleden waren er ook poliepen in oren van katten. Toen werden ze ook verwijderd. Zonder CT scan…….’
Ik leg de hoorn op de haak.
Vervolgens bel ik met Utrecht. Het universitaire veterinaire gebeuren, waarover ik altijd allerlei zeer wisselende verhalen hoor. Zij zullen toch wel normale tarieven hanteren?
‘We beginnen met een CT scan, de goedkoopste is een beperkte scan van 850 euro. Misschien dat we het daarmee redden. Dan volgen er nog….’ Heks luistert de rest niet af. Ja, Utrecht is iets minder extreem met de prijzen, maar het is nog steeds van de gekke. Wat mankeert die mensen? Je wordt toch dierenarts uit roeping? Niet om een vette bolide te kunnen rijden?
‘Ik heb hier op een forum een verwijzing naar een praktijk in Beneden Leeuwen gevonden,’ roept mijn rechterhand Rozenhart door de telefoon, ‘Zij weten blijkbaar raad met poliepen in kattenoren….’
Heks belt met de praktijk. ‘Wij maken geen gebruik van een CT scan. Wij kijken met een piepklein cameraatje in keel en oor. Dat kost zeker geen 1100 euro. In de verste verten niet. Maar het fijne weet ik er niet van, de dierenarts belt u vanavond om te overleggen….’ Kijk, dat klinkt hoopgevend!
Die avond spreek ik uitgebreid met een geweldige ouderwets bevlogen dierenarts uit Beneden Leeuwen. Zij krijgen heel veel mensen uit het hele land, die zich een ongeluk zijn geschrokken van de prijzen bij de gespecialiseerde dierenklinieken her en der.
‘U slaat de spijker op de kop, mevrouw, vroeger werden er ook poliepen verwijderd, zonder CT scan. Maar de prijzen, die u noemt verbazen me ook heel erg. Zo’n scan zou hooguit 400, tot misschien 600 euro bij een meer uitgebreide scan, mogen kosten. Wat een prijzen….’
‘Wij kijken met een klein cameraatje in het oor. Je kunt gewoon door het trommelvlies heenkijken bij een kat. Als er een poliep zit, zie je dit en dat, zus en zo…’ legt de man geduldig uit, ‘We kunnen ook in de keel kijken. Als we eerst foto’s maken, daarna nog met de camera kijken, dit en dat , zus en zo, dan kom ik op hooguit 360 euro voor de diagnose….’
Hooguit. Misschien zijn de röntgenfoto’s voldoende bewijs voor de aanwezigheid van een poliep.
Zo. dat is wel eventjes andere koek.
Hoe komt het toch, dat er zoveel klinieken zijn, die van die wauwse prijzen hanteren?
‘Er is een club uit Denemarken, Anicura, die alle dierenziekenhuizen in Nederland op koopt. Vervolgens drijven ze de prijzen op. En dan krijg je dit soort wantoestanden…..’ vertelt een dierenarts me. Mensen kunnen hun beestjes niet meer laten helpen. Tenzij je stervensrijk bent of goed verzekerd. Wat ook peperduur is. Heel kwalijk…..
Ja, schokkend. Wat is de wereld toch ruk. Wat zijn mensen toch hebberige ellendelingen. Goddank zijn er nog ouderwetse dierenartsen. Er zit er ook eentje in Oegstgeest. Hij haalt hoogstpersoonlijk poliepen weg. Tenzij het te gecompliceerd is. Hij zal in elk geval een diagnose kunnen stellen. Zonder dure apparatureluurs.
‘Ik ga eerst eens naar die man in Oegstgeest. En dan indien nodig naar Beneden Leeuwen. Maar weet je wat het gekke is, Rozenhart? Die zwarte heeft helemaal geen last meer van zijn oor. Ik kan er gewoon aan zitten frutten en hij vindt het helemaal best. Misschien kwam die irritatie toch gewoon door die prop in zijn oor. Ik kijk het nog maar eventjes aan….’
Kom ik met de schrik weg. Ik besluit echter wel wat geld opzij te zetten. Voor het geval dat…….
‘Ach, bij ons in Californie kost een gewone röntgenfoto al 500 dollar minimaal. Als je je neus bij de dierenarts naar binnen steekt ben je sowieso 90 euro verder…’ mijn nieuwe vriendin uit de States relativeert mijn ervaringen. Ze vertelt nog even verder over hoe het mogelijk is, dat in die rijke staat zoveel mensen dakloos zijn. Omdat huren, eten, zorg niet te betalen zijn.
‘We zijn de rijkste staat van de VS en hebben de meeste daklozen. Ja, dat is ook echt verschrikkelijk,’ besluit ze haar verhaal. Zo zie je maar. Het kan altijd allemaal veel erger. De Verenigde Staten, ons grote voorbeeld van hoe het niet moet. Die bananenrepubliek. Helaas apen we hier, sinds jaar en dag, alles van hen na.
Deze week doen we het rustigjes aan. Heks en haar beestenbende. De kleine heeft last van haar dikke puppenbuikie en Heks voelt zich ook niet al te jofel. Mijn buik is ook van slag. Na een afhaalmaaltijd, toevalligerwijs. Rommelig en pijnlijk. Het kan ook toeval zijn. Maar hoe dan ook, lekker is anders.
Afgelopen nacht ren ik dus weer door de steeg met mijn piepende pup. Groggy van de slaap. Jas en laarzen haastig aangeschoten over mijn pyjama. Tot twee keer toe maakt mijn monstertje me wakker.
Het blijkt nog loos alarm te zijn ook. Ze heeft wel last van haar buikje, dat wel, maar er komt niks meer uit haar schattige poepgaatje. Leeggescheten als ze is geraakt gisterenavond laat. Op de vloer van mijn woonkamer…….Meuh.
Rustig aan. Dan breekt het lijntje niet.
Dan is er nog Snuitje. Mijn oude katje met nierfalen, voor wie ik alweer anderhalf jaar onder een plastic tafelkleed slaap. Omdat ze af en toe in bed piest. Sinds enige tijd heeft ze last van elektrische schokjes in haar lijfje. Ik maak een keertje mee, dat ze een korte epileptische aanval heeft. Goh.
Sinds de schokjes is het ongecontroleerde piesen enorm toegenomen. Soms een week helemaal niks, dan opeens dagenlang achter elkaar ellende. Afgelopen week piest ze om de dag de hele boel onder. Dinsdagnacht zelfs tot twee keer toe in 1 nacht: Alle dekbedden en onderlakens zeiknat.
Ik was me een ongeluk, loop vloekend en scheldend midden in de nacht de boel te verschonen. Met mijn halvezolige lijf. Slaap op een ruwe handdoek, omdat de onderlakens op raken. Baal als een stekker.
En ik word ook boos op mijn oude katje. Mijn lijf wordt boos. Het slaat natuurlijk nergens op. Alsof mijn oude blinde schatje het expres doet. Toch moet er iets gebeuren. Ik moet ook aan mezelf denken…..
Snuitje ligt altijd op schoot als ik televisie kijk. En ze kruipt graag bij me onder de dekens, voordat ik in slaap val. Haar uit bed verbannen is geen optie. Maar ik kan haar bezoeken wel beperkten en controleren.
Heks zet de stoffen bench in haar slaapkamer, met daarin een schone bak, een lekker kleedje, wat fris water en een halve haring. Of een tartaartje. Snuitje gaat nu grote delen van de dag in haar eigen hok. Als ik televisie kijk, zit ze gewoontegetrouw op mijn schoot.
Maar als ik’s nachts de dekbedden loswoel, waardoor de tafelkleden verschuiven, kan ze geen kwaad. Word ik niet wakker van een warme plas op mijn borstkas. Of een natte plek in mijn nek. Of een droge drol naast mijn boze bol…..
Waarom heb ik dit niet eerder bedacht? Ja, dat is inderdaad een goeie vraag.
Vannacht slaap ik eindelijk weer eens zonder plastic afdekzeil. Geen klammige dekbedden na een zweterig nachtje. Verrukt gooi ik de dekens van me af, als ik het warm krijg. Zonder dat ik daar later spijt van krijg, omdat mijn kat het losgewoelde beddengoed benat. Ik woel en draai. Gooi mijn rusteloze benen in de lucht. Ha, lekker.
Eind van de middag wordt VikThor ook plotseling ziek. Hij kotst systematisch de hele woonkamer onder, net als we terug zijn van een wandeling in het Leidse Hout. Het is me intussen duidelijk: Hondengriepje houdt huis in Huize Heks.
Nu lig ik alweer lekker in bed te dweilen met de hondjes en Snuitertje. Tafelkleden dekken alles af. Een rustige dag. Ik hoef bijna niks. Alleen nog een piepklein rondje met de hondjes. En dat is maar goed ook.
Vorige week zie ik een leuk programma op televisie. Het gaat over buitenbeentjes. Mensen, die een beetje anders zijn. Medemensen, die niet doorsnee denken of handelen. Zo is er bijvoorbeeld een man, die nooit eet. ‘Ik leef van prana,’ zegt deze volstrekt normaal en gezond ogende kerel.
Vroeger was hij bodybuilder. At hij 5000 calorieën op een dag. Van het meest belastende soort: Vlees, vlees, vlees….. ‘Hij heeft in die jaren genoeg gegeten voor drie mensenlevens…’ mijmert Heks achteraf.
Heks zou ook wel op prana willen leven. Nooit meer boodschappen in huis halen. Niet elke dag zorgen om een maaltijd op tafel te krijgen. Lijkt me heerlijk.
Ik ben er wel eens dichtbij geweest. Jarenlang deed ik vier tot acht vastenkuren per jaar. 10 dagen helemaal niks eten. Ik knapte er altijd geweldig van op. Aan het eind van de kuur had ik bergen energie en helemaal geen buikpijn meer.
Sinds ik LDN slik lukt het vasten me niet meer. De motivatie is weg. Ik krijg die knop niet meer om. Vroeger zei ik gewoon tegen mijn lijf ‘We gaan vasten…’ en dan gebeurde er iets in me, waardoor het heel gemakkelijk ging. Sinds LDN droom ik ook nauwelijks meer. Het is een fijn medicijn, maar het vraagt wel offers.
De prana-man kijkt in de camera met hele zachte lieve ogen. Hij heeft helemaal geen vijanden meer in deze wereld. Planten en dieren hebben niets te vrezen van de man. Of zouden al die levensvormen nog boos zijn over zijn absurde dieet in zijn jonge jaren?
Het is namelijk niet gauw goed.
Dan komt er een dame in beeld met een roodgeverfd gezicht. Ze heeft haar mooie snoetje beschilderd met menstruatiebloed. ‘Ik wil gewoon een ander geluid laten horen,’ verklaart deze beeldschone deerne. Ha, Heks spits haar oren. Het heeft me altijd gestoord, hoe er met het heilige vermogen van ons vrouwen om een kind te baren, wordt omgesprongen.
Menstruatie is vies, slecht, moet verborgen worden……. Mannen zijn er als de dood voor. Maar ook alle vrouwen balen er altijd van. Die mindere dagen. Waarop je geen bal presteert, terwijl je bloedt als een rund. Op je schunnige schaamplek. Waarbij je kunt doorlekken en dat is gênant.
Weggestopte periode, met een zwart kloffie aan de supermarkt in, onzichtbaar menstrueren met snijkoek in je kleren. Met zijvleugels. Met superabsorberende kwaliteiten. Je kunt er alles mee doen. Gewoon alsof er niks aan de hand is…..
‘Ik had altijd enorm veel last van mijn menstruatie. echt over de grond rollen van de pijn in mijn buik…… Maar sinds ik mijn leven heb aangepast rondom mijn cyclus, geniet ik juist enorm van die dagen. Wij vrouwen leven als mannen. Vijf dagen presteren en dan twee dagen vrij. Maar eigenlijk zouden we naar ons eigen lijf moeten luisteren. Ik doe het bijvoorbeeld veel beter op drie weken aan de bak en dan een week rust….’ aldus deze bijzondere dame.
God ja, Heks herinnert zich hoe er in haar progressieve omgeving altijd ophef was over culturen, waarin de vrouw tijdens haar ‘dagen’ onrein was en met lotgenoten in een tent buiten de gemeenschap werd geacht te bivakkeren. Bezopen vonden we dat……
Terwijl het eigenlijk best fijn zou zijn. Zo met je zusters in een kringetje op de Grote Moeder zitten vloeien. Ondertussen roddeltjes uitwisselen over je onmogelijke vent en je bloedjes van kindertjes. Even niks moeten. Even geen stress.
Heks heeft enorm gerouwd, toen het einde verhaal was met mijn cyclus. Maandenlang heb ik gehuild bij elke klassieke tamponreclame. Of reclames van voorbij vliegende maandverbanden met van die hedendaagse zijvleugels. Een fenomeen, dat heksen natuurlijk enorm aanspreekt. Ik was helemaal niet blij, dat het voorbij was. Dat opoe niet meer op bezoek kwam. Dat de vlag niet meer uit hing. Verre van.
Heks heeft ook nooit geklaagd over haar cyclus. Ik was blij, dat ik haar had. Ik heb nooit de pil geslikt, een afschuwelijk middel, dat die cyclus rigoureus om zeep helpt. Ik heb altijd weerstand tegen dat middel gevoeld.
Om me heen gingen de dames massaal aan de hormonen in de wilde jaren 70 en 80. Ze kwamen gemiddeld tien kilo aan en hadden opeens altijd hoofdpijn. ‘Door de pil raak je je wisselende stemmingen kwijt. Je krijgt gewoon je middagstemming, maar dan bij voortduring. Als je toevallig geen middagmens bent, heb je pech….’ heb ik eens een arts horen oreren.
‘Vrouwen zijn maar een hele korte periode per maand vruchtbaar,’ zegt de jongedame in het programma, ‘Het is door de levensuur van het zaad van de man, dat je meerdere dagen zwanger kunt worden. En dan slikken wij de pil? Met al die gevaren en bijverschijnselen? Met al die verhoogde risico’s?’
Ja, het heeft Heks ook altijd verbaasd. En zelfs die pil is niet 100% veilig. Er worden vrouwen zwanger, ondanks de pil.
Ik zou zeggen: ‘Leg een knoopje in de gemiddelde lul, doe een regenjasje aan, doe eens iets anders dan neuken, stop met ejaculeren….’
Want ja, dat kan ook. De derde persoon in dit televisieprogramma is masturbatie-therapeut. Kreunend en steunend vertoont hij zijn kunsten. Heks kan het nauwelijks aanzien, hoezeer ik zijn inspanningen om dit taboe te doorbreken ook waardeer.
De interviewer zit met zijn handen tussen zijn knieën te wringen van ellende tijdens de vertoning. Het is gewoon geen prettig gezicht, hoe fijn het ook is om te doen.
‘Ik begin elke ochtend met een flinke masturbatiesessie. Daarbij raak ik mijn hele lichaam aan. Ik werk ook met ademhaling en energie. Daar raak ik helemaal opgeladen van, zo ga ik de dag in. Ik ejaculeer overigens nooit……’ de man is jarenlang in de leer geweest bij diverse meesters. En nu onderwijst hij het geleerde aan zijn mannelijke leerlingen.
Het is een prettig tegengeluid in deze tijd van pornografische misvorming van de lustbeleving. Je eigen lichaam kennen. Weten wat je prettig vindt. Je bewust worden van seksuele energie. Eens ophouden met dat geëjaculeer in je peer, dat gespuit in je fruit.
Ik denk, dat het de wereld goed zal doen. Dat het mannen redt van hun gemiddelde rukfuck. Dat heel veel vrouwen er geweldig van zullen opknappen. Van zo’n man dan. Zo’n man, die iets kan.
Jezelf voeden met louter liefde. En dan menstrueren in witte kleren. Gewoon midden in de supermarkt. Of masturberen en daar iets van leren. Grote Moeder en Heilige Seks. Die mensen in dat programma zeggen helemaal niks geks!
Langzaamaan duiken er meer bemondkapte mensen op in het straatbeeld. Het zijn niet langer slechts oude dametjes op Ebikes, een incidentele razende heks op bezemsteel, verdwaalde toeristen of buitenlandse studenten. Ook gewone huis-tuin-en-keuken medelanders doen soms zo’n kopvod om hun toeter. Ik heb zelfs iemand zwaar op z’n Leids horen glibberen, niet gehinderd door dit beschermingsmiddel.
Ja, het gaat de goede kant op. Zeker voor het virus zelf. In dit tempo hebben we de besmettingsgraad binnen twee jaar terug gebracht naar een acceptabel niveau. Het schijnt dat zeker 85% van de bevolking zich min of meer aan de regels wil houden. Hoera!
Dat betekent nog altijd, dat 15% van plan is om zich nergens iets van aan te trekken. En dat is een flink percentage.
Maar laten we het positief blijven benaderen. wat kunnen die 15% nu eigenlijk aanrichten met hun gekwijl en gesnotter? Heel veel natuurlijk. Het blijft dweilen met de kraan open, zolang die groep zich anti sociaal blijft opstellen.
‘Wij Nederlanders zijn nu eenmaal heel eigenwijs,’ glimt een marktkoopvrouw trots, als ze wordt geïnterviewd over dit onderwerp op televisie. Het interesseert haar geen bal, wat die eigen wijsheid teweeg brengt. Is het wijsheid? Of heeft het mens stro in haar kop?
‘Ach, we hebben die mondkapjes maar verplicht gesteld om het duidelijk te krijgen,’ de baardaap van het RIVM debiteert zijn zoveelste stompzinnige uitspraak. Hiermee ondermijnt hij bij voorbaat willens en wetens het eventueel positieve effect van de mondkapjesplicht.
Waarom zou je je er in godsnaam aan houden, als een gezaghebbend figuur, het hoofd van de RIVM, het dragen ervan zo belachelijk maakt? Misschien wil hij zijn stoffige baard niet afscheren? En zijn die dingen gedragen in combinatie met schaambaard niet effectief? Ik doe maar een gooi….
Waarom is die man niet ontslagen? ‘Mondkapjes zijn gevaarlijk,’ roepen, alleen maar omdat er een tekort dreigt? Die man heeft heel wat onnodig besmette mensen op zijn geweten met die rare uitspraken. Zo niet erger…..
Ik kan het maar op 1 manier verklaren: Hij heeft dat moeten zeggen indertijd van Ruttekutte, die kon met zoiets stoms zelf niet aankomen natuurlijk! Tijdens zijn zogenaamde ‘intelligente lockdown’.
Ook zo’n bezopen begrip. Ik heb er nooit iets intelligents aan kunnen ontdekken. Het hele beleid staat sinds het begin bol van de stompzinnigheden. Het komt allemaal aan op ons gezond verstand, maar we zijn te stom om een mondkapje juist voor te doen tijdens de intelligente lockdown.
En nu houdt diezelfde Tutterutte de hand bovens s’mans baardige hoofd. Het verhaal zelf heeft intussen ook een baard.
Alle gekheid op een stokje, er zijn ook zeer positieve effecten van de Coronacrisis te bespeuren. Met name bij mensen met een waardeloos immuunsysteem, die het geluk hebben dit sluwe virus nog niet te hebben opgelopen.
‘Ik heb in geen tijden zo weinig griepjes gehad als het afgelopen half jaar,’ vertrouwt de Grote Vriendelijke Reus me onlangs toe. We staan buiten op flinke afstand van elkaar te klessebessen.
‘Ik heb dezelfde ervaring,’ roept Heks enthousiast, ‘Vlak voordat de pandemie begon, had ik een vaag griepje te pakken. Dat heeft een tijdje doorgesudderd. Daarna helemaal niks meer, tot ik een paar maanden terug weer een vaag virus op loop. Geen Corona, dat heb ik laten testen. Ook dit virus waart zoals gewoonlijk een tijdje rond in mijn lijf. En dat is alles….’
‘Normaal gesproken weet ik precies wat er zoal heerst, omdat ik alles op viraal gebied altijd mee pik. Zomer en winter. Ik heb elke maand wel een paar kleine gemene bezoekers, die de deur maar niet uit willen. Behalve dit jaar. Nog nooit zo weinig griep gehad, als de afgelopen periode. Ik ga die anderhalve meter, handgel en mondkapjes gewoon handhaven in de toekomst!’
Het is natuurlijk wel zo, dat ik ondanks alle moeite en inzet toch een virusje heb opgepikt. Dat geeft ook te denken. Niet iedereen in mijn omgeving is voorzichtig helaas. Gelukkig hadden de onvoorzichtigen gewoon griep en geen Corona……. Maar je moet echt zo verschrikkelijk uitkijken, dat blijkt.
Ja, Heks, zemel maar lekker verder over die stomme kut Corona. alsof dat iemand interesseert. Zelf lees je helemaal niks meer, dat daarover gaat…..
Vandaag weer een wildvreemde thuiszorg over de vloer. Mijn vaste hulp laat het steeds afweten, omdat zijn vrouw telkens op Corona moet worden getest…….
‘We moeten het niet krijgen, Heksje, want hoe komen we er uit?’ zegt mijn zuster gisteren aan de telefoon. Ik belde de Don en zij pakte aan. Mijn telefoon doet af en toe de raarste dingen. Maar wat leuk om elkaar zo onverwacht te spreken!
‘Verpleeghuis vrees ik, als ik het al overleef…’ brom ik somber, ‘Pas maar goed op, zusje…..’ Niet zo gemakkelijk met een partner in het onderwijs, een thuiswonende dochter werkzaam in de verpleging en een eveneens thuiswonende zoon, die met kinderen werkt….
Dan zit ik hier betrekkelijk rustig. Zo lang ik binnen blijf. Zo lang ik niet de straat op ga. Niet te doen natuurlijk, met een paar hondjes…..
‘Dat het allemaal maar mag. Dat het allemaal maar kan….’ Heks zit voor de televisie. Een actualiteitenprogramma. Het gaat over de Amerikaanse verkiezingen. Hoe die fijne republikeinen er voor proberen te zorgen dat de democraten niet kunnen gaan stemmen. Huh? Een democratie, waarin men probeert om mensen te verhinderen om hun stem uit te brengen? Gestoord. Idioot. Volstrekt bezopen.
Maar ja, what ’s new? In die bananenrepubliek, dat derde wereldland. Dat land, waarin je het volgens recent onderzoek als kind heel slecht hebt over het algemeen…. Ze staan in de top 3 van de wereld, wat dat betreft……. Je kunt er alles van verwachten. Behalve rechtvaardigheid, gelijke kansen en een eerlijk debat.
Dat land wordt sinds jaar en dag geregeerd door een stelletje rasnarcissen. Met kleine tussenpozen. Als er een keertje een mens aan de macht is, zoals tijdens Obama. De structuur van die maatschappij is geheel conform de gemiddelde…. ja wat? Waar kun je zoiets nu mee vergelijken? Een dictatuureluurs? Een politiestaatapparaat?
Een democratie is het in elk geval niet. Daarin zouden zulke praktijken verboden zijn. In een democratie telt elke stem. Mensen, die dat proberen te verhinderen moeten de bak in wegens hoogverraad.
Nu hoort die dikke president natuurlijk thuis in het gevang. Hij heeft de wet met voeten getreden tijdens zijn schrikbewind. Ook ontduikt hij de belastingen. Stinkend rijk als hij is. Maar die volgevreten proleet zit nog steeds in zijn witte huisje te rochelen.
Nou ja, waar heb ik het weer over? Een terloops oprispinkje, een vieze smaak in mijn mond. En de dag moet nog beginnen.
Heks wil een gezellig blogje schrijven. Maar dat valt nog niet mee. Je moet in elk geval niet de TV aan zetten. Al zeker niet naar een actualiteitenprogramma kijken. Je kunt beter met een pup door de stad wandelen. Alle gezichten gaan open, alle ogen worden zacht, zorgelijke wangen plooien zich in een lach.
De mensen zijn weer zo gestresst, ik ben de afgelopen dagen al een paar keer flink uitgekafferd door een wildvreemde. Mijn pup niet zichtbaar in haar mandje. Zo zonder schattige buffer zijn de rapen snel gaar. Een man op de fiets spuugt een grote klodder mijn kant op bijvoorbeeld. Ik steek net de sleutel in het slot van de voordeur. Als ik verschrikt reageer, gaat hij helemaal uit zijn plaat.
Schuimbekkend en woest schelden fietst hij de straat uit. Ik hoor hem drie blokken verder nog tekeer gaan. Van god los.
Ook word ik helemaal verrot gescholden door een bitch in een grote witte dure auto. Kamerbreed staat ze aan het eind van de steeg geparkeerd. Midden op straat, niemand kan er langs. Een vrouw wurmt zich toch langs de auto en vertrouwt me toe, dat de kenau zit te appen. ‘Ze reed net bijna over me heen, het gekke mens. Ik kon nog net opzij springen.’
Ik tik op het raam, om haar te manen nu eens eindelijk door te rijden. Het raampje zoeft omlaag en een witheet blond opgepoetst hoofd begint tegen me te schreeuwen. Ze is niet van plan om te vertrekken, wat denk ik wel! Ze zit niet te appen, hoe kom ik er bij?
Even overweeg ik mijn fiets met kar weer om te draaien, maar ik krijg het niet voor elkaar. Ik heb me klem gereden. Na een nachtje met een jammerende pup, die opeens geen zin meer heeft om met VikThor in de bench te slapen, na een gebroken nacht met een aantal wandelingen door de steeg, na zo’n nacht…..
Heks ploft bijna uit haar vel. De vrouw rijdt nu zelfs naar achteren om me te pesten. Helaas voor haar helpt ze me hiermee uit de brand. Plotseling zie ik een mogelijkheid om me toch tussen de auto en een Leids glibberpaaltje door te wurmen. Soepeltjes glijd ik door de ontstane opening. Niet veel later sta ik pontificaal voor haar auto.
Er heeft zich een hele menigte gevormd. Gespannen volgen ze onze verrichtingen. Ik moet toegeven, dat ik me redelijk triomfantelijk voel, nu ik de vrouw verhinder om de steeg te verlaten. Vrolijk lachend kijk ik haar aan. Ze kan nu zelf geen kant op, tenzij ze pontificaal over me heen walst. Hetgeen ik bepaald niet uit sluit, als ik haar opgewonden kop weer zie verschijnen. Naast haar auto deze keer.
Wat zich dan ontvouwt, daar lusten de honden geen brood van. Daar is geen puppenkruid tegen gewassen.
Het gekke mens is uitgestapt. Ze staat van alles te schreeuwen. Zoals, dat ze niet zit te appen. Nee, nu niet meer, dat zie ik ook wel. Dan begint ze me te beschuldigen, dat ik haar auto heb bekrast. Hetgeen niet zo is. Maar misschien zit er een oude kras ergens en wil ze me die in de maag splitsen….. Heks wacht het niet af.
Even later sta ik trillend in een park, Freya heeft een date met een andere pup. Haar grote vriendin Sierra. Het duurt even, voordat ik ben bijgekomen van deze van agressie vergeven gebeurtenis.
Ja, de Coronastress is weer voelbaar op straat. Heks vind het echt helemaal niks. Ik herinner me maar al te goed, hoe ik bijna dagelijks door 1 of andere voorbijganger voor hoer ben uitgemaakt het afgelopen voorjaar. Omdat ik voorzichtig ben. Omdat ik mondkapjes draag. Omdat ik besta misschien…..
Ik denk, dat ik pup Freya als een hoedje op mijn kop ga dragen de komende lockdown. Wel zo veilig. Een vrolijke noot nu de nood zo hoog is. Draag ik tot mijn steentje bij aan een opbeurend geluid in deze gestreste tijden.
Wat een pisweer. Het hele weekend regent het pijpenstelen. Heks is doorweekt tot op het bot na een uitlaatronde met de hondjes. Chagrijnig prop ik de kletsnatte fietskar in mijn berging. Om hem een paar uur later weer tevoorschijn te halen. Voor een nieuwe kledderige kwelronde.
Heks voelt zich ook helemaal niet lekker. een aanval van HPDP (Hier Pijn Daar Pijn) houdt me aan bed gekluisterd, tussen de uitlaatrondes in. De hondjes liggen te stoeien aan het voeteneind. Ik kijk met 1 oog naar de zoveelste trage detective. Af en toe zak ik in slaap. Lang leve de ME, ik doe het er maar mee.
Zondagmiddag knapt het op. Een zonnetje piept tevoorschijn door het grijze wolkendek. De wereld ziet er direct een stuk gezelliger uit. Heks maakt zich op voor een echte ronde op de fiets. ‘We gaan naar het eilandje,’ verklap ik ons einddoel aan VikThor. Het eilandje in het Joppe. Waar egeltjes huizen en fazanten. Een stukje aan zichzelf overgeleverd niemandsland. Vol geurtjes en sporen. Een waar hondenparadijs.
Ik sleep mijn fiets naar buiten. Hang de kar er weer achter. Freya gaat met mand en al in de fietskar. VikThor echter draaft naast mijn bolide, hij moet zijn energie kwijt. Niet veel later tuft de karavaan de Marebrug over. Op de Singel zwenken we af richting Noord. Langs een nieuwbakken grachtje gaat het verder. Bij een hondenuitlaatstrook laat ik mijn viervoeters los.
Een stoer mannetje in een scootmobiel komt me tegemoet. Leren cowboyhoed op zijn snoet. Border Collie aan zijn voet. Ik ken hem wel. Al jaren maken we een praatje met elkaar, maar meestal in een ander park. De man is goed van de tongriem gesneden. Eindeloze verhalen, waar ik me met moeite van los ruk. Doorgaans.
Ook vandaag begint hij te vertellen. Een andere bekende van Heks komt erbij staan. Ook een man met een hondje. Ook hij klets altijd eindeloos tegen me aan. Alleen kan ik met zijn verhalen doorgaans geen bal. Doorspekt als ze zijn met diverse vormen van ‘conspiracy theory’. Iedereen is gek, niemand denkt na. En de hele wereld me dit, me dat. Hij echter heeft alles wel goed in de peiling….
Ik kijk nog eens goed naar laatstgenoemde. Een Amerikaan volgens mij. Het is een hele knappe man geweest in zijn jonge jaren, dat kun je nog goed zien. Maar er is een verslaving overheen gegaan. Substantieel misbruik van het één of ander. Schat ik zo in.
Samen luisteren we naar de oude baas. Hoe hij is klemgezet door een paar BOA’s, omdat zijn gehoorzame hondje los op de treeplank van zijn scootmobiel zat. ‘Twee vrouwen waren het. Er stond er eentje voor mijn scootmobiel en eentje aan de achterkant. Dat was een hele dikke…’ het mannetje gniffelt, als hij er aan terug denkt, ‘Het regende bakken van de hemel, maar ik had mijn regenpak aan…’
‘Gnehgnehgneh, zij niet,’ vervolgt hij ‘Ze hebben me een half uur klem gezet, omdat ik mij niet wilde legitimeren, ja, ik ben af en toe een beetje stout…’ ondeugend kijkt hij ons aan. De verlopen Amerikaan en Heks zijn geschokt. Een half uur een stokoud mannetje klem zetten in de gietende regen? Hoe durven die BOA-dames het?
‘Toen heb ik wat dingen tegen die dames gezegd, waar ze niet zo blij mee waren.’ Hij vertelt, hoe hij de arme vrouwen er op heeft gewezen, dat iemand een paar jaar geleden op het idee kwam om langdurig werklozen dit soort werk te gaan laten doen.
Ook heeft hij Confucius aangehaald, de grote filosoof. ‘Hebben jullie wel eens een boek gelezen? Kennen jullie Confucius? Nee? Op pagina 243 van dat en dat boek van hem staat, ik citeer ‘Al draagt een aap een uniform, het is en blijft een aap….. Hahahaha,’ hikt hij.
Heks moet ook lachen. Wat een baasje is het toch. Die arme dames hebben vast spijt gekregen van hun actie. Dat kan niet anders. Hij heeft ze goed hun vet gegeven. Oude mannetjes klem zetten in de stromende regen. Toe maar.
Intussen wil ik eigenlijk wel passeren, maar de Amerikaan staat pontificaal midden op het pad. Hij begint een heel verhaal over Corona, de regering, complottheorie hier, complottheorie daar….. Het duizelt me.
‘Je moet goed vitamine D nemen, dus elke dag naar buiten. En C,’ roept hij gezaghebbend, ‘Gewoon je immuunsysteem sterk houden…. Het gaat vooral om je mind. Ja, ik ben nooit ziek. Maar ik had SARS, toen ik in een laboratorium bladiebla, maar ik had gewoon mijn mindset, en toen was ik zo genezen, door mezelf, zo sterk ben ik, je moet het bestrijden met je mind. Niks aan de hand….’ zemelt hij vrolijk verder.
Even gooi ik wat protesten in de lucht, tegen zoveel stompzinnigheid, maar dat is koren op zijn molen natuurlijk. Ik moet vooral zo snel mogelijk wegwezen…. De oude baas gaat er als een haas vandoor. Blijft hij met mij altijd eindeloos babbelen, met dit heerschap is hij heel snel klaar, valt me op.
Heks maakt zich ook snel uit de voeten, nadat ze nog wat zeer beledigend gedachtengoed naar haar kop heeft gekregen. Over ziekte en jezelf eventjes hupsakee genezen… Wat kunnen mensen toch ongelofelijk dom en bot zijn. Terwijl ze zichzelf juist zo geniaal vinden!
‘Wat een kwibus, VikThor,’ mijmer ik tegen mijn dravende hondje. Ik peddel de stad uit. Langs de Zijl. Langs het Joppe. Tot we bij de brug naar het eilandje zijn. Een klein uur zwerven we over dit geliefde stukje natuur. Helaas recentelijk aangeharkt door natuurbeheerders. Een stel idioten heeft al het struikgewas van het middengedeelte verwijderd, bizar gewoonweg.
Maar er is nog genoeg moois over, gelukkig.
Iedereen mag denken en vinden wat hij of zij wil. Dat is een waarheid als een koe. Democratie betekent niet, dat je maar kunt doen waar je in in hebt. Nog een loeiende waarheid. Het valt me op, dat met deze dingen nogal wordt gesjoemeld de laatste tijd.
Mensen zijn boos op elkaar, omdat ze anders over de Coronaproblematiek denken. Ze krijgen slaande ruzie, omdat ze vanuit een ander standpunt redeneren. Maar je hebt altijd een ander standpunt. Daar ontkom je niet aan. Het gaat om luisteren, om verstaan.
Mensen denken, dat het democratisch is, om iedereen maar zo’n beetje te laten doen waar ze zin in hebben rondom Corona. Wil je bijvoorbeeld met je zieke kop de straat op? Omdat je behoefte hebt aan een frisse neus? Moet kunnen in een democratie!
Ook vind ik het raar dat Ruttekutte zo hamert op onze eigen verantwoordelijkheid en redelijkheid wat betreft handen wassen en afstand houden, maar dat we te stom worden geacht om op een fatsoenlijke en veilige manier een mondkapje voor te doen. Dat is te moeilijk voor de gemiddelde Nederlander….. En daarom zijn mondkapjes gevaarlijk.
Oh ja, ze zorgen ook nog eens voor schijnveiligheid, beweert men dan schijnheilig.
Huh?
Mondkapjes zouden voor mij veel verschil maken. Als iedereen ze zou dragen. Als iedereen dus zijn eigen snot, kwijl en aerosolen bij zich zou houden. Het zou mijn isolement aanmerkelijk verminderen. Ik zou niet meer zo met angst en beven over straat gaan. Dat is mijn standpunt.
Vandaag zoek ik maar eens op, wat het begrip rechtsstaat nu eigenlijk precies inhoudt. Dit naar aanleiding van het televisieprogramma Medialogica van afgelopen donderdag over de zaak Ait-Taleb. Stomverbaasd heeft Heks zitten kijken naar de inhoud van de postume beerput van wijlen voormalig burgermeester van Amsterdam Eberhart van der Laan.
Investigative journalist Patrick Pouw attended orthodox Islam-school form almost a year, and wrote the book Salaam! Janny Groen from de Volkskrant got friendly with radical young Moslim women and wrote Allahs’ Women Warriors (with Annieke Kraneberg). Does going “in Bath wit Islam” lead to succesfull reporting on radicalism?
recepten van de toverheks 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.