Zomertijd komt met gebreken: Tot mijn grote nijd raak ik ergens tijd kwijt. Verstrooidheid? Het ligt niet aan mijn leeftijd, nee. Dan weet je dat. Heks heeft hier altijd al last van gehad……

VERSTROOID, AFGELEID

Zaterdagavond val ik voor de televisie in slaap. Zo loop ik dan weer midden in de nacht mijn laatste rondje met VikThor. Enthousiast sprint hij door de buurt. Thuisgekomen krijgt hij nog een lekkertje. Daarna stop ik hem in zijn bench. De dag zit er op. Ik kruip in bed, als ik ontdek dat mijn telefoon nog in de keuken ligt op te laden. Zal ik er weer uit gaan om dat verlengstuk van mezelf te halen? Ik wil graag het alarm aanzetten voor morgenochtend …….

Nou ja. Ik word vanzelf wel wakker en er staat ook nog een bejaarde wekker naast mijn bed. Als ik wil weten hoe laat het is kijk ik daar wel op.

klungel

Zondagmorgen word ik heel vroeg wakker! Tjongejonge wat voel ik me uitgeslapen. Nog eventjes nasudderen…..  Ik draai me lekker nog een keertje om. Ik heb geen haast. Uiteindelijk sta ik dan toch op. Na koffie en een hapje pijnstillers zit ik op de fiets. VikThor draaft naast me. In het Zeevaartpark treffen we allemaal hondjes. Hoera! Spelen maar!

Na een half uur puur plezier gaan we weer naar huis. Ik zet de sokken er in, want ik wil naar de kerk. Maar wat gek. Het is opeens half 1! Ik ben zomaar ergens een uurtje kwijtgeraakt! Huh?

Ja, Heks in de bocht. Of beter gezegd, uit de bocht. Iedereen leeft al weken in zomertijd en mijn wekker staat nog steeds op wintertijd…… Hoe is het toch weer mogelijk? En vooral, hoe krijg ik het voor elkaar om niets in de gaten te hebben? Komt mijn oude verstrooidheid weer om de hoek kijken?

Als kind had ik een zekere reputatie voor dit soort gedrag. Tot groot vermaak van mijn familieleden. Mijn verslaving op jeugdige leeftijd aan valium zal zeker een duit in het zakje hebben gedaan aanvankelijk. In die tijd deden artsen niet al te moeilijk als het om het wegzetten van dit soort paardenmiddelen bij piepjonge kids ging. Ik was destijds pas negen jaar oud.

stil in boom, meisje, alleen, rust

Heks had altijd zware hoofdpijn; Ze had een klein lidteken in haar heksenhersentjes overgehouden aan een flinke val van een tas stenen in de bouw. Dit psychopharmische wondermiddel hielp volgens een geraadpleegde neuroloog tegen de pijn in mijn hersenpan. Bizar natuurlijk……

Alsof ik er iets mee opschoot ook om jarenlang zo gedrogeerd rond te lopen. Heks viel af en toe spontaan van haar fiets in die tijd. Of uit de ringen op gymnastiek. Had ik weer een hersenschudding!

Toen ik rond mijn veertiende eindelijk van de pillen afgekickte bleef ik nog jaren een verstrooide professor. Ik stond rustig met mijn schaatsen in de kerk als ik eigenlijk mijn dwarsfluit nodig had: Verkeerde tas meegenomen……. Scheurde ik met meneer pastoor in zijn lelijke eend door het dorp om de vergissing recht te zetten voordat de kerkdienst begon….. Op een paar noren kun je wel gaan staan blazen natuurlijk, maar er komt weinig geluid uit, helaas.

VERSTROOIDE PROFESSOR

Ook viel ik minstens 1 keer per week van de trap. Een spekglad hardhouten onding. Als ik dan bont en blauw beneden mijn wonden zat te likken kreeg ik ook nog eens hardhandig van mijn vader op mijn latafel. Mijn geklungel maakte hem woest.

Globaal de melk inschenken, waarbij de hele tafel werd onder gekledderd, mijn bord vol soep omdraaien om te kijken wat voor’n merk bord het was, (gespaard bij de SRV-man). Het kon niet op!

En mijn familie maar lachen. Tranen met tuiten vaak. Ik kom uit een achtergrond met een stevige afzeikcultuur. Bij ons thuis kon je maar beter geen dwaze dingen doen, want het wordt je tot in je graf nagedragen. Heks blijft voor hen dan ook immer gekke Henkie. Daar kom ik nooit meer vanaf.

kindermishandeling1

Nu deed ik inderdaad onnavolgbaren dingen. Zo heb ik ooit eens in plaats van de aardappelen de pan met soep afgegoten. Zeven liter heerlijke bouillon!  Ik kan me dat incident nog goed herinneren.

Vooral omdat er een hippievriend van me in de bloemetjesgordijnen verstopt zat op het moment suprême. Mijn moeder kreeg bijna een hartverzakking toen deze Jezus lookalike in zijn bonte flower-power-blouse zich van de achtergrond losmaakte tijdens haar giftige reprimande aan mijn adres…..

druk

‘Ach Heks, mijn broer had in onze familie de naam enorm onhandig te zijn. We gingen al lachen voordat hij iets had aangeraakt. Dientengevolge werd die jongen erg onzeker over zijn fysiek motorische kwaliteiten. Natuurlijk gooide hij vervolgens werkelijk alles om, sloeg op zijn vinger in plaats van de spijker, kreeg geen band geplakt….,’ troost een indertijd geraadpleegde studentenpsycholoog me als het onderwerp ter sprake komt.

‘Zelfs lang nadat hij het huis uit was had hij nog last van dat stigma. Zo’n overtuiging interneer je. Het wordt een deel van jezelf. Op een gegeven moment was hij het zo zat, dat hij een bouwval van een boerderij heeft gekocht. Ergens in Drente, lekker ver bij onze clan vandaan. Geheel eigenhandig heeft hij die hoop stenen vervolgens volledig opgeknapt. Geen mens heeft hem ooit nog onhandig genoemd….’

Heks is sinds dat verhaal ook nooit meer onhandig genoemd. Het kwartje is toen goed gevallen. Ik heb zelfs een zekere reputatie de andere kant op gekregen. Verstrooit ben ik helaas nog steeds bij tijd en wijle. En ik laat ook heel veel uit mijn handige handen vallen…… Maar  ja, we weten hoe dat komt!

Steenvrouw moet verschrikkelijk lachen als ze die avond bij me komt eten. ‘Jeetje Heks, wat een verhaal toch weer. Heb je je wekker nu goed gezet? Hahaha…’ Nee, dat ben ik in alle consternatie vergeten.

Intussen is het probleem dan eindelijk verholpen! Met een beetje mazzel ben ik deze zondag wel op tijd voor een lekkere preek!

stuiterende kinderen

 

 

Liefde in tijden van crisis. Vakantie pakt anders uit dan gepland. Sikkeneurig Heksje heeft alweer Mannetjes over de vloer. Toch is het leven mooi en de moeite waard. Ik ben er. Ik adem.

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

Vanmorgen vroeg gaat de wekker. Het is weer zover: Mannetjes! Vandaag komt een klein leger van deze wezens nieuwe ramen en deuren in mijn huis plaatsen. Ongewenst. Overbodig. En lelijk: Ze zijn uitgevoerd in een vieze tomatenkotskleur……

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

Met een grote kop koffie hang ik voor de televisie. Ik kijk naar een oude ‘The Bold  and the Beautiful’ op uitzending gemist. Ik loop een beetje achter, want vorige week zat ik te kramperen in Normandië. Met Cowboy.

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

Bijna had ik het weekje in mijn eentje in die tent gezeten: Crisis in ons liefdesnest. Een belangrijke spelbreker is mijn fysieke gesteldheid blijkt. Niet verbazingwekkend. Het is ook mijn persoonlijke grootste spelbreker in mijn zwabbergang door het leven.

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdrietCRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdrietCRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

‘Tjongejonge Heks, die ziekte van jou is toch zo verschrikkelijk. Je bent zo vreselijk beperkt. Daar heb ik soms moeite mee. Ik moet er altijd rekening mee houden. Het houdt me tegen.’ Na twee jaar is mijn vriend er wel achter. ME is een ernstig invaliderende aandoening. De godsganse dag heb je ermee te maken. Elke dag. Het hele jaar door. En het jaar daarna. En daarna…..

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

Bovendien is het een volstrekt onzichtbare aandoening. De meeste vrienden van Heks hebben totaal niet in de gaten hoe ik er vaak bij zit. Ze zien me alleen op goeie momenten. Regelmatig wordt mijn conditie gebagatelliseerd en weggewuifd. Ik ben lastig of een zeurkous. Ik krijg zelfs ongevraagde adviezen en betweterige opmerkingen naar mijn hoofd. Lekker als je je al rot voelt. Zit je echt op te wachten!

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

Maar goed, niet getreurd. We leggen het bij en gaan op vakantie. Met hindernissen. Zoals het feit dat mijn auto het begeeft een dag voor ons vertrek. Met Duck Tape wordt de boel weer aan elkaar geplakt….

Mijn lijf heeft de vakantie overleefd. Met mijn Tens-apparaat op de hoogste stand. Morgen ga ik naar de fysiotherapeut om mezelf weer helemaal uit de knoop te laten halen. Mijn rug is natuurlijk een slagveld na al dat gekruip in een tent.

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

Bovendien heb ik mijn enkel verstuikt tijdens het opzetten daarvan. Met een luid gekraak klapte mijn voet dubbel in een listig en tevens onzichtbaar edoch diep kuiltje verborgen in het hoge gras. Volgens Cowboy keek in gewoon niet uit mijn doppen, toen ik als een dolle koe de tent poogde op te zetten. Zit iets in…. Ach ja, een ongeluk zit in een klein kuiltje,

De rest van de week kon ik natuurlijk niet echt uit de voeten….

De Bold heeft in korte tijd weer enorme ontwikkelingen doorgemaakt. Absurde toestanden natuurlijk. Je kunt je nauwelijks voorstellen dat mensen zulke idiote dingen doen met elkaar. Zussen, die elkaars mannen inpikken. Echtgenoten, die elkaars bedrijf naar de knoppen helpen. Familieleden, die elkaar bestelen, beliegen en bedriegen. Geliefden, die zich tegen elkaar keren en elkaar ten gronde richten!

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

Heks zelf is gelukkig in rustiger vaarwater gekomen. Ondanks de crisis hebben Cowboy en ik het tien dagen uitgezongen met elkaar. We hebben gekibbeld en gebakkeleid. We hebben elkaar met onze eigen wijsheid om de oren geslagen. Geluisterd. Ons met elkaar verzoend.

Voor de zoveelste keer in mijn leven ben ik er achter gekomen dat je geen idee hebt wat er in de ander om gaat. Alsof je telkens opnieuw het wiel uitvindt.

Communiceren is zo belangrijk, maar tegelijkertijd soms ook zo moeilijk. Je moet zo ongeveer boven jezelf uitstijgen om de ander recht te doen. En dat lukt niet altijd.

Daarom is het ritueel Beginning Anew zo goed. Als je het tenminste doet…..

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

Gelukkig volgden er een heleboel fijne dagen in de prachtige setting van eindeloze stranden met de Atlantische oceaan op de achtergrond. En daarop een hondje rennend  achter een balletje…..

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

In feite zijn we elke dag een ander mens. Je kunt niet zeggen dat je dezelfde bent als gisteren. Dat geldt ook voor de ander. Waarvan je toch al niet weet wat er in diens hoofd omgaat. Onzekerheid is inherent aan leven.

Vertrouwen is een kwetsbare vogel. Als ‘ie zich veilig waant zingt hij het hoogste lied. Vanaf de daken schreeuwt ‘ie zijn zonnige zekerheden de wereld in. Iedereen mag het horen!

Eenmaal beschaamd verschuilt hij zich in een klein hoekje. Een gaatje onder de grond. Een kuiltje in het lange gras. Daar ligt hij listig te stoken in alles wat goed en vertrouwd is. Schopt tegen je schenen. Grijpt je bij de lurven. Doet je struikelen en wankelen. Ruggelings tuimelen in je eigen valkuil.

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

Alles van waarde is weerloos. Dus kwetsbaar…..

Na maanden van klussende Mannetjes en gruwelijke griepaanvallen gevolgd door een intense vakantie is de rust weergekeerd in Huize Heks. Vandaag zijn de Mannetjes hier voor het laatst. Goddank.

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

CRISIS, LIEFDESPERIKELEN, mid-life crisis, gebroken hart, drama, ellende, liedesverdriet

Reünie van Studentenvereniging Augustinus te Leiden voor leden uit de woelige jaren rondom de hervorming naar ‘Leidse Vereniging Voor Jongeren Augustinus’. Open voor alle jonge mensen. Studerend, werkend of lanterfantend. Intussen is die revolutionaire omslag allang weer helemaal teruggedraaid.

studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Het statige pand aan het Rapenburg

Het leven van Heks is hectisch rondom niets. Ik ren achter mijn eigen staart aan. Er gaat heel veel mis. Mijn identiteit verandert spontaan. Ik ben plotseling een man van drie jaar oud. Ik woon bij de buurman. Mijn computer crasht een paar maanden na een enorme upgrade van mijn schijfruimte. M’n telefoon valt uit. De televisie doet het niet……

studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingslevenstudentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Ondanks al die tegenslag besluit ik er een leuk weekend van te maken. Zaterdag heb ik een reünie van mijn studentenvereniging Augustinus. Spontaan heb ik me opgegeven. Ik heb de uitnodiging rondgestuurd naar mijn oude toneelbuddies. Maar als ik op de gastenlijst kijk, zie ik niet zoveel bekenden. En al helemaal niemand uit mijn theaterverleden hier!

Mijn vriend de Wilde Boerenzoon heeft me er al voor gewaarschuwd: ‘Heks, er komen voornamelijk oud Commissieleden  en oud Bestuursleden. Je kent er waarschijnlijk niemand van…’

Oeps. Misschien had ik me toch af moeten melden. Daar is het nu te laat voor. Hoe is het met de energie? En ik heb ook nog een koorrepetitie….
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Een dergelijke foto is er vanavond ook van ons gemaakt…

Uiteindelijk ga ik een uurtje repeteren met het projectkoor. Daarna scheur ik naar huis om me om te kleden. Frogs doet het hondje, dus ik heb mijn handen vrij.
Helaas ben ik vandaag zo traag als een slak. Mijn armen willen niet meewerken en dat is lastig als je make up probeert aan te brengen. Het wordt een geweldige smeerboel! Ik ga dus maar een tandje langzamer. Als ik op de klok kijk, zie ik dat ik enorm moet opschieten om nog mee te kunnen met de vaartocht door de Leidse grachten.
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Tegenwoordig lopen de studenten er ongelofelijk netjes bij!

‘Dat wil ik niet missen,’ denk ik op dat moment, nog niet wetende, dat het een enorme crepeertocht zal gaan worden. Brrrrr, wat is het koud!
Ik ga dus maar op de fiets, ook al is het maar vijf minuten lopen naar de Sociëteit. Als ik weg wil fietsen blijkt mijn band lek te zijn. Scheldend ga ik weer naar binnen om mijn elektrische vouwfiets uit de berging te halen. Tjongejonge, wat een gedoe. Ik ben al helemaal klaar en het is nog niet eens begonnen!
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven
Als ik ter hoogte van het Galgenwater ben, zie ik een stoet grijze duiven richting een paar sloepen bewegen. Ik tuur of ik een bekende zie en ja hoor. Het zijn de reünisten.
Ik parkeer mijn fiets in het kantoor van de rederij en klim aan boord. Zodra we van wal steken ploppen er flessen champagne open. In een traag tempo tuffen we met vier sloepen over de Witte Singel, de Vliet en het Rapenburg. Het begint zachtjes te miezeren. We varen onder de overkluizing bij het Gangetje door richting Haven. Tegen die tijd ben ik compleet bevroren, ondanks mijn dikke donzen parka!
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven
Het gezelschap heeft op het oog niet echt last van de kou, iedereen is in een opperbeste stemming. ‘Hier woonde ik vroeger, op de eerste verdieping, kijk daar!’ ‘Ik woonde daar achter in een piepklein hokje.’ Mensen wijzen links en rechts naar allerlei oude pleisterplaatsen.
‘Hier ging ik altijd naar de kroeg.’ ‘Daar woonde een meisje, dat ik leuk vond.’
‘Mijn zoon woont in het oude gebouw van de SDAP, jazeker! De oprichters van de PvdA, we varen er zo langs.’ De man heeft het nog niet gezegd of hij brult de naam van zijn zoon richting het imposante pand. Even later steekt een jongen zijn hoofd uit het raam en begint enthousiast te zwaaien…..
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven
Iets verder zien we Boris Dietrich lopen. Nou ja, ik herken hem niet, maar anderen brullen hem tegemoet. ‘Kom aan boord Boris, stop de boot, kan dat?’ Hij blijkt ook één van de reünisten te zijn. Net als Ronald Plasterk. Ik kan me hen totaal niet herinneren, ook zijn hun namen me niet opgevallen op de presentielijst. Maar ja, ik herken nooit bekende mensen, een oud euvel……
 –
Alhoewel er wel een vaag belletje gaat rinkelen, als ik later Plasterk in de Saint zie staan. Hij kijkt me recht aan. Misschien heb ik toch wel een heel jonge versie van dit kleine mannetje zien rondlopen vroeger.
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Heks ten tijde dat haar lidmaatschap afliep

Na een uurtje zijn we weer terug bij het beginpunt. Een verkleumde club wandelt richting het gebouw van Augustinus aan het Rapenburg.
Daar storten we ons in een knetterende kakofonie van luid pratende mensen, die al begint in de enorme gang. Nog voordat ik mijn jas uit heb, ben ik al helemaal bijgepraat met een aantal oude bekenden. Want ja, ik blijk wel degelijk heel veel mensen te kennen. Alleen niet van naam……
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Zo hebben we afgelopen zaterdag ook uren geswingd

Ook kom ik mensen tegen, die ik helemaal niet van deze studentenvereniging ken. Zoals een buurman. ‘Wat doe jij hier nu? zegt hij verbaasd, ‘Was jij ook lid?’ Hij blijkt in de roerige jaren, dat het een open jongerenvereniging was, voorzitter te zijn geweest.
‘Ook heb ik toen met een aantal mensen het eerste Leids Cabaretfestival gewonnen!’ vervolgt hij trots. Nou, dat had ik allemaal niet achter hem gezocht. Ik ken hem van de hondenwandelgangen hier in de buurt. Hoewel ik hem al een tijdje niet heb gesignaleerd…..
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

De toneelgroep, die ik ooit samen met een paar studenten oprichtte

‘Hoe is het me je hond? Leeft ze nog wel?’ Nee, de hond is dood helaas.
Wat een smerige lucht hangt er in het gebouw. Verschraald bier en hormonaal zweet vermengd met de zure lucht van nachtbraken. Stonk het vroeger ook zo? Waarschijnlijk wel. De lucht komt me vaag bekend voor, maar in die tijd zat er ongetwijfeld nog een asbakgeur doorheen gemengd. En weeddampen…..
Nu mag je niet meer binnen roken, behalve dan in een rookhol. En marihuana is helemaal uit den boze. Dat was toen wel eventjes anders. In de wilde jaren zeventig zat de eerste voorzitter van de Open Jongerenvereniging de vergaderingen voor met een grote joint in zijn mond. Zo stoned als een ui. Deze man is vandaag ook van de partij. In de boot zit hij tegenover me. Nog steeds met woeste baard en lang haar.
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Een andere groep reünisten

‘Vorig jaar hebben we ook een reünie georganiseerd. Voor alle jaargangen. Er kwamen 40 mensen op af. Nu hebben we alleen de jaargangen van de Open Jongerentijd uitgenodigd en er hebben zich 143 mensen ingeschreven!’ vertelt een ongelofelijk leuke en lieve jongedame van het organiserende committee.
Het geeft goed aan hoe speciaal die jaren zijn geweest. Begin jaren tachtig is dit hele concept weer teruggedraaid. Heks heeft toen ook haar lidmaatschap opgezegd. Ik was alweer met andere dingen bezig.
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven
‘Waren er nu eigenlijk wel werkende jongeren lid?’ Niet dat iemand weet. De politieke ommezwaai sorteerde in die zin weinig effect. Hoewel: Heks heeft een tijdje verkering gehad met een jongen van de instrumentmakersschool. ‘Oh,’ zegt de dame van de organisatie, ‘Maar nu mag je als HBOer tegenwoordig ook gewoon lid worden.’
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Dit soort pakjes droegen de heren van de organisatie

Zou dat dan nog een verdienste zijn, die is overgebleven uit dit roerige tijdperk? Of kan dat bij andere studentenverenigingen ook?
De kerkvader Augustinus, aan wie deze vereniging haar naam te danken heeft, was overigens een Algerijn. Berber van geboorte. Ook neemt zijn gedachtengoed een aparte plek in binnen de filosofie van de Katholieke Kerk. Als autodidact hield hij er geheel eigen ideeën op na. Hij hield van een feestje. Als jongeling leidde hij naar het schijnt een losbandig leven…….
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Augustinus was ook wel eens ergens op tegen

In de Mensa en de Engel wordt een verrukkelijke maaltijd geserveerd.  Ondanks mijn ellendige dieet is er genoeg eetbaars te vinden binnen mijn beperking. Wat een meevaller. Ik besluit om gewoon gezellig te blijven eten. De wijn vloeit rijkelijk. Iedereen is super uitgelaten…
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Zo zaten we zaterdag ook aan lange tafels te kakelen

Na het eten drink ik koffie met Frips, een oude vriend. Wij hebben beiden Nederlands gestudeerd en Theaterwetenschappen. Ook hebben we jarenlang bij de Haagse Comedie in hetzelfde CJP-theaterproject meegedraaid. ‘Wat doe je nu?’ vraagt Heks. ‘Ik ben yogadocent. Ik vind het heerlijk, ik ben eindelijk helemaal op mijn plek.’
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

De mensa is tegenwoordig een restaurant. In onze tijd was het niet zo chique, je werd niet aan tafel bediend

Even later beginnen er mensen oude plaatjes te draaien. Lekker hoor, al die bekende nummers. Al snel ben ik op de dansvloer te vinden. Het is grappig hoeveel mensen zich mij nog weten te herinneren. ‘Je hebt nog steeds een hoed op!’ hoor ik bij voortduring. ‘Je hebt nog steeds die heerlijk onconventionele stijl van kleden’ Dus toen ook al! ‘Goh, Heks, wat staat die hoed je goed!’
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Heks hield toen ook al van rare hoofddeksels!

Ik ben al op weg naar huis, ik heb mijn fiets van de binnenplaats gehaald en mijn jas al aan, als ik ten dans wordt gevraagd door een mij geheel onbekende man. Wel heb ik hem de hele avond al niet onverdienstelijk zien salsa dansen.  Hij tango’t nog een laatste ronde met me door de Saint. ‘Ben jij nu iemand van de jongere garde of een reünist?’ vraagt hij me bij het afscheid.
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Met huisgenoten in ons opblaasbare ‘zwembad’ in onze enorme tuin

Nou, een mooier compliment kun je natuurlijk niet krijgen. Ik weet het, het is laat en de man heeft ongetwijfeld een goeie slok wijn achter de kiezen. Maar toch…….
Dank aan het organiserende team! Deze in keurige pakken gestoken jonge dames en heren studenten hebben alles uit de kast gehaald om dit recalcitrante clubje reünisten heerlijk in de watten te leggen.
studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven studentenvereniging Augustinus, Leiden, Rapenburg, studenten, feest, verenigingsleven

Rekeningen, cijfers, getallen, berekeningen, rekenfouten, nummers, zelf een nummer zijn, het verkeerde nummer, verkeerd verbonden: Heks wordt achtervolgd door haar korte leven als man en de kwellingen van bureaucratie in tijden van bezuiniging.

nummertje trekken, nummer, ik ben een nummer, kracht van een nummer, opkomst, val, begin

Vanmorgen ligt er een rekening van de tandarts in de bus. Met een lekkere incassosom erbovenop. Heks staat er glazig naar te kijken. Daar heb ik toch uitstel voor aangevraagd? De  andere rekeningen heb ik betaald. Wat is dit nu toch weer?

Ik bel met het administratiekantoor van mijn smoelsmid. Eerst word ik tien minuten rondgedold met één of ander stom bandje. Dit nummer kost 20 cent per minuut. Welnu, ze hebben alweer twee euro aan me verdiend door me onnodig in de wacht te zetten. Zogenaamd om een factuurnummer in te toetsen. En om nog wat onnodige en stompzinnige informatie toe te voegen. Ik luister er niet naar, het gaat maar door. Bladiebla.

nummertje trekken, nummer, ik ben een nummer, kracht van een nummer, opkomst, val, beginnummertje trekken, nummer, ik ben een nummer, kracht van een nummer, opkomst, val, begin

‘Stelletje stumpers. Pak nu maar gewoon een keertje de telefoon aan!’ foeter ik. Op dat moment krijg ik een vriendelijke vrouw aan de telefoon. Ik blijk de rekening wel degelijk betaald te hebben. Wel twee keer zelfs! Per abuis. Maar ik heb het verkeerde factuurnummer vermeld. Oh jee, wat een ramp. Dan moet je als administratieve kracht natuurlijk je hersens gaan gebruiken. En daar ben je niet voor aangenomen.

‘U hebt geluk, dat het nog niet is teruggestort, anders moest u die incasso wel degelijk betalen,’ aldus de vrouw. Tjongejonge. Wat een flexibiliteit! Mweuh!

Ik ben geen , I am not a numbernummer

De vrouw is de kwaadste niet. Ze koppelt het goeie nummer aan mijn betaling en het probleem is verholpen. Scheelt me een een smak geld…… Het teveel betaalde geld wordt teruggestort. ‘Er staan nog twee facturen open, voor één daarvan hebt u uitstel aangevraagd.’

Ik leg de vrouw uit, dat ik bij mijn zorgverzekeraar onlangs in een man ben veranderd en van adres ben gewisseld. Buiten mijn medeweten. Hetgeen een enorme stofwolk aan onbegrijpelijke financiële ellende oplevert. Waarvan ik dan weer niet op de hoogte ben, omdat de correspondentie hierover bij mij buurman in de brievenbus terecht komt. En die leegt die bus maar ééns per maand…..

nummertje trekken, nummer, ik ben een nummer, kracht van een nummer, opkomst, val, begin

‘De zorgverzekeraar moet die rekeningen gewoon betalen, ik ben ervoor verzekerd. Maar ik heb al sinds begin november nauwelijks een rekening vergoed gekregen. Het is een ongelofelijke puinhoop bij de Amersfoortse. Ik heb dan ook eventjes niet het geld om dit voor te schieten.’

‘Wat vervelend voor u. Ik geef u uitstel tot begin april. Maar dan moet het toch wel betaald zijn.’ Heks begrijpt het. Ik ga maar weer eens bellen met die hopeloze prutclub. Dagelijks goed voor een paar euro telefoonkosten…….

nummertje trekken, nummer, ik ben een nummer, kracht van een nummer, opkomst, val, beginnummertje trekken, nummer, ik ben een nummer, kracht van een nummer, opkomst, val, begin

Straks komt mijn financiële hulptroep me helpen om mijn financiële troep weg te werken. Ik heb er een bloedhekel aan, administratie. Dus rampen zoals mijn recente geslachtsverandering zijn voor dit Heksje een regelrechte straf. Niets vind ik ellendiger, dan dat gewroet in paperassen, op zoek naar factuurnummers, polisnummers, sofinummers. Saai en weinig creatief.

Ik maak liever een nummertje, of zing een nummertje. Of ik zet iemand op zijn nummertje…..

nummertje trekken, nummer, ik ben een nummer, kracht van een nummer, opkomst, val, begin

Helaas ben je bij al die instanties slechts een nummer. En nog niet eens een nummer met nummerbehoud. Ik ben binnen diezelfde verzekering al een paar keer opgezadeld met een geheel nieuw polisnummer….

En om als nummer aan de beurt te komen, moet je vaak eerst ook nog een nummertje trekken: Ze zetten je rustig met een afgrijselijk muziekje een eeuwigheid in de wacht! Als je net als Heks niet naar het uitgebreide keuzemenu luistert weet je niet hoe je dit muzak-nummertje kunt voorkomen….

nummertje trekken, nummer, ik ben een nummer, kracht van een nummer, opkomst, val, begin

Afgelopen week word ik gebeld door een kwibus van de gemeente. Hij gaat per telefoon beoordelen hoeveel thuiszorg ik in de toekomst nodig zal hebben. De man weet duidelijk van toeten noch blazen. Hij zat misschien wel parkeervergunningen uit te delen tot voor kort. Hij riedelt een lijstje vragen af, waarvan niet altijd duidelijk is waar hij die informatie voor nodig heeft. ‘Kunt u zelf koken?’ Het antwoord doet er niet toe, want je krijgt sowieso geen hulp bij het bereiden van maaltijden.

Aan het eind voeg ik hem toe, dat hij dit alleen maar doet om me in uren te kunnen korten. ‘Dat is wel de bedoeling, ja.’ geeft de sukkel toe. ‘Dat is de hele opzet, mijnheer. Gewoon de voorwaarden zo veranderen, dat jullie mensen kunnen korten betreffende hulp in het huishouden.’ Het gaat helemaal niet meer om wat mensen nodig hebben. Heel triest…..

Heks pleit voor de zoveelste keer voor een maatschappelijke ommezwaai. Maak ons weer mensen in plaats van nummers. Kijk naar wat medemensen nodig hebben, in plaats van wat je van zo’n kale kip nog kunt plukken. Of hoe je je er zo snel mogelijk van af kunt maken. Wees een barmhartige Samaritaan en geen schijnheilige eikel. Maak van je naaste geen nummer. Het is ook maar een mens.

ik ben ook maar een mens

nummertje trekken, nummer, ik ben een nummer, kracht van een nummer, opkomst, val, beginnummertje trekken, nummer, ik ben een nummer, kracht van een nummer, opkomst, val, begin

nummer 41

zen circle, form is emptiness, boeddhisme