Een aantal weken geleden ontdek ik een magisch kersthuisje, terwijl ik met Ysbrandt langs de Zijl loop te wandelen. Ik gluur naar binnen. Eén en al lichtjes en versieringen. De woonkamer is omgetoverd tot een sneeuwlandschap met kersthuisjes, -boompjes en -beestjes.
Wat grappig, wat zou ik graag eens binnen kijken!
Vorige week heb ik geluk. De bewoonster staat in de deuropening. Een klein jongetje vraagt met grote ogen of hij eventjes op bezoek mag komen. Zijn moeder moedigt hem aan, want het ventje is ongelofelijk verlegen. Het kerstvrouwtje nodigt hen binnen en belooft mij, dat ik ook een keertje mag komen!
Een week later belt Heks hij haar aan. Stralend doet ze de deur open. Ze is me nog niet vergeten.
Het is indrukwekkend wat deze dame in haar eentje allemaal voor elkaar heeft gekregen. Alles is perfect opgesteld en het werkt nog ook! ‘Vroeger deed ik het samen met mijn man. Het was ook echt iets van hem. Helaas is hij een paar jaar geleden overleden.’
Een enorm verlies. Ik condoleer deze lieve dame. ‘Toch zet ik het elk jaar weer op. Ik begin al in september. Dit is alweer de tweede keer sinds hij er niet meer is. De eerste keer was erg moeilijk. Sommige mensen waren kwaad dat ik er gewoon mee door ging…’
Heks is verbijsterd. Hoe kun je daar nu kwaad om worden? ‘Het is toch juist een eerbetoon aan uw man?’ Inderdaad. Zo is het.
‘TV Rijnland zijn hier ook geweest een paar jaar geleden. Dit jaar belden ze weer, maar ze wilden iemand die al in april begonnen is met het opzetten,’ ze lacht haar vriendelijke gezicht open, ‘Nou ja, dat gaat me te ver. En ook gun ik het iemand anders om ook eens op TV te komen!’
‘Ik laat niet iedereen binnen, hoor. Wij hebben ooit een vrouwtje hier binnen gehad met een babbeltruc. Had ze ons toch tien euro uit de zak gekletst. We hadden het direct door, toen ze weg was. Mijn man leefde toen nog. Aangifte gedaan en die vrouw is gepakt. Kregen we mooi dat tientje weer op onze rekening gestort!’
Fout
Deze video bestaat niet
Dat klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Heks is ook vaak bestolen of gemanipuleerd. Hele bedragen zijn er uit mijn pocket gelogen en bedrogen. Mijn kledingkast is geplunderd door een foute thuiszorg…. Maar ik heb nooit een cent terug gezien….. Meestal verdwijnen zulke lieden vanzelf als er niks meer te halen valt…..
Uitgebreid maak ik filmpjes en foto’s van dit kleine kerstparadijs. Tot slot poseert Mevrouw Kerstvrouw naast haar enorme kerstman. Zelf gemaakt van een etalagepop. ‘Mijn man heeft em destijds vervoert op de scooter, in onderdelen. Roept iemand de volgende dag tegen hem, wat of hij met dat lijk heeft gedaan waar hij mee rondreed ….! Hahaha.’ Heks ziet het voort zich. Geweldig, wat een grap!
‘Kinderen zijn trouwens heel bang voor die kerstman. Hij heeft enge ogen,’ vervolgt ze ondeugend. Alweer maakt ze me aan het lachen. En inderdaad, de reusachtige pop met de dikke buik heeft iets griezeligs van dichtbij…..
Dan je wel, lief Kerstvrouwtje! Het was heel leuk om even een kijkje te mogen nemen in jouw wondere wereld!
De laatste dag van mijn vakantie gaat het er vreemd aan toe. Vreemde vrijdag. Een bijzonder vervreemdende dag.
’s Morgens sta ik te trappelen om te gaan zingen. Ik heb me aangesloten bij een groep, die het idiote fenomeen in musicals, dat iedereen om het minste of geringste overal uitbarst in gezang, op de korrel gaat nemen. Lijkt me heerlijk.
Op het laatste moment word ik met een paar anderen geronseld om muziektheater te gaan maken in een ander verband. Vooruit maar. Heks vindt het best.
Tot mijn grote vreugde zit mijn schildermaatje weer bij me in de groep. Op zich best bijzonder, want ik geloof dat er zo’n achthonderd deelnemers zijn intussen. We worden gesommeerd om een toneelstukje in elkaar te draaien, waarin we een succesvolle muziekgroep spelen met interne problemen. Een veelvoorkomend fenomeen.
Heksenhoeden op oorlogspad….
Er zijn meer slecht functionerende bands dan gezellige volgens mij. Het lijkt overigens niet veel uit te maken voor de kwaliteit van de muziek. De beste performers slaan elkaar regelmatig achter de schermen de hersens in…..
Heks houdt meer van gezelligheid en harmonie. Ik heb in het dagelijks leven een broertje dood aan uit z’n verband gegroeide ego’s, leugenaars, bedriegers, gemeneriken en stokende ruziezoekers! Maar die types leveren wel de spannendste resultaten op als het om theater maken gaat. Niets zo saai als Brave Hendrikjes op de speelvloer……..
De hele dag werk ik aan een kleine voorstelling met mijn Zeeuwse schildervriendin en twee alleraardigste heren. Mijn rol is die van een wereldberoemde Melodicaspeelster. Een onwaarschijnlijk uitgangspunt. Ik heb nog nooit gehoord van iemand, die een professionele carrière op zo’n piepfluit voor elkaar heeft gekregen…..
‘Weet je wat?’ roept de drummer van de band, ‘Jij bent getrouwd met de saxofonist, maar die gaat vreemd met de xylofoonspeelster…..! En daar kom je tijdens ons toneelstukje achter! Door toedoen van mij natuurlijk, want ik ben heimelijk verliefd op jou!’ Pffff, denk ik bij mezelf, daar zal je het hebben! Wat een thema toch weer! Heks krijgt de horens opgezet. Lekker is dat!
Mijn ‘man’ en zijn concubine, Zeeuws meisje, staan intiem op de xylofoon te spelen aan het begin van het stuk. Het ziet er zo grappig uit. Mijn schildervriendin transformeert zichzelf tot sexy lellebel. ‘Vreemd!’, zingt ze uitdagend. Ze wiebelt met haar derrière, tuit haar lipjes, draait met haar heupen: ‘Je moet die vent van jou eens wat meer aandacht geven. Hij komt ernstig tekort!’ provoceert ze me opzettelijk.
Zoals altijd ligt het natuurlijk aan degene die bedrogen wordt! De melodicaspeelster werkt te hard, is te vaak weg, draait het hele huishouden, betaalt alles….. Heks’ personage zingt intussen een lied over ‘De Grote Man van de nacht’. Een liefdesgedicht dat ze speciaal voor haar ontrouwe man heeft geschreven. In betere tijden…..
De hele dag hebben we de grootste pret met ons eenvoudige muziektheaterstukje. Wat een flauwekul weten we voort te brengen. Aan het eind van de dag laten we ons brouwsel aan de andere groepen zien en vice versa. Heel grappig!
Zo vliegt de laatste vakantiedag voorbij. Maar gelukkig is er ’s avonds nog een afscheidsavond. Met optredens, kampvuur en feest. Daar wil ik bij zijn. Ik lap mezelf op met koffie en pijnstillers en zit inderdaad op de tribune om negen uur.
Daar kom ik een van mijn groepsgenoten van die dag tegen. Later tref ik ook mijn ‘man’ van die dag. Hij is op stap met zijn vrouw. ‘Nou ja zeg,’ roep ik verontwaardigd als ik dat ontdek, ‘Ga je nu gewoon vreemd met je eigen vrouw?’
Later bij het kampvuur klets ik met een andere medecursist van deze dag. Een bijzonder gesprek. ‘Ik heb een herseninfarct gehad zo’n anderhalf jaar terug.’ Verbijsterd kijk ik hem aan. Het is een nog hele jonge man! Hij vertelt over zijn werkzaamheden voor dit infarct. Bedrijfstrainingen door middel van theater, werken met moeilijke jongeren. Allemaal leuke verhalen. Goeie hemel, hoe verwerk je dat dit plotseling is afgelopen?
Heks heeft dat zelf ooit meegemaakt, lang geleden. Toen ik nog deelnam aan het werkelijke werkzame en echt belangrijke leven. Voordat ik voor spek en bonen mee ging doen….. ‘Oh, ik red me wel. Ik ben met allemaal vrijwilligerswerk bezig. Met demente bejaarden bijvoorbeeld! zo leuk!’
Ik moet lachen. Ik heb ooit kerststukjes gemaakt met deze groep, toen ik als vrijwilliger bij de activiteitenbegeleiding werkte in een verpleegtehuis. Het werden prachtige stukken vol glitter en glim. Heerlijk om te doen!
We kletsen verder over waar het echt om gaat in het leven. Zaken die je hart raken. Ik vertel over Ustad, de leraar van mijn zanglerares. Hoe hij ooit recht mijn hart in zong met zijn prachtige oude doorleefde stem. De tranen biggelden over mijn wangen. ‘Ik heb ook eens zoiets meegemaakt,’ antwoordt mijn gesprekspartner.
‘Vroeger toen ik nog als schipper rondvoer met moeilijk opvoedbare meisjes heb ik eens een prachtige ervaring gehad. Eerst kwamen we in een behoorlijke storm terecht in de buurt van ‘The Isles Of Scilly’. Iedereen moest meehelpen om de boot zeilend te houden. Letterlijk alle hens aan dek! Daarna voeren we voor de wind over een compleet vlakke zee naar een eilandje in het Kanaal. De zon brak plotseling door in een nieuwe frisse wereld!. Prachtig gewoonweg.’
Heks luistert geboeid naar de man. Ik zie het voor me. Die stilte na de storm. Vrede na een catharsis. De probleemmeisje waren ook diep geraakt. Dezelfde avond gingen ze met zijn allen naar de enige bioscoop van het eilandje. Er werd een muziekfilm gedraaid en de meisjes begonnen mee te zingen. Heldere stemmen in die donkere zaal.
‘Het ontroerde me zo, Heks, dat de tranen over mijn wangen begonnen te stromen. Zonder ophouden. Ik was blij dat ik in een donkere zaal zat…. Het gekke is, dat ik later hoorde dat alle moeilijke meisjes goed terecht zijn gekomen. Zonder uitzondering beweerden ze, dat die tocht hun leven had veranderd. Er zijn er zelfs een aantal op de universiteit beland!’
Een man, de drummer van mijn band van die dag, mengt zich in het gesprek. Hij vertelt allemaal gekke verhalen en maakt ons aan het lachen. Hij jaagt mijn bijzondere gesprekspartner uiteindelijk weg met één van zijn uitspraken. Jammer, ik had nog uren naar zijn verhalen kunnen luisteren…..
Uiteindelijk beland ik met die drummer op de dansvloer. Hij blijkt een geweldige salsa-danser te zijn! Cubaanse stijl ook nog! In no time smijt hij me in de rondte. Precies op de manier waarop mijn goede vriend Frogs dat altijd doet.
Zo ga ik dan op deze laatste vreemde dag vol vreemdgangers zelf ook nog eens vreemd. Op de dansvloer. Met een wildvreemde kerel.
Na al dat gedans en geflirt vind ik het mooi geweest. Morgen moet ik alles weer inpakken. Tent, bed, kookgerei, luchtkasteel. Een verschrikkelijke klus. Daarna ga ik Cowboy ophalen bij zijn vader. Hij is daar met Varkentje op verjaardagsvisite. Er hangt dus nog een hele pittige dag boven mijn hoofd.
Ik kuier op mijn gemak het maanverlichte terrein over. Overal klinkt nog muziek. Niemand wil al naar bed. Een groep adolescenten slaapt bij het meertje. In de buitenlucht. Nou ja, slapen……
Heks knort nog een nachtje in haar tent. Als een prinses op de erwt op luchtbed en astronautenschuim. Helemaal niet erg. Ik slaap in met beelden van een zeilboot vol lastige jonge heksjes. Zeilend voor de wind over een vlakke schitterende spiegel naar een minuscuul eilandje aan den einder,
Jammer dat het alweer voorbij is, deze vakantie…..
Een beter mens zijn, dat willen we toch allemaal? Dat we er weinig van bakken is een ander verhaal. Zolang alles voor de wind gaat is het een eitje om liefdevol en met compassie door het leven te gaan. Zodra er stormen opsteken is het vaak gedaan met de evenwichtige houding.
Bij mij wel tenminste. Als ik uitgeput raak resten er nog slechts twee mogelijke reacties: Huilen met de pet of schelden….. De eerste reactie is een zeldzaamheid bij Heks. Maar omgekeerd bidden kan ik als de beste….
Vandaag helpt Cowboy me met het herinrichten van de badkamer. We sjouwen alle planken en kasten weer naar boven. Mijn lijf zegt nee, maar het moet. ‘Jullie moeten er aan geloven, armen! Vooruit met de geit, benen!’ Als alles boven staat gaan we de wasmachine waterpas zetten. Het onding wiebelt. Mijn waterpas is zo gevonden, maar waar is de waterpomptang? Ergens achterin de berging…..
Scheldend vertrek ik naar mijn overvolle fietsenhok. Omdat mijn armen het niet doen, lukt het me niet om beweging te krijgen in de stapel overbodige teringzooi. Een golf van machteloze woede overspoelt me. Het maakt onvermoede krachten in mij los. Vals Yang noemt men dit verschijnsel in de traditionele Chinese geneeskunst. Een gevaarlijke conditie……
Ik ruk en trek aan de stapel tot er beweging in komt. Dan smijt ik alles de gang in. Mijn koelbox sneuvelt, mijn elektrische fonduepan stuitert….. Een doos met kerstballen ontsnapt ternauwernood aan dit lot.
Het is avond. Ik mijmer over sterke vrouwen. Over de angst voor het vrouwelijke. Zowel die van mannen als vrouwen. Denk maar aan de heksenverbrandingen ten tijde van de inquisitie. De tijd, waarin de Godin in ons werd vermoord. Die grondige poging van de katholieke kerk om het vrouwelijke in religie uit te roeien. Een middeleeuwse holocaust…… ( Het woord holocaust betekent letterlijk brandoffer )
Het is niet goed gelukt, want door de achterdeur kwam de Moeder van God weer binnen. Als maagd weliswaar. De rest van het vrouwelijke komt er nog steeds niet al te goed af. De vrouw van Jezus, Maria Magdalena, is nog steeds een hoer. De maagd, de moeder en de hoer. De drie archetypes waar we het wat die kerk betreft mee moeten doen…..
Heks heeft zich altijd verbaasd over dit fenomeen. Hoe is het toch mogelijk, dat meer dan de helft van de mensheid ( Vrouwen zijn nog steeds in de meerderheid qua geboorte geloof ik . Hoewel: In China worden natuurlijk wel veel meisjes weggegooid tegenwoordig…) als tweederangsburgers worden behandeld. Bijna overal ter wereld geldt, dat je beter als man, dan als vrouw kunt worden geboren. Of je nu zwart, rood, wit of geel bent! Vrouwen zijn wereldwijd de meest gediscrimineerde groep.
Het begint er al mee, dat hun hoge stemmen niet serieus worden genomen ( blijkt uit wetenschappelijk onderzoek ). En dan hebben we nog niet eens iets inhoudelijks gezegd!
Zelfs in Nederland, dat de naam heeft geëmancipeerd te zijn, hetgeen nogal tegenvalt in de praktijk, hebben vrouwen maar een fractie van het pensioen van mannen. Ik hoorde laatst de cijfers en schrok me dood. 20 % of iets dergelijks. Maar terwijl ik het opschrijf, slaat de twijfel weer toe. Dat is toch niet echt zo? Volgens mijn vriendin She, zij is goed op de hoogte van de cijfers en statistieken, is het schrikbarend.
Maar als er een groep vrouwen op het Binnenhof demonstreert om wat extra geld voor vrouwen in ons landje los te peuteren, omdat deze wel erg onder het bestaansminimum dreigen te verdwijnen, staat een irritant mannetje van PowNews hen belachelijk te maken. ‘Domme vrouwen, denken dat ze zomaar geld krijgen, hahaha!!’ Zonder zich ook maar een seconde te verdiepen in de achtergrond van dit verzoek.
Een van de meest treffende gebeurtenissen rond de positie van de vrouw vond ik de heisa rond de Amstelveense burgermeester Fred de Graaf en de billen van Maxima. Eerst wordt deze dame koningin. Claus schopte het niet verder dan prins, Bernard bleef ondanks al zijn ambities slechts prins. De man van koningin Wilhelmina? Prins! Stel je voor, dat ze koning waren geworden. Dan had hun vrouw in hun schaduw gestaan!
Maxima koningin maken is wat mij betreft minachting voor de vrouw. Koningin zijn betekent niets, zodra er een koning in de buurt is! De billen-affaire toont demonstratief aan, dat de titel ook al niets betekent, zodra er een willekeurige man in de buurt is. Vooral niet, als het een willige en keurige burgermeester is!
Op Koningsdag 2014 zit burgermeester Fred de Graaf in het zicht van de camera aan de billen van onze huidige koningin. De beelden gaan de hele wereld over. Heks heeft ze ook gezien. Een vrouwelijke politica, stijl donker haar, brilletje, ik kan eventjes niet op haar naam komen, verdedigt de burgervader in een televisieprogramma. Ze kent hem goed, zegt ze. Hij zou zoiets NOOIT doen. Het was vaderlijk bedoeld, die hand.
Maar een uiterst hilarische compilatie van Sander van Pavel maakt die bewering twijfelachtig. Het blijft namelijk niet bij die ene ongelukkige keer. Je ziet de hand van de gewraakte burgermeester bij voortduring rond de flanken van Maxima fladderen. Als een enorme vlinder rond een exotische, geurige bloem. Of een dronken dar rond een koninginnebij. Een ouwe bok op zoek naar dat frisse groene blaadje…..
Dat de vrouw hem verdedigt verbaast me niet eens zoveel. Misschien heeft ze veel aan hem te danken. Of huldigt ze het standpunt, dat het er nu eenmaal bijhoort voor ons vrouwen, die ongewenste intimiteiten. Dat gesnoep van allerhande bijdehandjes. Zogenaamd vaderlijk bedoeld. Nou, als mijn vader zo had lopen doen tegen mij of mijn vriendinnen had ik er toch een bloedhekel aan gehad! En me kapot geschaamd.
Gelukkig zat de vader van Heks alleen maar veelvuldig te knuffelen met mijn moeder. ‘De Tortelduifjes’ werden ze genoemd….
Wat me wel verbaast is dat het incident in no time in de doofpot is verdwenen. Wat zou er gebeurd zijn, als iemand zo had lopen aaien over de billen van Willy? De kont van de koning? Was dat ook zo gemakkelijk van de tafel geveegd? Maar ja, dat is een KONING he? En een man!
Heks ging destijds in elk geval over haar nek van die de Graaf. Hoe is het mogelijk, dat je je en plein publiek zo totaal niet bewust bent van wat je eigen handen doen op de billen van de koningin? Hij is er blijkbaar zo vaak mee weggekomen, dat hij het niet eens meer in de gaten heeft. Misschien is de eerder genoemde politica wel ervaringsdeskundige in dit geval…..
Eén ding weet ik vrijwel zeker. Maxima baalde vast als een stekker. Het zal je maar gebeuren. Ben je jaren bezig een goede reputatie op te bouwen. Neem je je job hartstikke serieus. Heb je het zelfs tot koningin geschopt, ook als is die titel een wassen neus, zodra er een koning naast je staat. Staat zo’n kwal van een kerel over je kont te aaien, alsof je een geit bent. Of een dikke Hollandse melkkoe.
Heeft iemand zoiets wel eens bij Beatrix geflikt? Vast niet! Zij hield de mensen op armlengte afstand. De enige, die daar ooit doorheen is gebroken is onze nationale knuffelmarokkaan, Ali B, met zijn beroemde hug van Hare Majesteit. Waar overigens niets op aan te merken was, behalve dat het niet in het protocol rond het Koninklijk Huis past. Die konthand past daar blijkbaar prima in. Maar ja, daar zit dan ook geen Marokkaan aan vast, maar een oerHollandse politicus!
Koninklijke vrouwen zijn dus ook niet veilig voor ongewenste intimiteiten. Hoge konten vangen veel hand!
De ongelijkheid, waarmee tegen mannen en vrouwen betreffende dit soort dingen wordt aangekeken heeft me ook altijd verbijsterd. Als vrouw daalt je waarde enorm, als er iemand aan je zit. Ook al is dat ongevraagd en ongewenst. Jij bent dan zelf een slet. Er zijn landen, waar vrouwelijke slachtoffers van verkrachting worden gestenigd! Alsof ze zelf iets fout hebben gedaan!!!
Een man is al snel stoer, wat hij ook uithaalt op dat gebied. Natuurlijk staan excessen zoals gewelddadige verkrachting en seks met minderjarigen in laag aanzien, maar ze komen met heel veel weg! Heel veel grensoverschrijdend gedrag wordt weggewuifd: Ze zal ze zelf wel gewild hebben…. !!! Ook is een man met veel verschillende seksuele partners is nog steeds een bink. Een vergelijkbare vrouw is een sloerie!
Rond het voorval met Maxima heeft gelukkig niemand beweerd, dat ze er om heeft gevraagd. Dat is alvast iets. Niemand heeft geroepen: ‘Maar je zag er ook wel erg sexy uit. Je rook zo heerlijk. Je hebt zo lief naar hem gelachen. Kortom: Je hebt het uitgelokt!
Maar ja, onze zogenaamde koningin heeft ook regelmatig boter op haar hoofd. Neem nu het incident met Ingrid Waldring-Bouterse, de vrouw van de Surinaamse president. Deze ‘onbedoeld genomen foto’ ( Huh? Ja, zo kletst de RVD zich er weer uit! ) toont een vrolijk in de camera lachende Maxima naast de gade van deze omhooggevallen crimineel.
Onbedoeld gezellig samen op de foto
Het is natuurlijk lastig voor Maxima om onderscheid te maken tussen politici en boeven, gezien haar opvoeding. Zorreguieta is buiten een zeer omstreden figuur ook nog eens haar vader. De verregaande loyaliteit van een kind ten opzichte van hele foute ouders is spreekwoordelijk. Misschien heeft dit oogklepgedrag meegespeeld in de kwestie met de vrouw van Bouterse.
En dan is het ook nog eens zo, dat er altijd wel een camera in de buurt is in het leven van een koningin! Lijkt me vreselijk overigens. Wat een leven! Zo is ook dit vrolijke moment voor het oog van de camera door iemand vastgelegd en vervolgens op Facebook gezet. Had ze het niet had kunnen vermijden? De andere kant op kijken? Tong uitsteken? Zo moeilijk is dat toch niet! Want dit is een beetje dom……
‘oog om oog, hand om hand’
Heks mijmert over de Godin. Hoe ze de kracht van deze godheid vaak in zich voelt. Het is het beste schoonheidsmiddeltje, dat er bestaat. Soms danst deze dame in mijn passen, straalt ze in mijn gezicht, verblind ze jou met mijn glimlach. Mijn dieren houden ook van de Godin in mij. Ze koestert hen met oneindige liefde in mijn armen, streelt hen door mijn gloeiende handen!
Het is zoiets als wat Thich Nhat Hanh over Boeddha zegt: ‘I let the Boeddha walk in me.’ Een soort vrouwelijke variant. Ik laat de Godin in mij dansen, zingen, lachen en liefhebben. Thay heeft het heel vaak over Moeder Aarde, deze oude wijze man heeft donders goed in de gaten hoe belangrijk het is, dat het respect voor het vrouwelijk terug komt in deze wereld. En dat dat niet alleen belangrijk is voor vrouwen.
Iedereen heeft er baat bij. Het vrouwelijke, dat beschermt, koestert, baart, zorgt: We hebben het allemaal nodig! Niemand kan leven zonder deze kwaliteiten in zijn of haar leven. Ook kan geen enkele maatschappij bestaan zonder deze basis.
Heks pleit voor een herwaardering van het vrouwelijke. Respect voor de vertegenwoordigsters hiervan: Vrouwen. Maar ook waardering van deze kwaliteiten in de man. Als mannen de Godin in zichzelf terugvinden, hoeven ze ook niet zo bang te zijn voor haar afgevaardigden hier op aarde.
De spirituele leraren van Heks zijn allemaal toegewijd aan het vrouwelijke. De boeddhistische Thay met zijn aandacht voor Moedertje Aarde. De animistisch christelijke Alex Orbito met zijn White Lady. Mijn eigen studenten eccelsia, waar god ook een vrouw is…..
Vrouwen en mannen verschillen maar 1 luttel chromosoompje van elkaar uiteindelijk! Waar de vrouw twee X-chromosomen heeft om haar geslacht te bepalen heeft de man naast de x ook een y.
Het goddelijke is groter dan een chromosoom lijkt mij. Zeggen dat god een man is of mannelijk gaat voorbij aan vrijwel de hele schepping. Het lijkt me meer voor de hand liggen, dat dat afwijkende chromosoompje is geschapen voor de gezonde verspreiding der genensoep. Dat verklaart mijns inziens ook dat gegrabbel en gegraai. De man wil zijn zaad verspreiden! Dat is de core business van vele heren!
Politiek zou dit gedrag aan banden moeten leggen, in plaats van eraan mee te doen, zodat de wereld bewoonbaar blijft voor ons vrouwen. Vrouwelijke politici zouden handtastelijkheden moeten afkeuren in plaats van goed praten!
De man als variant van de vrouwelijke basismens. Een hele leuke variant, maar geef em niet de overHAND…. Vooral niet in de functie van burgervader 🙂
Zaterdagavond kookt Heks de sterren van de hemel. Een heerlijke Surinaamse maaltijd. Om een uur of zeven schuift Cowboy naar binnen. Hij is op excursie geweest met een club architecten. Kijken naar bijzondere bouwsels op speciale locaties. Soms vreemde combinaties. Een seminarie met het gedachtengoed van Licht, Lucht en Ruimte. Het lijkt tegenstrijdig…..
Net als ik het eten op tafel wil zetten brengt Frogs mijn hondje terug. Hij is een dagje met deze suikeroom op stap geweest. Heks had een hele dag koorrepetitie. ‘Eet je een hapje mee?’ Nou, dat wil deze smulpaap wel. Zo eten we gezamenlijk, terwijl de heren de oren van mijn hoofd kletsen.
Na het eten kijken we naar het Eurovisie Songfestival. Ik zet mijn laptop in de keuken en sluit er een box op aan. Het geluid is goed, maar de muziek is zo slecht, dat we afhaken. Wat een bombastisch geleuterkoek toch weer. Bah.
‘Het liedje van Ilse en Walen is echt goed’, beweert Frogs, ‘Ik was er ook verbaasd over, je weet dat ik heel kritisch ben, Heks.’ Ja, dat weet ik. Hij veegt regelmatig de vloer aan met mindere goden….. Maar ja, dat moet ook wel als muziekrecensent!
Mijn lief en ik kijken dan nog maar eens naar een documentaire over Ginger Baker. Wat een vent. Geweldige drummer, maar hopeloze kerel. Heks moet er vaak om lachen, maar ik ben dan ook niet door hem opgevoed, in de steek gelaten, op mijn bek geslagen of bijna vermoord.
Tot mijn verbazing wil Cowboy naar de afwikkeling van het Songfestival kijken. Gaat Nederland winnen? We volgen de uitslagen een tijdje. Verbijsterd ontdekt mijn schatje, dat het bij deze competitie niet bepaald gaat om wie het beste liedje geschreven heeft. Of wie er werkelijk mooi kan zingen. Het vergeven van de punten is een politiek gebeuren.
Het is de eerste keer, dat Cowboy naar dit vooral door vrouwen en homo’s serieus genomen spektakel kijkt. ‘Maar, maar…’., pruttelt hij bij de zoveelste onnavolgbare keuze in de puntentoekenning. Heks zit lui achterover te lachen en voorspelt vrij accuraat wie er aan wie punten gaat geven. En ze heeft alleen de eerste drie liedjes gezien!
Uiteindelijk geeft mijn vriend het op. Hij gaat lekker in bad zitten, terwijl Heks met Varkentje gaat wandelen. Conchita Wurst, wat een naam overigens, gaat met de eer strijken. Een dikke opgestoken middelvinger naar die verdacht homofobe Poetin. Geen man zo homofoob als een verborgen nicht….. Als we later het liedje beluisteren valt het me op, dat deze vrouw met de baard nu niet bepaald een mooie stem heeft.
‘Rise like a penis,’ grapt Heks naar haar vriendje. Wat een tekst, wat een outfit, wat een naam, wat een slecht stemgeluid. En een matig liedje, te zwellerig, maar ja, dat moet natuurlijk met die titel……Toch vind ook ik het prima, dat ze wint. We weten al lang, dat het doorgaans niet het beste liedje is, dat met de eer gaat strijken. Er staan nu eenmaal hele andere belangen op het spel……
Het beste liedje is tweede geworden en ik heb het nog steeds niet gehoord of gezien. Gordon schijnt het slecht te vinden, dat is een goed teken. Als deze vleesgeworden wansmaak het afkeurt moet het wel goed zijn. Ik vertrouw echter volkomen op het oordeel van Frogs. En volgens hem is het echt mooi. Ik ga er nu maar eens naar luisteren……
recepten van de toverheks 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.