Categorie archief: heksenverhalen

gebeurtenissen uit het leven van een heks en ME patiënt, met fybriomyalgie en ook nog een whiplash

Vrolijke dag vol flirts en complimenten. Heks is in goede doen. Zelfs mijn haar zit perfect. Ook het weer werkt mee. Totdat het omslaat. Dan kijk ik maar naar een hele zielige film. ‘Hachi: A dog’s Tale’ Over een trouwe viervoeter en zijn dode baas die nooit meer terug komt….…

Posted on by

Dinsdagavond trek ik mooie kleren aan. Ik haal een verfje over mijn toet. Op mijn kop zet ik een soort rooie eierdop. Van suède met rare slierten. Mijn lange haren hangen schoon en nat op mijn rug. Er verandert iets in mijn manier van bewegen. Ik lijk weer een beetje te dansen. Ook zing ik een liedje. Zachtjes voor me uit. Er komt weer leven in de brouwerij!

Op het koor wordt keihard gewerkt. Het is 1 van de laatste repetities voor ons grote kerstconcert. We worstelen ons door ons repetoir. Al snel is het pauze.

De echte professor en de echte Hachi in 1924

‘Wat zie je er geweldig uit, Heks,’ roepen de alten om me heen. Een vrolijke bas met een dikke buik begint uitgebreid met me te flirten. Heks wordt gewoonweg een beetje verlegen van al die aandacht. Toch maakt het me iets duidelijk: Ik ben er weer.

Vandaag maak ik er alweer werk van. Een mooi vest met grote bontkraag, Cowboylaarzen en een cowboyhoed. Alles in bordeauxrood. Ik loop al een week in knalrode kleding…..

De dame van de biowinkel maak me  complimenten. En zij is niet de enige. Als ik over de markt loop word ik hevig beflirt door een knappe jongeman van de dierenbescherming. Hij geeft me een knuffel. Van pluche…..En alsof dat nog niet genoeg is loop ik iets verder een oude vriend tegen het lijf.

‘Ha Leone,’ schreeuw ik naar de overkant van de straat, waar ik in de beginnende schemering zijn vrolijke gezicht ontwaar achter een paar passanten. Hij steekt direct de straat over, alleen is het niet mijn Surinaamse vriend. Er staat een gitzwarte Afrikaan voor me. Hij lacht zijn spierwitte tanden bloot en stelt zich voor.

Wachtend jaar na jaar

Hij draagt de naam van iemand uit mijn verleden. Een zeer foute ex. ‘De betrouwbare’ betekent het in het Arabisch. Nou ja, mijn naam betekent lul. En mijn doopnaam betekent hielenlichter ofwel bedrieger.

Het is niet altijd gezegd dat je je naam eer aandoet. Ik bedrieg niet, maar ben vaak bedrogen. Ook ben ik geen lul, nog heb ik er eentje. Maar ik ben wel vaak de lul als iemand zich van zijn lulligste kant laat zien…. Maar ja, laten we wel wezen, een mooie naam is vaak een vlag op een modderschuit……

Mijn nieuwe vriend kijkt me schattend aan. Hij is helemaal weg van me, zoveel is wel duidelijk. ‘Geef me je telefoonnummer,’ commandeert hij met charmante blik. Hij blijkt bij me om de hoek te wonen! Ik lach hem uit en glimlach hem vervolgens bemoedigend toe. ‘We komen elkaar vast weer tegen. Tot de volgende keer!’

Mensen houden van Hachi en geven hem eten

Aan het eind van de middag is het uit met de pret. Van het ene op het andere moment is de koek op. Verdrietig zit ik op de bank te simmen. Later kijk ik de film ‘Hachi: a dog’s tale’ over de hondstrouwe hond Hachi-ko. Betrouwbaar en bebouwbaar, zoals honden zijn. In tegenstelling tot mensen.

Het is een verschrikkelijk tearjerker. Een drakerige Amerikaanse remake van een oorspronkelijk Japanse film. Vanavond heb ik geen verweer. Ik zit het maar uit. Het is een min of meer waargebeurd verhaal over de liefde tussen een hond en een professor..

Elke dag bracht deze Japanse Akito zijn baasje naar het station. Om hem ’s middags om 5 uur weer op te wachten. Dan volgt de voortijdige dood van laatstgenoemde. Tot slot wacht de hond bij het station op zijn baas. Negen eindeloze jaren lang. Het breekt mijn hart.

‘Arme, arme hond. Zit je daar negen jaar alleen in de kou op iemand te wachten die nooit terug komt. Waarom heb je nooit meer iemand anders een kans gegeven?’

De begrafenis van de echte Hachi

Stiefmoeder en stiefdochter bakkeleien over erfenis die er niet meer is! Waar is dat geld gebleven? Verspild aan een foute man. Welke man? Een niet bestaande. Niet alles is wat het lijkt. Lang leve de liefde!

Posted on by

Doctor Phil zit weer eens gezellig in zijn show tussen een paar bakkeleiende wijven met zijn ogen te draaien. Mijn god, wat een mafketels, zie je hem denken. Toch blijft hij immer vriendelijk en beleefd.

Vandaag heeft hij een oude zure vrouw te gast in gezelschap van haar dochter en stiefdochter. De stiefkant van de familie ligt overhoop. Het oude wijf is namelijk bezig het erfdeel van de familie er doorheen te jagen middels een volstrekt onbetrouwbaar contact in Afrika. Ze beweert een verloofde te hebben aldaar. Alleen laat de man zich slecht traceren. Hij lijkt niet echt te bestaan…..

‘Vuile teef, hoer, klotewijf….’ De vrouwen nemen niet bepaald een blad voor de mond naar elkaar toe. De biologische dochter zucht. Zij zit er al jaren tussenin.

Het ouwe serpent sist woedend dat het haar zaken zijn wat ze met het van de vader van de stiefdochter geërfde geld doet. Daar is de verongelijkte dochter van haar vader het natuurlijk niet mee eens. Ik kan me er iets bij voorstellen. Het is nooit leuk als een ander jouw toekomstig erfdeel er doorheen jaagt. Het is sowieso al niet leuk als een ander jouw erfdeel inpikt.

Rondom erven zie je altijd de grootste familiedrama’s ontstaan. Meestal geïnstigeerd door pure hebzucht. Bloed kruipt misschien waar het niet gaan kan, maar warme banden worden gemakkelijk opgeofferd voor kil geld.

Het blijkt dat het ouwe wijf al zo’n 200.000 dollar richting Afrika heeft gesluist het afgelopen jaar. Ook stuurt ze allebei vage pakketten naar een louche adres in dit oplichtersparadijs. Niet haar eigen pakketten. Nee. Pakjes van wildvreemden, waar wel weet ik wat in kan zitten. Variërend van dope tot wapens……

Haha

Ook sluist ze geld door van andere mensen naar die Afrikaanse lover van haar. Die overigens beweert Europeaan te zijn op doorreis. Maar hij heeft een beetje tegenslag hier en daar. Dus vandaar dat ie al dat geld moet hebben. Dan kan hij dit en dat en zus en zo en dan komen en met haar trouwen…..

Ze heeft nog nooit een foto van hem gezien. Zijn briefjes bevatten voornamelijk teksten als: ‘I need more money, my love. So I can come to see you and merry christmas  you, my fiancee, Trust me. I love you so much…. You are so beautifoul.’ Vol schrijffouten. Ook nog.

De vrouw in de show gaat helemaal uit haar dak als de man dreigt te worden ontmaskerd door Phil. Hij heeft een mannetje naar Afrika gestuurd om de listige lover op te snorren. Er blijkt niemand te bestaan met zijn naam en leeftijd. Niet in Afrika of waar dan ook ter wereld.

Zelfs als er een vrouw aan het woord komt, die ook met dezelfde man te maken heeft gehad, blijft de gedupeerde dame agressief. Een paar ton, al die signalen, een medeslachtoffer: Het maakt geen indruk. Ze gelooft gewoon in haar liefde. Pas als Phil werkelijk alle zaken heeft blootgelegd geeft ze op. Je ziet haar gezicht veranderen.

Van de overjarige verliefde puber in het begin van de show, de angstige boze vrouw halverwege, zakt ze in elkaar tot een berg ellende. Waarschijnlijk dezelfde ellendige berg die ze was voordat ze haar kwelgeest online ontmoette. Hij heeft haar eruit getrokken. Haar leven kreeg weer zin door zijn lieve woorden. Ze betaalde graag en grif voor meer van dat heerlijks……

Wat een eenzame vrouw moet ze zijn. Zoals er zoveel eenzame mensen zijn op aarde. Verlangend naar liefde en verbinding. Bereid om alle vormen van bedrog, vernedering en manipulatie te verdragen om maar niet alleen te hoeven zijn.

De vrouw verzet zich hevig tegen de realiteit: Haar geliefde bestaat niet, maar toch blijft ze van hem houden. Ze kan er niet aan, dat haar hart geen object heeft. Het feit dat hij om geld vraagt lijkt hun liefde eerder te bevestigen in haar optiek in plaats van dat het verdacht is.

We verkopen onze ziel aan de duvel opdat hij maar zegt dat hij van ons houdt…… We zijn verslaafd aan liefde en leveren ons uit aan absolute klootzakken. Het is te triest voor woorden.

Heks heeft medelijden met de oude vrouw. Ik denk dat ze al veel te verstouwen heeft gehad in haar leven. Erg sympathiek is ze overigens niet. Een echt teringwijf. Arm mens, heeft ze iedereen tegen zich in het harnas gejaagd, al haar geld en dat van haar stiefdochter er doorheen gejaagd, gehouden van een niet bestaand persoon: Ze staat letterlijk en figuurlijk met lege handen.

‘Nou ja,’ zegt Phil, ‘Er is 1 ding erger dan een jaar te worden bedrogen en dat is om een jaar en 1 dag te worden bedrogen…..’

De andere bedrogen vrouw in de show komt nog even aan het woord: ‘Wat ga je doen als hij je weer om geld vraagt?’ Heks staat te kijken van die vraag. Ze gaat toch niet nog verder door met die ellende?

Het blijkt een hele goeie vraag. Het serpent is zo verslaafd aan haar zogenaamde liefde, dat de kans inderdaad bestaat dat ze er gewoon mee doorgaat. Tegen beter weten in…….

Ik kijk naar haar trieste ogen in dat grotesk verbeten gezicht. ‘Ach arme sloeber,’ zeg ik inwendig, ‘Je bent gewoon enorm bij de neus genomen, omdat je lief wilt hebben en liefgehad wilt worden. Een heel normaal verlangen, heus. Helaas zit de wereld vol psychopaten, narcisten en andere gekken, die listig inspelen op zulke verlangens. Ga nou maar een beetje van jezelf houden, dat maakt je minder kwetsbaar voor zulke eikels. En kijk voortaan beter uit je doppen….’

BAL gehakt en ZAK patat doen hun magische werk in mijn leven. Nadat ik geconfronteerd ben met de grootste bal gehakt ooit. Of is het gewoon een enorme zak? Buurman neemt me mee uit. En maakt me verschrikkelijk aan het lachen.

Posted on by

Zaterdagmiddag loop ik over de markt. Mijn fiets is behangen met plastic zakjes. Ik ben het overzicht volledig kwijt. Later blijk ik ook werkelijk wat boodschappen te zijn verloren onderweg. Ik vind bijvoorbeeld mijn doosjes met framboosjes nooit meer terug. Maar goed. Ik sta bij de frietkar, gewoon omdat ik niet verder kan lopen. Ik loop als het ware vast in de massa.

‘Wat zal het zijn, jongedame, zeg het maar,’ de uitbater kijkt in vriendelijk in mijn verschrikte gezicht. Eerlijk gezegd stond ik eventjes te dagdromen. Mijn gedachten ver verwijderd van gouden frietjes. De zak komt wel voor in mijn sombere overpeinzingen. Een hele grote zelfs…..

‘Doe maar een klein frietje met.’ Ik besluit gewoon maar even te pauzeren van alles. Boodschappen doen, dag-nachtmerries, mezelf. Ik bekijk het piepkleine gezellige frietkot. Het is een ouderwetse Pipowagen. Simpel met houten lambrisering en een paar eenvoudige banken op de stoep.

Gehaktbal!

Je kunt er friet krijgen en een bal gehakt met jus. ‘Maak je die ballen zelf?’ Ik kijk de man nieuwsgierig aan. Is hij zo’n echte ambachtsman? Legt hij eer in zijn ballen?   🙂

‘Meis, ik ben zelfs slager van beroep. Jarenlang heb ik een slagerij gerund met de beste gehaktballen van Nederland. Ik weet alles van ballen. Deze zijn natuurlijk handgemaakt. Geheime receptuur. Weet je wat? Ik geef je er eentje mee.’

Bal gehakt!

Er schuiven nieuwe klantjes aan, dus de man is een tijdje druk bezig met frituren en geld wisselen. Opeens zet hij een pakje voor mijn neus. ‘Kijk, je bal. Neem maar lekker mee naar huis. Voor jou.’

Maandag ben ik met Buurman op stap. Hij trof me vorige week op straat in desolate staat: Sleutels vergeten en volledig van slag door een akelig sms’je. Hij komt eventjes kijken hoe ik erbij sta, lig, hang. Het valt hem alleszins mee. Heks is weer aanspreekbaar.

We lopen een enorme ronde met onze hondjes. De Duitse Herder en Varkentje. Twee grote vrienden.

‘Kom, we gaan eventjes een terrasje pakken. Ik trakteer.’ Buurman neemt me mee naar een horecagelegenheid. We bestellen frietjes en drankjes. Alweer die friet? Ja, het is ongeveer het enige glutenvrije junkfood, dat er bestaat. Hij maakt me zoals altijd enorm aan het lachen met zijn rare verhalen.

We maken foute grappen over mijn voormalige baas, kroegbaas, die onlangs het tijdelijke voor het eeuwige heeft verwisseld. De man hield van een neut. Zacht uitgedrukt. ‘Ze zullen hem wel niet cremeren, veel te gevaarlijk.’ ‘Ramen en deuren dicht vrijdag,’ sms’t Trui me later, als bekend is wanneer het afscheid van dit fenomeen is……

Zo weet mijn oude vriend me weer in een goed humeur te krijgen.

‘Lieve Heks, wanhoop niet. Er zijn echt mensen, die om je geven. Er zijn misschien mensen waar je van houdt, die je slecht hebben behandeld. Je bent misschien totaal alleen over het algemeen, overgeleverd aan dat hopeloze lijf van je. En dat gaat nooit over. Toch moet je me geloven als ik zeg, dat we (hij noemt een paar namen) echt heel veel van je houden.’

Leeuwarder maakt grootste gehaktbal ooit

 

Pakjesavond, het heerlijke avondje is gekomen! Heks en Frogs laten schrijversbloed vrijelijk door hun dichtersaderen stromen: Resultaat: Een paar bloedmooie gedichten bij de hartverwarmende geschenken…..

Posted on by
SINT1231

Frogs en Heks

Zaterdagmiddag haalt Frogs het hondje op. Ik ren door de stad om wat boodschappen mijn huis in te slepen. Ook scoor ik een paar cadeautjes en glutenvrije pepernoten. Het kost moeite. Aan het begin van de middag heeft mijn fysiotherapeut me dan wel uit de knoop gehaald, maar ik verrek nog steeds van de pijn. Goeie genade. Mijn lichaam werkt tegen me vandaag.

Ik zie het dan ook niet zitten om uitgebreid te gaan kokkerellen. Ik improviseer een maaltje met wat aanvulling uit de toko. Dan kruip ik een paar uur in bed om een beetje bij te trekken. En een paar goeie gedichten te schrijven….

 

Om half acht komt Frogs binnen zeilen. We gaan lekker aan de wijn en hapjes. ‘Zullen we alvast een cadeautje uitpakken?’ Frogs heeft er zin in….

We besluiten eerst te eten, maar kunnen uiteindelijk toch niet wachten. Om de beurt pakken we iets uit. Heks krijgt een mooie wierookstandaard met de lieve kop van Boeddha er op. En een hologram van deze leermeester in glas.

SINT12

Boeddha in glas

In het bijpassende gedicht zitten allemaal verwijzingen. ‘Sint roept Boe en Piet zegt kijk een da!’ en dergelijke. Heks moet er vreselijk om lachen, maar heeft zelf ook wat goeie schrijfsels in de aanbieding.

Ysbrandt krijgt een grote zak heerlijk hondensnoep. We verpakken er en paar in het cadeaupapier en laten hem zoeken. Hij kan er geen genoeg van krijgen!

Voor Frogs heeft Sint een geweldige kekke muts op de kop getikt. Met mijn magische magnetische handen uit een grote bak gevist. ‘Het is 100% wol Frogs, dus voorzichtig met wassen!’

Helaas zit salsadansen er niet in vandaag. Mijn lijf is teveel van slag. Maar ook zonder dat is het een heerlijk avondje. Vanouds met zijn beidjes…..

SINT9

ThayThay en Aafje

Iedereen laat wel eens een steek vallen. Maar soms zitten er wel erg veel steekjes los! Heldere dromen over kapotte breiwerkjes en gevallen steken. Eindeloos herhalen van ophalen van andermans prutswerkje. Tegendraads overeind strompelen. Natuurlijk weet Heks wel beter…. Ze is geen twintig meer!

Posted on by

‘Heks, sommige dingen zijn niet te begrijpen. Maar jij probeert dat wel. Je zit veel te veel in je hoofd in een poging de wereld te vatten. Er zijn nu eenmaal mensen, die alles wat mooi is in hun leven verkloten. Voor een buitenstaander is dat niet te volgen. Je kunt het beter ook maar niet proberen te begrijpen: Het is verspilling van energie.’

Ik zit alweer voor de zoveelste keer bij mijn therapeute. Ze scharrelt door de praktijkruimte, rommelt wat in een laatje, steekt een sigaretje op. Als ze weer op haar stoel zit kruipt Ysbrandt tegen haar knie. Alsof hij haar woorden kracht bij wil zetten.

‘Je weet natuurlijk wel beter, je bent tenslotte geen twintig meer. Toch blijf je vergeefse pogingen in dezelfde richting doen. Zelfs zonder wat je me nu allemaal weer vertelt waren er al genoeg redenen om geen stap meer op dat pad te zetten!’

Het is waar. Ik draai alsmaar om de hete brei heen. Het is gewoon heel moeilijk om toe te geven dat ik er zo lang zo verschrikkelijk naast hebt gezeten met mijn inzichten. Blind zijn voor ondermijnende acties die zich vlak onder je neus afspelen voelt nu eenmaal altijd heel lullig. En als het je lukt om je gekrenkte ego aan de kant te zetten resteert er nog altijd onversneden pijn…..

Afgelopen week ontdekte ik iets, dat me vreselijk van slag deed geraken. Een diepe schok. Ontzetting. Ongeloof. Maar inderdaad: Ook zonder die vondst was de daaraan verbonden geschiedenis eigenlijk al een no go area geworden.

Heks is een waardeloze speurneus. Ik ga er zoals de meesten van ons voor het gemak vanuit dat mijn medemens zo in elkaar steekt als ik. Die heeft dus niks te verbergen. Toch is het me in mijn leventje regelmatig overkomen dat ik bij de neus werd genomen. Bij mijn waardeloze speurneus….

41speurneus3

Voor de zoveelste keer in mijn leven neem ik me van alles voor. Maar ja, tot nu toe hebben die goeie voornemens me niet geholpen. Niets zo moeilijk als je eigen blinde vlek in beeld krijgen. Zo niet onmogelijk….

‘Ik zie hier soms mensen met hele boekwerken aan data, die ze over iemand anders verzameld hebben.’ Ik kijk mijn hulpverlener niet begrijpend aan, ‘Data? Wie heeft dat verzameld?’ Nou, een privé detective bijvoorbeeld. ‘Soms moeten mensen dingen echt absoluut zeker weten.’

Ja, iets absoluut zeker weten is soms absoluut noodzakelijk. Over het algemeen moet je echter maar leven met de kleine kans dat je er misschien naast zit. Jouw heilig verontwaardigde waarheid tegenover de vermoedelijke leugen van de ander.

Ik maak een kansberekening. Ik misbruik statistische inzichten. De kans dat ik er in dit geval naast zit is 0.0967% tegenover 99.9033% kans dat de ander liegt…. Zelfs als ik coulant ben en het een beetje afrond ten gunste van die ander is het verschil aanzienlijk…..

Zinloos tijdverdrijf. En ik zit alweer in mijn gepijnigde hoofd! Maar ja, mijn lijf is vergeven van de pijn, dus daar is het ook al slecht toeven; Als de doktersassistente vrijdag een prik in mijn bilspier jaagt begin ik spontaan te huilen. Terwijl de tranen over mijn wangen biggelen probeer ik een ingewikkeld recept te bestellen. Alsof er niets aan de hand is.

Leven met pijn, niet fijn. Stress is dan echt killing.

Later chat ik met Engel. Ik vertel haar over een heldere droom die ik jaren geleden had. Over het breiwerkje met de gevallen steken. Andermans breiwerkje. Dat van een jeugdvriend en zijn moeder om precies te zijn. En hoe ik direct al die steken op ga zitten halen. Voor die ander!

In de droom geef ik het broddelwerkje uiteindelijk terug aan degenen van wie het is met de mededeling dat ze het zelf maar moeten uitzoeken. Daarna ga ik op reis met een hele leuke reisgenoot. In een soort camperbusje!  ‘Ja, zegt Engel, ‘ die droom zegt gewoon dat je geen kapotte breiwerkjes meer moet oprapen. Dat je een breiwerkje zoekt, wat heel is.’

 

 

Voorlichtingsavond over hooggevoeligheid in de Vredeskerk te Leiden. Georganiseerd door Rivierduinen. Klinkt allemaal heel rustgevend: Niets is minder waar! We worden overspoeld door informatie. Heks beleeft prikkelende avond met veel hoog sensitieve personen. Lange tenen, gevoelige oortjes, voelsprieten tot in het heelal? Hier kan dat allemaal…..

Posted on by

Maandag aan het eind van de middag schuift Steenvrouw aan voor een lekker bordje Dahl. We gaan vanavond samen naar een voorlichtingsavond over hooggevoeligheid. Mijn vriendin kwam ermee op de proppen. Precies op het goede moment blijkt. Zelf zou ik niet op het idee zijn gekomen om naar iets dergelijks op zoek te gaan.

Ruim op tijd arriveren we ter plekke. We worden ontvangen met foldertjes en posters over het onderwerp. Er blijkt veel meer onderzoek naar gedaan te zijn, dan ik me bewust was. Het lijkt bijna een hype!  De avond is druk bezocht. Het zaaltje zit bomvol mensen met lange tenen, een gevoelige radar en supersensitieve voelsprieten.

Een jonge vrouw, Eva Pama, geeft de voorlichting. Ze is zelf hooggevoelig. Daarnaast is ze psychologe.

Als je hooggevoelig of hoogsensitief bent, voel je je vaak anders dan de meeste mensen. Je wordt met hooggevoeligheid geboren; regelmatig blijkt dat één van de ouders ook hooggevoelig is. 

Hoogsensitieve mensen verwerken prikkels van buitenaf anders dan de meeste mensen. Opvallend is bijvoorbeeld dat deze mensen meer gevoelig zijn voor details en daardoor meer prikkels te verwerken hebben. Mensen met hooggevoeligheid kunnen erg sterk reageren op prikkels uit de omgeving. Dat kan een reactie op een hard geluid zijn, maar ook een fel licht of een sterke geur kan daarvoor zorgen. Naast de reguliere zintuiglijke waarneming, voelen hoogsensitieve personen emoties, sfeer en spanningen van andere personen bijzonder goed aan. 

We krijgen de nodige informatie te verwerken. Spread sheets. Een Power Point presentatie. Een afschuwelijk filmpje over de prikkels, die we zoal te verwerken krijgen als HSPer…… Alleen het zien ervan maakt me al misselijk…… Na een uurtje ben ik zo moet als een hond. Ik ben niet de enige blijkt! Gelukkig krijgen we een kleine pauze.

Het blijkt dat die hooggevoeligheid gewoon een erfelijke eigenschap is: Het zegt niets over je persoonlijkheid. Het is een kwestie van bedrading…. Ons zenuwstelsel pakt meer prikkels op. Ook kunnen we meer prikkels verwerken, er lichten veel meer grijze gebieden in onze hersenpan op dan bij de gemiddelde mens, maar daar zit natuurlijk ook de crux: Dat heeft meer tijd nodig. Zonder nieuwe prikkels…..

Over het algemeen loopt dit hooggevoelige volkje over van empathie. Toch kunnen overprikkelde HSPers  hele vervelende mensen worden. Ook bestaan er varianten die het in hun jeugd in dat opzicht dermate slecht hebben gehad, dat dit vermogen als het ware vervormd is. Een op zich prima eigenschap is dan tegen gaan werken……

Heks weet er alles van. Ik ben al mijn hele leven bezig om mezelf meer af te schermen tegen de buitenwereld. Maar ik herken uit mijn verleden ook wel de extraverte variant die zich kenmerkt als zogenaamde Thrillseeker: Juist het opzoeken van prikkels geeft meer controle hierover. Die vlieger ging bij mij zo lang op tot ik volledig uitgeput raakte…..

Achterin de zaal zit een man in vloeiend Leids scherpe vragen af te vuren. Als ik me omdraai zie ik zijn verbeten gezicht. Hij heeft een vuurrode huidcomplexie gecombineerd met een roodgeblokt houthakkershemd: Vrij veel prikkels…….

Als het gaat over de onmogelijkheid voor een HSPer om onder een baas te werken, die zijn autoriteit niet draagt roept hij: ‘De meeste managers zijn narcisten. Daar kun je helemaal niks mee.’ De zaal ligt dubbel en ook Eva Pama moet lachen.

 

Maar hij heeft waarschijnlijk wel gelijk. Uit wetenschappelijk onderzoek is al lang gebleken dat een groot deel van de bestuurders hoog scoort op persoonlijkheidskenmerken van een psychopaat! Narcisme is daar een voorloper van….. Worden al die bonussen en topsalarissen opeens begrijpelijk: Werk van een gevoelloze gek!

Ook later die avond komt de man terug op het fenomeen narcisme en de onmogelijke combinatie met een HSPer. ‘Een narcist houdt van niemand, die weet niet wat liefde is. Dan blijf je nergens met al je empathie.’ Dat is zo. Voor ons type zijn die manipulerende leugenaars heel gevaarlijk…..

De hele avond staat bol van de herkenning onderling. Maar ja, wat schiet je ermee op? Heks weet al jaren dat ze een hele gevoelige bedrading heeft. Ik weet wanneer iemand liegt en dat is best lastig als het recht in je gezicht gebeurt. Vooral als iemand jou vervolgens voor gek verklaart en de leugen vrolijk volhoudt….. Soms gaat iemand er zelf in geloven. Dan wordt het echt onhoudbaar voor mij.

Ook kan ik zelf niet liegen. Ik ben dwangmatig eerlijk: Waardeloos. Ook gemeen zijn gaat me slecht af, terwijl dat juist zo handig is in sommige hopeloze gevallen. Ik ken genoeg mensen die enorm zouden opknappen van een goeie portie venijn…. Maar nee, ik blijf maar geloven in liefde en compassie. Meuh!

Vanavond wordt het me volledig duidelijk dat het niet erg is om bij die best grote groep (15% tot 20% van de mensheid en opvallend genoeg ook bepaalde diersoorten) te horen, zo lang je er maar in gesteund wordt. Kinderen die opgroeien in een omgeving van rauwdouwers met een olifantenhuid kunnen ongelofelijk in de problemen geraken.

Het kan aanleiding geven tot allerlei klachten. Opvallend is dat er steeds als belangrijke klacht vermoeidheid genoemd wordt…..

Heks is doodmoe aan het eind van de avond. En enigszins overprikkeld. Snel zet ik mijn grote vilten hoed op mijn kop. Ook een manier om jezelf terug te trekken. Terwijl ik daar grapjes over maak tegen andere HSPers lopen we de deur uit.

‘Dank je, lieve Steenvrouw, voor de tip. Het was best goed om dit allemaal een achter elkaar gezet te zien. Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar hun workshops, want mijn afscherming kan echt nog wel wat beter….. Zo leuk is het toch ook weer niet, die hooggevoeligheid.’ We sluiten elkaar in de armen.

Gekscherend vervolg ik, ‘In een volgend leven incarneer ik gewoon eens als botterik met een dikke olifantenhuid. En een klein beetje gemeen….’

De hoogsensitieve survivalgids.

10 voordelen van hoogbewust zijn.

Hooggevoelig / heel gewoon

 

Heks op stap met ex: Leuke avond in buurthuis ‘De Kooi’ tijdens de CD Presentatie Maarten Witkam & Friends. Het podium staat stampvol muzikanten. De zaal is afgeladen met familie en vrienden van de deelnemers: Wij komen voor Frogs!

Posted on by
Rommelige aanvang

De avond begint uiterst rommelig…

Zaterdagavond klokslag half acht haal ik Cowboy van het station. We hebben elkaar een hele tijd niet gezien en nauwelijks gesproken. Vanavond gaan we naar Frogs kijken en luisteren. Hij treedt op in een buurthuis in de Kooi. Omdat het druk wordt heeft hij me bezworen om op tijd te komen.

Cowboy geeft me een presentje. Een prachtig pakje in een gouden zakje. ‘Van Sinterklaas,’ gniffelt hij verlegen. Er zitten heerlijke bonbons in. ‘Helemaal binnen je dieet, ik heb er goed op gelet.’ Wat een verwennerij, lekker hoor.

Wie hebben we daar?

Wie hebben we daar?

Als we bij het buurthuis arriveren is er nog bijna niemand. We bestellen thee en spelen een potje schaak op een reuze schaakbord. Ik ben aan de winnende hand 🙂 als we plotseling de zaal zien volstromen. Snel claimen we een plekje op de eerste rij. We zijn niet voor niets zo vroeg gekomen natuurlijk!

Maarten Witkam, het epicentrum van deze avond

Maarten Witkam

Persbericht CD Presentatie Maarten Witkam & Friends. 28 november

Op zaterdagavond 28 November presenteren Maarten Witkam & Friends  in Buurtcentrum de Kooi de CD ‘Reiziger plaats. De CD, opgenomen met 14 muzikanten in de studio van Herman Witkam in Amsterdam Zuidoost,  bevat dertien liedjes. Zij zijn gebaseerd op 13 gedichten van dichters uit binnen-en
buitenland, stammen uit verschillende tijden. Dé muziek is beinvloed door verschillende stijlen en afkomstig uit diverse windstreken.
Elk gedicht/lied roept daarom een ander muzikaal gevoel en reactie op vanwege de uiteenlopende invloeden in de composities.

Op het podium is het een drukte van belang. Er wordt druk gesoundcheckt. In feite komt er geen einde aan, niet zo verwonderlijk gezien het aantal deelnemers aan de avond…. ‘Wat een zootje,’ fluister ik in Cowboys oor. Hij grinnikt. Waar zijn we terecht gekomen?

Uiteindelijk gaat het concert dan toch beginnen. Voor de pauze worden alle nummers van de CD, die vanavond wordt gereleased, in chronologische volgorde gespeeld. Dat leidt tot een eindeloze afwisseling van de verschillende formaties op het podium.

Het duurt zeker drie kwartier voor ik een touw kan vastknopen aan het chaotische gebeuren, maar tegen die tijd ben ik ook om: Wat een enthousiasme bespeur ik onder alle deelnemers!

Maarten Witkam, de man die de avond organiseert, weet als geen ander mensen aan zich te binden. Zijn inspirerende persoonlijkheid heeft het toch maar voor elkaar gekregen dat al deze mensen, jong en oud, vanavond hun beste beentje voorzetten. Ook zit de zaal werkelijk stampvol.

In de pauze vertelt Frogs ons, dat Witkam een muziekschool heeft in de wijk. Vanuit dit epicentrum ontplooit de man tal van muzikale initiatieven in de omgeving, waarvan acte op deze CD. Er wordt gemusiceerd door tal van muzikanten in allerlei formaties.

Zo hebben we dan een geweldig leuke avond. Heks komt allemaal oude bekenden tegen. En een incidentele hondenvriend. Met Cowboy drink ik nog een kopje thee in Huize Heks. Ysbrandt is dolblij om zijn grote vriend te zien…

Heks ook.

Terwijl ik nip aan mijn theetje valt mijn oog op de schemerlamp. Er hangt een condoom overheen gedrapeerd. Krijg nou wat! Ik schiet in de lach.

Als ik mijn ex vertel hoe het daar terecht is gekomen moet hij ook lachen: Het is een overblijfsel van het bezoek van de Schotten een paar weken geleden. Die avond hebben we geprobeerd een condoom over iemands hoofd te trekken en vervolgens op te blazen …. Hetgeen niet is gelukt helaas.

Na alle vergeefse pogingen lag mijn woonkamer bezaaid met deze rubberen Robbies. Dit exemplaar is tijdens het opruimen aan mijn aandacht ontsnapt. Ik ben eigenlijk benieuwd of het eerdere bezoekers aan Huize Heks heeft afgeschrikt……

 

 

Heks gaat op bezoek bij engeltje en zijn moeder. Wat is hij zoet! Nog wel…. Wacht maar af, voor je het weet is het een bengeltje…….

Posted on by

Donderdagavond staat de buurvrouw op de stoep. Ze heeft een paar pakjes kattenvoer voor me. ‘Ik kreeg ze cadeau, maar mijn kat mag dit niet eten….’ Ze heeft een stokoude poes met een nierdieet. En een piepjonge baby!

‘Dank je wel, buurvrouw. Hoe gaat het met de kleine? Groeit hij goed? Slaapt hij lekker door?’ Ze begint te stralen. Altijd zodra je haar baby noemt gaat de zon op in haar vriendelijke gezicht. “Hij is niet helemaal lekker, want hij heeft vandaag weer prikjes gehad.’ O ja, de vaccinatie ellende…..

sem3

We spreken af, dat ik morgen eventjes op bezoek kom. Heks snuffelt nu eenmaal graag aan kleine mensenkindertjes….. Het klinkt dubieus, alsof ik ze op wil eten. De boze Toverheks! Haha. Niets is minder waar. Ze ruiken nu eenmaal zo lekker zoet…..

De volgende middag rond vier uur bel ik aan. Mijn buuv doet open met Sem op haar arm. Hij ziet er sneu uit. Waterige oogjes kijken me verdrietig aan. ‘Vorige keer had hij helemaal geen last van die prikken, maar deze keer is hij totaal niet in orde….’ verzucht zijn moeder, ‘Hij wil alleen maar de hele dag in mijn armen liggen…’

Wat een geluk dat dat kan! Deze nieuwbakken moeder wijdt zich volledig aan haar kleine wondertje. ‘Ze willen dat ik weer ga werken, maar ik ga niet langer dan twee uur per week aan de gang. Ik wil gewoon zoveel mogelijk bij mijn kindje zijn…..’

Ik geef haar groot gelijk. Voor je het weet is hij groot. ‘Het is misschien wel de mooiste tijd van je leven. Geniet er maar lekker van!’

Het uurtje dat ik op bezoek ben zakt de kleine Sem langzaam tegen zijn mamma aan in slaap. Wat een heerlijk ventje. Hij is in de paar maanden van zijn bestaan al verdubbeld! Hij doet het goed!

SEM4

Een engeltje

Prachtig concert van twee exotische zangeressen, Namgyal Lhamo en Tyva Kyzy, in Qbus te Leiden. Georganiseerd door ‘De X’. Heks wordt mee uit genomen door haar Belgische Boezemvriendin. Een verrukkelijke middag met mosseltjes toe…..

Posted on by
keelzang01

Een druilerige zondag

Dit jaar ging mijn verjaardag ongemerkt voorbij. Hoewel…. Je zou ook kunnen spreken van een uitgesmeerd verjaarspartijtje. Afgelopen zondag is het alweer feest! Fiederelsje neemt me mee uit. We gaan een prachtig concert beluisteren van keel-neus-en oorzangeressen…. Het wordt exotisch en verrassend…. Dat staat vast!

Om half drie komt mijn vriendin me ophalen. Ze gooit een enorm pak mosselen de koelkast in. Voor na het concert. Vandaag worden alle zintuigen aangenaam geprikkeld!

Het is koud en miezerig weer als we door de stad fietsen. In de Qbus is het een drukte van belang. Er zijn veel mensen  op het concert afgekomen. We lopen om het gebouw heen. De ingang is verplaatst naar een iets moeilijker te vinden locatie aan de andere kant van het gebouw op last van de Gemeente Leiden.

In plaats van door een royale toegangsdeur in de hal bij de garderobe te belanden moeten we nu door een wirwar aan gangetjes en deuren onze weg vinden naar de zaal. Uiteindelijk belanden we toch in die hal met garderobe. Vanwege die garderobe. Dus het idee van die andere ingang ontgaat me volkomen. Laat staan dat iemand in een rolstoel bijvoorbeeld nog toegang tot het gebouw kan krijgen….

Onze locale overheid tracht al jaren de stekker uit elk spontaan en idealistisch initiatief te trekken. Als dat niet lukt maken ze alles wat makkelijk kan gewoon veel moeilijker. Zoals dit idiote gedoe. Schande Gemeente Leiden! Hebben jullie nu echt niets beters te doen dan burgertje pesten?

Gelukkig zijn we bijtijds binnen! Het concert is druk bezocht. We vinden een plekje vooraan. Even later zijn alle plaatsen bezet. Maar de muzikanten zijn nergens te bekennen! Ze blijken vast te zitten in het verkeer. Tegen de aanvang van het concert komt de Tibetaanse zangeres, Namgyal Lhamo, binnen rennen met een houten kist onder haar arm.

mijn nieuwe vriendin

De beeldschone Namgyal Lhamo

Ze haalt er een instrument uit, een gumang, die ze probeert te stemmen. Dat valt nog niet mee. Het snaarinstrument heeft net als mijn Tampura houten knoppen voor dit doel, maar het mist de kleine zwaantjes waarmee ik mijn instrument subtiel en verfijnd kan stemmen. Bovendien is het temperatuurverschil met buiten zodanig dat haar verdraaide jammerhout blijft ontstemmen……

Glimlachend staat ze te ploeteren. Na een klein kwartier is ze klaar. Ze verdwijnt van het toneel om even later terug te komen in prachtige Tibetaanse kleding. Als ze begint te zingen vervliegen alle ergernissen van wie dan ook in deze zaal en waarschijnlijk ook in de hele omgeving van Leiden: Er schuilt een zangvogel in haar keel!

Later lees ik dat haar bijnaam ‘de Nachtegaal van Tibet‘ is…..

Af en toe horen we boventonen riedelen in haar mooie devote liederen. De muziek is soms zo ingetogen en subtiel, dat we ons doodschrikken van het keiharde applaus tussendoor. Ook de ruige rockmuziek in de pauze is een soort modderschuit waar deze prachtige vaandel niet op hoort te wapperen…..

Na de pauze zingt er een vrouw, Choduraa Tumat van de groep Tyva Kyzy, uit het zuiden van Rusland; het gebied tegen Mongolië aan. Ook zij ziet er werkelijk schitterend uit in haar authentieke pak. Deze kleine stoere dame trakteert ons op een college boventonen en keelzang. Vol overgave demonstreert ze ons de verschillende technieken.  Ik hoor allemaal nieuwe dingen.

Grappig genoeg kent Heks nog een andere manier om boventonen te zingen: Nasaal. Het zal wel de oer-Hollandse variant zijn!

Ook dit deel van het concert draagt ons al snel op vleugels van verwondering naar verre windstreken. We raken niet uitgekeken en niet uitgeluisterd! Maar helaas komt er wel een einde aan het festijn…..

Ik wil ook zo'n vlecht!

Tyva Kyz, Namgyal Lhamo en Toverheks

Als toegift zingen de dames samen een lied. Ze zien elkaar vandaag voor het eerst, dus dat is best een prestatie. Natuurlijk wil het instrument van de Tibetaanse niet stemmen….. Ze mept verwoed met de houten klossen op de ondergrond in een poging het toch voor elkaar te krijgen. Vergeefs. Het geeft niet. Zonder gaat ook prima. Heel ontroerend….

Nar het concert sprint Heks naar de tafel met CD’s. Ik gris snel een van de laatste exemplaren van de keelzangeres naar me toe. Ook van de Tibetaanse koop ik een CD.

Als ik de deur open naar de garderobe, loop ik in de armen van laatstgenoemde. Ze pakt mijn handen en begint in vloeiend Nederlands tegen me te praten: Ze blijkt in Utrecht te wonen! Later lees ik dat zij daar een vegetarisch restaurant drijft. Het contact is hartverwarmend. Wat een lieve schat! We hebben een klik!

Beide vrouwen signeren hun CD. Een mooi aandenken.

een handtekening tot besluit

Choduraa schrijft een heel verhaal op mijn nieuwbakken CD

Fiederelsje maakt een paar prachtige foto’s met mijn telefoontje. Stom genoeg ben ik mijn geweldige fototoestel niet bij me. Gelukkig lukken er een paar opnamen, ondanks het gegeven dat we ons in een soort donker hol onder de grond bevinden….

Later kookt mijn vriendin een geweldige mosselmaaltijd voor Heks. Eerst krijg ik een paar rauwe mosselen met citroen en peper. Jammie. Wat is dat toch een heerlijke Belgische manier van mosseltjes eten….. Daarna volgt het echte werk. Een grote pan wordt volgegooid met een groentegarnituur, kruiden en heerlijke verse mosselen van Klaas.

‘Ik heb hem van zijn apropos gebracht,’ grinnikt mijn vriendin. Ze vertelt hoe ze deze lokale visboer aan het blozen heeft gekregen…. Heks moet lachen. Ik geloof haar graag. En hij is vast niet de eerste man die van zijn stuk is geraakt na een ontmoeting met dit lekkere stuk: Mijn lieve vriendin Fiederelsje. Ook Heks is vandaag va haar stutten door deze dame: Culinair overdonderd…….

zo lekker

Mosselen van de Mosselvrouw

mmmmmm

Niet uit Scheveningen maar uit België…..

Heks krijgt concert cadeau van oude vriend. Heerlijke avond in het Zuiderstrandtheater te Scheveningen met het Residentie Orkest: Symphonic Friday. Daar knapt een mens van op!

Posted on by

‘Heks, heb je zin om mee te gaan naar een concert van het residentieorkest? Symphonic Friday . Ik heb een abonnement met mijn zoon, maar hij is verhinderd.’ Ik kijk naar het berichtje op Facebook. Grappig. Ik ken deze man al jaren, maar we zien elkaar zelden. Het is meer dan vijfentwintig jaar geleden, dat we met elkaar optrokken….

Zijn zoon herinner ik me louter als peutertje. Niet als een jongeman, die klassieke concerten bezoekt met zijn oude vader! ‘Gezellig,’ schrijf ik terug, ‘Hoe laat en waar zal ik je treffen?’ ‘Ik kom je natuurlijk even afhalen,’ schrijft mijn oude vriend terug. De charmeur!

Vrijdagavond stipt op tijd staat hij op de hoek van de straat. We rijden de stad uit. ‘ Ben met Y op weg naar Den Haag,’ sms ik Fiederelsje als we onderweg zijn. Zij kent deze man ook. Ik ken hem in feite via haar. Wat zal ze raar opkijken dat we op stap zijn!

‘Titip salam’ krijg ik terug. Mijn oude vriend komt uit Indonesië. En laat Fiederelsje nu vloeiend Bahasa Indonesia spreken! ‘Ik was inderdaad stomverbaasd, dat jullie samen uit waren,’ vertelt ze me een paar dagen later.

Het concert vindt plaats in het Zuiderstrandtheater in Scheveningen. Bij de oude haven. We vinden een plekje voor de auto aan de andere kant van een enorm parkeerterrein. Zodoende tornen we tegen de stormachtige wind op om bij de ingang te komen. Tegen die tijd ben ik vernikkeld.

BRUCKNER

Het concert valt in een eindeloze reeks voor scholieren met hun ouders. Mijn oude vriend en zijn zoon doen al acht jaar mee aan dit project. Overal zie je piepjonge mensen met een volwassen en soms bejaard familielid. Keurige kinderen. Schatjes.

De zaal zit afgeladen vol. Het programma begint met Diepenbrock: ‘Elektra’. Een verfrissend stuk. We zijn aangenaam verrast. Op de achtergrond worden architectuurfoto’s geprojecteerd van onze grote architect des vaderlands: Cuypers. De componist en laatstgenoemde waren neven en goede vrienden. Wij mogen nu de verbanden tussen de compositie en de gebouwen ontdekken….

Hartstikke leuk. Cowboy zou hiervan genoten hebben….

philharmonisch orkest

Hierna volgt een mooi pianoconcert van Mendelssohn. We zwijmelen weg. Elk stuk wordt uitgebreid ingeleid. Ook heb ik een flink pak papier gekregen met informatie over de uit te voeren composities. Dat geeft het concert veel diepgang.

In de pauze drinken we een lekker glas wijn. Wat is het toch heerlijk om zo op stap te zijn. En het mooiste gedeelte van het concert moet nog komen! Een symfonie van Bruckner in Es. Vier enorme gedeelten lang. De structuur wordt uitgelegd op een achterdoek. Het is een soort college muziekgeschiedenis vanavond.

philharmonisch orkest

Wat is het toch fantastisch om te luisteren naar zo’n groot orkest. Want het is een enorm gezelschap: Het Residentie Orkest. Ik tel de bassen, de contrabassen, de altviolen, violen, de hoorns, fluiten, hobo’s en andere blazers. Vijf enorme pauken staan achterin opgesteld. Pure klankrijkdom!

Tijdens het laatste zeer heftige gedeelte van Bruckner gaat mijn borstkas volledig open. De muziek rolt naar binnen en vult mijn hart met zijn woeste klanken. Mijn borst zwelt helemaal op. Barst bijna open onder dit welkome geweld. Heerlijk, heerlijk!

Aan het eind van de avond word ik weer voor de deur afgezet. ‘Dank je wel, lieve Y. Het was supergezellig. Je hebt me echt een enorm plezier gedaan. Ik hoop dat je zoon het eens vaker laat afweten….’

philharmonisch orkest

Symfonische muziek. Overdonderend. Laat ons de start zijn van het weekend. Een klassiek avondje uit in het nieuwe theater aan zee: het Zuiderstrandtheater.

In de serie Symphonic Friday draait het om, de naam zegt het al, symfonische concerten op vrijdag. Mara Oosterbaan, eerste violiste: ‘Juist met zo’n compleet orkest, dat behalve strijkers ook houtblazers, koperblazers en slagwerk bevat, kun je kleuren, klanken en sferen creëren die anders niet mogelijk zijn.’ In dertien concerten laat het Residentie Orkest je een breed scala horen van de mooiste symfonische muziek, voorzien van verhalende, visuele of theatrale elementen. Een lust voor het oor en het oog!

Diepenbrock – Suite ‘Elektra’
Mendelssohn – Pianoconcert nr. 1
Bruckner – Symfonie nr. 4 ‘Romantische’

De Nederlandse componist Alphons Diepenbrock was een neef en bewonderaar van Pierre Cuypers, architect van o.a. het Rijksmuseum. Anton Bruckner geldt als de grootste bouwmeester van de klassieke muziek. Tijdens dit concert laten we de verwantschap tussen Diepenbrock en Cuypers zien en gidsen we u tijdens de muziek door de muzikale bouwtekening van Bruckners Vierde symfonie.