Midden in alle ellende begeeft mijn verwarmingsketel het definitief. Woningbouwcorporatie Portaal is het er niet mee eens. Volgens hen moet het lijk nog een jaar of zes mee. Ze laten me dus letterlijk in de kou staan. Of beter gezegd: zitten. In de praktijk betekent dit liggen, want in mijn verwarmde waterbed is het nog net te harden. Met een druppel aan mijn neus.

De laatste jaren is mijn huis niet te verwarmen. Radiatoren worden niet of nauwelijks warm, doordat het systeem vol lucht zit. Of er zit steeds te weinig water in het de verwarmingsbuizen. Wordt me verteld. Ik geloof het al lang niet meer.

De laatste maanden is het echt crisis, want de ketel wil nu helemaal niet aan slaan. En als ie soms toch aanslaat, dan worden alleen de dichtstbijzijnde verwarmingselementen een beetje opgewarmd. Soms krijg ik zelfs geen warm water.

Vanaf het afgelopen voorjaar ben ik al bezig om een nieuwe ketel aan de haak te slaan. Na het zoveelste mannetje over de vloer en de zoveelste thuisblijfactie om die reden begon ik me hard te maken voor dit project. Sindsdien heb ik alles al voorbij zien komen, behalve een nieuwe ketel.

Toen ik het een aantal maanden geleden uitmaakte met mijn ex zat ik prompt weer een weekend in de kou. Voor de zoveelste keer. Mijn telefonades hadden slechts het effect dat de dames van Portaal de hoorn op de haak gooiden. Soms perongeluk in een poging me door te verbinden. Een schier onmogelijke actie voor personeel van Portaal….. Het gaat negen van de tien keer mis. En ik overdrijf niet eens!

Toen ik daar dan uiteindelijk boos om werd na de tiende keer deden ze het expres. Je mag namelijk niet boos worden op de idioten werkzaam bij Portaal. Protocol. In de kou zitten is dan weer geen probleem in dat heilige protocol…….

Heks besloot naar de balie van die hopeloze club te gaan. Daar zaten twee gezette mannetjes het beter te weten. Ze stuurden me van het kastje naar de muur en weer terug. En weer heen en terug. En nog een keertje. De verwarming werd weer bijgevuld. Hij bleef kapot.

De ingehuurde mannetjes van de firma Visser kijken steeds verbijsterd naar die oude kapotte ketel. Om em dan maar weer bij te vullen en te ontluchten. Hetgeen niet helpt. Hij blijft stuk.

Vorig weekend zit Heks vanaf vrijdagavond in de kou. Het is intussen winter, dus het trekt echt in mijn botten. Warmer dan 15 graden wordt het niet. Ik bel met de weekenddienst van die kloteclub. Het duurt een halve dag voordat ik ze te pakken krijg.

Een uiterst onnozele hals van een vrouw staat me te woord. ‘Ik heb het bandje bij Visser ingesproken, maar nog niets gehoord.’ Duh? Dit is de nooddienst? En ze werken met bandjes inspreken?

Tenslotte komt er na een stuk of vijfentwintig telefoontjes mijnerzijds en geen enkele inspanning van Portaal helemaal niemand opdagen. Maandagmorgen bel ik me woest een slag in de rondte. Uiteindelijk sturen ze een jongen die beweert niet bij mij te mogen komen omdat ik hem nooit meer wil zien. Heks weet van niets. Wat is dit nu weer?

Hij blijkt te fungeren als zondebok van die hopeloze kutclub Portaal. Eerdere mislukte reparaties zijn hem in de schoenen geschoven. Het is juist een schat van een jongen!

Hij kijkt dan uiteindelijk, na een half jaar zwaar tobben en vele jaren behoorlijk tobben, de ketel helemaal na. Hij vervangt drie (!) totaal verwoeste onderdelen. Volgens hem moet het nu wel lukken. Hij gaat weg. Ik laat de hond uit. Die avond doet de verwarming het niet.

Het oude lijk in volle glorie, de deuren zijn er al afgevallen…..

Dinsdag komt er alweer een mannetje. Intussen is me een nieuwe ketel beloofd. Die belofte is weer ingetrokken. Zogenaamd omdat mijn ketel dertien jaar oud is. Hij is bijna zeventien jaar oud. Wat een stelletje gestoorden zijn het toch bij Portaal. Niemand is daar volgens mij normaal!

Het mannetje is de gehele middag bezig. Mijn huis is een bende. Hij ontlucht en sleutelt dat het een lieve lust is. De ketel slaat aan. Helaas. De man is nog niet de straat uit of het is alweer gedaan met de warmte. Het onding is nog steeds stuk.

Vandaag bel ik maar weer met Portaal. Zometeen komt er weer een mannetje. Ik zit intussen al vijf dagen in een koud huis. Schandalig natuurlijk. Maar heel gewoon voor Portaal.

Van binnen is het ook al niet veel soeps

Een keukenverbouwing kost hen gemiddeld drie maanden. Inclusief slopen van je hardhouten vloer. Een lekkage in het toilet laten ze eerst tien jaar doorschimmelen. Daarna tikken ze een keer of vier je muur eruit. Vervolgens krijg je een imbeciele tegelzetter over je heen.

Een badkamerverbouwing kost je dan het nog intacte gedeelte van je hardhouten vloer in de hal. Beide gevallen veroorzaakt door Duck Tape. Een soort tape, die je nooit op geverfde vloeren moet plakken….. Dat weet zelfs een kind! Maar niet de mannetjes van Portaal., want Portaal huurt uitsluitend halve zolen in. Vandaar.

Wat is het volgende? Een nieuwe ketel? Of laten ze me met de kerst weer in de kou zitten? Echt lekker als je een spierziekte hebt en bent aangewezen op een warm huis. Maar dat zal de directeur Portaal z’n reet roesten. Als ze maar genoeg winst maken. Het ideaal van betaalbare woningen voor iedereen is allang achterhaald in deze van bonussen bolstaande waanwereld.

Maar volgens woningcorporatie Portaal is dit heel normaal, ook als het niet werkt wordt het niet vervangen…..

Woensdagavond komt dan eindelijk weer zo’n verwarmingsman. Ik heb de hele middag op hem gewacht….. Voor niks.

Hij onderzoekt de ketel. De pomp is overleden. Het laatste originele onderdeel dat het nog deed. ‘Die ketel is dood, maar Portaal weigert een nieuwe te plaatsen, want ze zijn door hun budget daarvoor heen. Hier in de steeg heb ik een identiek geval aan de hand. Alles kapot. Al twee maanden in de kou. Geen nieuwe ketel. Ik wens u prettige feestdagen. Hopelijk is het niet al te koud buiten. Dan overleeft u het wel.’

De laatste drie zinnen heb ik erbij verzonnen. Maar ze zouden wel eens profetisch kunnen zijn…….