Beffen is beslist halal, maar dat wisten we al. Behalve als je vrouw een varken is. Is de man zelf echter een zwijn, hoera wat fijn: Dan geldt die regel niet meer….. Hij mag dan weer van leer met zijn tong en jongeheer.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Heks zit voor de televisie. Vannacht heb ik eindelijk eens goed geslapen. Yes. Ik heb er al een flinke ronde met mijn hondje opzitten. Dus die is ook tevreden. Nu kijk ik naar een bizar televisieprogramma: 90 dagen om te trouwen.

Wildvreemde mannen en vrouwen huwen met elkaar. De beoogde partners worden ingevlogen uit Verweggistan, alsof groot verschil in cultuur de zaak goed zal gaan doen. Vervolgens hebben de zojuist gevormde stelletjes drie maanden de tijd om te ontdekken of ze überhaupt bij elkaar passen voordat de bruidsklokken luiden. Ding dong, ding dong, morgen ben ik de bruid…..

Ik heb dit programma wel eens vaker voorbij zien komen, dus een aantal deelnemers heb ik al de gekste dingen zien doen in een poging dit project te doen slagen. Hetgeen betekent met elkaar trouwen. Wat een aantal van hen dan ook heeft gedaan intussen……

Vandaag zitten alle deelnemers in de studio na te praten over hun escapades. De meeste nieuwbakken koppels zijn intussen alweer uit elkaar. De relatie volledig ontploft in hun verliefde gezicht. Anderen zijn al diep ongelukkig geraakt, alhoewel nog bij elkaar. Een enkeling zit zo diep in de shit, dat je het niet aan het programma kunt wijten. Die stront zat er al. Het is alleen maar over een televisiescherm uitgesmeerd nu, zodat we er allemaal van kunnen meegenieten….

Er is een doorsnee vrouw met enorme bonbonnella’s en ambities als fotomodel. Je ziet de bui al hangen. Haar man is een echte heikneuter. Zijn verse sexy vrouw met blote tieten vindt hij natuurlijk helemaal OK,  maar wel in de eigen slaapkamer, lekker privé. Helaas geniet de hele wereld mee, want haar spiernaakte kanonskogels zijn gewoon naturel te zien op TV……. Vol in beeld.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Anderen zijn er intussen helemaal achter wat een zak of doos hun buitenlandse geliefde eigenlijk is. Maar ja, intussen ben je wel getrouwd met die gek, dus … Tja. Bladiebla. Daar komen de verhalen!

Het meest bizarre stel is Mohammed en Danielle. De man is beeldschoon, hoewel nogal gluiperig. Hij laat bepaald niet het achterste van zijn tong zien. Die tong komt sowieso zijn mond niet uit. Ook niet voor een kus……

Dit sexy snoepje is nog niet uit de kast gekomen, maar zijn interesse betreft niet bepaald de vrouwelijke vormen, dat moge duidelijk zijn, hetgeen de relatie met Danielle onder druk zet. Tijdens de huwelijksplechtigheid wil hij haar bijvoorbeeld absoluut niet zoenen. De bruid ziet er dan overigens prachtig uit. Ze straalt. Danielle gelooft in haar eigen sprookje op dat moment.

Hij echter trekt een heel vies gezicht. ‘Dit is niet de maand om dat te doen,’ beweert hij. Omdat het Ramadan is? Haha, waar haalt hij het vandaan? En wat moet dat worden in de huwelijksnacht?

Nou ja, ik heb wel eens een foute Algerijn horen beweren dat beffen niet HALAL is. Ja zeg, wij vrouwen zijn toch geen varkens? De profeet Mohammed zegt hier overigens geheel andere dingen over heb ik me laten vertellen door mensen met meer kennis van de Koran dan die foute man.

OVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM

Mohammed verdwijnt uit het leven van Danielle, zodra hij zijn verblijfsvergunning heeft bemachtigd. Toch ontkent hij in alle toonaarden dat het hele avontuur hem daarom is gegaan. Haha. Oh, wat hilarisch, dit gelieg.

Maar de vrouw kan er ook wat van. Ze voelt zich absoluut slachtoffer, maar tegelijkertijd ontpopt ze zich als een eersteklas stalker van de arme supernicht. Ze achtervolgt hem kast in, kast uit -hij zit in zijn flipperkastfase- en dreigt met van alles. Vooral om hem het land uit te laten zetten. Dat laatste maakt indruk. Snel fluistert hij weer allemaal leugens in haar grote flaporen. Ze laat zich opnieuw door de flikkerkwast inpakken…….

Danielle zelf is spuuglelijk. Ook is ze drie keer zo oud als het joch. Haar dikke lompe lijf zit verpakt in slecht zittende gruwelijk onflatteuze kleding. Een schril contrast met haar goedgeklede piepjonge adonis. Maar ze is voor zijn innerlijk gevallen beweert ze. Het gaat haar totaal niet om uiterlijke kenmerken. Ze likt verlekkert haar lippen af, terwijl ze het zegt. Dan lacht ze zenuwachtig. Likt opnieuw……

Helaas zijn de gevoelens van aantrekkingskracht niet wederzijds. Volgens hem stinkt ze als een oordeel en piest ze ook nog eens in haar broek. Sommige mannen kunnen dat wel waarderen, maar hij absoluut niet. Dus hij wil geen seks met haar hebben. Het is niet omdat hij homo is. Dat ontkent hij in alle gillende toonaarden……

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Het woord liefde valt voortdurend in deze vreemde context, ‘Je had van me MOETEN houden, ik ben zo overstuur, je hebt me zo gekwetst…..’ roept de vrouw verontwaardigd. Ze barst in tranen uit. ‘Ja, ga maar weer medelijden opwekken,’ Mohammed spuugt op haar gejammer, ‘Deze persoon is goed in zielig doen, dat is het enige waar ze goed in is,’ hij kijkt doordringend in de camera, ‘  maar ze liegt en bedriegt. Ze heeft torenhoge schulden. Ze heeft een strafblad….’

‘Ze eiste zelfs seks van me, destijds,’ beschuldigt hij haar en passant ook nog eens van seksuele intimidatie, ‘Je dreigde me anders te laten deporteren….. Waar je dochter bij was! Daarom had ik juist geen seks met je.’ Haha. Alles uit de kast om maar geen seks te hebben voor deze homofobe nicht.

Maar voorlopig is hij helaas afhankelijk van haar luimen en grillen. Ook al is ze oud en dik en plomp. Ook al beloert ze hem dag en nacht door haar levensgrote uilenbril. Ook al heeft ze een bos uitgedroogd stro op haar teleurgestelde vogelverschrikkerskop. Ook al heeft ze schulden, is ze dievegge, ook al heeft ze creditcards gestolen, handtekeningen vervalst en in de gevangenis gezeten…….

Ze kan nog steeds zorgen dat hij het land wordt uitgezet. En dat doet ze dan ook: Ze heeft alle benodigde papieren bij zich die het huwelijk nietig verklaren. Een veelvoorkomend verschijnsel in de Verenigde Staten naar het schijnt. Hier ter lande heb ik er nog nooit van gehoord. Wij kunnen scheiden, het huwelijk kan misschien ongeldig zijn, maar nietig? Gewoon uitwissen wat er gebeurd is?

Triomfantelijk zwaait ze met de documenten voor zijn neus. Het joch schrikt zich rot. Herstelt zich. ‘Dat zijn gewoon valse papieren,’ hij heeft haar al eerder van dit idee kunnen afhouden, dus dat moet nog een keertje lukken. Je ziet de raderen draaien in zijn kop, ‘Het laatste wat kan gebeuren is dat ik homo ben, dat is werkelijk volstrekt onmogelijk, niet ter sprake,’ verklaart hij tot slot.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Een behoorlijk boute bewering. Vooral uit zijn wulpse pijpleiding. Misschien hoopt hij een nieuwe wanhopige vrouw te strikken op deze manier?

Heks zit vol verbazing naar al die gekkigheid te kijken. Ik heb helaas ook wel eens een idioot uit Verweggistan als geliefde gehad, dus ik begrijp hoe moeilijk het is om toe te geven dat je finaal gebruikt bent.

Deze mensen zitten alleen maar met modder te gooien. Er is nergens een sprankje zelfinzicht. Laat staan een glimp liefde of sympathie tussen de voormalige geliefden.

Het gaat alleen maar over verwachtingen en teleurstelling. Zoals zo vaak in de liefde. Nou ja, wat doorgaans doorgaat voor liefde dan. Het gros van de mensen gebruiken elkaar alleen maar…….

Mijn vrienden zitten me de laatste tijd op te porren om weer eens te gaan daten. Helaas kom ik nooit eens een leuke vrijgezelle man tegen in het wild. Ik zal het dus van de datingsites moeten hebben volgens mijn omgeving. Maar die zijn bevolkt met narcisten en psychopaten. En daar heeft Heks een blinde vlek voor……

Vandaag krijg ik weer een vriendschapsverzoek op Facebook van een soort Mohammed. Alleen heet deze Raoef Ghatsie. Op zoek naar een verblijfsvergunning wellicht. Snel blokkeer ik iedereen met diezelfde naam. Ik zit niet te wachten op alweer een gek of een stalker.

Hoe is het toch mogelijk dat sommige mensen altijd een relatie hebben? En nog leuke relaties ook! Een vriend van Heks verloor anderhalf jaar geleden zijn geliefde vrouw aan kanker en heeft binnen een jaar later alweer een leuke vriendin. En dit is bepaald niet de eerste keer dat ik dit fenomeen waarneem.

Het ligt waarschijnlijk volledig aan mezelf. Zodra er een geïnteresseerde vent in mijn buurt komt gooi ik de luiken dicht. Als je flink op je kloten hebt gehad verlies je vanzelf het vertrouwen om je open te stellen. Terwijl het toch zo fijn is om van iemand te houden. En vice versa. Ik blijf erin geloven. Ik ken genoeg mensen met een fijne relatie. Waarom zou dat voor mij niet zijn weggelegd?

Je kunt niet alles aan je ziekte wijten, Heks, ook al speelt het ongetwijfeld mee. Op tijdstippen dat ik uit zou moeten gaan met een leuke date lig ik meestal uitgeteld in bed. En bovendien: Een ziekte geeft je een stigma. Het feit dat ik iets mankeer is me regelmatig ingewreven. Zelfs door lelijke obese penopauzale domme kerels met geldgebrek…….

Je kunt echt nog beter foeilelijk zijn en een uur in de wind stinken, dan iets mankeren……

Maar ja. Er is vast wel ergens een leuke man op zoek naar Heks. Ik moet me dan wel laten vinden……

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

 

‘Verboden te huilen, verboden te kniezen, verboden je goede humeur te verliezen….’ schreef mijn vader in mijn poëziealbum . Niet dat hij zich er altijd aan hield, maar het is een goed streven. Heks wil niet als zuurpruim door het leven. Werk aan de winkel dus!

‘Zo Heks, je lijf voelt veel beter aan dan pakweg zes weken geleden,’ tevreden kijkt mijn fysiotherapeute me aan. Ze heeft me net weer grondig gemarteld. ‘Met name je onderrug zit in de lift. Er zit weer wat beweging in die plank…. ‘ Mooi zo. Blijkbaar begint die bijna chronische stress uit mijn lijf te trekken.

Recente ontwikkelingen alsmede het mooie weer hebben een heilzaam effect. Ik krijg weer zin in het leven. ’s Avonds loop ik langs het strand te flaneren. Ik pik weer eens een terrasje mee. En ik kan weer schateren zonder spierpijn te krijgen wegens gebrek aan training der lachspieren.

Nu zie ik ook wel de noodzaak van deze ontwikkeling in. Ik wil geen verbitterd oud wijf worden. Die zijn er al genoeg. Menopauzale monsters met een door hormonale insufficiëntie veroorzaakte zuurpruim in plaats van vagina tussen de benen. Gisteren heb ik het met twee van zulke types aan de stok gehad. Ik hoefde er niet eens iets voor te doen!

De eerste pruim beloert me geruime tijd terwijl ik wat kruidenplantjes uitzoek bij de bloemist. Ik heb mijn fiets achter de veilingkar geplaatst. In de schaduw, zodat Varkentje het niet te warm krijgt. Hij zit eraan vastgebonden… Voorzichtig pak ik de mooiste exemplaren eruit. Het mens blijft loeren.

Zou zij soms die kruidenplantjes willen hebben? Nou ja, er staan er nog genoeg. Maar nee, ze pakt een grote paarse petunia. Kleurt precies bij haar samengeknepen pruimenmondje. Zo mondje, zo kontje….

Tot mijn verbazing begint het secreet tegen me aan te prossen. Ze gaat zo dicht op me staan dat het onaangenaam wordt. ‘Ga nu eens weg,’ zegt ze uiteindelijk, terwijl ik geen kant op kan. Klem tussen de veilingkar, mijn fiets en die taart. ‘Laat mij er nu eens bij, zet die fiets weg,’ commandeert de sergeant-majoor van lik m’n vestje en dan m’n oor. Vast moeder geweest van een groot gezin: Kan niet anders dan commanderen en is gewend haar zin te krijgen.

Het valt me nog mee dat ik geen oplawaai krijg tijdens 1 van haar charges. Als een tank rolt ze af en aan, terwijl ik mezelf uit mijn benarde positie verlos. Zwijgend verplaats ik mijn fiets een meter. Nu zit Varkentje in de zon.

Overdreven foute reactie van het klotewijf verder vertrekt ze abrupt met haar petunia. Geen idee waarom ik nu eigenlijk mijn fiets moest verplaatsen behalve dan om haar haar zin te geven. Ze heeft de kruidenplanten geen blik waardig gekeurd……

‘Wat een raar mens,’ zeg ik tegen de verkoper. Hij werpt me een berustende blik toe. Blij dat dat lastige wijf is opgehoepeld. ‘Reis je wel eens met de trein?’ Hij geeft me een paar bonnenboekjes vol voordeelcoupons mee. Als goedmakertje denk ik.

Even later heb ik weer beet met een secreet. Ik ga mijn Havermikske ophalen in de biowinkel. Er komt een vrouw binnen met een Vietnamese hoed op haar knoestige kop. ‘Wat een mooie hoed, mevrouw,’ complimenteer ik haar, ‘Bent u soms in Plumvillage geweest?’

Het mens kijkt me nijdig aan. ‘Iedereen heeft maar commentaar op die hoed, belachelijk, mensen zijn niks gewend. Leiden is toch zo’n stomme stad. Je zou denken dat men hier wel iets kan hebben, maar nee. Ik heb zonneallergie, daarom draag ik die hoed.’

Pissig gaat ze achter me in de rij staan. Ik kijk in haar chagrijnige rotkop onder die prachtige hoed. Mijn ‘Ik heb ook zo’n hoed, ze zijn geweldig, iedereen in Plumvillage loopt ermee op zijn kop,’ maakt geen indruk.

Mijn verhaal is aan dovemansoren besteed. Plumvillage interesseert haar niet. Ze heeft geen idee waar ik het over heb en dat wil ze graag zo houden. ‘Ik heb niets met trends,’ zegt ze beledigend. Ok dan.  Je kunt het krijgen zoals je het hebben wilt. Stom stuk verdriet.

‘Plumvillage is geen trend, het bestaat al zeker veertig jaar. En Boeddhisme is al helemaal geen trend te noemen,’ zeg ik bits. Ik draai me om en laat haar in haar zurige maandverbandensopje gaar koken. Wat een hopeloze taart. Zo wil ik niet worden!

De dames achter de kassa grijnzen me meelevend toe. Zij worden ook niet vrolijk van deze vreemde walgvogel. Ze negeren de hoed. Een gewaarschuwd mens telt voor twee…..

Weg met mijn eigen innerlijke zuurpruim. Overlevende uit het land der duisternis. Ik  heb besloten weer eens wat leuke dingen te gaan doen. Eerst ga ik een keertje uit met een hele leuke man. Dat zit al een tijdje in de pen, maar het kwam er maar niet van. Gewoon voor de gein. Wat positieve aandacht voor de verandering.

Ook ga ik wat nieuwe initiatieven ontplooien. Wat verse uitdagingen om het leven weer spannend te maken. Alles om niet te verzuren; De zoetheid van het bestaan opzoeken om niet te verbitteren.

Laat alle zuurpruimen en bitterkoekjes maar de Rambam krijgen. Ik fluit mijn eigen  liedje. Een nieuwe lente en een nieuwe geluid!

 

 

Koude koningsdag begint helemaal verkeerd. Heks heeft al een kater voordat ze ook maar één biertje gedronken heeft. Gelukkig trek ik bij. Ik eindig zowaar blij. Door zware mallemolens en frivool noorderlicht!

De nacht voor koningsdag hang ik met mijn kop boven het watercloset. Oh, oh, wat ben ik beroerd. Mijn hele verteringssysteem keert zich binnenstebuiten. Keert zich tegen me. En dat voor de vrouw die nooit over haar nek ging!

Zeker dertig, veertig jaar kwam het er nauwelijks van. Ik kon zuipen als een tempelier en tegelijkertijd in brakke bootjes over woeste baren varen, terwijl iedereen om mee heen rollend in zijn eigen kots lag te braken: Ik had nergens last van.

Sinds mijn whiplash is dat anders.

Op de feestdag zelf heb ik afgesproken met Frogs voor een lekkere brunch. Meuh. We verplaatsen het tijdstip naar straks en later. We skippen de brunch. Uiteindelijk lopen we dan toch de stad in. Om de hoek van de steeg staan allemaal kraampjes. Ik heb eerder tijdens mijn hondenronde al een paar kleine kroonluchters en een theeservies gescoord. Voor een habbekrats.

We slenteren langs de stalletjes. Mijn Afghaanse stenenman staat er met een overvolle kraam. ‘Ik heb wel wat voor je, maar niet bij me. Op 5 mei kom ik weer,’ zegt hij nadat ik zijn uitstalling heb geïnspecteerd zonder iets van mijn gading te vinden. Er liggen alleen maar goedkopere sierraden gezet met veelvoorkomende kristallen. Hij kent mijn liefde voor een echte goeie steen. En hij heeft iets in gedachten….

Vorig jaar bracht hij vuuropalen mee op bevrijdingsdag. En een grote boulderopaal gevat in ijzersteen….. Die zijn behoorlijk tekeer gegaan in mijn leven…. Jaren geleden leverde hij me mijn trouwring voor mijn huwelijk met mezelf. Een edelopaal met veel vuur. Ja, Heks houdt echt van opaal, de baby onder de kristallen….. Benieuwd wat hij nu weer voor me in petto heeft.

‘Ik wil nog eventjes naar een ketting kijken bij een paar hele leuke dames. Het zijn aurora borealis stenen. Kristallen met een speciale metaallaag. Ooit ontwikkeld door Swarovski. Ze lijken een beetje op Rijnstenen. Prachtig. Komt uit Amerika, jaren vijftig…!’

Frogs kijkt me wazig aan. Waar heb ik het over? Even later staan we voor een kraam gevuld met antieke sierraden en oude hoedjes. Ik pak het beoogde halssierraad van een kleine buste en hang het om mijn nek. ‘Maak eens dicht, Frogsie,’ commandeer ik mijn verschrikte kikkervriend. Al zijn vermogens tot fijne motoriek moeten eraan geloven. Geconcentreerd staat hij te prutsen. Het is ook nog eens een raar haaksysteem….

Heks begint te giechelen, maar uiteindelijk hangt het collier om mijn hals. Prachtig! Verrukt staar ik in de kleine spiegel naar mijn opgetogen gezicht met daaronder een waterval aan schittering: Werkelijk schitterend!

Ik doe goede zaken met de dames. Ze vertellen me over de geschiedenis van deze ketting en pakken em intussen mooi in. In een prachtig oud doosje zie ik later. Wat een toewijding!

Bij een ander kraampje zie ik een porseleinen popje. Piepklein. ‘Wat kost dat poppetje?’ vraag ik aan de verkoper. Frogs vindt het maar raar. Wat moet je nu met zo’n popje? ‘Ik wilde gewoon weten wat zoiets kost, Frogs. Ik heb precies zo’n ding op mijn godinnenaltaar staan. Gekocht voor een kwartje in de kringloop. En het is dus gewoon 20 euro waard. Grappig toch?’

Akka Brinkman (links) van Antiek en Curiosa, akkabrinkman@hotmail.com, 06-10581000

Ja, Heks heeft een neus voor kwaliteit. Laat haar over een rommelmarkt lopen en ze vist er met haar bionisch oog alle spullen van waarde uit. Het heeft iets met aandacht te maken. Alles wat mooi is, is ontstaan in aandacht. En dat zie je aan iets af. Dat geeft het intrinsieke waarde, ongeacht wat het is en waar het voor bedoeld is.

Zo koop ik tot slot een Turks koffiemolentje. Een prachtig aandachtig gebrouwen apparaat. ‘Leuk om mee te nemen als ik ga kamperen,’ roep ik enthousiast. Ik zie mezelf al in een tent zitten met dat gekke loodzware koperen ding. ‘Je kunt er ook een goeie klap mee uitdelen,’ vervolg ik. Ik kijk teveel enge moordprogramma’s tegenwoordig. Maar het is waar. Een oplawaai van deze mallemolen overleef je waarschijnlijk niet….

We eindigen in de WW. Onze geliefde stamkroeg van honderd jaar geleden. We komen oude vrienden tegen. Sommigen half vergaan door alcoholmisbruik en andere slechte gewoontes, anderen verdriedubbeld in de breedte in de vorm van een valhelm.  Maar toch nog even lief en aardig als altijd.

‘Het leven is niet eerlijk, Frogs. De leukste mensen gaan er helemaal naar de kloten door.’

Opeens zie ik een oude thuishulp van me. Een stevige dame met prachtig rood haar. Ze speelt in een heel leuk bandje herinner ik me. Ze heeft een geinig vriendje, waarmee ze een biertje deelt. Ik zie hen duidelijk genieten van de muziek, elkaar, hun vriendenkring. We maken een kort praatje, want we mogen elkaar heel graag!

Later thuis kook ik een kippensoepje. Frogs wandelt met het hondje. Precies op het moment dat hij mijn huis weer binnenstapt is de soep klaar. Hij wordt natuurlijk niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend, maar het scheelt niet veel.

‘MMMMMmmmmmmmmm…. Heks, wat is dit lekker!’ Mijn kikkervriend zit te knorren van geluk. En het is waar. Dit soepje kan een dode tot leven wekken. Tevreden lepel ik mijn bordje leeg. Om mijn nek hangt het noorderlicht. Tegenover me zit een liefhebbende kikkervriend. Aan mijn voeten ligt een dwaas varkentje met een lampenkap op zijn kop. Ik ben helemaal gelukkig en tevree. En dat is ook wel eens fijn voor de verandering.

IMG_3208

Heks en de toestand in de wereld: Van Oostgoten, Westgoten, Dakloze dakgoten die in de goot belanden tot vluchtelingen in je achtertuin. Er is niets nieuws onder de zon. Wel kun je iedere dag opnieuw kiezen hoe je met jezelf en de wereld wilt omgaan. Vanuit angst of vanuit je liefdevolle hart…..

toverheks op bezemsteel, copyright Cock Griffioen

Hatsjie, hatsjoe ©Toverheks.com

‘Hatsjie, hatsjoe. Het eerste herfstgriepje dient zich aan en wel op de eerste dag van de herfst! Het laatste zomergriepje heb ik net de deur uitgebonjourd. Samen met de zomer zelf. Het regent pijpenstelen. Heks zit in bed. De televisie staat gezellig soaps te pruttelen. Zometeen moet ik naar het boze bos. Wandelen. Buiten. Met Varkentje.

De afgelopen week, na het schrijven van een depri-blog, krijg ik allemaal lieve berichtjes. Kleine zorgzame kattebelletjes om me een hart onder de riem te steken. Kreten van herkenning door lotgenoten. Zomaar een cadeautje in de brievenbus……

Ja, ook dat laatste overkwam me gisteren. Zo leuk! Heks, die regelmatig zelf rare pakkertjes op de bus gooit, vindt een prachtig boek van Thich Nath Hanh tussen de post; ‘Je bent een geschenk aan de wereld!’

toverheks op bezemsteel, copyright Cock Griffioen

Ik ben een geschenk aan de wereld ©Toverheks.com

Tevreden nestel ik me in bed met mijn nieuwe aanwinst. Ik voel wel ergens in de verte een piepklein bodempje onder mijn gestel, maar veel stelt het niet voor. Een avondje zingen met het koor en ik ben terug bij af. Dus ik blijf lekker thuis. Het koor moet nog maar een weekje wachten.

’s Avonds check ik de statistieken van mijn blog. Ze schieten door het plafond vandaag. De op 1 na drukste dag ooit! En ik maar denken dat niemand zit te wachten op mijn geworstel en getob. Zelf schrijf ik liever opgewekte, inspirerende en vooral grappige verhalen….

Toch lees ook ik liever een oprecht stuk, dan zo’n glad en afgeroomd vertelsel over een perfect bestaan. Laten we wel wezen: Het bestaan is verre van perfect. Al die leuterkoek over hoe je je eigen leven creëert wordt toch lelijk ingehaald door de gebeurtenissen in dit tijdsgewricht. De maakbare samenleving legt het loodje met al die vluchtelingen in je achtertuin…

‘Wat me echt ergert is die mensen die er bang voor zijn. Ik ben niet bang hoor, Heks!’ Frogs is er wel uit. We moeten onze medemensen helpen!

‘Ach, ik begrijp die angst wel. Het zijn er wel erg veel! Mensen in een kwetsbare positie kunnen zich terecht zorgen maken. De spoeling op het gebied van sociale voorzieningen in onze afbrokkelende zorgzame samenleving is de laatste jaren al erg dun geworden. Nog meer verdunning zit niemand op te wachten!’

Salarissen aan de top en bonussen blijven onaangetast is de ervaring. De basis van de maatschappij moet over het algemeen het benodigde geld voor dit soort zaken ophoesten.

Er zijn gezinnen, die al nauwelijks rondkomen momenteel. In ons superrijke landje! Als Heks niet vanuit een klein geërfd kapitaaltje haar pillen en behandelingen kon bekostigen, was ze al lang failliet geweest.

Angst. Dat loeder, wat ons uit de slaap houdt. De slechtste raadgever ooit. Weg ermee zou je zeggen!

Vluchtelingen zijn zo oud als de wereld zelf. Mensen hebben elkaar altijd en overal naar het leven gestaan. Broeders hebben vanaf dag 1 het land, geld en goed van hun medebroeders ingepikt. Of elkaar de hersens ingeslagen. Of beiden. Denk maar aan Kaïn en Abel.

Vrouwen zijn sinds jaar en dag verkracht en buitgemaakt. Goed voor de verspreiding van de genen, dat dan weer wel, maar wat een toestanden.

oostgotyen en westgoten, economische vluchtelingen,  volksverhuizingen

Shit, ben ik nu een Oostgoot of een Westgoot? Of een Dakgoot? Of een dakloze dakgoot? ©Toverheks.com

De Oostgoten trokken naar het westen. De Westgoten trokken naar het oosten. Nederlanders vertrokken massaal naar Canada ooit tijdens een crisis. We hebben ons bloed ook grondig gemengd met de volkeren, die we koloniseerden. De onderdrukte stakkers werden ook nog eens gekerstend tegen heug en meug….

Vele Indische mensen ontvluchtten uiteindelijk door onze inmenging hun eigen vaderland. Zo zijn voorouders van ons domme blondje Wilders in Nederland beland….Tienduizenden Joden zijn Duitsland ontvlucht ooit. We weten wat er met de miljoenen achterblijvers is gebeurd….

Ook nu is er reden tot angst en vluchtgedrag genoeg. Het zijn weer griezelige tijden. Onze pyramide van rijkdom met de bonustop heeft een aanzuigende werking op allerlei wanhopige mensen. De verspreiding van de Smartphone schijnt een ook belangrijke schakel te zijn in dit hele proces. Dit gadget der welgestelden blijkt een onmisbaar instrument in deze grote volksverhuizing.

Interbeing. Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen. We zijn de golf en de oceaan. Waar en hoe we ons manifesteren is volstrekt onbelangrijk. Als we ons maar manifesteren! Toch maken we er met onze enorme ego’s een heel PUNT van.

alleen samen komen we er uit,

Alleen samen komen we er uit ©Toverheks.com

Heks heeft heerlijke dag met Sherry Whitfield en Synergy, de oeroude kristallen schedel uit Lemurië. Heksjes uit alle windstreken zijn toegesneld op hun kristallen bezemstelen om deze dag mee te beleven…….

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Zaterdagmorgen sta ik brak en wiebelig naast mijn bed. Het is pas kwart over zeven en ik heb niet al te best geslapen de laatste twee nachten. Mijn hersenpan draait overuren in een poging dingen op te lossen, die onoplosbaar zijn. Hoe meer ik probeer de emotionele kluwen, waarin ik de laatste tijd verzeild ben geraakt, te ontwarren, hoe meer ik erin verstrikt raak. Het is onbegonnen werk….

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Ik wek mezelf tot leven met een straf bakkie koffie. Sloom beweeg ik me door het huis. Ik moet mezelf bij elkaar rapen. Over een uur staat mijn heksenvriendin op de stoep. Traag is het woord vandaag. Uiteindelijk sta ik dan onder de douche. De bel gaat. Jeetje. Het is al bijna half negen. Ik hoor eigenlijk al helemaal aangekleed, bepakt en bezakt klaar te staan! Ik gris wat kleding uit de kast en kleed mezelf in een rap tempo aan. Een kwartier later ben ik dan toch nog zo ver.

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Gelukkig hebben we een zeer ruime marge genomen qua tijd. We arriveren dan ook ruim op tijd in Den Haag op het heksenfestival. Uit heel Nederland zijn medeheksjes gekomen in gezelschap van hun kristallen schedels. Ook Heks heeft haar stenen vrienden meegebracht.

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

In de ruimte staan al de nodige schedels opgesteld. Sherry Whitfield, de hoedster van de oude schedel Synergy, wappert door de ruimte met een waaier. ‘Oh, it’s so hot!’ roept ze uit, terwijl ze de aangevoerde schedeltjes in het veld zet. Intussen is ze gefocust op de balans binnen dit veld. Ze praat met de schedeltjes en maakt af en toe een grap. Ik zet mijn exemplaren op de grond buiten de cirkel.

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

‘Meer schedels’, roept Sherry, ‘Wie heeft er nog een paar?’ Heks geeft een paar piepkleine schedelhangertjes. Ze krijgen ook een plekje. Uiteindelijk is Sherry, de kleine roodharige vos, tevreden. Ze zwaait met haar staart en neemt plaats op haar stoel.

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Niet veel later zoekt iedereen zijn of haar plek op. Uit een grote speciale tas komt de oude schedel tevoorschijn. Sherry plaatst em op een speciaal gemaakte standaard, waar blauwig licht in is aangebracht. Dat schijnt door de schedel en geeft het geheel een blauwige gloed.

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Synergy met zijn blauwe lamp

‘Waarom zet je Synergy op dat blauwe licht?’ vraagt één van de cursisten, ‘Ik vond het mooier zonder licht….’

De hoedster van de oeroude schedel begint te lachen.’The skull asked for it. I had this thing specially made for him. The light was supposed to be like a rainbow. That was my plan…’ Sherry zit geanimeerd te vertellen over hoe de schedel zelf bepaalde welke kleur het licht heeft dat door hem heen schijnt.

‘Deze standaard is vooral bedoeld om de schedel te stabiliseren. Zo kunnen mensen mijn kristallen vriend aanraken, zonder het gevaar te lopen hem perongeluk op de grond te stoten. Ik had dus een fantastisch regenbooglicht besteld. Onverwoestbaar volgens de maker. Na een kwartier begaven alle lampjes het, behalve de blauwe. Zo wil Synergy het nu eenmaal. Ik heb me erbij neergelegd!’

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Zo ziet Synergie eruit zonder blauwe lamp

Om tien uur opent onze docente haar mond en begint te praten. Met een paar kleine pauzes en een lunch tussendoor vliegt de dag voorbij. Onze oren flapperen van alle rare verhalen. Als ikzelf niet zulke bizarre avonturen had beleefd in mijn mislukte leventje dan zou ik denken dat ze het allemaal uit haar duim zat te zuigen. Het is heerlijk, al die heksenverhalen. Heks geniet!

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

’s Avonds stuiter ik nog uren door mijn woonkamer om alles weer een plek te geven. En dan heb ik nog een tweede dag in het verschiet! Een heerlijk vooruitzicht……

KRISTALLEN SCHEDELS, stenen schedeltjes, Synergy, deva's in kristal

Nieuwe bewoner Huize Heks maakt overtuigende entree. Een lekker heksig blogje over de wondere wereld van dit vliegende volkje……

kristallen schedel, kristallen schedels  ET, aliens, draken, veld kristallen schedels

Veld van verbinding

‘Goeie hemel, wat ben ik moe!’ roept mijn vriendinnetje Jaoa als ze binnenkomt, ‘Ik kan wel een lekkere meditatie gebruiken!’ Heks ook. Ze loopt ook al weken op haar tandvlees. Als ik niet had afgesproken om samen naar Den Haag te rijden vanavond, dan was ik waarschijnlijk thuisgebleven…..

kristallen schedels,fluoriet

Mijn vriendin tovert een heerlijke kluif uit haar mantel. ‘Kijk eens Ysbrandt wat ik voor je heb.’ Mijn hondje laat zich lekker knuffelen en pakt verheugd het lekkers aan. Trots toont hij het aan zijn vrouwtje. Om vervolgens tevreden in zijn mand te gaan knabbelen.

kristallen schedels,selenietkristallen schedel, kristallen schedels,kristallen draakje

Op weg naar de Hofstad rijd ik helemaal verkeerd. Opeens zijn we op weg naar het strand! Ook Jaoa wil me ter hoogte van Wassenaar nog een keertje die kant op sturen. We giebelen. Wat zijn we weer lekker bezig!

Maan ontvangt ons hartelijk. De grote tafel in de eetkamer staat vol muffins en chocolade. Er is koffie en thee. De heksjes omhelzen elkaar. Gelukswensen voor het nieuwe jaar vliegen over en weer.

kristallen schedel, kristallen schedels  ET, aliens kristallen schedel, kristallen schedels  ET, aliens

‘Kom,’ zegt Maan, ‘Je moet nog eventjes je spullen op je plekje zetten. Ik heb je een hoekje van de bank toebedeeld.’ Terwijl ze de deur naar de woonkamer opent zie ik een bordje met mijn naam op de hoek van de sofa staan. Wat is het toch een schat, dit kristalvrouwtje. Wat zorgt ze goed voor me!

kristallen schedel, kristallen schedels  ET, aliens, draken, veld kristallen schedels

Dan valt mijn oog op het veld met kristallen schedels, dat staat opgesteld op de salontafel. Mijn blik wordt getroffen door een kleurrijke schedel van Barnsteen op de hoek van de tafel. ‘Wauw!, roep ik uit, ‘Wat is dat voor een schedel?’ Verrukt kijk ik naar de prachtige kleuren en de speciale uitstraling van het object. Maan begint te lachen.

kristallen schedels,barnsteen

‘Zo, dat is dan wel duidelijk. Die schedel is voor jou. Zon heeft hem voor je meegenomen. We waren benieuwd of je er iets mee zou hebben. En kijk eens aan!’ Ze heeft pret. Snel loopt ze naar de andere kamer, om het nieuws te vertellen. Dit schedeltje gaat bij Heks wonen. Ik volg haar op de hielen en omhels de gulle geefster. ‘Dank je wel, ik ben er heel erg blij mee!’

Na een heerlijke meditatie mogen we dan eindelijk met de schedels werken. Ik pak mijn nieuwe barnstenen maatje op en kijk er eens goed naar. Wat is ‘ie prachtig! Wat een schitterende kleuren spatten er van dit koppetje.

kristallen schedels, energie foto

Deze foto nam ik die avond van mijn nieuwe schedeltje

‘Kijk eens naar je sokken, Heks,’ hoor ik. Nou ja zeg. Niet te geloven. Mijn sokken hebben exact dezelfde prachtige kleuren! Alsof ik me gekleed heb voor de gelegenheid. Ik grinnik, want een medeheksje vervoert haar schedels altijd in een sok. Dan verdiept de meditatie zich en maak ik een prachtige heksenreis.

kristallen eenhoorn

Zo heb ik nu drie barnstenen schedels. De eerste heb ik zelf gekocht. De andere twee zijn naar me toegekomen. Via Maan kwam Lady Amber. En nu dus deze nog naamloze gast. Samen met de prachtige rozenkwartsschedel van Jaoa begint mijn gekke heksenfamilie aardig uit te breiden. Als ik ’s avonds thuiskom zet ik al mijn schedeltjes op de tafel in mijn woonkamer. Het ziet er gezellig uit, 9 van die gekke wezens in allerlei formaten.

kristallen eenhoorn

‘Ik vind dat maar eng, Heks,’ zei mijn zangjuf afgelopen maandag, ‘dat gedoe met die schedels.’ Ze trok een vies gezicht en begon toen te lachen. Ze houdt van Heks met al haar fratsen.

Wat kan ik zeggen? Heksen en de dood zijn onlosmakelijk verbonden. Kristallen zitten vol leven. In die paradox ontstaat de magie. Het goddelijke omvat alles. Polarisatie in materie en ruimte, mannelijk, vrouwelijk, goed en slecht creëert de mooie soap van het leven. Heksjes houden van het leven, althans: Dit heksje wel.

kristallen eenhoorn

Draken, dolfijnen, elfen en deva’s. Ze behoren tot mijn wereld. En met de wereld is het zo, dat hij zo is als je em waarneemt. Ofwel, dat de waarnemer bepaald wat ‘ie ziet. Vraag maar aan de Quantum-fysici…..

kristallen schedel, kristallen schedels ET, aliens, draken, veld kristallen schedels

 

kristallen schedels, rozenkwarts kristallen schedels,kristallen draakje kristallen schedels, rozenkwarts

kristallen schedel, kristallen schedels  ET, aliens, draken, veld kristallen schedels

 

Zonnebaden in Leidse Hout. Varkentje, Cowboy en Heks genieten van laatste flinters zomer. Nu het nog kan…..

park, het Leidse Hout, uitlaatveld, wandelen

Zondagmiddag en stralend weer. Cowboy en Heks liggen op een kleedje in de Leidse Hout. Om ons heen kuieren hele huisgezinnen compleet met hond rond het enorme grasveld. Opa’s en oma’s in hun kielzog. Ysbrandt struint lekker een beetje rond. Af en toe springt hij eventjes in de modderige vijver voor wat verkoeling…..

hondje, spelende hond, park met hond, wit/zwarte hond, hondjeshondje, spelende hond, park met hond, wit/zwarte hond, hondjes

hondje, spelende hond, park met hond, wit/zwarte hond, hondjeshondje, spelende hond, park met hond, wit/zwarte hond, hondjeshondje, spelende hond, park met hond, wit/zwarte hond, hondjes

In de verte speelt een bandje bij het Koetshuis.Het is heerlijk om buiten te zijn na een week in bed liggen.

De zon verwarmt mijn slijmvliezen. Ik voel de nattigheid in mijn voorhoofdholtes verdampen. Mijn borstkas drinkt de warmte in. Eén voor  één ploppen mijn oren weer open.

park, het Leidse Hout, uitlaatveld,picknicken, picknickkleed, man, schaduw van vrouwpark, het Leidse Hout, uitlaatveld,picknicken, picknickkleed

park, het Leidse Hout, uitlaatveld,picknicken, picknickkleed, man, schaduw van vrouw

Naast me ligt Cowboy tevreden de krant uit te pluizen. Ook hij geniet van eventjes niets doen. De hele week is hij in touw geweest met het opzetten van zijn eigen bedrijf. Langzamerhand gaat het ergens op lijken. De eerste opdrachten druppelen binnen. De eerste facturen gaan de deur uit.

park, het Leidse Hout, uitlaatveld, wandelenhondje, spelende hond, park met hond, wit/zwarte hond, hondjes

Waar hij achter komt is, dat je als eigen baas nooit klaar bent. Er is altijd wel een klusje te vinden. Je moet er dus voor oppassen, dat je niet voortdurend aan het werk bent. Dat is de valkuil van de kleine zelfstandige. Vooral voor de gedisciplineerde en gedreven exemplaren.

hondje, spelende hond, park met hond, wit/zwarte hond, hondjes, plassend hondje

Maar vandaag hoeven we helemaal niks. Gisteren heeft Heks genoeg eten gekookt voor het hele weekend. Cowboy heeft alle boodschappen mijn huis in gesleept. We kunnen op onze lauweren rusten. Of op een picknickkleed. Jammergenoeg hebben we verder niets bij ons. Geen thee en pittige pompoencake. Dat moet nog eventjes wachten, tot we door honger en dorst worden verdreven uit dit paradijs…….

hondje, spelende hond, park met hond, wit/zwarte hond, hondjes, jeukend hondjehondje, spelende hond, park met hond, wit/zwarte hond, hondjes, zittend hondje

Heks landt eindelijk weer eens op de Wallen. Lome lummelzondag met live jazz, lekker eten en goed gezelschap!

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Zondagmiddag pak ik de trein naar Amsterdam. Natuurlijk ligt het treinverkeer weer plat. Het is niet mogelijk om via Schiphol te reizen. Gelukkig lukt Haarlem wel. Zo reis ik verlaat met een beledigd Varkentje naar onze hoofdstad. Ysbrandt schurkt verongelijkt met zijn muilband langs mijn knieën. Hij vindt het maar niks, dat ding om zijn snoet.

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Als we bij Cowboy arriveren, is het stralend weer. We besluiten naar het Oosterpark te gaan voor een lekkere wandeling. Ysbrandt rent verrukt achter een balletje. We genieten van het waterige laatste zonlicht. De middag is alweer voorbij. Nou, bijna dan. Tot zeven uur kunnen we terecht voor live jazz in een beroemd schrijverscafé. Varkentje past op het huis. Hij heeft het niet op drukke plekken vol dronken mensen….

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Vanavond koken we samen een heerlijke maaltijd. Pittige kip met kerrie en gember. De rest van de avond genieten we van elkaars gezelschap. Beetje TV kijken. Nog een rondje met het hondje. Kopje thee….. De hele afgelopen week heeft Heks onze afspraakjes afgezegd. Te gammel, ziek, zwak en misselijk. Eindelijk weer tijd met elkaar. Joepie.

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Wat kan een mens gelukkig zijn met het juiste gezelschap. En gewone lummelachtige bezigheden. Er is zo weinig voor nodig.

Tevreden zit Heks dit te schrijven. Knappe Cowboy met zijn hippe baard eet de laatste restjes van het overheerlijke eten op. Ysbrandt ligt op zijn eigen plekje. Buiten is het rustig. Wonderlijk toch altijd, zo midden in de stad. Straks lekker slapen!

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Gesneden bloemen en een onbesneden vinger. Een zonnige middag met mijn oude vriend Pluim. En een geweldige gluten-soya-lactosevrije pittige tomatensoep met gehaktballetjes.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

Zondagmiddag krijg ik een berichtje van Pluim:’Ben morgen in de buurt, strandwandeling?’ Ja, superleuk! ‘Ik zorg voor de lunch!’ mail ik hem terug. Heks loopt een beetje te kreukelen, dus zo’n vrolijk initiatief is zeer welkom! Diezelfde avond kook ik de sterren van de hemel voor Frogs. Het voorgerecht is een heel lekker tomatensoepje. Ik maak genoeg voor een weeshuis.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

Fruit drie uien, drie tenen knoflook, smoor een kilo tomaten, voeg water toe, bouillonblokjes, twee waspenen en drie stengels bleekselderij,  Even laten koken, oregano toevoegen, mespunt cayennepeper, pureren.

Drie ons gehakt vermengen met een eitje, glutenvrij brood, peper, zout, uitje, knoflook en oregano. Bak in ruim olijfolie piepkleine gehaktballetjes. Voeg toe aan de soep. Mmmmmmmm.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichtengekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

Maandagmiddag rond het middaguur staat Pluim op de stoep. We lunchen uitgebreid. Met de heerlijke soep en andere verwennerijen. Daarna rijden we naar het strand. We lopen een enorme ronde. Het is fantastisch weer. Ysbrandt is zielsgelukkig. Enthousiast springt hij door de golven.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

En weer raken we niet uitgepraat. Deze hele oude vriendschap ondergaat een metamorfose. Wordt door de tijd heen getild naar het nu. Sprankelt met vertrouwde zwartepietenchemie. Goeie hemel, wat hebben we weer veel te bespreken!

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

Op de terugweg halen we tulpen bij de knappe bollenboer. Al mijn vriendinnen weten nu over wie ik het heb. We zijn het daarover helemaal eens. Hij heeft de beste bloemen en is een stuk.

De knappe is er niet, maar een zoon of vakantiekracht verkoopt ons een paar prachtige bossen. Tevreden rijden we naar huis. Met rozige wangen van de zon en het glas witte wijn bij ‘Brasserie de Badmeester’. De middag is voorbijgevlogen.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichtengekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

‘Kom Pluim, we gaan nog even lekker gekke foto’s maken!’ zegt Heks bij het afscheid. Bekkentrekkend kijken we in de camera. ‘De bloemen moeten erop!’ ‘Dank voor die bloemen!’ roept Pluim door het dolle, met een lekker paus-accent. ‘Ja,ja, dank, dank!’ We buigen, wuiven de bloemen heen en weer voor de camera. Pluim ontdekt het gaatje, waar de lens zich bevindt. We maken nog een paar uiterst vreemde foto’s met zijn vinger voor de lens.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

Als ik hem ’s avonds die plaatjes stuur, moet hij erg lachen. ‘Gesneden tulpen en een onbesneden vinger….’ reageert hij. Daar moet Heks dan weer om lachen. En dat komt vooral, omdat we het diezelfde middag uitgebreid over het fenomeen besnijdenis hebben gehad. En dan vooral de variant bij vrouwen. Pluim heeft beroepsmatig veel met deze groep te maken gehad. En daar valt weinig te lachen kan ik je verzekeren.

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichtengekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten

We nemen afscheid. Het is al een soort traditie, die gekke foto’s. In de hernieuwde vriendschap. Eerst lunchen, dan wandelen en tot slot: Pietenchemie!!!!

gekke bekken trekken, blommen, man en vrouw, smoelen trekken, rare gezichten