De dokter Lul-show

Maandagmorgen en het is weer zover. Heks ligt gestrekt. Het hele weekend in touw geweest en mijn gezondheid is niet je dat momenteel, zacht uitgedrukt. Frogs heeft het hondje opgehaald, de schat.

Het is heel eenvoudig

Maar niet getreurd. Ik hang lekker voor de buis. The Bold and the Beautiful is bezig, die idiote soap over een disfunctionele familie met veel geld. Heerlijk. Wat maken ze er weer een potje van. Daar verbleken mijn muizenissen bij….

Later zie ik Doctor Phil. Hij is lekker op dreef vandaag. Alweer een disfunctionele familie, het is aan de orde van de dag. Het komt ook nogal eens voor natuurlijk, dat mensen elkaar de tent uitvechten. De ander het licht in de ogen niet gunnen. Hun bloedverwanten naar het leven staan zelfs. Ik zag laatst een hele enge reconstructies van zo’n drama ’s nachts op TLS, toen ik niet kon slapen.

Opletten jij!

In dit geval is er wel degelijk sprake van veel liefde tussen de leden van dit gebroken gezin. Alleen zijn de acties van de individuen uitermate contraproductief. En weinig constructief. En dat is ook eerder regel, dan uitzondering. We zitten vaak gevangen in patronen. Gevormd in de hogedrukpan van verdriet en pijn, opgelopen in de arena van het leven.

Och arme, ochitochietochie

De dochter van zeventien is het probleem. Ze gebruikt alles wat je maar aan drugs kunt verzinnen. Hetgeen natuurlijk bijzonder schadelijk is, zeker op die leeftijd, als de hersenen nog niet volledig gevormd zijn. Het meisje is niet van zins er iets aan te doen. Zodra ze uit alweer een afkickkliniek komt rent ze linea recta naar haar dealer. Dit drijft haar ouders tot wanhoop.

Zowel de vader als de moeder steken een flinke preek af. Dat kind wil niet deugen. Het moet maar eens afgelopen zijn met die onzin. ‘Als ze drugs gebruikt gooi ik haar de deur uit, dat weet ze’, zegt de vader pertinent. En hij bazelt nog een tijdje door over de gevaren van drugsgebruik. Alsof Phil daar niets van af weet. Heel vermakelijk.

Duh, hoor ik dat nu goed?

Ook grappig is, dat de man zelf 2 keer per dag 80 mg Oycontin, ofwel morfine slikt. Waarschijnlijk liegt hij de helft van zijn dosis af, want in de papieren van de doctor staat iets heel anders….. Typisch gedrag van een verslaafde. Soms vindt zijn dochter hem buiten westen op de bank. Maar het allerbeste komt nog.

Dat meen je niet

Hij verwijt zijn dochter niet alleen drugsgebruik en laat haar keihard vallen, als ze zich daaraan overgeeft: Haar aan haar lot overlaten is een patroon. Het is niet de eerste keer, dat hij haar in de steek heeft gelaten. Toen het meisje 9 jaar oud was, gingen de ouders scheiden. Verschrikkelijk voor dit vaderskind. Pa verdween en liet anderhalf (!) jaar niets van zich horen. Pappa’s kleine meisje kon de rambam krijgen.

De moeder heeft ook boter op haar hoofd. Ze heeft niet bepaald meegewerkt aan het in stand houden van het contact tussen vader en kind. En dat is zacht uitgedrukt. Ze vindt haar vriendinnenband met haar losbandige dochter belangrijker.

De dochter gebruikt drugs vanaf haar tiende!!! Moeders had niets in de gaten. Ze wringt zich in bochten van onschuld, maar Phil heeft haar in de smiezen.

En dan moet je natuurlijk zijn boek lezen

En lukt het hem om deze ontspoorde trein weer op de rails te krijgen? Het lijkt er niet op. Het meisje verlaat de zaal. Ze is er klaar mee. Wat een gezeik.

Toch weet onze glamourdoctor later in de show tot haar door te dringen. Hij luistert naar haar en toont begrip. Dat heeft ze nog nooit meegemaakt! Ook zet hij de ouders op hun plek. Je kunt niet zeggen dat dit kind een probleem heeft zonder de hand in eigen boezem te steken.  Als ze werkelijk willen, dat de situatie verandert moeten ze zelf ook aan de slag.

M’n zus en m’n zo

Een familie is een organisch geheel, zoals een lichaam. Een zondebok aanwijzen betekent slechts ontkenning van dit gegeven. Op de korte termijn werkt het prima. Daarom is deze invalshoek natuurlijk zo in zwang in het gemiddelde gezin.

Okidokie, opgelost

En hoe loopt het af bij onze TV-goeroe? Nou, iedereen zegt toe zijn of haar gloeiende best te doen. Eind goed, al goed. Was het leven maar een Doctor Phil show! In het werkelijk leven emmeren mensen eindeloos door. Familieleden, die als ballonnetjes in een schoenendoos om de beurt hun ego opblazen, daarmee de anderen verdrukkend. Hier en daar een zielige lekke ballon. Die heeft het niet gered….

Maar ja, Heks is best optimistisch. Ik geloof in liefde en vergeving. Eindeloos opnieuw beginnen en je gloeiende best doen. Bruggen bouwen tegen de klippen op. Met alles wat in je is. Met een open vizier en een hart van goud.

Soort zeerob

Ja, daar heb je niet van terug

Het blijft een show natuurlijk