Vrijdagmorgen vroeg gaat de bel. Heks ligt nog op 1 oor. De allerlaatste dag met de Mannetjes heeft alle energie uit me getrokken. Bovendien heb ik een paar nachten slecht geslapen in verband met muggen. Ondanks de klamboe heeft zo’n vampier me weten te prikken. Uitgekookte insecten zijn het. Slim en sluw…..

De bel gaat nog eens. Langdurig en indringend. Slaapdronken sukkel ik door mijn huis. Ik steek mijn hoofd uit het keukenraam. Er staat een Mannetje! Huh? Wat nu weer? Ik was er toch vanaf?

‘Goedemorgen mevrouw, ik kom uw watermeter vervangen.’ Ik kijk de man glazig aan. Hij komt de watermeter vervangen. ‘U heeft er als het goed is een brief over ontvangen.’ Zal wel. Is me niet opgevallen. ‘Ik ben net terug van vakantie, waarschijnlijk heb ik de brief niet gezien.’

De man biedt aan om later nog eens terug te komen, maar dat lijkt me niet nodig. Liever nu direct. Dan ben ik ervan af!

Ik doe de voordeur open en laat hem in het hok onder de trap, waar de waterhuishouding van dit portiek wordt geregeld. ‘Kijk, dat is mijn meter. Een heel ander exemplaar dan de rest. Stokoud, waar de rest nieuw is. Vreemd toch?’

De man krabt achter zijn oor. Het is inderdaad raadselachtig. Iedereen heeft een moderne meter, behalve ik. En zo lang staan deze flats er nog niet. ‘Misschien zijn de andere meters eerder vervangen?’ gokt de kerel.

Heks heeft er ander ideeën over. Een paranoïde gedachtegoed. Behorende bij de periode met de Boze Buurman. Technisch was deze psychopaat in staat om stroom en water af te tappen. Wat hij mist aan menselijke trekken wordt ruimschoots gecompenseerd door dit talent.

Nadat hij verhuisd is zijn mijn energie-en waterrekeningen aanzienlijk lager. Ik ben zelfs gebeld door het waterbedrijf met de vraag hoe dat kon. Het leek er volgens hen op, dat ik mijn weedplantage had opgedoekt…..

Maar dat gelooft toch niemand. Behalve mijn bovenbuurvrouw. Zij heeft ook te maken gehad met de geobsedeerde gekte van die man. Ook haar heeft hij ooit op dubieuze wijze het hof gemaakt….. Ook haar is hij fysiek te lijf gegaan, toen ze hem afwees. Ook haar auto heeft het moeten ontgelden.

‘Hij heeft hem zelfs gestolen, Heks. Een tijd later vond de politie m’n wagentje op een onwaarschijnlijke plek terug. Vol deuken! Helaas kon ik niets bewijzen. Het is een sneaky sneu mannetje.’

Wat is het toch heerlijk, dat we van hem af zijn! Zelfs Ysbrandt is toch nog een stuk relaxter geworden in de loop der jaren. Van alle dingen, die Aarsveter heeft uitgespookt om mij het leven zuur te maken is dat wel het ergste geweest: Systematisch een weerloze hond treiteren. Jaren heeft hij het kunnen doen zonder dat ik het in de gaten had. Nou ja, ik kreeg een lastige hond. Maar had geen idee waarom.

Tot ik de man betrapte, terwijl hij ermee bezig was…..

Gods schepping zit vol mislukte pannenkoeken. Ze komen blubberig en rauw uit de goddelijke koekenpan. Smaken nergens naar. Niemand wil ervan eten. Maar het zijn evenzogoed mensen van vlees en bloed.

Al die jaren van treiterpartijen en pesterijen zijn uiterst leerzaam geweest. Hoe zorg je ervoor, dat je de auto van zo’n sujet ongemoeid laat, terwijl hij de jouwe vol deuken slaat? Hoe leef je met het feit, dat zo’n figuur dagelijks de krant uit je brievenbus steelt, om vervolgens de politie op je dak te sturen, met de bewering dat jij zijn krant steelt?

Het is slechts een greep uit de duistere praktijken van dit louche type. Twee keer per week naar de kerk gaan en oude dametjes helpen de straat over te steken doet daar niets aan af. Al denkt hij waarschijnlijk van wel……

De enige manier om zelf ongeschonden uit die strijd te komen is om consequent in je hart te blijven. Geen kwaad met kwaad vergelden. Het geschonden kind in de zieke man te blijven zien. Deernis op te brengen voor die eeuwige kleuter in het lijf van een vieze gemelijke gefrustreerde oude man.

Ik moet eerlijk toegeven dat het me heel veel moeite heeft gekost. Op het moment, dat ik ontdekte, dat hij mijn hond te grazen had genomen stond ik plotseling met spuitbussen verf in mijn handen. Wat zou ik graag een paar verfrissende teksten op zijn dure voiture hebben gespoten. Maar ja. Toch maar niet gedaan.

Het principe van oog om oog, tand om tand past prima bij een goed functionerend reptielenbrein. Heks wil echter een volledig mens zijn. Interzijn met anderen. Iedereen als haar partner ervaren.

‘Als je liefde en compassie kunt genereren is iedereen je partner,’ zei mijn leermeester Thich Nath Hanh ooit in mijn bijzijn tegen een jonge vrouw, die ongelukkig was in de liefde en daardoor in haar gehele leven.

Dat zinnetje heeft mijn leven veranderd: Het is waar!

Tegelijkertijd is het de grootste opdracht ooit gebleken in mijn postzegelbestaan. Iedereen mijn partner? Dus ook zo’n eikel? Zo’n lastpak?

Mijn voormalige Boze Buuman is een groot fan van MR Bean, hij beweert veel in hem te herkennen! Er is ook sprake van fysieke gelijkenis!

Natuurlijk ben ik blij, dat hij verhuisd is. Al is het maar voor mijn hond. Toch is het jarenlange gevecht tegen de diepe haat, die de man in me trachtte op te wekken heel leerzaam en inspirerend geweest. Als het me lukt om hem op diep niveau te respecteren en lief te hebben, dan is het met de gemiddelde medemens een eitje!

De antieke watermeter wordt met een grote klap van z’n plek geslagen. Er komt een prachtig modern exemplaar voor in de plaats. De laatste restanten Boze Buurman worden weggemept uit mijn leven. Lekker hoor.