Gemaskerde mannen, vissige paringsdans, Red Nose, Little Salmon en Big Salmon! Cowboy kijkt zijn ogen uit op de Schotse vrienden van Heks. Een heerlijk weerzien!

Posted on 9 maart 2015 by lagriffeheks

Mijn oude vrienden in het midden

Vorige week krijgt Heks een berichtje op Facebook van een oude vriend: ‘Hi Heks, hope you are well. Just to say that Red Nose and myself are going to be in Amsterdam next weekend 6th March for a few days. It would be great to meet up somehow but I’m not sure if this will be possible. Let me know what you’re up to. Cheers Little Salmon.’

drakenman met gitaar, draak, vrouw met masker

Little Salmon met een drakenhoed en Heks met masker

Ha! Heks springt een gat in de lucht. Wat een goed nieuws. Ik begin plannetjes te maken om elkaar eventjes te kunnen zien. Het makkelijkst is het om in de hoofdstad af te spreken. Dat komt goed uit. Ik ben toch al van plan om een paar dagen naar Cowboy te gaan. We hebben kaarten voor een mooi concert.

Zo reis ik dan zaterdagavond af naar mijn liefje. Varkentje mag natuurlijk mee. Zondagmiddag spreek ik met mijn oude vrienden af bij café Cuba op de Nieuwmarkt. We gaan muziek luisteren en lekker eten met elkaar. Als we arriveren zijn ze echter in geen velden of wegen te bekennen. Misschien kunnen ze de locatie niet vinden? Ik loop net de bar weer uit om eventjes te telefoneren, als ik opeens rare geluiden hoor vanaf het terras.

Ik kijk achterom. Nog steeds geen spoor van mijn vrienden. Wel zie ik twee ongelofelijk vreemde snuiters mijn aandacht trekken. Wat een rare koppen! Bizar gewoon! En toch komen ze me bekend voor……. Opeens zie ik, dat het wel degelijk mijn vrienden zijn. Met een masker op! Bijna identiek aan exemplaren, waarmee we ons zo’n dertig jaar geleden onsterfelijk maakten.

Wat zien ze er weer uit. Geweldig. Cowboy staat er een beetje beduusd bij te kijken, als ik hem aan deze rare snoeshanen voorstel. Maar al snel wordt hij volledig in het gezelschap opgenomen: Hij krijgt zijn eigen masker cadeau!!! Gek genoeg past het prima bij zijn gezicht, dit vierkante-kaaklijn-Mick-Jagger-exemplaar……

Zo zit ik dan met drie uitermate vreemde types op een Amsterdams terras. De kwinkslagen vliegen door de lucht. ‘Je vindt het toch niet vervelend, dat we allemaal oude herinneringen ophalen?’ vraagt Rode Neus aan mijn lief. Die zit met gloeiende oortjes te luisteren naar al die rare verhalen uit vervlogen tijden.

‘Kom, we gaan naar het muziekcafé, voordat de jamsessies voorbij zijn,’ stelt hij voor. We tronen onze vrienden mee naar dit bekende literaire café, waar elke zondagmiddag een keur aan jazzmuzikanten hun kunsten vertonen. Het blijkt een schot in de roos te zijn:
Precies het soort gelegenheid, waar mijn Schotse vrienden van houden. Maar vindt zoiets maar eens als toeristische buitenlander in een vreemde stad.

Daarna gaan we naar een Thaise snackbar aan de Zeedijk. Op een bankje voor de deur wachten we tot er een tafeltje vrij is. Aan de overkant is hun restaurant. Daar is het ook enorm druk. Cowboy en Heks hebben echter een voorkeur voor het no-nonsense piepkleine eethuisje. Hun curry’s zijn fantastisch en ze serveren een verrukkelijk potje jasmijn thee.

Gelukkig vinden mijn vrienden het ook een goede keuze. Al snel zitten we met een paar enorme borden voedsel voor onze neus. Terwijl we ons te goed doen aan al dit heerlijks, staan onze kaken ook niet stil als het om allerlei gekke verhalen gaat. We informeren naar wederzijdse kennissen. Sommigen zijn ons al ontvallen. We halen anekdotes op. Doen de groeten aan allerlei mensen, die we al in geen eeuwen hebben gezien……

‘Kom, we gaan nog een dram, borreltje, halen. One for the road,’ zegt Little Salmon. We belanden in een horecagelegenheid op een steenworp afstand van het huis van Cowboy. Ik bestel een heerlijk glas Corenwijn voor de boys. Dat kunnen ze wel waarderen. ‘Ik zal voor jou eens een hele lekkere whisky uitzoeken.’

Rode neus loopt naar de bar. Even later komt hij terug met een tevreden grijns op zijn gezicht. Er wordt een groot glas van dit godendrankje voor mijn neus neergezet. Heks moet nu gaan raden welke whisky het is……

man met masker, mannen met masker, Freddy Mercuri, Mick Jagger, man met baard en masker, bril, gemaskerde mannen

Zet je masker op, Rode Neus

Schiet eens op, Mick Jagger is al klaar

Zo, eventjes onze nieuwe vriend omarmen

Zo, lachen naar het vogeltje

Drie kleine kleutertjes

Bij het afscheid zingen we gezamenlijk het lied over Mrs McGinty. Deze dame moest op haar sterfbed plotseling enorm poepen en deed dat toen maar uit het raam. Bovenop de helm van een politieman, die daar toevallig stond. Het is een mooi gevoelig lied, vol dramatiek. We hebben er allemaal bewegingen en maniertjes bij bedacht om de strekking kracht bij te zetten. Als we klaar zijn oogsten we een klein applaus van een paar mensen op het terras!

Wat een heerlijke middag, wat een cadeautje. Terwijl we weglopen kijken we steeds achterom om naar elkaar te zwaaien. Dag lieve vrienden, moge de Grote Zalm, Big Salmon, jullie beschermen. En hopelijk tot binnenkort.

Oude vriend ontmoet dubbelganger van Heks. Helemaal in Edinburgh. Het roept allemaal herinneringen op aan lang vervlogen tijden. Kijk: Een piepjonge Frogs, Blonde Buurman, Trui, Tweelingbroer en Heks…….

LITTLE SALMON VERBEELD PARINGSDANS MET AFBEELDING VAN BIG SALMON

man met rode neus ,ongeluk met fiets, gevallen man, verpletterde fiets

Red Nose lang geleden naast zijn fiets…..

Onze volstrekt gestoorde maatschappij: Levensreddend potje pillen stijgt 800% in prijs. Elitaire opera krijgt enorme subsidies. Muziekscholen worden afgeschoffeld door gemeentes, terwijl overheid pretendeert banen te willen creëren. De Nederlandse samenleving is zo krom als een hoepel. Je schaamt jezelf zo langzamerhand dood, dat je er onderdeel van uitmaakt…..

Posted on 8 maart 2015 by lagriffeheks

Vrijdagavond zit Heks ijverig te studeren op de alt-partij van koor 1 in de Matthäus-Passion van Johan Sebastián Bach. Pieppiep doet mijn computer. Er komt en berichtje binnen van een vriendin. ‘Glaasje wijn? Rondje met ysbrandt?’ Ik ben enigszins verbaasd over het late tijdstip. Bovendien hebben we elkaar zeer onlangs nog uitgebreid gesproken. Er zal toch niets aan de hand zijn?

Een half uur later staat mijn maatje voor mijn neus. We praten over koetjes en kalfjes, de gezondheidsperikelen van familieleden en de zorg daaromtrent. Opeens zegt mijn soulsister: ‘Er is nog iets, ik ben mijn baan kwijt!’ Ik zit haar met open mond aan te kijken. Die mokerslag had ik niet zien aankomen.

Ik krijg weer zo’n verschrikkelijk verhaal te horen, typerend voor de verrotte samenleving en het tijdsgewricht, waar we in leven. Met zijn klassenjustitie, kastenstelsel en vrouwonvriendelijke tendenzen. En gestoorde beleid à la Rutte Kutte Prutte. Die ongelofelijke sukkel van een premier, waar we al een paar jaar last van hebben. Ik dacht dat eerst Balkenende en vervolgens het gedoogkabinet het absolute dieptepunt was, maar we zinken nog verder weg in het moeras van ieder voor zich.

De gemeente van een stad ergens in de Randstad heeft besloten om hun muziekschool te reorganiseren. Dus ontslaan ze alle medewerkers. Ja, zo kan ik ook reorganiseren. V&D mag de lonen van medewerkers niet verlagen, in een poging de tent draaiende te houden, maar de overheid ontslaat je zonder pardon en dan sta je op straat.

Waar V&D op de voet gevolgd wordt in het nieuws, hoor je hier niets over in de media……

Wel mogen de ex-werknemers een ruimte huren en als ZZPer zelf hun lessen regelen. Duh. Maar helaas mag je als ZZPer niet bij je oude werkgever werken, de eerste 6 maanden na je ontslag. Dus dit genereuze aanbod om op een andere voet toch aan het werk te blijven is een wassen neus!

‘Weet je wat nu het gekke is, Heks, het recente beleid van de overheid is erop gericht om meer mensen in vaste dienst te krijgen en minder gebruik te maken van ZZPers. Althans, dat zeggen ze. En moet je dan in de praktijk kijken!’

Ik kijk haar glazig aan. De maatschappij is gek geworden. Alles wordt afgeschoffeld, behalve de voorzieningen van ultra rijk. De muziekscholen moeten op de schop, maar de opera krijgt nog steeds bakken vol geld. 90 % van het beschikbare subsidiegeld, hoorde ik afgelopen week van iemand, die zich met dat soort dingen bezig houdt.

Ik ben stapeldol op opera, maar dit slaat nergens op. Zou het niet rechtvaardiger zijn om mensen met veel geld zelf voor hun peperdure kaarten te laten betalen? Maak ze bijvoorbeeld zestig keer zo duur. Of 800%! Voor de rest van de bevolking zijn ze momenteel toch al onbetaalbaar. Dus wat maakt het uit? En stop die enorme som geld, die je zo uitspaart in muziekscholen en andere kunstprojecten in het onderwijs.

Maar ja, de rijken worden rijker en de armen worden armer.

Heks stond afgelopen week in de apotheek voor LDN. De grondstof voor 120 pillen kost ongeveer 4 euro. Dat moet worden vermengd met vulstof tot een lage dosering per tablet. Dit mengsel wordt in capsules gestopt. Het zogenaamde pillen draaien.

onrecht, samen tegen onrecht, stop onrecht

Een potje pillen of Uw leven

3 jaar geleden kocht ik zo’n potje voor 25 euro. Plotseling werd het 120 euro. Ik wisselde van apotheek. Daar waren dezelfde pillen opeens gratis. Nou ja, de zorgverzekeraar betaalde plotseling.

Maar nu doet die verzekering weer moeilijk. Het punt blijkt te zijn, dat dezelfde pillen nu 220 euro per potje gaan kosten. En dat allemaal omdat de overheid, met op de achtergrond de pharmaceutische industrie, niet langer toestaat dat apotheken zelf medicijnen maken. Alsof die gediplomeerde pillendraaiers dat niet kunnen. Nee, het moet worden uitbesteed aan zo’n eng farmaceutisch bedrijf. En die verdienen er dan 200 euro extra op per potje. Schandalig!!!!!!

Het potje pillen van Heks gaat vierenveertig keer over de kop in prijs. De opera krijgt enorme subsidies. De muziekschool wordt afgeschoffeld door de gemeente, terwijl de overheid pretendeert banen te willen creëren. De Nederlandse samenleving is zo krom als een hoepel. Je schaamt jezelf zo langzamerhand dood, dat je er onderdeel van uitmaakt…..

Heks wisselt van sterrenbeeld, maar het bevalt niet. Grappige, schuchtere en nuchtere Steenbokken zijn leuk als vriend of vriendin, maar ik ben toch liever een dodelijk sexy Schorpioen.

Posted on 5 maart 2015 by lagriffeheks

‘Ik ben van sterrenbeeld veranderd, het is maar dat je het weet,’ zegt Heks tegen haar lief, ‘Vanaf nu heb je met een nuchtere Steenbok te maken. Ik lees je even mijn nieuwe typische eigenschappen voor:

Praktisch en verstandig
Ambitieus en gedisciplineerd
Geduldig en voorzichtig
Grappig en gereserveerd

Maar aan de andere kant…

Pessimistisch
Fatalistisch
Vrekkig

Ik heb altijd heel veel Steenbokkige vrienden en vriendinnen gehad. Het zijn over het algemeen geweldig leuke mensen. Maar ik denk wel dat ons seksleven erop achteruit zal gaan. Voor dat laatste kun je toch het best een Schorpioen treffen!’

Cowboy grinnikt. ‘Ik was met een man op stap zaterdagavond, een Kreeft net als ik. Best gezellig,’ antwoordt hij. ‘Jullie hebben elkaar toch niet fijn zitten knijpen?’ grap ik terug.

Ik krijg visioenen van twee mannen in uitgaansgelegenheid ‘de Melkweg’ (!) die elkaar om de beurt een gemeen kneepje geven met een van hun hun scharende armen. Intussen proostend met een biertje vastgeklemd in een andere schaar, terwijl ze zijdelings lopend om elkaar heendraaien. Dat laatste is nog niet gemakkelijk.

‘Elkaar knijpen?’ Cowboy weet van niets. Maar Heks weet wel beter. Ze heeft in de loop der tijd ontdekt, dat haar geliefde soms hele geniepige kneepjes in petto heeft, als hij er de pest in heeft. Een typische eigenschap van dit krabbelende sterrenteken.

‘Maar ja, troost je, je kunt beter te boek staan als Kreeft, dan als Schorpioen,’ vervolg ik, ‘Daar zijn alle andere tekens van de dierenriem huiverig voor. Als je ons tegen krijgt is een kneep van een Kreeft een peulenschil. Wij spinachtigen rekenen uiteindelijk af met een dodelijke steek. Maar dan moet je ons wel uiterst tergen. Want we zijn trouw, loyaal en heel beschermend.’

‘Ik herken dat wel bij je,’ Cowboy is bloedserieus. Dat je het maar weet. En hij is niet de enige. De halve wereld herkent zich in de gemiddelde horoscoop.

Er is wel eens een onderzoek geweest onder een groep proefpersonen. Allemaal kregen ze een op maat gemaakte horoscoop aangeboden. Hij werd helemaal volgens de regels der kunst gemaakt door een echte old school astroloog. Wat de proefpersonen alleen niet wisten, is dat de gemaakte horoscopen flink door elkaar waren geschud en vervolgens willekeurig werden uitgedeeld onder hen.

De uitkomst was verbijsterend. Een groot deel herkende zich in de beschrijving! Tja.

Dan heb je nog het vreemde fenomeen, dat mensen heilig geloven in allerlei duistere uitspraken op dit gebied in vage huis-aan-huisbladen en op obscure websites. Het is natuurlijk al raar om te denken, dat er maar twaalf mogelijke scenario’s in het leven zijn, analoog aan de hoeveelheid tekens der dierenriem.

Dat iemand die oppervlakkige onzin dan precies kan opmaken uit de constellatie van de hemellichamen op dat moment. En in zo weinig woorden kan weergeven….. Wonderlijk!

Maar het meest wonderbaarlijk is de tendens: Hoe onzinniger de bewering, hoe meer waarde er aan wordt gehecht!

Er wordt een hoop onzin beweerd op dit gebied. Er wordt veel flauwekul verkocht op allerlei gebieden…..

Heks ziet haar horoscoop als een poort, waardoor ze deze wereld is binnengekomen. Zo binnen, zo buiten en vise versa. De stand der hemellichamen en de stand van zaken in mijn eigen universum zijn onlosmakelijk verbonden.

Die verbanden zijn voor sommige ogen zichtbaar. Met behulp van geometrie en symboliek kun je tipjes van de sluier oplichten. Niet iedereen bezit de kennis voor het ontsluiten van deze wijsheid. Velen willen toch een graantje meepikken en roepen dan maar wat. Het liefst iets opruiends of intrigerends….. En de volgende louche horoscoopsite is geboren….

Als je me soms hoort afgeven op allerlei mensen binnen het alternatieve circuit, zou je niet denken, dat ik het een warm hart toedraag. Ik ben veel strenger voor mijn medeheksachtigen dan voor de gemiddelde medemens……

Mensen, die met de beste bedoelingen er een filosofie op nahouden, die mijns inziens rammelt als een ouderwetse melkbus, krijgen ongenadig een veeg uit de pan. Vooral als ze zich met een glad verhaal in de huidige spirituele markt hebben gezet. Oubollige rammelende bolwerken benader ik vaak veel milder. Die zijn al zo lang bewezen schadelijk bezig, daar gaat mijns inziens dan weer niet zoveel dreiging van uit.

Dus een Groningse homofobe priester is bij mij beter af dan iemand, die beweert, dat je je eigen ziekte creëert met de kracht van je gedachten, omdat je negativiteit in jezelf toelaat.

Iets, waar Thich Nhat Hanh ook aan refereert, overigens. Hij heeft het over negatieve zaadjes water geven. Maar van hem kan ik het beter hebben, omdat hij een man van compassie is. En hij legt ook niet die link naar ziekte en ongeluk. Dat laat hij gewoon aan iemand zelf over. Indien gewenst. Een betere invalshoek.

De bewering, dat je je eigen ziekte creëert, is bij Heks natuurlijk ook helemaal tegen het zere been. In welke context het ook wordt uitgebraakt: Mijn hele wezen gaat steigeren. Het doet me denken aan het verhaal van de barmhartige Samaritaan. Daar lieten ook juist de spiritueel ontwikkelden hun medemens verrekken aan de kant van de weg.

Ik heb mezelf de laatste vijfentwintig jaar binnenstebuiten gekeerd en weer opnieuw uitgevonden. En raad eens: Ik ben nog steeds ziek.

Zo’n vijfhonderd regressies (Ik heb een tijdje vreemd spiritueel werk gedaan), duizenden acupunctuurbehandelingen, chiropratoren, fysiotherapeuten, osteopaten, cursussen creëren vanuit je bron, gebedsgenezers, paranormale genezers, wonderdokters, kruidenmengers, reguliere medicatie, operaties en vooral veel therapie, vage therapie en nog eens wat cognitieve therapie hebben, buiten verlichting, geen enkel blijvend effect op mijn ziekte opgeleverd.

Wel heb ik bij tijd en wijle enorme oplevingen gehad en evenzovele terugvallen. Typerend voor de aandoening!

Ook is er intussen van alles bij gekomen. Whiplash, fibromyalgie, RSI…..Ik heb dan ook wat genezen betreft de handdoek in de ring gegooid. Ik doe nog steeds mijn best om op het best mogelijke niveau te functioneren, maar accepteer mijn lijf en leven zoals het is. Volgens mij zijn er belangrijker dingen dan beter worden. Beter zijn bijvoorbeeld. Een beter mens. Je beste zelf. Er zijn. De ander zien. De ander ook zijn. Liefde…..

Wat is het sterrenbeeld van Thay? Welk teken in de dierenriem draagt zoveel compassie en wijsheid in zich? Geduld ook. Het is in elk geval geen Schorpioen. Die zou nooit akkoord gaan met het celibataire grondbeginsel binnen zijn orde.

Ik ben overigens weer helemaal terug in mijn schorpioenenvelletje. Of harnasje, beter gezegd. De steenbokdagen zijn voorbij. Gelukkig maar. Ik ben niet in de wieg gelegd voor het degelijke, praktische en verstandige. Maar ik ben goddank ook niet pessimistisch en vrekkig…….

Scheppingsverhaal volgens Heks: GENESIS+HEKS=GEKSCHERIS. Een oorspronkelijker benadering van onze oorsprong.

Posted on 2 maart 2015 by lagriffeheks

Zondige zondag in de kerk gaat het over het scheppingsverhaal? Welk? Eén uit de bijbel. Er staan twee versies in Genesis. Dit is de versie met de magische boom der Kennis van Goed en Kwaad, de pratende slang en de vrouw die uit de man voortkwam. Redelijk onwaarschijnlijk allemaal. Vooral dat laatste!

Er zijn net zoveel scheppingsverhalen als er menselijke culturen bestaan. En misschien nog wel meer, want je ziet er twee in de bijbel alleen al.

Nu heeft de bijbel het goed gedaan qua verspreiding. Zeker sinds de uitvinding van de boekdrukkunst. Dus de daarin vertelde verhalen vormen de basis van onze westerse kijk op het fenomeen schepping.

Sinds de evolutietheorie is er een beetje de klad gekomen in de letterlijke versie. Er is nog maar een beperkte groep mensen die denkt, dat een of andere oude Sinterklaasachtige Godheid ons uit de klei heeft getrokken.

Eerst de man, Adam, want hij nam zichzelf als voorbeeld, dus vandaar. En daarna uit een ienieminie stukje rib de vrouw, Eva. Zijn vrouw. Het persoonlijke bezit van Adam.

Creationisten zitten over het algemeen in de behoudende hoek. De vrouw als onderschikt stuk sparerib van de man doet daar nog veel opgeld.

De hard core Darwinisten hebben weinig op met wat voor’n godheid dan ook. Maar tegenwoordig zitten veel mensen er ergens tussenin: Een intelligentie heeft de wereld geschapen. Maar hij nam de tijd. In plaats van zeven dagen 13,8 miljard jaar.

Heks heeft moeite met het idee van god als louter mannelijk. Wat mij betreft omvat het goddelijke zowel het mannelijke als het vrouwelijke. Uit het vrouwelijke kunnen dingen geboren worden, dus dat lijkt me de vorm die er als eerste was. De man is daar een leuke variant op, nodig voor de verspreiding van de genensoep.

Gekscheris 1:1

Ooit was er één die zich verveelde. Eén wilde bovendien zichzelf leren kennen en liefhebben. Dus trok één zichzelf in tweeën met behulp van polariteit. Eén trok en trok.…. (Misschien dat één daarom voor mannelijk wordt versleten) Vanaf dat moment bestond alles per gratie van het tegendeel.

Tussen deze twee polen ontstond het hele universum. Alle sterrenstelsels en melkwegen, zonnen en manen. In alle ontstane oersoep begon op een gegeven moment een blauwe planeet op te vallen. Daar besloot één een leuke tuin aan te leggen. Een lusthof. Het paradijs. Met daarin wezens, die precies op één leken. Eerst alleen vrouwen.

Via mutatie van één van haar X-chromosomen naar Y ontstond er een variant met een speels slurfje, geschikt om genen te verspreiden. Het was een heel leuk wormvormig aanhangsel. De vrouw speelde er graag mee, dus de variant mocht blijven. Ze noemde hem man. Het omgekeerde van nam. De vrouw nam hem tot partner….

In de mooie tuin leefden deze eerste mensen met een hoofd als een groot hol vat. Ze dachten nergens over na. Ze ontwikkelden zich voor geen meter, gevangen als ze zaten in het eeuwige nu, gedachteloos een ongeschonden. De ene zag het met lede ogen aan.

Vooral de man was een beetje dom. Hij was meer gebouwd voor de voortplanting dan om zijn hersens te gebruiken. Hij deed gewoon, wat zijn vrouw hem opdroeg. Dus nam één een slang in de arm. Van oudsher symbool van de Godin. Een verleidelijk symbool.

Deze wist er wel iets op. Ze ging iemand verleiden, dat stond als een paal boven water. Maar wie? De vrouw? Maar de vrouw wordt toch altijd zelf met verleiding in verband gebracht. Die heeft dat zo door! Wie laat zich van oudsher het best verleiden? Dat is de man. Nog steeds, maar toen natuurlijk ook.

Door de patriarchale interpretatie van dit verhaal is het geslacht van degene, die de eerste hap van die appel nam, in de latere bijbel foutief terechtgekomen….

‘Adam,’ lispelde de slang listig,’ Ik heb een appeltje met je te schillen. Man, wat zie je er goed uit zo in je blote tokus. Daar zit het em niet in. Maar je zou wel eens een beetje diepgang kunnen gebruiken. Je hoeft alleen maar een hapje van dit appeltje te nemen en het is voor elkaar!’ Ze houdt een sappige vrucht voor zijn neus. Een verboden vrucht!

De mens was nog niet geschapen of ongehoorzaamheid deed zijn intrede. De beste manier om iets voor elkaar te krijgen bij een kind is om het te verbieden. Het wordt direct aanlokkelijker….

Zou de ene dat nu echt niet geweten hebben? Natuurlijk wel. En de slang wist het ook. Zo werden Eva en Adam om de tuin geleid, verleid en uiteindelijk uit die tuin, het paradijs, verbannen. Volgens mij allemaal voorgekookt.

Want zeg nu zelf: Je moet toch ergens beginnen als schepper. En niets motiveert mensen zo, als iets verbieden. Geef ze dan nog een goed schuldcomplex en je zit als scheppende ene voorlopig geramd.

Er worden eindeloos offers voor je gebracht, je wordt aanbeden, hele volksstammen slachten elkaar af in jouw naam. Kortom: Je bent populair, hebt enorm veel succes en er gebeurt nog eens wat.

Uiteindelijk zullen we als schepping weer terugkeren tot één. Zoals tijdens de Big Bang tijd en ruimte werden geschapen en een eindeloos uitdijend heelal, zo implodeert dit project aan het einde der tijden weer tot een stipje. Een punt. Het bewustzijn van de ene….

Maar wel een verrijkt en verruimd bewustzijn. Het draagt werelden in zich….

Een ander leuk scheppingsverhaal is te vinden in de ‘geometrie van de schepping’ van Drunvalo Melchizedek. Het geometrische gedeelte is zo helder al glas en zo zuiver: daar kan mijn heksenversie niet aan tippen. Maar in de omringende hoofdstukken kom je nog wel gekkere beweringen tegen dan in mijn scheppingsverhaal.

Maar waar we ook vandaan komen en hoe het ook zit: We zijn er. We moeten het ermee doen. En ook moeten we ons gloeiende best doen om die blauwe planeet, dit juweel van de schepping, te laten schitteren. Maar dat laatste lukt nog niet erg. We doen harder ons best om moedertje aarde om zeep te helpen……..

Gelukkig is er morgen weer een dag. Dan kunnen we opnieuw proberen er iets goeds van te maken in deze wonderlijke wereld, de schepping van wie weet wat voor’n godheid. Vrouw, man, alien.

Eén ding weet ik zeker, één, je bent een god van liefde!

Geromantiseerde gekte en de keiharde woorden van een moderne goeroe. Wie is hier nu gek? Heks maakt er wel weer een samenhangend verhaal van: Mij krijg je niet gek!

Posted on 1 maart 2015 by lagriffeheks

Vanavond zie ik alweer een oude film op televisie: Mr. Jones met Richard Gere. Over een manisch depressieve patiënt, die te maken krijgt met een vrouwelijk psychiater, welke verliefd op hem wordt. Ik kijk met een half oog, val ook eventjes in slaap. Maar pak de film dan weer moeiteloos op.

Wat een charmante psychiatrische patiënt. De pillen lijken geen effect op hem te hebben. Ik bedoel in de zin, dat hij volledig zombie wordt of enorm dik. Verschijnselen, die je buiten de fictieve filmwereld regelmatig ziet optreden in combinatie met hevige medicatie. Hij zit goed in de kleren en is uitermate schoon en fris. Ook dat lijkt me niet geheel conform de realiteit. In werkelijkheid zie je vaak , dat mensen met deze indicatie zichzelf enorm verwaarlozen….

Een happy end is natuurlijk altijd fijn, maar ook hier blijft het gevoel knagen, dat het niet erg reëel is.

Heks heeft zelf te maken gehad met een dierbare, die last had van algehele gekte bij tijd en wijlen. Met name het uitzichtloze van zijn situatie staat me heel goed bij. Ondanks allerlei experimenten met medicatie ging hij er alleen maar op achteruit. Uiteindelijk heeft hij het niet gered. Het leven werd een te zware opdracht.

‘Lief Heksje, blijf toch altijd hopen dat je eens helemaal beter wordt,’ schreef hij me een jaar voor zijn dood. Op een prachtige antieke ansichtkaart met een engel. Zijn eigen hoop veranderde intussen steeds meer in wanhoop.

We trokken regelmatig samen op. Het was een beetje de lamme leidt de blinde…. Elke week aten we met zijn tweetjes, altijd spaghetti bolognese. Hij deed dan de boodschappen en kookte het eten. Ik betaalde en stopte de afwas in de vaatwasser.

Zijn gekke vlugge geest hield het nooit lang vol op één plek. Na het eten was hij snel weer verdwenen. Om een paar dagen later plotseling weer op te duiken voor een klein bezoekje met een goed verhaal.

Wat ik heel mooi vind aan de film van vanavond is hoe je ziet, dat achter al die drukte en onaangepastheid een heel gewoon mens zit. Zoals jij en ik. Met een aandoening, die compleet ontregelend werkt op zijn leven. Dat wel.

Een paar dagen geleden kreeg ik wat filmpjes toegestuurd. Onder andere een serie Youtube filmpjes ‘Spirit Science’ genaamd. Als ik het eerste exemplaar bekijk, ‘Nr1 ~ Thoughts’ word ik voor de zoveelste keer geconfronteerd met de visie van sommige spirituele leraren op ziekte.

De maker hiervan is zeer gecharmeerd van het gedachtengoed van ‘The Secret’. Je gedachten creëren je leven. Als je de hele dag aan succes denkt word je succesvol. Als je alsmaar aan ziekte denkt word je ziek. Blegh!!!! Mag ik even een teiltje?

‘Wie de hele tijd over ziekte spreekt is ziek. Ziekte is ook een creatie van jezelf. Als je een slecht immuunsysteem hebt, heb je het aan jezelf te danken. We geven virussen en de staat van ons immuunsysteem de schuld, maar dat we bevattelijk zijn komt van binnenuit. Door een negatief of slecht gevoel, dat we toelaten in onszelf. We kunnen onszelf helen, maar dat komt in een ander filmpje.’

Ja, we mogen de schuld niet meer geven aan iets anders. Maar wel aan onszelf. Wat een waardeloze invalshoek. Daar knap je nu niet bepaald van op.

En het is ook te gek voor woorden. Ik zie de dingen helemaal niet zo. Mijn visie ligt op een heleboel punten heel dicht bij deze zienswijze. Maar ik hanteer liever het begrip verantwoordelijk dan schuld.

Heks pleit er voor om helemaal niemand de schuld te geven van je ongeluk. Het hoort bij het leven. We leven in een onvolmaakte wereld, vol eikels, idioten, geestelijk gestoorden en chronisch zieken. Dikke en dunne mensen. Engbekken zoals Poetin bijvoorbeeld. Maar het zijn allemaal mensen.

En geen van deze mensen wil ziek zijn, of slecht. Of gek. Ze zijn het geworden door wie weet wat voor’n oorzaken. Helen is prachtig natuurlijk. Maar ook hier krijg ik kromme tenen van de kort-door-de-bocht manier waarop het wordt gebracht. Waar iemand beter van wordt is altijd maar de vraag. Sommigen zijn dood misschien beter af. Verlost van de verstoorde chemie in hun hersenpan. Of de chronische pijn in hun donder.

Heks is best een optimist, al zou je het niet zeggen als je me zo bezig hoort. Maar ik beschouw het als mijn missie om de echte geestelijk gestoorden, de mensen die zulke dingen straffeloos uitbraken als zijnde diepe wijsheid, tegen te spreken. Het is onzin en gelul. En niemand schiet iets op met zulke verhalen. Geen mens wordt beter van het idee, dat hij zijn ellende aan zichzelf te danken heeft.

Behalve de mensen, die al gezond en gelukkig zijn. Zij kunnen dit soort gedachtengangen vaak enorm waarderen. Ten tijde van ‘The Secret’ verdienden een heleboel mensen goud geld aan allerlei onzincursussen op dit vlak. Zijzelf waren het levende bewijs, dat het werkt. Deze nepgoeroe’s hadden hun zakken reeds goed gevuld met het geven van peperdure workshops!

Wat staat er in de andere 49 filmpjes? Ik zal het nooit weten. Ik ben halverwege de eerste al afgehaakt…..

Oordelen en de schuld geven. We moeten ervan af. We zijn meer de ander dan niet. We zijn die gestoorde gek, de gemene dictator, de bloem, de wolk. Ik doe maar een greep. En we zijn ons goddelijke zelf. Waar je juist veel van moet houden in plaats van te denken, dat die mooie binnenkant ziekte zit te creëren.

Toen ik nog programmeerde in de IT ontdekte ik, dat er altijd ontzettend veel mis gaat binnen zo’n computersysteem. Spontaan wel te verstaan. Buiten alle programmeerfouten om. Dat is gewoon een gegeven. Net zoals elk meetapparaat een meetfout heeft.

Alle techniek is afgeleid van wat we weten over het menselijk lichaam. Als het in de nagemaakte versie al zo rommelt, moet het in het origineel ook regelmatig mis gaan. Het is eigenlijk heel bijzonder, dat het zo vaak goed gaat. Elke gezonde baby is een voorbeeld van dit wonderlijke fenomeen. Laten we ons misbaksels koesteren in plaats van te verfoeien. Een beetje anders is uiteindelijk hartstikke leuk in die Grote Saaie Eenheidsworst van het leven.

I rest my case…..

Venustepels en vruchtbaarheidsrituelen: De noordenwind waait chocolademagie door de wereld. Genot en heimelijk verlangen komen aan bod. Heks ziet geinige film. Chocolat. Een Gouwe Ouwe. Nog steeds leuk.

Posted on 27 februari 2015 by lagriffeheks

Heks kijkt naar een leuke oude film op televisie: ‘Chocolat‘. Ik heb hem wel eens in de bioscoop gezien, lang geleden. En volgens mij heb ik ook het boek gelezen. Wat is Juliette Binoche toch prachtig in haar rol van chocoladeheksje. En ook van Jonny Depp als rivierzigeuner worden wij dames natuurlijk blij.

Het is nu ik het zo terug zie, toch best een geinige film. De magie rond cacao. Het gebruik van oude Indiaanse toverreceptuur bij de bereiding van allerlei heerlijkheden gemaakt van chocolade. De rondtrekkende moeder met haar dochter, die weigert naar de kerk te gaan. Maar die wel een vruchtbaarheidsfeest wil geven rond pasen. Een oud heidens gebruik: Een feest van de Godin!

Heerlijk, heerlijk. Maar natuurlijk valt het niet mee om in één of ander gehucht van een stadje jezelf staande te houden als buitenbeentje. De dame wordt behoorlijk tegengewerkt. Het is een beetje oorlog tussen het behoudende patriarchaat vertegenwoordigt door de graaf en de piepjonge sukkelige pastoor enerzijds en wilde verleidelijke en vrije vrouwen anderzijds….. (De dames serveren de graaf bijvoorbeeld Venustepels in het chocoladewinkeltje….)

film Chocolat, Juliette Binoche,Johnny Depp, film magie der chocolade

Venustepels voor de graaf/burgermeester

De eigenaresse van de winkel geeft een feestje, waarbij ze haar gasten zo verschrikkelijk laat smullen dat ze er bijna in blijven. Het doet Heks denken aan haar eigen pogingen zo te koken, dat je na de eerste hap gewoon niet meer kunt ophouden met eten. Hetgeen me regelmatig lukt zeg ik met gepaste trots…. Vraag maar aan Frogs en Cowboy!

Er worden serieuze pogingen ondernomen om chocolaterie La Céleste Praline om zeep te helpen. En ook het hippieachtige riviervolkje, dat is aangemeerd bij het stadje, krijgt te maken met een terroristische aanslag van lokaal ultra rechts: De kroegbaas.

Terwijl ik kijk naar de smakelijke film krijg ik toch zo’n zin in een groot stuk pure chocolade. Gelukkig heb ik meestal wel een reepje in huis. Mmmmm, dit komt de ervaring van de film ten goede. Wat is het toch een juweeltje. Over sterke vrouwen, die zich niet laten beteugelen. Geknakte vrouwen, die zich terugvechten hun kracht in. En een eigenwijs oud wijf, die in het harnas wil sterven.

Ja, de magie van chocolade, dit onovertroffen antidepressivum: Het wekt geheime verlangens van het hart. In de film zie je hoe mensen door deze zoete lekkernij der geliefden uit hun harnas van plicht en onthouding breken. Het verandert hun leven, het leven van heel deze gesloten gemeenschap….

Zo loopt alles toch nog goed af.

Feelgood movies zijn toch zo lekker af en toe. Vooral als het over je twee favoriete onderwerpen gaat: Heksen en chocolade.

Doglady en haar roedel: Daar wordt je blij van. Heks krijgt onderricht in vachtonderhoud van deze professionele hondentrimster. Intussen lopen we een rondje door het park. De hondjes in warme winterjasjes. Wij met een druppel aan onze neus……

Posted on 26 februari 2015 by lagriffeheks

Dog Lady, vrouw met gehandicapte honden, hondenvrouw, kar met zieke en zielige hondjes

1 van mijn favorieten uit het verleden

Aan het eind van de middag fiets ik een rondje Singel met Varkentje. Het is nat en koud buiten. Ik heb me dik ingepakt. Vlak voor het Van der Werfpark kom ik mijn hondenvriendin Dog Lady tegen met haar roedel afgedankte en behoeftige hondjes. Zoals altijd word ik enthousiast begroet door deze vrolijke viervoeters met gebruiksaanwijzing. En hun schat van een bazin!

We besluiten gezamenlijk een rondje door het park te lopen. Zoals we dat wel vaker doen. Terwijl ze haar grote hondenhuifkar voortduwt vertelt ze me over de verschillende leden van haar hondenhuishouden en hun achtergrond. Sommigen zijn zwaar gehandicapt en komen uit verre oorden. Anderen verblijven tijdelijk bij haar, omdat de thuissituatie instabiel is. Een aantal is zwaar verwaarloosd en daardoor in de problemen gekomen. Die lapt ze weer helemaal op.

‘Elke week komt een vriendin me helpen, om de dieren te wassen en te borstelen. Het is natuurlijk ontzettend veel werk, dit onderhoud van hun vacht.’

Heks stopt Ysbrandt nooit in bad. Ik gooi hem met enige regelmaat ergens in het water, maar daar blijft het bij. Vorig jaar was een uitzondering met al die gifbaden. Ik heb altijd geleerd, dat het helemaal niet verantwoord is al dat gewas. Je verwijdert allemaal goed en gezond vet uit de vacht. Wolven douchen toch ook niet?

Deze lieve schat is nog steeds in leven. Met haar gebloemde hondeninvalidenwagentje maakt ze het park onveilig.

‘Ik ontmoet regelmatig honden met afschuwelijke huidproblemen. Ze hebben altijd jeuk. Soms ligt de huid helemaal open. En het is nergens voor nodig! Als je weet hoe je de vacht van je hond moet onderhouden verdwijnt de meeste huidproblematiek als sneeuw voor de zon!’

Ze maakt me nieuwsgierig, want mijn hondje heeft ook last van allergieën en kriebelkrabbeljeuk. Het idee om hem regelmatig in bad te doen trekt me niet, maar als het helpt…..

‘Ik heb mensen bij mij thuis geleerd hoe ze hun hond moeten behandelen. Wassen met shampoo, conditioner gebruiken, kapotte plekken in hun huid insmeren met speciale zalf, Ik maak een schema, zodat ze thuis met deze kennis aan de gang kunnen. Ik geef hen de spullen, zodat ze geen enkel excuus hebben om het niet te doen.’

‘En helpt het?’ Machteloos steekt ze haar handen in de lucht. ‘Nee. Mensen zijn gewoon te lui om dit kleine offer te brengen!’

Nou ja, klein. Het klinkt als heel veel werk…. ‘Ik heb als kind ook te maken gehad met allergieën. Dus ik weet wat het is om altijd jeuk te hebben! Verschrikkelijk!’ vervolgt ze haar verhaal. Heks is ook snel kriebelig bij tijd en wijle. Inderdaad afschuwelijk. Dat wil je niet voor je hondje.

‘Kom maar een keertje langs, Heks, dan leer ik je de fijne kneepjes van vachtonderhoud! Ik werk al jaren als professioneel hondentrimster. Ik zal je ook de producten laten zien, die de beste resultaten geven. En dat zijn echt niet de duursten! De beste crèmespoeling koop ik bij de Action!’

Wat is het toch een schat, deze Australische dame. Haar hele leven draait om de roedel honden, die ze heeft geadopteerd. Elke keer zie ik weer nieuwe koppies tussen de oude bekenden. Regelmatig vraag ik naar een hondje en krijg dan te horen: ‘He passed away.’ Dat is het nadeel als je zieke, zielige en stokoude hondjes verzorgt. Ze vallen bij bosjes….

Maar je kunt je als hondje geen betere oude dag wensen, dan in dit liefdevolle hondengezin. Sommigen hebben het nog nooit zo goed gehad in hun hele lange hondenleven als juist in die laatste periode bij Dog Lady. Voordat ze naar de hondenhemel vertrekken.

Honderden hondenzielen zwermen intussen ongetwijfeld om haar dansende voeten, terwijl ze haar grote hondenkar voortduwt.

Intussen staat deze doortastende dame met een druppel aan haar neus in haar dunne parka. Ik herinner me, dat ze die bij de Wibra kocht. Een aanbieding. Maar niet echt warm zo te zien…. Al haar financiële middelen gaan op aan haar hondjes.

Wat heeft haar hier in Nederland doen belanden? Hoe is deze uit de hand gelopen hobby begonnen? Hoe houdt ze het vol? Al dat werk. Steeds weer afscheid nemen van een stokoud of doodziek hondje. ‘De manier waarop ik mijn leven leef, in mijn eigen kleine wereld met mijn dieren, maakt me gelukkig.’

‘Voor mijn honden probeer ik ook die stabiliteit te realiseren. Daar varen ze het beste bij. Vaak verdwijnen heel veel klachten, simpelweg door hen in een liefdevolle omgeving te plaatsen. Neem nu dit kleine schatje.’ Ze wijst naar een piepklein diertje, dat opgewekt meehobbelt met de roedel. Gekleed in een piepklein hondenjasje.

‘Zij was compleet verlamd, toen ze bij me binnenkwam. Het is een heel gevoelig diertje, ze nam alle spanningen in haar omgeving over. Uiteindelijk dreigde ze er aan onderdoor te gaan! En kijk nu eens: Ze loopt weer als een kievit!’

Alle hondjes hebben mooie warme jasjes aan. Daar heeft ze haar laatste geld aan uitgegeven, vertelt ze me. Ze waren in de aanbieding op de markt. Ze heeft een geweldige deal gemaakt met de marktkoopman. Eerlijk gezegd denk ik dat die hondenjasjes warmer zijn dan haar eigen jas….

Robots kunnen leren van honden met een handicap.

Sommige hondjes hebben plastische chirurgie nodig……

Wat hebben Heks en Pinkstergemeente gemeen? Ze doen aan omgekeerd schelden! Waar vloeken omgekeerd bidden is, geldt hetzelfde principe ook andersom! Wijze lessen van de Aartsengelen.

Posted on 25 februari 2015 by lagriffeheks

Vanavond zing ik met mijn koor. We studeren de ‘Matthäus Passion’ in. In de auto op de heenweg zit ik nog te schelden. Op de slome duikelaar voor me bijvoorbeeld….

Verschrikt bedenk ik me, dat de Aartsengelen bij me logeren. Ze zitten misschien wel naast me in de auto. In mijn vernauwde ergernisbewustzijn ben ik ze een beetje vergeten. Zorgen en angsten over de aanstaande verbouwing veroorzaken een kettingreactie aan scheldkanonnades. ‘Je bent weer lekker bezig, Heks.’

Eerder vandaag heb ik me ook al verexcuseerd bij de engelen. En alweer was de aanleiding een scheldpartij…. ‘Nou ja,’ zeiden mijn gevederde vrienden, ‘Ons doet het niets, nada, nothing. Je hebt vooral jezelf ermee. Als je scheldt of vloekt, doe je jezelf pijn. Je fragmenteert het leven: Je plaatst jezelf in de scherven van geluk.’

Zodra ik de repetitieruimte binnenkom valt alle irritatie van me af. Een paar uur lang zwoeg ik mee door de magistrale koordelen in deze geniale passie van Johann Sebastian Bach.

Zingend rijd ik naar huis. Maar onderweg: Alweer een sukkel in een auto. Wat tref ik het toch weer! Ben ik toch weer mopperig als ik thuis kom.

Later zit ik een beetje te relaxen op de bank. De woonkamer is vol engel. Eerst heb ik het niet echt in de gaten. Dan hoor ik opeens engelentaal. Net als ik denk aan hetgeen me het meest deed schelden vandaag.

‘Heks, je kunt ook bidden. Dat is omgekeerd schelden.’ Kijk, dat spreekt me aan! ‘Je kunt hetzelfde kwijt in een gebed, als in een scheldpartij. Maar schelden is bewezen contraproductief. Als je scheldt of vloekt, doe je jezelf pijn. Het zijn destructieve klanken, die je uitstoot. Je geluk valt aan scherven.’

Nou ja, omgekeerd schelden lukt me wel. Zo bidden, het heeft wel iets…. Dramatisch en heftig misschien. Stampend op de grond, maar in een lekker ritme. Zo is de Pinkstergemeente vast aan haar praktijken geraakt: Op zondagmorgen samen keihard omgekeerd schelden!

Dat op zich heeft al een heilzame werking.

En wie weet levert het nog iets op. Wie niet waagt en iets vraagt, die niet wint als een kind.

Wie zal het zeggen?

Bond tegen vloeken wil ‘uitleggen dat de gvd-vloek eigenlijk betekent ‘God, verdoem mij’. Daarom zeggen we ook wel dat vloeken omgekeerd bidden is.‘

Bezoek aan reumatoloog. Zoals altijd pas ik weer eens niet in het plaatje. Welk plaatje dan wel? Toch niet het Pijnmodel van dr. Loser?

Posted on 23 februari 2015 by lagriffeheks

Maandagmorgen half negen zit ik in de wachtkamer van de reumatoloog. Veel te vroeg naar mijn smaak. Ik ben wel min of meer wakker na twee potten espresso, maar daar is ook alles mee gezegd. Ik zit met drie beeldschone dames te wachten. Geen van drieën wekt de indruk ziek te zijn. Ik ben niet de enige onzichtbare pijnlijder……

Een jonge kerel komt binnen. Hij ziet er uit alsof hij ieder weekend lekker achter de wijven aan gaat. Ook niet het type pijnpatiënt.

Hoe ziet zo’n cliché lijdend voorwerp er dan uit Heks? Nou, iemand met een zeurgezicht, kermend voortbewegend en de hele dag pratend over kwaaltjes natuurlijk! Dat weet toch iedereen!

Hoewel…. Er zijn genoeg gezonde mensen met een zeikgezicht, die bij het minste of geringste piepen en kermen en nog lopen te zaniken over hun niets mankerende lichaam en volmaakte leven op de koop toe.

Mensen met pijn hoor je vaak niet klagen. Dat is hun eer te na. En het helpt ook niet.

De afdeling reumatologie blijkt efficiënt te werken. Ik ben binnen de kortste keren aan de beurt. Een piepjonge arts komt me halen. ‘Waarom ben je hier, wat kan ik voor je betekenen? Denk je echt dat je …latijnse vloek…. hebt?’ Ik kijk haar niet begrijpend aan. Wat heb ik?

Het duurt even, maar dan blijkt mijn huisarts in de verwijsbrief te hebben gesuggereerd, dat ik misschien een zeer zeldzame bindweefselziekte onder de leden heb. ‘Welnee, ik ben hypermobiel. Mijn gewrichten vliegen uit de kom. Mijn fysiotherapeut roept het al jaren. Ik heb een officiële diagnose hypermobiliteitssyndroom van een reumatoloog nodig.’

Voor de zekerheid checkt ze me eerst toch even op symptomen van de zeldzame aandoening. Maar al snel moet ik uit de kleren voor een test op hypermobiliteit en trigger-points. Die laatste zijn inderdaad allemaal gevoelig. ‘Als je op 7 van de 9 testonderdelen hypermobiel scoort, krijg je die diagnose.’

Ze overstrekt mijn beide armen. Ja, de ellebogen zijn licht hypermobiel. Een, twee. De knieën scoren behoorlijk hoog. Dat is vier. De polsen en vingers zijn juist stijf. Dat zijn vier negatieve scores. Tot slot leg ik mijn handen plat op de grond. De laatste check. Dus vijf positief.

Terwijl ze bezig is hoor je in allebei mijn schouders gewrichtjes ploepen, mijn kaak vliegt uit de kom en er weer in, mijn linkervoet plopt er vrolijk op los. Mijn heup hangt er al het hele weekend een ietsiepietsie uit. Maar die plekken tellen niet mee vertelt de dokter me. Wonderlijk toch weer, zo’n protocol.

‘Het is heel belangrijk voor me, want ik wordt gekort op fysiotherapie en dientengevolge ga ik behoorlijk achteruit.’ Ik leg haar uit, hoe omringend spierweefsel de te losse gewrichten compenseert en daardoor zo stijf als een plank wordt. Zou dat misschien in mijn handen een rol kunnen spelen?

medische gezondheidspsychologie, pijn, pijn behandeling, ;mijn patiënten

Pijnmodel van dr. Loser

‘Ik heb ook een dikke hand, ten gevolge van een val anderhalf jaar geleden.’ Ik laat haar die eeuwig opgezette hand zien. ‘Was ie gebroken? Is dat eigenlijk wel gecheckt?’ Nee, natuurlijk niet. Als ik een whiplash oploop telt het niet mee, omdat ik al van alles mankeer. En als ik flink val valt er ook niemand over.

Wat betreft die reactie van de spieren: De arts vindt dat onzin, maar heeft geen idee waar ik het over heb, blijkt. Pas als ik het heel uitgebreid uitleg, geeft ze me toch nog gelijk met mijn verhaal. Nou ja, mijn verhaal: Dat van mijn orthopedische fysiotherapeut.

De arts krijgt uiteindelijk toch nog een beetje medelijden met me. ‘Ik zal een goede brief schrijven, waarin ik uitleg, dat alles bij elkaar, de fybromyalgische klachten en het scoren op hypermobiliteit, je zeker valt onder de chronische aandoeningen.’

‘Maar je kunt natuurlijk ook zelf oefeningen doen, bladiebladiebla.’ Ze doet voor hoe ik in mijn bed mijn spieren kan oefenen. Blegh. Wat een vernederende praktijken toch weer. De vrouw heeft duidelijk geen kaas gegeten van mijn aandoening.

Tijdens het onderzoek prijst ze mijn spierontwikkeling. ‘Ja,’ vertel ik haar, ‘Daar wordt hard aan gewerkt met zwemmen, fietsen en wandelen. Zoals ik het nu doe is het hoogst haalbare.’ Vijf minuten later zit ze te zeuren, dat ik moet gaan oefenen. Zal ook wel weer protocol zijn. Ik word zo moe van die mensen.

Als ik thuis kom loopt Cowboy lekker door het huis te rommelen. Terwijl ik de hond uitlaat, doet hij zijn ochtendyoga. Met een tas vol pikante kip en tomatensoep gaat hij weer naar huis. En Heks? Die duikt haar bed in. Doodmoe van haar ziekenhuisbezoek. En met een vaag virusje onder de leden. Dat laatste al een paar dagen.

Vandaag doe ik niets meer. Behalve het hondje uitlaten.

Heks woont in de meest avontuurlijke straat/buurt/stad van Nederland. Als ik de deur uit loop maak ik al van alles mee! Zelfs op een suffe zaterdagavond rond half elf…..Theaterjongens en pizzakoeriers zwermen rond het blok!

Posted on 22 februari 2015 by lagriffeheks

Zaterdag is het de hele dag snotweer. Nadat ik aan het begin van de middag tijdens een hondenronde in een hagelbui ben beland, kan ik niet meer warm worden. Cowboy heeft ook al zijn dag niet, want hij kon afgelopen nacht de slaap slecht vatten.

Wat een geluk, dat ik donderdag een enorme pan ‘Surinaamse Roti Kip’ heb gekookt en vrijdag een gezinspan ‘Tomatensoep met Balletjes’….. We hoeven niet aan de bak in de keuken. We kunnen op onze lauweren rusten……

Dat doen we dan ook. Met overgave. ’s Avonds zien we op de Belg een degelijke Schotse misdaadserie. Precies goed wat mij betreft: Lekker traag en nauwelijks bloed of geweld. Cowboy kan het minder boeien, na een uur heeft hij het wel gezien: Hij gaat nog eventjes aan zijn blog werken.

‘Ik ga met Ysbrandt op stap,’ roep ik hem toe, als de moordenaar bekend is. Moordenares in dit geval! Het blijkt de huisarts te zijn, precies zoals ik voorspeld heb…… Cowboy is niet onder de indruk van mijn speurderskwaliteiten. Of hij wil het niet toegeven. ‘Oh ja, zie je zo,’ afwezige blik, ‘Ik maak dit eventjes af.’

Als je het de hele dag zo koud hebt en je voelt je zo gammel als een rammelende zak botten, dan denk je niet direct aan een spannende flirt. Al helemaal niet, als je dik ingepakt de deur uitloopt met je hondje. Om half elf ’s avonds. Terwijl de hagelstenen losjes om je oren kletteren!

Ik ben dan ook aangenaam verrast als ik achter de schouwburg, bij de artiesteningang, een knappe jongeman zie staan in een keurig pak. Hij staat te wachten op zijn collega’s. Het kan ook zijn, dat hij een sigaretje rookt. Ik weet het eerlijk gezegd niet, want ik let niet heel goed op hem. Totdat hij me toeroept: ‘Ha jongedame, wat zie je er leuk uit! Wat een goeie outfit!”

‘Dank je wel,’ Ik werp hem een blik toe. ‘Leuke sjaal, mooie jas, goeie hoed. Echt je bent een plaatje!’ De complimenten van deze in Nederland wellicht wereldberoemde acteur of cabarettier vliegen om mijn oren.

Ik ben eigenlijk heel verbaasd. Loop ik hier met een kop als een gymschoen, ingepakt in dikke lagen textiel: krijg ik de leukste complimenten van een beeldschone jongeman! Met een goed oog voor kleding….. Vast een balletdanser!

Of misschien wel mijn kleding-engel. Vanavond komen ook de aartsengelen weer naar Huize Heks voor een logeerpartij. Precies om half elf, bijna nu dus, komen ze aan. Groot kans, dat mijn kleding-engel gezellig mee komt…..

Terwijl ik door loop, bedenk ik me, hoeveel je kunt beleven, zonder echt iets mee te maken…. Een wandelingetje door de straat volstaat vaak. ‘Heks, als ik die blogs van jou lees, denk ik altijd: Jeetje, wat maak jij veel mee! Je geeft helemaal niet de indruk ziek en zielig te zijn. Je lijkt vol in het leven te staan.’

Intussen schrijf ik veel verhaaltjes vanuit mijn bed. En mijn belevenissen beslaan voornamelijk uitlaatrondes van mijn hondje. Zoals nu! ik heb het nog niet gedacht of een volgend avontuur dient zich aan. Een pizzakoerier rijdt ons bijna van de sokken….. Ik lach het joch toe, nog goedgehumeurd door mijn recente flirt. Hij grijnst van oor tot oor terug en verdwijnt in een hofje. Met brommer en al.

Even later duikt hij weer op. Hij rijdt een rondje om het blok. Zou ik nu nog een aanbidder hebben gescoord op deze druilerige zaterdagavond? Deze is wel erg jong. Maar nee, hij is letterlijk de weg kwijt. Nadat hij wanhopig een rondje om zijn as draait komt hij tot stilstand.

‘Ben je verdwaald? Kun je het juiste adres niet vinden?’ Heks krijgt medelijden met deze olijke jongen. Dit buurtje zit vol rare straatjes, steegjes en mysterieuze hofjes. Zelfs Heks ontdekt nog steeds nieuwe plekjes in haar eigen straat en ik woon hier al vijfentwintig jaar!

‘Ik moet pizza’s bezorgen in de Kennewegsteeg.’ De jongen trekt een gezicht, zijn ronde lachhoofd krijgt even iets sombers. Misschien vreest hij in de maling te worden genomen. Bestaat dit adres eigenlijk wel?

Apeldoornse pizza koerier wordt flink in de maling genomen.

PIZZA, PIZZAKOERIER, bezorgen van izza's, gevaar pizzakoerier, ongelukken met pizzakoerier, brommertje , andre van duin, stuntende pizza koerier, bezorger,

Apeldoornse pizzakoerier in de maling genomen door onder andere deze schone deerne’s!

‘Ah, de Kennewegsteeg. Die ken ik wel. Maar zonder hulp vind je het nooit. Ik loop wel eventjes mee de goede kant op.’

Terwijl ik naast zijn brommer meehuppel, bedenk ik me, dat de pizzaboy inderdaad wel eens voor de gek zou kunnen worden gehouden in dit geval. Klanten krijgen toch korting als je er te lang over doet om de bestelling te bezorgen? Als je dit adres niet nader toelicht komt elke bezorger in de problemen. Grote kans, dat de bewoners elk weekend gratis pizza’s eten….

Pizzakoerier levert altijd heel snel op de Kanaalweg 3.

Pizzakoerier levert altijd heel snel op de Kanaalweg 3

In de Haarlemmerstraat wijs ik op een paar winkels in de verte. ‘Kijk, naast de Moscow zit een piepklein steegje. Ik denk, dat je er net met je brommer door kunt. Het eerste deel loopt onder huizen door. Zodoende valt het totaal niet op. Ik blijf hier staan, om te kijken of je het kunt vinden.’

De jongen bromt weg. Ter hoogte van de beoogde winkel houdt hij gas in en draait richting gevel. Opgelucht steekt hij zijn hand omhoog. Hij heeft het gevonden!

Links van PARADISE is een pand met witte bogen. De eerste boog is de steeg!

Het blijft altijd een gek gezicht om mensen in die op het oog niet bestaande steeg te zien verdwijnen. Helemaal leuk wordt het als je een brommer gewoon een gevel ziet inrijden!

Aan de Apothekersdijk kom je dan weer de steeg uit!

Als ik even later weer thuis kom, heb ik allerlei avonturen beleefd. Ik heb genoeg complimenten ontvangen om een week op te teren. Ik heb mijn dagelijkse goede daad verricht. En ik heb een pizzakoerier een gevel zien binnenrijden. Al weet ik hoe het zit: Het blijft een leuk gezicht! Toch ben ik hooguit een kwartiertje, twintig minuten misschien, weg geweest.

‘Heks, wat beleef je toch veel. Wat heb je toch een spannend bestaan. Het is zo, lieve mensen. Ik woon in de meest avontuurlijke steeg, buurt, stad van Nederland!

Moet baas boete pizzakoerier betalen?

PIZZA, DIKKE TIETEN, GROTE BORSTEN, ENORM decolleté

Of een voorgevel?

	Belinda VW op In memoriam: Ferguut de Ruwaer…
	stronglovechris op In memoriam Don Leo. Mijn liev…
	reinswart op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	stronglovechris op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	Samantha op Gigantisch gekrijs in de steeg…

recepten van de toverheks

cheer yourself up, toverformules voor een vrolijk leven

Tagarchief: heks

Gemaskerde mannen, vissige paringsdans, Red Nose, Little Salmon en Big Salmon! Cowboy kijkt zijn ogen uit op de Schotse vrienden van Heks. Een heerlijk weerzien!

Heks wisselt van sterrenbeeld, maar het bevalt niet. Grappige, schuchtere en nuchtere Steenbokken zijn leuk als vriend of vriendin, maar ik ben toch liever een dodelijk sexy Schorpioen.

Scheppingsverhaal volgens Heks: GENESIS+HEKS=GEKSCHERIS. Een oorspronkelijker benadering van onze oorsprong.

Geromantiseerde gekte en de keiharde woorden van een moderne goeroe. Wie is hier nu gek? Heks maakt er wel weer een samenhangend verhaal van: Mij krijg je niet gek!

Venustepels en vruchtbaarheidsrituelen: De noordenwind waait chocolademagie door de wereld. Genot en heimelijk verlangen komen aan bod. Heks ziet geinige film. Chocolat. Een Gouwe Ouwe. Nog steeds leuk.

Doglady en haar roedel: Daar wordt je blij van. Heks krijgt onderricht in vachtonderhoud van deze professionele hondentrimster. Intussen lopen we een rondje door het park. De hondjes in warme winterjasjes. Wij met een druppel aan onze neus……

Wat hebben Heks en Pinkstergemeente gemeen? Ze doen aan omgekeerd schelden! Waar vloeken omgekeerd bidden is, geldt hetzelfde principe ook andersom! Wijze lessen van de Aartsengelen.

Bezoek aan reumatoloog. Zoals altijd pas ik weer eens niet in het plaatje. Welk plaatje dan wel? Toch niet het Pijnmodel van dr. Loser?

Heks woont in de meest avontuurlijke straat/buurt/stad van Nederland. Als ik de deur uit loop maak ik al van alles mee! Zelfs op een suffe zaterdagavond rond half elf…..Theaterjongens en pizzakoeriers zwermen rond het blok!

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: