Vanmorgen sta ik op met Dr Phil op de televisie. In de badkamer zijn de Mannetjes van Portaal hun kunsten aan het vertonen. Het huis stinkt naar de chemische zooi, die ze op mijn muren en vloer smeren. Ik krijg tevens een nieuwe intercom. Goh, nou, kan het er af? Na vijfentwintig jaar de bel niet horen! En evenzovele jaren klagen hierover…

Bij Phil is het ook al geen vrolijke boel. Het gaat vandaag over huiselijk geweld. De beroemde American football-speler Ray Rice van de club Baltimore Ravens kan zijn handjes niet thuishouden. Op een bewakingsvideo genomen in een lift is te zien hoe deze man zijn vrouw bewusteloos slaat. Die beelden zijn de wereld over gegaan. En raad eens wie in tweede instantie de Zwarte Piet toegespeeld krijgt? De vrouw! ‘Hoe is het mogelijk, dat ze bij hem blijft?’ ‘Slappe hap.’ ‘Domme koe.’ Heel Amerika is over haar heen gevallen.

Vrienden van het stel zijn te gast in de show. ‘Het zijn geweldig leuke mensen. We hebben nooit iets gemerkt van enige agressie bij één van beiden.’ De vrienden hebben allebei een familielid verloren door huiselijk geweld. In de Verenigde Staten is dat aan de orde van de dag blijkt. Ja, dat krijg je al je iedereen maar met een wapen laat rondlopen. Een vrouw verschijnt in beeld. Zij heeft haar echtgenoot afgeknald……

‘Ik heb er heel veel spijt van. Ik hield van mijn man. Het was mijn beste vriend. Zo’n leuke man! Als hij tenminste niet in een klotebui was. Na een slechte dag op zijn werk verhaalde hij zijn agressie op mij.’ Lijkt me inderdaad een bijzonder aardige kerel. Echt een goede vriend…..

‘Op een dag was ik in de badkamer, toen hij binnenkwam met een pistool. Of ik hem maar eens wilde neerschieten. Ik had namelijk gezegd, dat ik hem dood wilde. Om te voorkomen, dat hij mij kon vermoorden en zeggen dat het zelfverdediging was heb ik het pistool leeggeschoten op de deur. Toen heeft mijn man dat ding opnieuw geladen.’

‘Daarna ging hij nog een wapen halen voor zichzelf, zodat we tegen elkaar konden vechten, als in een duel.’ Mijn god, hoeveel vuurwapens heeft het gemiddelde Amerikaanse huisgezin eigenlijk in huis? En zijn ze niet gewoon hun eigen ergste vijand met die dingen?

En zich maar druk maken over terroristen……

‘Toen mijn man terug kwam heb ik hem neergeschoten, want anders had hij mij vermoord. Ik wilde alleen op zijn voeten schieten, net zoals ze dat doen in series op televisie….’

Er is ook een vrouw, die het opneemt voor het slachtoffer in de lift. ‘Belachelijk, dat zij wordt aangevallen op het feit, dat ze bij deze man blijft. Ik heb ook iets dergelijks meegemaakt en het heeft me twee jaar gekost om te vertrekken. Ik hield van mijn man. Ik kon ook niet weg, hij liet me niet gaan. Pas na maanden voorbereiden had ik een vluchtplan voor elkaar.’

Een man zegt over het geweld, dat zijn zuster fataal werd: ‘Tijdens hun huwelijk was er altijd wel sprake van verbaal geweld, maar ik heb nooit iets gemerkt van fysiek geweld. Pas toen zij hem verliet werd hij echt venijnig. Hij bleef haar lastig vallen en uiteindelijk heeft hij haar gedood. Mijn moeder kreeg ook een kogel, maar zij heeft het overleefd. Maar ja, wat voor’n leven heb je nog, als je je dochter voor je ogen ziet sterven? Afgeslacht als een offerlam?’

Het begint met schelden. Ik denk aan mijn buren: Die verschrikkelijke gefrustreerde ouwe kerel, die zijn echtgenote dagelijks de huid vol scheldt. Haar uitkaffert en vernedert. En zijn al even vervelende zeurkous van een vrouw. Die op al zijn betweterige geneuzel een minstens zo betweterig weerwoord heeft. En hoe zij haar passieve agressie weer verhaalt op Heks, als ik haar op straat tegen kom. Niet te geloven, wat er voor’n vuiligheid uit de mond van dit onderdrukte gemelijke wijf komt…….

Zo geven we onze pijn door, generatie op generatie. Sommige mannen slikken er nog wat anabolen bij, word je nog eens extra agressief van. En vrouwen zitten massaal aan de pil, hetgeen je krachtige vrouwelijke cyclus doodslaat. Zodat je chemisch murw gemaakt in een chronische namiddag-dip al die vernederingen ook nog eens slikt. Want zeg nu zelf. De wereldwijde epidemie van huiselijk geweld is toch eigenlijk te gek voor woorden……..

Goddank zijn we hier in ons kikkerlandje niet allemaal bewapend. Op een incidentele gestoorde knuffelcrimineel na dan. En moet je zien, hoe die zijn omgeving heeft getiranniseerd!

Leeuwen hebben klauwen, slangen spuiten gif. Wolven trekken met hun krachtige kaken hun prooi aan stukken. Een pijlstaartrog wil nog wel eens een mens spiesen. En een haai vreet je met het grootste gemak op.

De mens is maar een slap wezen. Ons gebit is nauwelijks in staat om fatsoenlijk in een appel te bijten. Laat staan om iemand te verscheuren. Hoe we die zondeval ooit voor elkaar hebben gekregen blijft een raadsel……

We hebben slechts machteloze klauwen. Uitgezonderd vrouwen uitgerust met gelnagels…. Afschrikwekkend brullen kunnen we niet, op een incidentele operazanger na dan. We kunnen ook niet echt heel hard lopen op onze twee miezerige beentjes. Ons zwemmen valt volledig in het niet bij de gemiddelde vis. Kortom: We zijn weerloze wezens.

Wel kunnen we wapens in elkaar knutselen. Dat komt omdat we zo intelligent zijn! Daarmee gaan we elkaar dan maar te lijf! Waarom? Welk zoogdier doet dat? Behalve de mens?

‘Homo homini lupus’: De mens is de mens een wolf’ zeiden de Romeinen al. Laat ik er dit over zeggen: Wolven zijn heel wat socialer dan wij mensen…..

Pief paf poef