Auteursarchief: lagriffeheks

Heks sponsort ’Lopen voor Lyme’ en dan met name ’Team Vera’! Deze moedige jongedame bindt de strijd aan met chronische Lyme. In onze bananenmonarchie Nederland doet men liever of onze nationale neus bloedt dan mensen met deze slopende ziekte ter zijde te staan. Voor een behandeling moet je dus naar het buitenland en dat kost geld. Veel geld……. .

Posted on by

Woensdagmiddag fiets ik naar de apotheek met een recept in de hand. Als ik het vanmiddag inlever heb ik mijn medicijnen hopelijk voor het weekend in huis. Het leven van een chronisch zieke zit vol met dit soort klereklusjes. Het is een complete dagtaak: Zorgen dat je alle medicatie in huis hebt, behandelaars bezoeken, griepaanvallen doorstaan en toch de hond uitlaten, dieet houden en koken binnen dit dieet en ga zo maar door. Doodziek word je ervan…..

Doglady woont om de hoek, dus ik wip eventjes bij haar aan om wat afspraken te maken. Ik ben niet de enige bezoeker van dit hondenparadijsje blijkt: Een jong stel staat in de kleine woonkamer met een enorme tweelingbuggy. Het blijkt de nieuwe wandelwagen te zijn voor dit roedeltje honden met een beperking.  Gevonden via Marktplaats. Helaas aan de andere kant van Nederland…….. De man en vrouw hebben em opgehaald in Limburg!

‘We kwamen elkaar onlangs tegen bij de dierenarts en toen kwam dit ter sprake. Doglady heeft natuurlijk geen enkele mogelijkheid om dat ding met openbaar vervoer op te halen en wij bleken er langs te rijden op weg naar familie!’ Wat een wonderbaarlijke samenloop van omstandigheden! Dat kan geen toeval zijn!

Heks maakt een praatje met deze lieve schatten. Iets voor een ander doen is fijn, maar niet iedereen heeft dat in de gaten. Deze mensen wel. Ze willen er niets voor terug. ‘Kan ik jullie echt niets geven?’ Mijn hondenvriendin behoort ook tot het gevende menstype. Ze wil graag laten blijken hoe dankbaar ze is voor dit onbaatzuchtige gebaar. ‘Als je echt graag wilt mag je iets bijdragen aan de actie ‘Lopen voor Lyme’, ik doe mee met ‘team Vera’.’

Doglady grabbelt in haar portemonnaie. Ook al heeft ze zelf geen knoop, toch wil ze iets bijdragen….. Heks’ belangstelling is ook gewekt. ‘Heb je de ziekte van Lyme? Wat ontzettend vervelend voor je….’ Ik stel nog wat meer gerichte vragen, want ik weet hoe gevaarlijk deze aandoening kan zijn voor de getroffene: Ik heb ooit een geliefde gehad met een zeer zware vorm van Lyme. Hij had er een ernstige hartconditie aan overgehouden. En een lijf vol dichtgeslibde bloedvaten….

Deze nog zeer jonge vrouw heeft jarenlang met de ziekte rondgelopen zonder dat ze het in de gaten had. ‘In Nederland testen ze je niet op Lyme. Ik heb dat uiteindelijk in België laten doen. Daar bleek ik chronische Lyme te hebben opgelopen. Behandelingen worden in Nederland ook niet vergoed. Ik ben nu aan het sparen voor een behandeling in een multidisciplinair centrum in het buitenland.’

Oh, oh, Nederland. Onze bananenrepubliek. Waar bepaalde ziektes naar het land der mysteriën worden verwezen, omdat een behandeling wel eens geld zou kunnen kosten. En dat geven we hier liever uit aan allerlei onzin-dingen. Het koningshuis, bonussen, paradepaardjes van bouwprojecten…….Heks is ook wel eens door een teek gebeten. Met mijn klachten wilde ik ook een test natuurlijk, maar die heb ik nooit gekregen. Nu denk ik niet dat ik ook nog eens Lyme heb, maar zeker weten zal ik het nooit. Of ik moet me in het buitenland laten testen.

‘Ik heb ME,’ vertel ik de vrouw, ‘Mijn ziekte wordt in Noorwegen succesvol bestreden met chemotherapie. 70% geneest. Dit is per toeval ontdekt doordat iemand met ME Hodgkin erbij kreeg. Op zich niet uitzonderlijk, deze groep patiënten heeft duizend keer meer kans op deze vorm van kanker dan de gemiddelde mens. Er gaat nogal eens een MEpatiënt  de pijp uit door dit bijverschijnsel…… Denk je echter dat wij hier in Nederland worden behandeld? Of dat ze überhaupt in de gaten houden of wij er geen kanker bij ontwikkelen? Of dat we naar Noorwegen mogen voor een lekkere chemokuur? Ik heb wel een kaal bolletje over voor genezing, hoor!’

Maar nee, wij moeten in cognitieve therapie! Want het zit tussen onze oren. Dat is ook wel zo, er zijn ontstekingen in de hersenen gevonden bij mijn ziekte, maar gek zijn we niet! Ik zie persoonlijk nooit een psychiater, maar ik heb zogenaamd een psychiatrische aandoening. Gelul natuurlijk.

Post-Lyme

Een doeltreffende behandeling krijgen we niet. Bevindingen uit het buitenland worden zo van tafel geveegd. Maar er wordt wel flink geld uitgegeven aan iets dat niet werkt: Cognitief therapeuten strijken per patiënt zo’n 50.000 euro op, dus zij beweren natuurlijk dat hun methode helpt! Hun evaluatieformulieren zijn zodanig opgesteld, dat wat je ook invult, er komt uit dat het heel goed werkt…… Schandalig natuurlijk.

Ik heb het traject van voor naar achter doorlopen en ik kan je zeggen: Je wordt er alleen maar beroerder van en de enige die er beter van wordt is de therapeut. Die zak vult zijn zakken.

De jonge vrouw tegenover me heeft ook te maken met deze afschuwelijke tendens in de uitgeklede Nederlandse rotzorg. Ze moet maar zien hoe ze het redt. Het is echter een vechter, dat kan ik zo zien. Ze wil dolgraag beter worden! En daarom doet ze mee aan de actie ‘Lopen voor Lyme‘. Er zijn verschillende teams om te steunen. Haar team is ‘team Vera‘.

‘Ik ga een stukje schrijven over jouw actie,’ belooft Heks. Ik heb zelf geen rooie rotcent momenteel, want mijn eigen ziekte slobbert al mijn geld op. Toch gaat ook Heks voor een klein bedrag meedoen. En wie weet, zitten er tussen mijn lezers wel mensen, die deze geweldige jonge vrouw een hart onder de riem willen steken. Als je de link aanklikt kun je je aanmelden als sponsor. Doen!

.

Leven met een narcist is kermis in de hel! Je eigen hel. Met je eigen persoonlijke duivel. Terwijl het regent en de zon schijnt! Saai is het in elk geval nooit, hoewel dit menstype toch uiterst voorspelbaar is in z’n onvoorspelbaarheid……..

Posted on by

Lang geleden, Heks was nog een piepjong en bloedmooi heksje, werd ik stapelverliefd op Bot Blabla. Het begon tijdens een enorm afscheidsfeest van een vreemde vriend van Heks. Stranger was van plan om zelfmoord te plegen, iets dat hij nooit gedurfd heeft uiteindelijk, maar de man wilde niet ongemerkt de plaat poetsen. Vandaar dat feest.

Heks had hier overigens geen enkel besef van, hij had het mij niet verteld. Wel vroeg hij me om mee te doen met een grote performance tijdens de festiviteiten in ‘de Waag’. Op zich niet uitzonderlijk: We hadden er al een paar bizarre acts opzitten samen!

Zo stond ik dan op de bewuste feestavond met hem klaar voor een enorm levend decor: Een rij hoge geverfde spaanplaten waar een heleboel gaten in zaten. Ons silhouet in een omhelzing stond er ook op geschilderd.

Door de gaten staken tientallen armen van de uitgebreide familie van Stranger. En die van mijn jongste zus met haar vriend. Wij dansten op parachuteschoenen in ondergoed een soort paringsdans op de ‘Bolero’ van Ravel. De beeldschone Heks in negligé kreeg een horde horny kerels achter zich aan die avond. Blabla kende ik al. Hij nam me in bescherming en wist me in te palmen…..

Langzamerhand werd ik verliefd. De man deed enorm z’n best zo op het oog: Etentjes, uitjes, cadeautjes, complimenten, liefdesbrieven …… Het ontging me dat ik eigenlijk werd gebruikt om zijn ex jaloers te maken, een goede vriendin van Heks. Zij was er vandoor met zijn beste vriend. Hij wilde haar hetzelfde flikken…..

Ondanks zijn snode plannen werd Bot ook verliefd. Op zijn eigen opportunistische manier dan. Een paar maanden waren we dolgelukkig. Toen viel ik van mijn voetstuk. Een andere vrouw, getrouwd ook nog, drong zich op. Bot bouwde allebei puberale toeren, ondanks het feit dat hij een dozijn jaren ouder was dan de piepjonge Heks. Wijzer was hij niet. De man had namelijk geen hart en ware wijsheid woont daar.

Bot had een ijskoude steen in zijn borstkas. Doorgaans verbleef hij in zijn hoofd. Daar was het beter toeven natuurlijk. Heks had het niet in de gaten. Toen deze full brown narcist het uitmaakte was ze diep ongelukkig. Het is de enige mens die ik ooit gehaat heb. Niet eens zo lang, want ik kwam er al snel achter dat ik daar voornamelijk mezelf tekort mee deed: Een hart vol haat kan niet meer liefhebben. Heks wil geen stenen hart.

Jaren later kwamen we elkaar weer tegen op een feestje. Zoals altijd deed hij of ik niet bestond. Maar iemand stelde ons opnieuw aan elkaar voor….

We raakten weer bevriend. Een paar jaar ging het goed. Ik luisterde naar zijn zielige zeurverhalen, pepte em op, zorgde voor fleur en gezelligheid in zijn sombere leventje.

Na een aantal jaren kregen we toch weer een relatie. Het scenario verliep ongeveer hetzelfde: Een paar superleuke maanden, ‘de wittebroodsweken’ die je vaker tegenkomt in relaties met narcisten, daarna viel ik van mijn voetstuk. Een lange periode van deceptie en uitholling. Een afschuwelijke vakantie en een eindeloze glijpartij naar een dof nadreunend einde…… Een cyclus van precies anderhalf jaar!

Heks ging in therapie, zoals altijd nadat een narcist zijn klauwen in me heeft gezet, Bot zat echter nergens mee….

Toch kregen we na een aantal maanden afstand weer een relatie, de derde keer. Drie maal is scheepsrecht natuurlijk, maar zelfs een ezel stoot zich in ’t gemeen niet tweemaal aan dezelfde steen. Het drong gewoonweg niet tot me door dat er een steen zat op de plek waar eigenlijk een hart hoort te zitten……

Het scenario bleef hetzelfde: Een paar supermaanden, de grote val van mijn voetstuk en een uitputtingsslag naar het einde. Urenlang zat ik naar zijn gezanik over zijn moeilijke jeugd te luisteren, maar ik dacht alleen maar aan mezelf, volgens Bot. Ik luisterde niet. Ik coachte hem naar een eigen bedrijf: Toch was ik een egoïst……

Nou ja, de bekende verwijten van een narcist naar een normaal mens. Zelf kunnen ze niet over hun gevoel praten, hebben ze nauwelijks een gevoelsleven, maar ze leggen het bij de ander. De wereld is hun projectiescherm. Al hun eigen negativiteit projecteren ze op de omgeving. De rest van hun acties is louter gericht op het verkrijgen van aandacht. Positief of negatief, maar niet uit.

Vakanties waren in elk van deze meer-van-hetzelfde-relaties een ware nachtmerrie. Lang heb ik gedacht dat dit kwam, omdat Bot van de kaart raakte als hij op reis ging. Mijn perceptie van de man was indertijd precies omgekeerd: Ik zag Bot meer als Tob. Niets blijkt minder waar uiteindelijk: Tijdens vakanties was ik aan hem overgeleverd en dat buitte hij volledig uit! Heks kreeg het tijdens elk uitstapje met deze man gigantisch voor haar kiezen….

Na drie relaties met zo’n plurk weet je het toch wel? Welnee, Heks had geen idee. Ik werkte aan mezelf, maar het ontging me volkomen, dat ik met iemand met een stevige persoonlijkheidsstoornis te maken had. Ik lag immers in de kreukels en hij had er weinig last van. Bot Blabla scoorde gewoon de volgende vrouw en met de laatste had hij geluk: Zij accepteert tot op de dag van vandaag zijn gezeik en gezeur.

Waarschijnlijk heeft ze een extreem lage eigenwaarde en last van ‘crazy compassion’. Misschien heeft ze net zo’n blinde vlek voor dit hopeloze volkje als Heks tot voor kort. En ongetwijfeld heeft hij haar al lang in de overgave. Dat is het stadium dat je je murw naar de narcist schikt.

Drie keer een relatie met zo’n kwibus en nog was ik niet van het fenomeen narcist verlost. Er is nog een hele parade van dat soort types langs gekomen. Ook was het niet de laatste liefdesrelatie met een volkomen narcist. Het probleem is natuurlijk dat je zo’n stoornis er slecht uithaalt bij mensen. Je ziet het niet aan hun neus. Zelf zullen ze het nooit toegeven, zij zijn immers normaal, het is de wereld die gek is!

Bovendien heb je narcisten in alle soorten en maten. De Full Blown narcist is flamboyant en aanwezig. Charismatisch zelfs. Deze zonder meer meest gevaarlijke variant leunt tegen psychopathie aan. Maar aan de andere kant van dit spectrum vind je timide, angstige thin skinned narcisten. Het zijn vaak wat sneue en onzekere mensen, helemaal niet van het soort waar je dit soort ellende achter zoekt. Evenzogoed zijn ze in de praktijk net zo akelig en ontregelend als hun meer uitgesproken vakbroeders.

Wel zijn er red flags. Daar gaat een groot deel van het boek van Iris Koops over. Soms ontkom je gewoon niet aan contact met een narcist. Als het een familielid betreft of een ex waar je kinderen mee hebt. Of iemand in je vriendenkring waar je niet helemaal omheen kunt. Dan kun je veel hebben aan haar richtlijnen voor omgang met de duvel.

Is er echter geen reden om met de narcist in contact te blijven: Verbreek het dan! Dat is werkelijk de enige manier om niet in ‘Het land der duisternis’, zoals Koops het noemt, terecht te komen…..

Vorige week krijg ik een telefoontje uit de hel. Een stem uit het verleden schrikt me op. De duivel is aanvankelijk heel aardig voor me. ‘Fijn om je stem even te horen,’ lispelt hij, ‘Gelukkig nieuwjaar’, vervolgt hij……. Tot ik iets zeg, dat hij niet wil horen. Direct is de koek alweer op.

Schreeuwend probeert hij zijn krankzinnige gelijk door mijn strot te duwen. Maar Heks luistert niet meer naar geschreeuw. Ik heb toch wel iets opgestoken van mijn debacle met Bot: Eens een narcist, altijd een narcist!

Tenzij zo’n figuur zichzelf laat testen en behandelen. De kans daarop is echter kleiner, dan dat pasen en pinksteren op 1 dag vallen.

Leven met een narcist is kermis in de hel! Je eigen hel. Met je eigen persoonlijke duivel. En de verwarrende ervaring van zonneschijn en regen tegelijkertijd…… Het is kermis in de hel: Dat seytmen alst reghent ende als de sonne schijnt, oft oock seytment als man ende wijf malcanderen slaen. 😉

 

 

 

Ja! Het is eindelijk weer zover! Heks stort zich op de Matthäus-Passion, dat prachtige oratorium van Bach waar heel Nederland verzot op is. Het zit er nog aardig in bemerk ik tot mijn vreugde. En oh, wat is het toch prachtige muziek!

Posted on by

Dinsdagavond ga ik dan eindelijk weer naar het koor. Mijn maatjes zitten al naar me uit te kijken als ik binnen kom. ‘Gelukkig nieuwjaar, meisjes,’ roept Heks vrolijk. De allerbeste wensen vliegen over en weer door de lucht. Even later komt mijn achterbuurvrouw binnenzeilen. Ik heb haar bijna een jaar niet gezien, want ze is projectlid voor de Matthäus-Passion. De rest van het jaar zingt ze in een ander koor.

‘Er zijn vier mensen uit mijn eigen koor bij dit jaar, gezellig!’ Heks kijkt om zich heen. Ons vaste gezelschap is behoorlijk uitgedijd. Ik zie allemaal nieuwe gezichten, maar ook veel vaste gastzangers.

Om klokslag kwart voor acht zet onze dirigent ons aan het werk. Onze middenribspieren worden opgerekt, we moeten zachtjes glijtonen zingen en ga zo maar door. Heks staat te piepen en te kraken. In mijn hoofd is nog steeds een snotveldslag aan de gang en mijn longetjes maken rare piepgeluiden. Ik mag mezelf dan officieel weer helemaal beter hebben verklaard, veel soeps is het nog steeds niet.

Niet veel later zingen we het openingslied uit de passie: ‘ Kommt, ihr Töchter, helft mir klagen’ Zo mooi! En Heks kent het nog helemaal uit haar hoofd, dat is het voordeel van dat idiote muzikale geheugen van me. Eenmaal opgeslagen raak ik iets nooit meer kwijt.

In de pauze komen de tongen los. Wie waar hoe de feestdagen heeft doorgebracht. En meer vrolijke en triviale onderwerpen…. We lachen en kwebbelen er op los.

Maar al snel worden we weer opgetrommeld. We gaan aan het laatste lied werken. ‘Wir setzen uns mit Tränen nieder’. Ook alweer zo’n geweldige knaller. Heks raakt ontroerd. Dit grote koor. Dit prachtige lied. Mijn keel knijpt dicht. Even kan ik niets uitbrengen en het is niet vanwege de verkoudheid. Dan gaan toch alle registers open.

Mijn stem mengt zich met al die andere stemmen. Zelfs de hoge noten pak ik weer mee. Het lijkt wel of het gehele koor plotseling naar een hoger niveau wordt getild. Individuele zangers stemmen af tot 1 zangorgaan. Zoals altijd raakt het me diep. Ook de dirigent is tevreden. ‘Helemaal niet slecht!’ roept hij enthousiast, ‘Ik heb niet mijn hele programma van vanavond af kunnen werken, maar ik ben niet ontevreden!’

Het zit er alweer op. In een kakofonie van geluiden breken we de bijeenkomst op. Langzaam drommen we de kerk uit. Links en rechts wordt nog wat bijgekletst. Heks glijdt behendig om de massa heen naar buiten. Ik heb nog dingen te doen: Thuis zit een ongeduldig hondje op me te wachten. Hij wil nog eventjes een wandeltje doen……

 

Lachworkshop met Sylvia Kraan in pop-up plek ‘The Old School’ met een club geweldig leuke dames. Heks ligt in een deuk en dubbel, heeft de slappe lach en de kerstmannenlach! Alle gezichtsspieren getraind, de geest vrolijk en fris: Dank je wel FEM071 voor de organisatie van deze geweldig leuke avond.

Posted on by

De afgelopen dagen lig ik snotterend voor Pampus. Harder blaffend dan Ysbrandt en tevens zo moe als een hond. Toch weet ik mezelf donderdagmiddag uit mijn as te doen herrijzen. Beproefde hulpmiddelen maken dat ik net fit genoeg ben om een avondje te gaan lachen.

Onstuimige valwinden waaien me rond de Pieterskerk richting de pop-up plek ‘Old School’ waar de lachworkshop wordt gegeven. Ik zet mijn fiets vast aan een bankje en ga naar binnen. Daar tref ik Steenvrouw tussen een grote club wildvreemde dames! Wat leuk! Ik had haar ingeseind en ze is gekomen.

Met mijn daze snotterkopje probeer ik drie dingen tegelijk te doen. Daardoor heb ik niet in de gaten dat iemand een stoel probeert te zetten pal naast waar ik sta. Verstrooid pak ik de stoel aan en iedereen ligt dubbel. Ik blijk de zetel van iemand in te pikken, die er zelf op wil gaan zitten……

Algehele hilariteit. Ja, Heks is een echte bitch! De toon is gezet, het lachen is gestart nog voordat we met de officiële sessie begonnen zijn…

Niet veel later begeven we ons naar de trainingsruimte. Het is een geinig gebouw, deze oude school. ‘Ga maar in een cirkel staan,’ zegt de juf, een kleine pittige dame met een smiley op haar shirt. Eerst doen we wat oefeningen met rondlopen en contact maken.

Dan begint het echte werk: de kerstmanlach. ‘Hohohohoho,’ lopen we dikbuikig te bulderen. Na enige tijd klinkt het behoorlijk authentiek! We schateren het af en toe uit om elkaars verrichtingen.

Er is ook een oefening waarbij we elkaar de linkerhand geven terwijl we tevens ons rechteroog afsluiten met onze rechterhand. Dan gaan we keihard huilen en jammeren met elkaar. Vervolgens geven we elkaar de rechterhand en sluiten ons linkeroog af met onze linkerhand. Nu is het de bedoeling om uitbundig te lachen! En dat kost geen enkele moeite….

In deze oefening is duidelijk te zien, dat de lachsessies hun oorsprong vinden in de yogawereld. Onze juf vertelt over een yogi, die ooit met zijn leerlingen ontdekte hoe heilzaam het is om een potje te lachen/gieren/brullen! Ook binnen het Boeddhisme zijn er echte lachtradities…..

Alhoewel er ook mensen zijn, die claimen dat het in hier in het westen is ontstaan. Mij maakt het niet uit. Lachen hoef je niet te leren. Iedereen kan het. Het is 1 van de eerste effectieve communicatieve vaardigheden  die we toepassen. Thich Nath Hanh vertelde ooit in dit kader hoe we als baby al snel in de gaten hebben dat lachen positieve aandacht oplevert. Hetgeen van levensbelang is voor zo’n kwetsbaar wezentje…..

Het is in die zin een essentiële overlevingsstrategie.

We hoeven het dan niet te leren, een beetje oefenen kan geen kwaad. Vanavond worden onze lachspieren goed getraind! Halverwege de sessie staan de dames hun kaken te masseren. ‘Goeie hemel, dat voel je wel!’ hoor ik iemand verbaasd mompelen. Intussen krijgen we opdracht na opdracht. Af en toe is er een kleine pauze om eventjes op adem te komen…..

Tegen het eind van de avond is iedereen helemaal los en luidruchtig. Er hangt een wolk van plezier in de ruimte. Alle dames hebben rode konen van pret. De sfeer is warm en intiem. Heerlijk!

We bedanken onze vrolijke lerares Sylvia Kraan: Ze heeft ons een geweldige avond bezorgd. Haar voorspellende woorden

‘Tijdens een lachworkshop proberen we door middel van ontspannings- en lachoefeningen controle en denken los te laten, het kind in onszelf toe te laten, een speelse houding aan te nemen en plezier en vreugde te beleven met sociale contacten.’

heeft ze volledig waargemaakt!

Verkwikkende kippensoep met mijn kikkervriend en luchtige gesprekken over zware onderwerpen met mijn beul. We blijken meer gemeen te hebben dan we dachten…..

Posted on by

Hoera! Het is 2016! Heks is blij dat dat putjaar van een 2015 eindelijk voorbij is. Het jaar van de grote deceptie heb ik oudejaarsavond grondig uitgerookt, weggeknald en doorgespoeld!

Een blanco jaar ligt voor me. Goede voornemens hebben is niet echt mijn ding. Ik ben wel eens op 1 januari begonnen met roken…. Maar ik hecht wel aan loslaten, afsluiten en opnieuw beginnen.

Ik kan me vergissen, maar ik geloof dat ik het dieptepunt van mijn depressie ben gepasseerd. En daar heeft het overgaan van de denkbeeldige grens rond de jaarwisseling absoluut aan bijgedragen.

Vanavond ga ik repeteren met mijn koor. Ik ben verkouden en mijn stem is grotendeels weg. Maar wat kan het schelen? Ik doe gewoon voor spek en bonen mee.

We beginnen met het instuderen van de  Matthäus-Passion. Het is de tweede keer dat ik meezing. Heerlijk. De kerstboom staat nog volledig opgetuigd in mijn woonkamer, de keukentafel staat vol kerststalletjes en ik ben alweer met de moord op het kerstkind bezig…..

Het is zaak om de eerste keer van de partij te zijn, want ik wil graag naast mijn vaste zangmaatje zitten. Op een plek waar ik ook mijn muziekstandaard kwijt kan.

Het leuke van de Matthäus is dat er veel gastzangers meedoen. Het koor verdriedubbelt. De gemiddelde leeftijd gaat drastisch omlaag. Ik hoop een paar zangers van vorig jaar terug te zien!

‘De kippensoep is klaar,’ app ik naar Frogs. We zijn allebei een beetje gammel. Een heksensoepje kan dan wonderen doen. Mijn kikkervriend is met Varkentje op stap. Daardoor heb ik een makkie vanmiddag.

Ik hoef alleen maar eventjes naar mijn geliefde martelmeester, de orthopedische fysiotherapeut. Terwijl hij me laat schreeuwen proberen we toch een gesprek te voeren. ‘Ik ga allemaal leuke dingen doen binnenkort,’ vertelt Heks, ‘Zoals lachtherapie en een narcistendag.’

‘Ik ben opgevoed door een narcist,’ zegt mijn beul, ‘Daardoor trek ik altijd zulke types aan. Ik heb er al heel wat versleten in mijn leven.’ Heks heeft ook last van een teveel aan dit menstype in haar toch al niet gemakkelijke bestaan. Vermoedelijk ook op vergelijkbare wijze ontstaan.

‘Ik kan je een geweldig boek aanraden, ‘Het verdwenen Zelf van Iris Koops,’ vertel ik hem, ‘Het is mijn bijbel tegenwoordig. Narcistische mensen kunnen je gek maken met hun manipulaties, gelieg, gestalk en akelige aanvallen. Door dit boek ben ik beter gaan begrijpen hoe het zit met die hopeloze mensen, zodat ik me hun pijnlijke gedrag minder aantrek. Bovendien: Deze mensen zijn bepaald niet ongevaarlijk: Een gewaarschuwd mens telt voor twee!’

‘Nou, misschien moet ik dat boek ook maar eens gaan lezen,’ zegt mijn geniepige behandelaar gekscherend, ‘Ik ga in elk geval ook leuke dingen doen, ik ga lekker op wintersport. Zo lang geleden dat ik dat gedaan heb. Ja, dat krijg je als je een relatie hebt met iemand die niet van sneeuw houdt. Nu het uit is ga ik weer lekker de bergen in, hoor!’

Heks kijkt hem verbaasd aan. ‘Je kunt toch ook gewoon sowieso lekker gaan skiën. Ik ga altijd schaatsen met mijn ex. Zijn vrouw houdt niet van kou. “Neem hem asjeblieft mee, Heks,’ zegt ze altijd, “Anders zit hij mij maar aan de kop te zeuren….”‘

Misschien is zijn ex ook wel een narciste. Dan laat je het wel uit je hoofd om je eigen plan te trekken. Het zorgt geheid voor problemen……

Terwijl ik in bed aan mijn blogje werk word ik zieker en zieker. Tegen de tijd dat ik klaar ben lijkt een avondje koor waanzin. Eerst maar eens eten. ‘Ik kom er aan,’ zegt Frogs als ik hem bel, hij heeft mijn soepberichtjes gemist. Zo gaan we dan lekker aan die kippensoep. MMMmmmmm. We knappen er allebei van op. Helaas voor Heks niet genoeg om toch naar het koor te gaan……

Zinnen die bij narcisme horen:

Narsisme
Als je echt van zou  houden dan…
Zie je niet wat je mij allemaal aandoet?
Je denkt alleen maar aan jezelf
Je hebt een gat in je hand
Nu zorg je ervoor dat ik weer boos moet worden
Laat mij dat maar doen, jij kan dat toch niet
Als ik het niet doe gebeurd het niet

 

 

Stalkers: Je hebt ze in alle soorten en maten, maar meestal zijn het narcisten en psychopaten. Over het algemeen heb je niets in de gaten, totdat ze hun mond voorbij gaan praten. Ik distantieer me ervan: Ik wil lachend doodgaan!

Posted on by

Vannacht zie ik een documentaire over het leven van George Harrisson. Ik val er midden in, maar dankzij mijn dure televisieabonnement kan ik het programma opnieuw starten.

Ik slaap al een paar nachten slecht. Nare gedachtes houden me uit de slaap. Van slechte mensen word je slecht, dus als mensen zich ziek gaan gedragen moet je bij hen uit de buurt blijven. Het beste is dan dat je er geen gedachte meer aan wijdt. Gemakkelijker gezegd dan gedaan…….

Geobsedeerde stalkers heb je in alle soorten en maten. Heks heeft er al heel wat de revue zien passeren. Ze hebben allemaal 1 ding gemeen: Het ontbreekt hen aan geweten. Zelf zijn ze zielig en sneu en heel gevoelig voor kritiek. Maar een ander maken ze met het grootste gemak kapot……

Een geliefde methode is om de ander van iets te beschuldigen, dat ze zelf doen! Mijn vroegere buurman Aarsvetertje was daar een goed voorbeeld van: Hij gaf mijn hond aan bij de politie wegens bijten, de hond was nog nooit in zijn buurt geweest, maar de man was zelf bezig om mijn hond dagdagelijks stiekem te treiteren.

Als Heks haar hielen lichtte stond hij aan mijn voordeur te vervelen: Eindeloos aanbellen en rare geluiden maken! Zo krijg je een hond wel gek! Ik hield er een gestresste en moeilijke hond aan over. In die periode zijn ook zijn huidproblemen ontstaan…..

Ook stuurde hij de wijkagent op mijn dak omdat ik de krant uit zijn brievenbus zou stelen: Heks had echter een abonnement in die tijd en de Veter niet. Elke dag werd haar krant gejat….. Rara wie deed dat?

Mijn vriendin Doglady heeft ook een stalker. Een leip oud wijf uit haar buurt wacht haar op als ze met haar roedeltje gaat wandelen. Het maakt niet uit op welk tijdstip, die gestoorde vrouw staat altijd paraat! Zodra Doglady ergens een winkel ingaat en haar hondjes achterlaat, begint de griezel de beestjes te pesten….. Soms zo erg, dat de epileptische woefer een aanval krijgt…….

En waarom? Het krankzinnige secreet wil 1 van de hondjes hebben…..

Nu vind ik het wel zielig voor mezelf, dat ook ik naar alle waarschijnlijkheid weer een gek op mijn dak heb sinds kort. Er is plotseling een volstrekt leeg Facebookaccount aangemaakt op mijn unieke naam, dus het lijkt er op dat iemand zich voor me uitgeeft……

 

Ooit had ik een hele enge stalker achter me aan. Ik werkte in de kroeg en had de zielige verhalen van deze man aangehoord. Meermalen. Hij had een krankzinnige moeder, een gemene stiefmoeder, een nare jeugd gehad, zeer veel moeite met relaties met vrouwen, was eenzaam en ga zo maar door. Heks was lief en aardig voor hem, zoals voor alle zuiplappen, klaplopers en ander tuig, dat aan mijn bar om mijn aandacht stond te bedelen.

De man zag er normaal uit, dronk cappuccino met een sigaartje erbij. Maar stiekem achtervolgde hij me ’s avonds naar huis en probeerde bij me in te breken. Ik hoorde hem aan mijn voordeur morrelen en akelig hijgen, maar kon hem niet zien. Het was nog voordat ik een kijkgaatje in die deur had.

Ik had dus totaal niet door dat hij het was. Pas toen hij me tijdens mijn werk adviseerde om de inbreker te lijf te gaan met een winkelwagen volgelast met satehprikkers, zoals hij dat een keertje had gedaan bij iemand……. toen viel het kwartje. Ik zag zijn malafide grijns door het beleefde masker heen schemeren.

Nog lange tijd heeft dit sujet me gestalkt. Slechts consequent negeren, niet ingaan op hele enge dreigbrieven en verandering van werkkring hebben me van die man verlost.

Aarsvetertje is uiteindelijk verhuisd maar helaas nooit helemaal verdwenen. Nadat hij twee eerdere auto’s aan gort heeft geslagen is nu mijn piepkuikentje aan de beurt. Regelmatig zit er weer een verse deuk in  of heeft er iemand ducktape opgeplakt om de lak los te weken…..: De Veter is weer actief denk ik dan. Hij zal wel weer boos zijn over iets in zijn sneue bestaan en zich willen afreageren…..

Binnenkort ga ik naar een trainingsdag over narcisme en psychopaten. Heks heeft een beetje teveel last gehad van zulke types in haar leventje. Veel verdriet ook. Van de griezel in de kroeg hield ik niet, maar Aarsvetertje is jarenlang een graag geziene gast geweest in Huize Heks. Ik heb ongelofelijk veel verdriet gehad van die kwibus…..

Met narcisten en psychopaten gaat het goed zolang je doet wat zij willen. Zodra je dat echter niet doet zijn de rapen gaar. Toen ik bijvoorbeeld geen liefdesrelatie met de Aarsveter wilde nadat hij er jarenlang stiekem op aan had gestuurd was ik zuur. Het feit dat ik griezelde bij het idee deed niet ter zake. Wat ik voel en wil deed er niet toe. Er telt maar 1 ding: Het wel en wee van de narcist!

Vanaf dat moment is alles geoorloofd om jou kapot te maken. Opeens blijken ze helemaal niet over het vermogen te beschikken om lief te hebben. Haten kunnen ze echter als de beste, nou, berg je dan maar!

Vannacht kijk ik naar de documentaire over die oude Beatle. Ik heb nauwelijks LP’s aangeschaft als jonge vrouw, maar van hem heb ik er eentje in de kast staan! Wat een levensverhaal! Hij kwam er achter, dat succes en roem er niet zoveel toe doen. Hij mediteerde zich suf en ging toch dood aan kanker. Zo zie je maar, het verband tussen ziekte en niet aan jezelf werken slaat nergens op. Hij leerde zijn lesjes en stierf jong….

Zijn passie voor Indiase muziek, de ontdekking dat alle ervaringen belangrijk zijn, volledig leven, Heks herkent het. Toen hij ziek werd heeft hij zich door mijn leermeester Alex Orbito laten behandelen….. Raakvlakken.

Gisteren in de kerk ging het ook al over de nutteloosheid van het najagen van geld en goed, aanzien, roem,  succes en wat al niet. Je hebt er niets aan, het roest, rot, houdt op en vergaat. Net als je prachtige lichaam. Slechts liefde, je goddelijke vonk en verbinding doen er toe. De werkelijke schatten in het leven. Dingen waar veel mensen geen boodschap aan hebben, maar waar het echt om gaat. Je komt dat tegen in alle religies.

We zijn niets zonder de ander.

Een narcist weet dat ook, vandaar dat ie die ander terroriseert. Liever negatieve aandacht dan helemaal niets. Wat de narcist niet weet is dat er maar 1 weg is naar de ander. Die weg loopt via het hart. Waar compassie, vergeving en liefde wonen, onbekende termen voor de narcist.

Voor Heks zijn het echter essentiele zaken. ‘Als je liefde en compassie kunt genereren is iedereen je partner!’ zegt Thich Nath Hanh. Het zijn misschien niet allemaal de meest ideale partners. Maar toch.

Met liefde en compassie in je hart leven. En dan: Lachend doodgaan!

Ysbrandt gaat grondig in bad. Voor het eerst van zijn leven wordt hij droog geföhnd! Mijn schatje laat het zich goeiig welgevallen. Hij is dan ook in goede handen, de vaardige hondenfluistervingers van mijn vriendin Doglady!

Posted on by

Vorige week fiets ik door de stad. Voor de apotheek staat een roedeltje honden vastgebonden aan een wandelwagen. In de wagen ligt ook een hondje. Ze blaffen vrolijk als ze Heks en Ysbrandt zien. We zijn oude vrienden.

Een man fietst voorbij. ‘Jouw hond is zeker wel blij, dat hij geen jasje aan hoeft. Hihihi,’ hij lacht me schalks toe. Maar als ik hem vertel dat er allemaal zielige gehandicapte hondjes in die jasjes zitten gaat hij direct iets in het collectebusje doen, dat op het invalidenwagentje van 1 van de hondjes is bevestigd.

Een vrouw ziet hem bezig en komt ook wat geld doneren voor de hondenopvang van mijn vriendin Doglady. Zijzelf heeft niets in de gaten. Ze staat geduldig te wachten in de apotheek. Als ik het haar later vertel moet ze lachen. En laten we wel wezen: een kleine donatie voor haar hondenparadijsje is altijd welkom.

Zaterdagmiddag ga ik op bezoek in dat paradijsje. Het is de eerste keer, dat ik bij haar thuis kom in haar kraakheldere piepkleine hondenhuisje. We hebben afgesproken voor een was-en trimsessie van Varkentje. Sinds kort heeft hij weer last van zijn vreselijke huisziekte. Ik ben alweer begonnen met de gifbaden en vieze medicijnen.

‘Het zou beter zijn als we zijn huid en immuunsysteem in een betere conditie zouden kunnen brengen. Ik heb al zoveel honden met huidproblemen geholpen. Mijn methode is zeer eenvoudig, maar het vraagt wel de nodige inzet van de eigenaar. Als je naar me toe komt zal ik het je laten zien.’

Vandaag gaan we dan beginnen. Nadat ik heb aangebeld is het een geblaf van jewelste. Alle kreupele, halfverlamde en stokoude hondjes rennen naar de voordeur. Bij binnenkomst word ik bedolven onder haar enthousiaste roedel.

Niet veel later voegt zich nog een vriendin bij ons. Haar hond had dermate ernstige huidproblemen met grote open wonden, dat ze er helemaal wanhopig van werd. Na een tijdlang het protocol van Doglady te hebben gevolgd is de hond gigantisch opgeknapt. De wonden zijn dicht, de vacht is mooi en glanzend!

Terwijl de digibeet Doglady geholpen door haar vriendin bezig is om nieuwe gehandicapte hondjes online op te snorren begin ik met het verwijderen van alle klitten in de vacht van mijn hondje. Ik kam en borstel er lustig op los.

Later verdwijnen we gedrieën in de badkamer. Varkentje laat zich geduldig wassen en masseren. Hij wordt in de crèmespoeling gezet. Zijn oorharen en pootjes worden getrimd, zijn kontje kaalgeschoren. ‘Het beste zou zijn om hem helemaal kaal te scheren…’ roept Doglady enthousiast. Oeps, dat ziet Heks toch niet zitten. ‘Misschien van het voorjaar als het niet meer zo koud is…,’ lispel ik listig. Uitstel van executie vrees ik….

Tot slot wordt mijn hele hondje gemasseerd en droog geföhnd. Hij laat het zich goeiig welgevallen. De oortjes en kont worden schoongemaakt en ingesmeerd met speciale zalf en klaar is Ys. Als we alle rotzooi weer hebben opgeruimd wandelen we nog eventjes door het Plantsoen. Nou, eventjes….. Het duurt een eeuwigheid voordat alle hondjes hun jasjes aanhebben. Ook Ysbrandt moet er aan geloven!

Kapot moe kom ik om kwart voor tien ’s avonds thuis. Vanaf drie uur ’s middags zijn we bezig geweest. Ik plof op de bank om de eerste uren niet meer te bewegen. Behalve om mijn hondje te knuffelen, want die is zo schoon en zacht. Hij ruikt heerlijk fris! De witte stukken in zijn vacht zijn spierwit.

Verrukt laat hij zich aaien en kroelen. Hij weet gewoonweg dat hij er geweldig uitziet! Ik zie het aan zijn parmantige koppie.

Jaarlijks terugkerende geweldige traditie: Werelvredesmeditatie bij Maan. Rond een veld kristallen schedels verzamelen heksjes uit alle windstreken zich op oudjaarsdag. Om hun eigen bescheiden bijdrage te leveren aan een veld van liefde rondom onze geliefde blauwe planeet en al haar bewoners.

Posted on by

Donderdagmiddag rond het middaguur rijd ik met Hopla richting Den Haag. Het is oudjaarsdag en prachtig weer. We gaan mediteren bij Maan, de jaarlijkse wereldvredesmeditatie met de schedelheksjes! Een prachtig terugkerend ritueel.

Heks is al maanden zo depressief als een ui. Dagelijks terugkerende huilbuien zijn geen uitzondering. Ik heb veel verloren de afgelopen jaren en heb nu eindelijk gerouwd. Gruwelijk rouwen is soms noodzakelijk. Als het deksel van de put gaat schrik je je in eerste instantie dood, maar uiteindelijk is het beter dan je leven lang krampachtig op dat deksel zitten….

En een put heeft ook een bodem. Behalve de bodemloze put dan. Daar kun je maar beter nooit in terecht komen. Als kind droomde ik van zo’n put, nachtmerries. Als ik op de bodem kwam verdween die bodem weer en viel ik verder. Als vierjarige bleef ik nacht na nacht eindeloos vallen……

Tegenwoordig sta ik op stevige grond in mezelf. Het kan vriezen, het kan dooien, het kan hagelstenen regenen recht in mijn gezicht. Een flinke storm kan me van mijn sokken blazen: De basis van liefde ligt geduldig in me te wachten. Tot ik er weer vol op ga staan.

Maan wacht ons op met heerlijke Mince Pies. ‘Heks, ik heb voor jou glutenvrije exemplaren op de kop getikt,’ ze zwaait met een grote schaal vol kleine fruitige zandtaartjes, ‘Afblijven allemaal, de cakejes met sterretjes erop zijn voor Heks.’

De heksjes kakelen er lustig op los onder het genot van een hapje en een drankje. Maar om klokslag 1 uur zitten we rond het veld met kristallen schedels. Maan leidt de vredesmeditatie in. De tijd vertraagt, staat eventjes helemaal stil, terwijl wij aan onze reis door de kosmos beginnen.

Heks is zo diep verzonken in de meditatieve staat, dat mijn hoofd af en toe knikkebolt. Toch val ik geenszins in slaap. In tegendeel. Ik deel in de geweldige golf liefde, die we uitzetten in de wereld. Alles en iedereen omvattend. Het is een prachtig en heerlijk proces. Na bijna een uur komen we terug in het hier en nu. Met schitterende ogen en rode konen van geluk.

Het is verleidelijk om nog lang te blijven nakletsen, maar zowel Hopla als Heks moeten snel terug naar Leiden, want er ligt nog een boodschappenlijst op ons beiden te wachten. We zoenen en knuffelen alle heksjes. ‘Dank je wel, lieve Maan, voor deze geweldige traditie. Het was heerlijk. Een hele goede, liefdevolle en positieve afsluiting van een moeilijk jaar.’

Gelukkig Nieuwjaar! Happy New Year! De beste wensen! Heb het goed.

Posted on by

DSC02873

De allerbeste wensen voor het nieuwe jaar. Moge elke knal iets oplossen, het vurige werk oud zeer verbranden. En het nieuwe jaar je toelachen!

Heks begint het jaar in elk geval met een  lachworkshop bij Fem 071! Een goed begin is het halve werk….

” Het wordt een vrolijke bijeenkomst: lachen!
Waarom lachen? Het is wetenschappelijk bewezen dat lachen een positief effect heeft op onze gezondheid.
Lachen
😉  verhoogt de aanmaak van endorfine (het feelgood gevoel).
😉  versterkt je immuunsysteem en vermindert pijn en stress.
😉  is goed voor de hartslag en de bloeddruk
😉  beschermt zelf tegen luchtweginfecties door toename van
    de stof immunoglobine in het speeksel.
😉  traint veel spieren (denk aan je gezicht) en vijf minuten
    intensief lachen = 30 minuten sportschool.
😉  geeft zelfvertrouwen.

Tijdens een lachworkshop proberen we door middel van ontspannings- en lachoefeningen controle en denken los te laten, het kind in onszelf toe te laten, een speelse houding aan te nemen en plezier en vreugde te beleven met sociale contacten.

Het is prettig om makkelijk zittende kleding en schoenen te dragen tijdens de workshop.”