‘Blest Pair of Sirens’: Concert van het projectkoor van Stichting Leidse Koorprojecten onder leiding van Wim de Ru. Samen met een Engels koor, het Fleet Choral Society uit Fleet onder leiding van Gwyn Parry-Jones. Heks geeft haar eigen twist aan de uitvoering. Noodgedwongen……

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

De dirigent van het Engelse koor

Het laatste halfjaar oefent Heks met enige regelmaat op zaterdagmiddag met het SLK-koor. Het projectkoor van Stichting Leidse Koorprojecten. De laatste tijd zelfs ellenlange middagen, omdat we de gekozen muziek er maar niet in kregen.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Een groot struikelblok bleek het belangrijkste stuk van het concert te zijn: ‘Blest Pair of Sirens’ van Hubert Parry. ‘Zo gek,’ verzucht onze dirigent Wim de Ru tijdens de laatste repetitie, ‘Al jaren raadt iedereen me aan om dit stuk eens uit te voeren. En steevast zeggen ze er dan bij dat het zo gemakkelijk weg zingt!’

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Geobserveerd door onze dirigent!

We kijken de man glazig aan. Makkelijk weg zingt? Hoe komen die mensen er bij? Wie zijn die lui, die dit beweren?  Nou, onder andere de helaas ontslapen vrouw van Wim. En nog zo wat mensen, die beslist weten waar ze het over hebben.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Sommigen zitten voor de uitvoering met de handen in het haar!

‘Ik moet jullie iets opbiechten,’ vervolgt onze dirigent, ‘het klopt inderdaad, dat het stuk heel goed te doen is, als je de vierstemmige versie aanhoudt. Helaas hebben wij gekozen voor de zeer moeilijke achtstemmige versie. Gewoon, omdat ik niet op de hoogte was, dat er ook een eenvoudiger variant bestond….. Excuses!’

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Anderen maken zich niet zo druk

Foutje, bedankt. Er is niets meer aan te doen. Voor de zoveelste keer worstelen we ons door de lastige passages. Gelukkig hebben we nog een generale repetitie. Maar dan moeten we ook afstemmen op het speciaal uit Engeland overgevlogen koor, Fleet Choral Society uit Fleet onder leiding van Gwyn Parry-Jones, waarmee we dit project uitvoeren!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Tijdens deze enige oefenmiddag samen met het Engelse koor blijkt dat ik helemaal achteraan sta met naast me twee dames, die er niet al teveel van bakken. Heks blijft ook in gebreke.

Door alle drukte van de laatste tijd is het oefenen er totaal bij ingeschoten. Zo zit ik dan tussen de generale en de uitvoering toch nog bloedig op dit lastige stuk te ploeteren. Iemand moet toch het voortouw nemen….

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Sommigen gaan ook nog een concert geven in Engeland….

Het heeft niet geholpen blijkt tijdens de uitvoering. Ik raak volledig de kluts kwijt halverwege de Blest pair. ‘Wat kan mij het schelen?’ denk ik vervolgens. Vol overgave voeg ik een negende stem toe aan het geheel.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Sommigen hebben hun hoofddeksel aangepast aan de angelsaksische smaak

Jarenlange muziekpraktijk zorgt ervoor, dat mijn spontane inbreng moeiteloos opgaat in de rijke kakofonie aan stemmen. ‘Ik heb toch betaald om mee te doen? Ik ben toch op alle repetities geweest? Ik heb toch ook nog toegangskaarten gekocht?’ rechtvaardig ik mijn actie, ‘Dus: Vooruit met de geit. Gaan met die banaan!’

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Als ik later in bed lig en aan dit moment terug denk krijg ik een lachaanval. Naast me ligt Cowboy lekker te ronken. Ik schuddebuik zachtjes om hem niet te wekken. Oh, wat grappig. Heerlijk.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Mijn ondeugende buurvrouw

Tijdens de gezellige borrel achteraf hoor ik links en rechts van mijn koorgenoten, dat ik bepaald niet als enige het spoor bijster was. ‘Thuis lukte het prima, maar elke keer tijdens de repetities raakte ik compleet van de kaart. En ook nu weer! Midden in het concert was ik volledig de kluts kwijt…’ Aldus een tenor.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Helaas mocht ik mijn hoed niet ophouden tijdens het concert, het zou de akoestiek teveel verstoren……

Gelukkig heeft het publiek er weinig van gemerkt. Volgens mijn hartje klonk het prachtig. Ook Steenvrouw vond het supermooi. Dus al met al toch weer een geslaagd project van Stichting Leidse Koorprojecten!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Steenvrouw is enthousiast

koor19

Cowboy is onder de indruk

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Jip is er ook!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Natuurlijk samen met Janneke!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Zalig zijn de schelen, want zij zullen god dubbelt zien! Wat een geluk! Heks is zo loens als een kameel! Kortjakje krijgt een sikje van het op haar rug liggen. Mooie preek in mijn kerk waar god ook een vrouw is: Gezegend zijn alle knuppels en kreukels der aarde. Sukkels, stumperds en sufferds, niet getreurd: Juist de neurotische en onevenwichtige mens vangt af en toe een glimp op van het goddelijke!

MMMMkeurmerkbergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Altijd is Kortjakje ziek. Midden in de week! Maar ’s zondags niet……. Zodoende zit ik dan zondag toch weer in de kerk, zij het wel zonder boek vol zilverwerk. Maar ja, ik verdien dan ook niet bij, terwijl ik op mijn rug lig. Ik geef alleen maar geld uit…. Aan allerlei veelbelovende medicatie.

want zij zullen vertroost worden

Zalig zijn de armen van geest

Vorige week is het weer zover. Heks ligt gestrekt. Een gemeen virus heeft me in zijn greep. Eerst heb ik het niet eens in de gaten. Ik weiger gewoon toe te geven, dat het einde verhaal is voor dit moment. Voor je het weet lig ik weer maanden plat, dus ontkennen lijkt een betere optie.

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Halverwege de week echter zak ik volledig weg in een moeras van kwalen en pijntjes. Nou ja, pijntjes. Een uitslaande brand in mijn zenuwbanen zul je bedoelen. Snotterend en snikkend heb ik Cowboy aan de telefoon donderdag. ‘Kan ik wat voor je doen?’ oppert mijn lief. Tja, wat kun je doen op afstand. Soepje koken? Hond uitlaten?

want zij zullen de aarde beërven

Zalig de zachtmoedigen,

Zodoende modder ik maar zo’n beetje aan in mijn eentje. Frogs haalt het hondje een paar keer op. Ondanks zijn overvolle werkschema. Helaas is hij zo ontzettend druk, dat het bij die twee keer blijft. Een druppel op een gloeiende plaat.

 want zij zullen verzadigd worden

Zalig zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid

Zo word ik weer eens goed met mijn snotterende neus op de keiharde feiten gedrukt. Zodra ik helemaal onderuit ga, zie ik niemand meer. Tegelijkertijd heb ik juist heel veel behoefte aan een beetje hulp en aandacht. God, wat voel ik me beroerd!

want hun zal barmhartigheid geschieden,

Zalig de barmhartigen

Het ergste is, dat ik zoveel moet. Er ligt een hele stapel kloteklusjes op me te wachten. Door alle verbouwingen van de afgelopen tijd ben ik de grip op mijn amoebe-bestaan volledig kwijtgeraakt. Wat een triest gegeven toch. Gênant eigenlijk. Een volwassen vrouw, die na wat getimmer in en rond haar huis compleet burn out is!

Maar het is de realiteit.

want zij zullen god zien

Zalig de reinen van hart

Vrijdag krijg ik hulp van mijn boekhouddame. Die kolere-bonnetjes zijn nog steeds niet opgeteld en ingeleverd. ‘Ik kom een uurtje!’ Oh jee, dat is veel te kort! En waar haal ik de energie vandaan om te zorgen dat we überhaupt mijn werkkamer in kunnen. Er is daar onlangs een kledingbom ontploft. Althans, daar lijkt het op.

want zij zullen god dubbelt zien

Zalig zijn de schelen

Zo ben ik dan midden in mijn griepaanval druk bezig met opruimen en boekhouden. Met een gloeiende koortskop en een leeg en lam lijf. Ik sta idioot vroeg op en weet in een paar angstige uren de boel zodanig voor te bereiden, dat we dezelfde middag de gehele boekhouding op orde krijgen…..

versmaad en vervolgd en op de brandstapel gesmeten en liegende allerlei kwaad van gesproken

Zalig zijn de toverheksen

Daarna is het natuurlijk echt op bij Heks. Ik kruip in mijn bed en kan geen pap meer zeggen. Laat staan eten. Als een levend lijk breng ik de daaropvolgende dagen voor de televisie door. Ik bekijk stompzinnige programma’s. Iets doen zit er niet meer in.

want zij zullen kinderen Gods genoemd worden

Zalig de vredesstichters

Zo zeg ik dan alles af wat leuk en sprankelend is. Zoals de Indiase zangavond met mijn studiegenoten. Helaas, het gaat me niet lukken. Of de architectuurtocht van mijn lief. Geen denken aan. Ook een etentje met wat oude vrienden zit er niet in. In de oorspronkelijke planning zou ik zondagavond sowieso niet kunnen. Op het laatste moment overweeg ik om toch te gaan. Ik lig uiteindelijk toch maar in bed te stinken. Een uitje lijkt zo aanlokkelijk.

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Maar ja, mijn stomme dieet. Straks is er weer niets eetbaars voor me. Dat blijft een probleem met feestjes en partijtjes. Zelfs als ik aangeef dat ik kom, is er vaak weinig wat ik kan hebben. Het blijft pijnlijk om op olijven te teren, terwijl de rest zich volpropt met gehaktbrood en pastasalades……

zalig

Zondagochtend echter, in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, ben ik van de partij. De preek is mooi. Een hart onder de riem. Het gaat over ‘de Bergrede’ ofwel de zaligsprekingen. ‘Zalig zijn de armen van geest’ en dergelijke. Tegenwoordig vertaald als ‘Gezegend zijn de …..’

yesyesyesyes

De tekst doet tranen in mijn ogen prikken. Ik ben warempel diep geraakt door deze oude wijsheid. Soms twijfel ik aan mijn manier van leven. Ik voel me dan zo’n sukkel. Mensen hebben van me gejat, me onheus bejegend, op mijn hoofd gescheten. En niet de eersten de besten! Vaak mensen, die ik vertrouwde. Omdat ze dichtbij me stonden……

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

En het lukt me maar niet om verhaal te halen. Ik scheld wel, maar een poeier uitdelen krijg ik niet voor elkaar. En wat schiet je er ook mee op? Oog om oog, tand om tand? Het is toch volledig achterhaald! Dit reptielenbreingedrag……

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

De ‘Bergrede’ echter inspireert me weer. Hier gaat het om. Niet om wat een ander je aandoet, of hoezeer een ander het laat afweten…… De wereld zit vol met hongerige manipulatieve en inhalige medemensen…..

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijnbergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Het gaat erom hoe je jezelf verhoudt tot de wereld. Zachtmoedig, vredelievend, eerlijk. Met een hart vol liefde. Niet dat je er veel mee opschiet! Je delft absoluut het onderspit met deze houding als je je onder de wolven begeeft. Maar je bent wel een gezegend mens! En dat is ook wat waard……

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

“Zalig de armen van geest, want hunner is het Koninkrijk der Hemelen,

Zalig zij die treuren, want zij zullen vertroost worden,

Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven,

Zalig zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden.

Zalig de barmhartigen, want hun zal barmhartigheid geschieden,

Zalig de reinen van hart, want zij zullen god zien.

Zalig de vredesstichters, want zij zullen kinderen Gods genoemd worden,

Zalig de vervolgden om der gerechtigheid wil, want hunner is het Koninkrijk der hemelen

Zalig zijt gij, wanneer men u smaadt en vervolgt en liegende allerlei kwaad van u spreekt, om mijnentwil. ”

Mattheüs 5 vers 1-12

keurmerkkeurmerkkeurmerkkeurmerkkeurmerk

“Zalig zijn de schelen, want zij zullen God dubbelt zien,” Herman Pieter de Boer en Betty van Garrel.

MMMM

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Vlinder met boodschap van liefde en vrede hangt aan Leids bruggetje. Dit symbool van transformatie overbrugt de afstand tussen een medemens en Heks. Vanaf een brug! Wat mooi! Geluk ligt gewoon op straat……

 

vlinder, transformatie, boodschap van liefde en vrede, brug, overbrugeen, kloof met medemens

Deze vlinder kwam ik tegen hangend aan een Leids bruggetje…..


Zondag loop ik onbekommerd met mijn lief door de stad te wandelen. Niet dat er niets is om me zorgen over te maken. Mijn onvermogen alles voor elkaar te krijgen houdt me regelmatig uit mijn slaap. De dingen die moeten gebeuren stapelen zich verder op. Mensen, die ik moet schrijven of bellen. Paperassen, die ik moet uitzoeken,

Ik heb nog geen oog voor de donkere wolken Ziggo-ellende, die zich aan de horizon opstapelen. Vandaag geniet ik van het leven zoals het is. 

vlinder, transformatie, boodschap van liefde en vrede, brug, overbrugeen, kloof met medemens

Een boodschap van liefde en vrede, gebracht door een vlinder, symbool van transformatie, aan een brug…..


Cowboy en Heks hebben het Boeddhistische ritueel Beginning Anew uitgevoerd. Hoe gaat dat toch ook alweer? Eerst elkaars bloemetjes water geven, ofwel vertellen wat je fijn vindt aan de ander. Vervolgens benoem je de  dingen, waar je moeite mee hebt. En tenslotte geef je aan waar je hulp bij nodig hebt…….

Het mooie aan het ritueel is, dat het zorgt, dat kritiek wordt ingebed in een bedding van liefde. Door elkaar te vertellen, wat je dwars zit ontstaat er ruimte. De dingen, waar je blij mee bent  benoemen maakt eventuele bezwaren hanteerbaar.

vlinder, transformatie, liefde, vrede, medemens, overbruggen

Vrede voor iedereen, ook superchagrijnige mensen met uitgeputte bijnieren

Wij lopen verliefder dan ooit door de stad. Hand in hand. Ik laat de zorgen even voor wat ze zijn. Alles wat me boven het hoofd groeit negeer ik voor het gemak. De feiten, waar ik zoals altijd achteraan ren, zijn er morgen ook nog wel……

Als we het hoge bruggetje over het Galgenwater oversteken valt mijn oog op iets, dat aan de brug is bevestigd. Als ik het beter bestudeer, zie ik dat het een metalen vlinder is met een klein briefje eraan. Wat staat er op? Heks wordt nieuwsgierig!

 

vlinder, transformatie, liefde, vrede, medemens, overbruggen

Cowboy en Varkentje bij de magische vlinder…..


 

Voorzichtig draai ik de vlinder zo, dat ik het berichtje kan lezen. ‘Ik wens je veel liefde, vrijheid en geluk en dat we dit alles delen met elkaar.’ Er staat een hartje achter getekend. Ik draai het briefje om: ‘Liefs van een medemens.’ Weer een hartje…. ‘Geloof in vrede.’

hondje, rollebollen in park, Zeevaartpark, Leiden, met bal

Ysbrandt doet niets liever dan rollebollen!

‘Wat geweldig!’ roept Heks enthousiast, ‘Hier word je toch enorm blij van?’ Heerlijk, dat er mensen op de wereld zijn, die dit doen…… Ik kikker er helemaal van op.’ Cowboy knikt beamend, ‘Het is ook best een mooi ding, die vlinder.’  ‘Zeker, ik vind em prachtig,’ ik grijns ondeugend, ‘Zal ik em meenemen voor op mijn balkon?’ Cowboy ligt in een deuk. Hij kan mijn foute grappen enorm waarderen. 

park, zonnetje, water, Nieuwe Rijn, Leiden, picknicken, stelletje

Medemensen genieten van het mooie weer. Hebben zij soms die vlinder opgehangen?

 We slenteren verder. In het Zeevaartpark gooien we een balletje voor Varkentje. Het is zonnig weer, maar de wind lijkt vanuit Siberië te waaien. We struinen door de stad op zoek naar een terras, waar we niet de kans lopen op bevroren ledematen. En we vinden zo’n plekje op de Nieuwe Rijn. Daar genieten we van een heerlijk glas wijn.  

hondje, rollebollen in park, Zeevaartpark, Leiden, met bal

Achter een balletje aanjagen blijft favoriet

’s Avonds denk ik terug aan de  vlinder met het briefje. Zal ik er morgen allemaal kleine vlindertje bij plakken? Alsof deze enorme metalen moeder een heleboel nakomelingen heeft voortgebracht? Ik stel me voor hoe het idee uitwaaiert over alle bruggen in Leiden. En dan bruggen door heel Nederland. Hoe zo’n simpel idee, een vlinder, symbool van transformatie met een boodschap van liefde en vrede, de kloof overbrugt tussen mensen en hun medemensen……

 

knappe man in Zeevaartpark, Leiden

Cowboy is ook opgefleurd van dit lieve medemens!

  
terras, Nieuwe Rijn, Leiden, glazen wijn, zonnetje, geluk

Eindelijk een plekje uit de poolwind, in de zon!

Geboorte van een Dhrupadcowboy! Onverwacht een dag met nauwelijks tegenslag. Wat heerlijk! Heks en Cowboy genieten van een dag in Indiase sferen! Helemaal goed! 

Zondagavond zie ik plotseling een mailtje van mijn lerares Indiase zang: ‘Lieve dames, komen jullie morgen zingen?’ Oeps. Het is me ontgaan, dat we een lesdag hebben. Ik blijk niet de enige te zijn met dit probleem. Slechts 1 van de Dhrupadbitches heeft het in haar agenda staan. Gelukkig heb ik geen andere verplichtingen. Cowboy zit tegenover me: ‘Zal ik meegaan?’


Wat een goed idee! Ik heb hem al geruime tijd een proeflesje Pakawaj beloofd. Het lijkt me geweldig als mijn liefje me kan begeleiden op deze tweezijdige trom. En tijdens ons ritueel Beginning Anew kwam naar voren, dat we te weinig ondernemen samen. Lekker eten en wandelen doen we genoeg. Uitgaan is een zeldzaamheid. Om over museumbezoek maar te zwijgen. De speciaal voor dit doel aangeschafte museumjaarkaart zit werkeloos in mijn oude portefeuille. Inderdaad heel zonde!

Snel stuur ik mijn juf een sms. Mailen lukt immers niet meer. Mag Cowboy meekomen voor een lesje Paklawaai? Het mag. Joepie!


We kruipen vroeg in bed en zetten de wekker. Nergens voor nodig natuurlijk. Om kwart over zeven staan er alweer een paar niet bestelde Mannetjes op mijn bel te rammen. Mijn gratis wekservice. Ik blaf ze bij mijn voordeur vandaan en gooi koffie en pijnstillers naar binnen. Cowboy staat op zijn hoofd. Zijn manier van wakker worden. Ik plak mijn Tensapparaat aan mijn lijf vast en ben klaar om te gaan.


Om kwart over tien zijn we in Barendrecht. Als we niet een kwartier voor de brug bij Lammenschans hadden moeten wachten waren we op tijd geweest…. Er is nog een leerling komen opdagen. De rest kan niet of is ziek. We zijn maar met z’n tweetjes. Wat een luxe…..

Mijn schatje laat de hond uit. De dames gaan aan de slag in het souterrain. Na een tijdje horen we getrommel op de bovenverdieping. Cowboy en de man van Juf zijn ook begonnen met de les. 


Ik had mijn geliefde natuurlijk al verteld over de heerlijke lunch, die we altijd voorgeschoteld krijgen op de zangdagen. De man van Juf is een geweldige kok! Om een uurtje of 1 verzamelen we ons rondom de enorme eettafel in het gezellige dijkhuisje. We scheppen onze borden vol met rijst, Dahl en salade. Ik probeer de hete pickles. Mmmmmm. Zo lekker. Het zweet druipt van mijn voorhoofd. Mijn tafelgenoten lachen me uit…..


Samen met mijn lief wandel ik langs de dijk. Varkentje rent achter een balletje. Hij vindt het ook al zo leuk, dat Cowboy mee is gekomen. ‘ s Middags werkt mijn lief in de rustige woonkamer aan zijn eigen projecten. Beneden zingen wij de sterren van de hemel. We oefenen Gunkali. Volgende week hebben we een uitvoering. Ik moet er nog wel een beetje aan gaan trekken, maar het zit er aardig in.


Zonder file’s rijden we naar huis. Wat gaat alles voorspoedig vandaag. Ook wel eens lekker voor de verandering. Het blijkt later stilte voor de storm te zijn….. 

Thuisgekomen eten we een heerlijk kliekje van afgelopen weekend. Cowboy pakt een trein. Hij gaat nog een uurtje sporten. Heks ligt om. Ik doe helemaal niets meer. Zoals altijd na een drukke dag kan ik niet slapen. Te moe. Te dolgedraaid. Maar wat kan het schelen na zo’n heerlijke dag? Niets!

 


Wet van Murphy regeert in Huize Heks, Wat mis kan gaan gaat mis. 2015 is een aaneenschakeling van disfunctionerende instanties en hopeloze Mannetjes. Althans in mijn beleving. Gelukkig zijn we alweer bijna op de helft. Al zou je dat bijna vergeten, aangezien het nog steeds wintert……



Is de wereld gevuld met  incompetente mensen of heb ik gewoon bij voortduring te maken met de wet van Murphy?  W#aarschijnlijk heb ik last van een unieke combinatie van beiden. In elk geval gaat er zoveel mis, dat het lachwekkend wordt. Minder is het gegeven, dat ik geweldig met de gebakken peren zit.

En wat ging er dan weer allemaal mis, Heks?  Welke hark heeft je postzegelbestaantje nu weer omgewoeld? Welk zuchtje tegenwind heeft je nu weer in het stof doen bijten?

Mannetjes! Die verfoeide verdraaide Mannetjes! Vorige week heb ik er een paar over de vloer gehad om mijn nieuwe provider te installeren. Toen ze weg gingen leek alles in orde, maar ik moest nog wel even zelf een kabel kopen voor vijftig euro. En een gat in de muur boren. En uiteindelijk doet niets het goed. De mediabox waar ze zo hoog van opgeven? Werkt niet.



Ik krijg de televisie niet aan, tenzij ik zowel modem als mediabox opnieuw opstart. Zo kruip ik meermalen per dag onder de kast op zoek naar stekkers. Ook bel ik bij voortduring met hun helpdesk. Daar zitten uitsluitend konijnenkoppen ontdek ik tot mijn schrik. Ik betaal ruim zevenentwintig euro meer per maand dan bij Tele2, maar het lijkt weggegooid geld. De service van Ziggo is minstens zo slecht.

🏠🏡🏫🏢🏣🏥💒💒🏦🏥🏣🏠🏠🏫🏠🏬🏡🏬🏫🏤🏫🏣🏢🏥🏢🏥🏣🏨🏥⛪️🏢🏢🏣🏣🏥🏪💒🏨🏨

Maandagmorgen staan er weer Mannetjes van Portaal op mijn bel te rammen. Het is nog geen half acht! ‘We komen uw ramen en deuren vervangen,’ aldus hun opperhoofd. Ik kijk verbaasd. ‘Jullie komen morgen, vandaag ben ik niet thuis!’ De afspraken blijken niet overeen te komen. We maken een nieuwe afspraak: De volgende dag om half acht 

😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳

Vandaag sta ik dus na een veel te korte nacht idioot vroeg naast mijn bed: Geen Mannetjes te bekennen. De lulhannessen komen niet opdagen: Eikels! Voor niks op zo’n achterlijk tijdstip opgestaan. En ik ben juist zo vreselijk moe! 

Intussen heb ik ook ontdekt, dat mijn mail niet meer werkt. Ik ontvang nog wel mail, maar versturen lukt niet meer. Ook niet via mijn nieuwe Ziggo account. Ik heb daar gisteren ook al over gebeld, maar toen lag alles er uit en dat moest eerst worden verholpen. ‘Belt u morgen terug, dan loodsen we u door de instellingen en dan kunt u gewoon weer gebruik maken van uw oude account.”

😩😫😨😱😩😫😨😱😩😫😨😱😩😫😨😱😫😨😱😩😫😨😫😨😱😫😨😱😩😨😨😱😫😨😱😩😫😨😱

Vandaag bel ik terug. Ik krijg een mannetje aan de telefoon, dat steeds niet lijkt te begrijpen, waar ik het over heb. Nadat ik het een keer of tachtig heb uitgelegd, gaat hem een licht op. Hij vindt de juiste procedure en we gaan aan de slag. Wat er vervolgens gebeurt is ten-hemel-schreiend. Vraag me niet hoe het mogelijk is, maar in plaats van te kunnen mailen ben ik mijn hele account kwijt. Met alle mail van jaren. Belangrijke mail. Weg…..

‘Oh, sorry, foutje,’ zegt de sukkel, ‘excuses namens ons allemaal, maar er is niets meer aan te doen!’ Intussen kan ik nog steeds niet mailen, ook niet met mijn Ziggo mailadres. Het lijkt de man niet te storen, ook niet als ik het  nog eens achtentachtig  keer uitleg. Hij geeft me een adres dat zogenaamd dit soort problemen voor Ziggo oplost. Ik bel het bedrijf. ‘Hoe komt die man erbij? Dat doen we alleen tegen betaling. Sturen we een Buddy naar u toe. Vanuit Den Bosch.’

Ik bel weer naar Ziggo. De volgende konijnenkop belooft me een korting op mijn factuur. ‘Daar krijg ik mijn mailtjes niet mee terug, meneer. En ook mijn account niet.’ Uiteindelijk bel ik mijn technische achterneef. Zijn bedrijf, ITCompleet heeft me al eerder uit de brand geholpen. Vlak voordat ik de deur uit ga belt er een vrouw van Ziggo. Of ik tevreden ben met hun diensten!

😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁

Zo krijg ik onverwacht toch iemand aan de lijn, die zich zal gaan inspannen om in elk geval de kosten die ik nu maak, te vergoeden. Want reken maar dat mijn achterneef een gepeperde rekening zal presenteren. Het kost uren om de boel weer te repareren. Als het al lukt. Hij doet zijn best….

‘Die man had nooit die procedure op deze manier met u mogen doorlopen, echt heel dom.’ 

🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰🐰

Zo vlieg ik van hot naar her en schiet er geen bal mee op. Ik race om op tijd naar het koor te gaan, maar ik red het niet. Intussen loop ik alweer flink te schelden. Altijd een goeie indicatie, dat de koek op is. Ik ben te laat voor het leukste van de dag: Zingen. In plaats daarvan val ik in slaap. Uren later kom ik bovendrijven. Wat een dag. Wat een voorjaar. Rampzalig gewoon. Volgende week komen de Mannetjes nog een dag met deuren en ramen. Vrijdag krijg ik weer een monteur van Ziggo. En mijn mail doet het nog steeds niet. 

Geen idee of dat ooit goed komt. Aan de lulhannesen van Ziggo heb je niets is al gebleken. Over twee jaar zIt ik bij een andere provider, dat weet ik wel…….



Corruptie is eerder regel dan uitzondering in de sportwereld. De grote bonzen vertonen opvallend veel overeenkomsten met de gemiddelde bankdirecteur: Harken en binnenhalen! Ten koste van alles en iedereen! Fifa voorzitter Blatter heeft natuurlijk een enorme boterberg op zijn hoofd. Heks is totaal niet verbaasd over de schandalen. Ik kijk er eerder van op dat mensen hierdoor geschokt zijn!

Blatter, Fifa, schandalen, grappen, gif, comic,

Blatter, die enorme EI-kel verdedigt zich:

Een boterberg op mijn hoofd? Maar wel met echte boter!

Een boterberg op mijn hoofd? Maar wel met echte boter!

‘Heks, ga je schrijven over die gekke Blatter?’ Een zangmaatje kijkt me ondeugend aan, als ik dinsdagavond op mijn plekje schuif bij het koor. Ik kijk wazig terug. Blatter, wie was dat ook alweer? Er gaan wel belletjes rinkelen, maar mijn klepel hangt op half zeven….

sepp-blatter-fifa-qatar QATAR-2022

حمد بن خليفه آل ثاني، امير قطر و همسر وي

حمد بن خليفه آل ثاني، امير قطر و همسر وي

Oh ja, ik weet het weer. Fifa. Corruptie. Iedereen is verontwaardigd. En waarom? We weten toch allang, dat die hele voetbalwereld vergeven is van corruptie en vieze handeltjes. Expres wedstrijden verliezen, een WK in de tropen, partijdige scheidsrechters, vriendjespolitiek en ga zo maar door. Mijn voetbalplezier wordt al jaren vergald door dit fenomeen. Hypocriet geëikel door een stelletje lamlullen!

images-1

Dagelijks zit een cordon halve zolen pontificaal op televisie om een tafel, in het zoveelste stompzinnige praatprogramma, commentaar te leveren op dit zieke wereldje. De ene lul lult nog dommer dan de andere. De heren in kwestie schijnen ook nog een bloedhekel aan elkaar te hebben, maar dat is weer goed voor de kijkcijfers. Wat kun je daar nu over schrijven?

images-7

En dan die voetballertjes zelf. Met hun sterallures en veel te hoge inkomens. Wat een hopeloos volkje is dat toch. Niets mee aan te vangen…..

Unknown

Of zo’n Blatter. Een hoogbejaarde man, die zonodig nog een keertje verkozen wil worden, terwijl onder zijn leiding de meest walgelijke dealtjes zijn gesloten. ‘Ich habe es nicht gewusst!’ is zijn verdediging. Nou ja zeg, wat een flauwekul. Dan ben je wel een hele erge waardeloze voorzitter, als je niet eens weet wat er in je gelederen speelt.

images-2

Het schijnt wel iets genuanceerder te liggen heb ik intussen begrepen. De Fifa is gewoon een heel vreemd clubje. De constructie is bizar en nodigt uit tot corruptie. Tja. Opdoeken zou ik zo zeggen.

images-8 images-9

Er gaan stemmen op voor een alternatief WK. Heks is voor: Hoe meer WK’s hoe beter. Want hoewel ik niet van de Fifa houd en ook niet van het gekonkel en gemanipuleer rondom al die grote wedstrijden, houd ik wel van voetbal. Als kind zat ik al op mijn vaders knie samen met hem te kijken. ‘Kijk, dat is Johan Cruijff!’ legde mijn vader uit. Hij was een groot fan van deze nationale coryfee!

2008-01-27-hamster_power

Geef mij echter maar FC Groningen. Wat mij betreft organiseren zij het alternatieve WK. Gewoon ergens in de buurt van Oude Pekela. Dan gaan we er met zijn allen op de trekker naartoe. Hartstikke relaxed. De televisierechten komen ten goede van de slachtoffers van aardbevingen, zowel in Groningen als Nepal. En vrouwen hoeven het niet langer te doen met een tweederangs WK: Ze mogen natuurlijk gewoon meedoen.

BLATTER-PLATTER

Sepp Blatte: Joseph Blatter is een Zwitserse sportbestuurder. Hij werd op 8 juni 1998 voorzitter van de wereldvoetbalbond FIFA en werd op 29 mei 2015 herkozen voor zijn vijfde termijn, tot medio 2019.WikipediaGeboren10 maart 1936 (79 jaar), Visp, ZwitserlandOpleiding: Hij heeft leren harken aan de Universiteit van Lausanne(1959), cartoon_zapiro_2010_fifa_world_cup_south_africa

BLATTER-PLATTER

images-4

Unknownimages-3

Hoe later de avond hoe schoner het volk, maar ook: hoe lastiger de hondjes! Heks komt leuke eeuwige pup tegen met een heel lief baasje. Ze hebben samen getraind bij hondenopvoedingsinstituut ‘De Roedel’! De beste plek ter wereld om met je hondje aan de slag te gaan!

Woensdagavond laat ga ik nog lekker met mijn hondje fietsen. Het is zo lang licht! Heerlijk. In het derde park lopen nog een paar andere baasjes met hun trouwe viervoeters. Een man met twee kleine Cocker Spaniëls strak aan de lijn kijkt me verwijtend aan. Hij stelt het niet op prijs dat Varkentje los loopt. Als we hem passeren worden zijn monsters helemaal wild. Wanhopig probeert hij deze uitbarsting van geweld te kalmeren.

MEISJE MET HOND ZONDER STAART, BIJZONDERE HOND

Een apart exemplaar: Sammie, de Roemeense eeuwige pup zonder staart!

‘Doorlopen, Ys,’ roep ik tevergeefs. Dit is natuurlijk veel te leuk. Met een omtrekkende beweging probeert hij dichterbij te komen, zodat hij eventjes kan snuffelen. ‘Loop door,’ brul ik. Dat sorteert effect. Of hij nu Oostindisch doof is of dat het werkelijk helemaal einde verhaal is met zijn scherpe gehoor wordt nooit helemaal duidelijk….

Niet veel verder loopt een vrouw met een klein vosachtig diertje. Ik herinner me vaag, dat ik haar eerder heb gezien met het beest. Was dat soms onprettig? Waarschijnlijk wel, want de vrouw gooit haar massieve lijf in de strijd en begint haar loslopende mormel af te schermen van mijn ouwe sukkel. ‘Oh, wat interessant toch weer,’ hoor ik Ysbrandt denken, ‘aan die gast ga ik eens even goed snuffelen.’

Weer loei ik keihard tegen mijn hondje, dat hij door moet lopen. Nou, vooruit maar dan. In een sukkeldrafje komt hij achter me aan. In de verte zie ik de man met de Spaniëls nog steeds bezig om zijn opstandige roedeltje weer in het gareel te krijgen. ‘Goh, is het soms moeilijke-honden-uurtje?’ vraag ik me af.

Ik hoorde afgelopen week van een knappe Italiaan met twee jonge Rotweilers, dat er ’s nachts een man met een paar Malamutes in Het Leidse Hout wandelt. Die halve wilden hadden een keer één van zijn Rotweilers aangevallen. Gelukkig grepen zijn volwassen Rotweilers in…..

MEISJE MET HOND ZONDER STAART, BIJZONDERE HOND

Dit baasje heeft ook met haar hond getraind bij de Roedel, net als Heks.

Als ik dan ook weer een aangelijnde hond in het vizier krijg ben ik op mijn hoede. Zie ik een muilkorf? Nee, het is een halti. Ysbrandt rent enthousiast naar het stel toe en snuffelt aan zijn nieuwe vriend, vriendelijk wuivend met zijn staart. Kijk nou, de vrouw maakt de hond los van de riem. Vrolijk begint het dier in de rondte te rennen met grote veulenachtige sprongen. Uitdagend probeert hij Ysbrandt te verlokken tot een spelletje.

Het is een apart exemplaar deze hond. Een piepklein hoofd, geen staart, de lichaamsmimiek van een pup, maar hij blijkt al ruim vier jaar te zijn! ‘Zeker Griekse import?’ informeer ik langs mijn neus weg. ‘Nee, hij komt uit Bulgarije. Ik heb hem al jaren, maar het is pas zeer recent, dat ik hem los durf te laten.’

‘Dat de hond oogt als een oversized pup komt omdat hij waarschijnlijk veel te jong gecastreerd is. Hij is nooit helemaal uitgegroeid.’ Het arme dier mist ook zijn staart, dit onontbeerlijke communicatieorgaan van de hondenwereld. ‘Daadoor raakt hij gemakkelijk in de problemen met andere honden.’

Ze vertelt hoe haar hondje van leuke puber uitgroeide tot een monster dat alles en iedereen aanviel. ‘Ik heb in het eerste jaar al zeker tien trainers versleten.’ Dat is het probleem als je zo’n hondje adopteert: Je weet niet wat er in zit. Wat heeft zo’n diertje meegemaakt? ‘Hij kan niet tegen mannen met stokken. Sowieso is hij niet gek van mannen.’

Er probeert een fietser te passeren. Snel schermt ze haar hond af met haar lijf. Het gaat goed. ‘Dat was vroeger wel anders!’ We klessebessen over de hype om je hond op te voeden met snoep. ‘Ik doe dat niet, Ysbrandt heeft gewoon alles geleerd zonder hem vol te proppen. Ik heb getraind bij mensen in België…’

Nog voor ik ben uitgepraat roept ze verheugd: ‘De Roedel?’ Ja, we hebben elkaar gevonden. We blijken allebei een paar keer in de leer te zijn geweest bij Arjen en Francien, Hondenopvoedingsinstituut DE ROEDEL. Wat leuk! Enthousiast wisselen we onze ervaringen uit.

Mijn nieuwe hondenvriendin geeft me haar telefoonnummer om contact te houden. Voor het geval we een keertje samen die kant op willen. Wie weet gaan we een keertje samen een dagje trainen bij onze hondenfluisteraars.

‘Voor mij zijn deze mensen een soort blaffende halfgoden. Of superhondenhelden,’ vertrouw ik haar toe. ‘Voor mij ook. Zonder hen had ik mijn hondje niet meer gehad. Dat weet ik zeker.’

Dat laatste gaat ook op voor Heks. Nadat mijn schattige viervoetige  een agent in de ballen had gebeten zag het er somber uit voor hem. De diender wilde mijn huisdier laten afmaken. Gelukkig waren zijn collega’s van de hondenbrigade het hier helemaal niet mee eens.

Later bleek een toenmalige Buurman mijn hondje stiekem te pesten als ik niet thuis was. Dezelfde gek, die altijd deuken in mijn auto sloeg. Daarom kreeg ik problemen met het dier. Trainen bij de Roedel heeft een wereld van verschil gemaakt, ook al was ik toen nog niet op de hoogte van de pesterijen.

De foute buurman is verhuisd. De agent heeft geen smurfenstem gekregen. Ysbrandt leeft nog steeds. Eind goed, al goed!

JOEP, Cavalier King Charles Spaniel, In mandje

Joep als pup spelend met zijn grote vriend!

Vanmorgen loop ik alweer met Ysbrandt te wandelen. In een tuintje aangrenzend aan een klein park staat een hondenvriend van Heks. Vooral een grote vriend van Ybrandt: Hij krijgt altijd een lekkertje als we langskomen! ‘Waar is jouw hondje?’ vraag ik. Normaal gesproken staat zijn kleine Cavalier King Charles Spaniel enthousiast tegen de andere kant van het tuinhek aan te springen om ons te begroeten.

‘Mijn vrouw is met hem naar de dokter. Joep is plotseling heel ziek geworden. Er zit een enorme bult op zijn achterhand en ze gaan daar nu een stukje uit verwijderen……Om te onderzoeken.’ Hij kijkt me somber aan.

He, jasses. Dat klinkt helemaal niet goed. Ik probeer het baasje een beetje te troosten, moed in te spreken. Maar ja, het is afwachten geblazen voor dit echtpaar. Ik weet hoe gek ze zijn op hun trouwe viervoeter. Het ventje is pas twee jaar, veel te jong om zo ziek te worden. ‘Ik zal voor jullie duimen, heel veel sterkte…’

Arme Joep.

JOEP, Cavalier King Charles Spaniel, In mandje

Zo’n lekker kereltje….

Een dag later informeer ik opnieuw naar Joep. Het gaat goed met hem! Hij ziet er nog een beetje beteuterd uit, maar uiteindelijk zal hij helemaal genezen! Hoera!

Hypochonders onder de loep. Doctor Phil draait zijn hand niet om voor dit soort sneue gevallen. Maar of hij een goed advies zal geven? Heks betwijfelt het. Zelf word ik ook regelmatig versleten voor aansteller. Niet fijn, als je echt chronisch ziek bent. Gelukkig ben ik uit handen gebleven van de farmaceutische maffia met hun gepatenteerde pillen met ziekmakende bijverschijnselen. Zelfs als je niets mankeert krijg je wel iets als je aan hen bent overgeleverd……

posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD

Omdat ik behoorlijk onderuit lig kijk ik veel televisie. Vaak met een half oog. Het leidt af en soms zie ik werkelijk interessante dingen voorbij komen. Maar het is ook vaak meer van hetzelfde.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Zoals je ongetwijfeld bemerkt hebt in de loop der tijd ben ik een fan van Doctor Phil. Het is een beetje dubbel, want het showelement van zijn programma blijf ik bizar vinden. Toch laat ook ik me regelmatig vermaken door zijn rariteitenkabinet.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Gisteren echter schrik ik ook van hetgeen nu weer geëtaleerd wordt. Een jonge vrouw is te gast. Zij verwijt haar achter de schermen meekijkende oudere zus, dat ze altijd ziek, zwak of misselijk is. Een ongelofelijk hypochonder volgens dit liefhebbende familielid. Wat ze vervolgens uitbraakt als bezwaren tegen haar oudere zuster is weinig liefdevol.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

‘Ze heeft altijd iets. Ze heeft wel 72 verschillende diagnoses van allerlei verschillende artsen. En evenzovele medicijnen. Volgens mij wil ze graag ziek zijn. Het liefst zou ze echt iets ernstigs hebben.’ (De zus heeft al iets ernstigs zal later blijken!)

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

‘Ze vraagt constant aandacht voor haar ziektes: Loopt rond met een grote pillendoos met al haar medicatie en gaat midden in een restaurant pontificaal haar pillen innemen! Ze heeft een heel vol huis (!): Overal staan frutsels.’ Goh, komt me bekend voor…

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

‘Haar slaapkamer is compleet volgestouwd met “Hello Kitty” spullen, ze heeft er zelfs een “Hello Kitty” magnetron staan!.’ De zieke vrouw verklaart later dat ze een gezellige slaapkamer wil, omdat ze er de hele dag bivakkeert. HERKENBAAR!

‘Ze dwingt haar man om onder een ‘Hello Kitty dekbed’ te slapen,’ vervolgt de gemelijke gezonde zus. Och arme… Dat is toch wel echt heel verschrikkelijk voor die man. Mijn god, waar hebben we het over? Waar bemoeit die troela zich mee? Laat die man lekker onder een “Hello Kitty” dekbed knorren, wie weet vindt hij het wel heel erg geil!

‘Ze heeft wel vijftig pruiken!’ Net zoiets als Heks’ hoedencollectie…..  ‘Onze hele familie gaat er aan onderdoor. Het gaat altijd over haar!’ Enzovoort enzoverder…..

posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD

De klagende zuster ziet er patent uit. Gezond. Geen of nauwelijks make up. Haar ogen staan boos, wanhopig en verontwaardigd. Haar mooie mond is een woedende streep. Ook huilt ze.

Oh, wat heeft ze toch een verschrikkelijke zus. Ze heeft het zo moeilijk met dat zieke zeikende familielid. Altijd gaat het over haar gezondheidsproblemen. Nou, het is maar de vraag of ze eigenlijk wel echt iets mankeert. Behalve een trauma uit haar jeugd. De rest is uiterst discutabel….. Dat pleureswijf moet gewoon niet zo zeuren……

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Intussen ben ik wel benieuwd naar de zus. Er volgt een filmpje, maar het gedrocht laat vooralsnog op zich wachten. Ze heeft twee vliegtuigen gemist! Hoe is het mogelijk?

In de filmpjes klaagt ze met zachte stem over haar lot. Haar familie? Laat haar volkomen links liggen! Ze heeft geen zak aan die mensen. Ze geloven totaal niet in haar belabberde conditie. Ze heeft al 18 dagen niet gepoept. (Een luid gelach klinkt op uit het publiek, de toon is gezet)

‘Stel je voor, doctor Phil! Het lijkt wel alsof ik zwanger ben. Ik lijd helse pijnen.’ Intussen somt ze een indrukwekkende lijst aandoeningen op. Allemaal vrij ernstig, maar je gaat er niet dood aan.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoekHYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoekHYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoekHYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoekHYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Als de dame uiteindelijk ten tonele verschijnt gaat er een golf van ergernis door de zaal. Ook Heks zit met haar hand op de knop van de afstandsbediening om weg te zappen. Dit trek ik echt niet: Dat rare zielige stemmetje, dat gejammer zonder tranen. Behalve een paar krokodillenexemplaren! Wat een vertoning!

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

The good doctor laat zich niet uit het veld slaan. Hij bijt zich serieus vast in het verhaal. Hij luistert naar het wazige betoog van de zieke zuster. Ook laat hij zich niet intimideren door de normaalheid en heilige verontwaardiging van de gezonde zuster.

Waarom grijpt dit me zo aan? Ik ben zelf totaal geen aansteller. Ik identificeer me niet met mijn kwalen. Maar ik ben natuurlijk wel heel vaak voor aansteller uitgemaakt!

posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD

’s Middag lig ik op de behandeltafel van mijn fysiotherapeut. Hij heeft een uiterst aangenaam ogende stagiair in dienst vandaag. Heks heeft een hekel aan dit fenomeen. Ik moet al zo vaak uit de kleren voor Dokter Jan en Alleman. Al dat gekoekeloer door nieuwbakken versies van de betreffende behandelaar stel ik niet op prijs……

posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD

Maar ja, hij moet het ook leren, deze aspirantbehandelaar. Dus laat ik me geduldig bekijken en betasten. ‘Kijk maar eens wat je van haar onderrug, heupen en knieën  vindt,’ moedigt mijn eigen fysio hem aan.

Zoals altijd staat de jongeman versteld van mijn kwaliteiten als strijkplank. ‘Goh, inderdaad weinig beweging.’ Hij rommelt wat aan mijn lijf, duwt en roteert voor zover mogelijk met mijn extremiteiten…..

posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSDposttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD

Ik voel me net een grote pijnlijke homp vlees bij de keurmeester. ‘Kijk maar eens goed hoe haar wervelkolom loopt.’ Goh, de jongeman is stomverbaasd. Ja, Heks is in plaats van met de gangbare kromming in deze grote kapstok van haar skelet bedeeld met een soort kurketrekkermodel. ‘Je ziet er aan de buitenkant niets van, maar ze heeft een flinke scoliose!’

posttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSDposttraumatische stress, PTSS, Post traumatic stress disorder, PTSD

Heks komt ook een heel eind met al haar diagnoses. ME, fibromyalgie, RSI, whiplash, scoliose, candida, PTSS, spastisch colon, hypoglycemie, hypermobiliteitssyndroom, paronditis, bronchitis, terugkerende voorhoofdsholteontstekingen, kalkafzettingen in mijn gewrichten, rare vlekken in mijn hersenen, (maar dat zie je ook bij zwervers volgens de neuroloog…. 😉  ) eczeem, uitgeputte bijnieren, schildklierproblemen, chronisch opgezette pijnlijke lymfeklieren, chronische bloedarmoede en HPDP (Hier Pijn, Daar Pijn).

Er zijn nog wat kwalen chirurgisch verwijderd, daar heb ik dan weer verkleefde darmen aan over gehouden. Dat heeft me ooit een nieuwe acute operatie opgeleverd….. En ik ben vast nog iets vergeten…. Gelukkig maar.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

En ik gebruik ook zeker zeventig verschillende pillen op een dag. Maar niet altijd. Soms heb ik een tijdje geen zin en slik alleen het hoogstnoodzakelijke. Een stuk of dertig…. 😦

En ik heb niet van die rare ellendepillen in mijn medicijnkastje als de vrouw bij Phil. Als ik later in het programma de lijst met haar aandoeningen zie en alle verschrikkelijke heftige medicatie die ze gebruikt, snap ik heel goed, dat ze zich hondsberoerd voelt….

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Er komt nog een tweede deel rondom de vrouw. Dan komt haar hele familie zich beklagen over haar aanstelleritis. Ik denk niet dat ik er naar ga kijken. Volgens mij is de vrouw inderdaad doodziek geworden na een maagverkleining. In combinatie met post traumatische stress veroorzaakt door een jeugdtrauma heeft deze operatie haar genekt. Ze is onder ander Chronisch Vermoeid geraakt!

Daarvoor was ze gewoon aan het werk. Een drukke baan met veel onregelmatige nachtdiensten….. Niet al te best voor je stresssysteem. Een goeie aanloop naar uitgeputte bijnieren!

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Helaas heeft ze zich volledig overgegeven aan het medische circuit. Die verdienen een godsvermogen door haar medicatie te geven waar ze alleen maar zieker van is geworden. Ze heeft 30.000 dollar schulden uitstaan door deze ongein!

Mensen met CVS reageren vrij extreem op al die uppers, downers en antidepressiva: Ze worden er nog veel zieker van! Het is heel triest. Ik had er ook zo bij kunnen zitten!

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Ik heb het echter altijd vertikt om dat soort medicatie te slikken. Regelmatig heb ik in de clinch gelegen met behandelaars. Voor mij geen opiaten en amfetaminen!

Het metabolisme van de arme vrouw in het programma ligt finaal overhoop. Haar familie heeft weinig begrip. De gezonde zuster zit te mekkeren, dat ze moet gaan leven! Lekker genieten! Dat ze haar mist. Maar ze doet nu niet bepaald veel om haar zieke zuster daarmee te helpen. Behalve haar eigen kinderen tegen hun zieke moeder opzetten…… De bitch.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Een afschuwelijk verhaal. Op het eerste gezicht gaat je sympathie zonder meer uit naar de gezonde zuster. Die ander met al die pruiken en haar gezanik is nauwelijks te verdragen. Toch breek ik een lans voor die vrouw. Reken maar dat ze zich ellendig voelt. Dat ze niet uit vrije wil bijna de hele dag in bed ligt. Het is misschien een Drama Queen, maar ook zulke zusters kunnen ziek worden.

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Ik hoop dat Phil haar een beetje gaat helpen, maar ik betwijfel of hij hier de expertise voor heeft. Hij zit al te zaniken, dat ze om een glas wijn heeft gevraagd aan het begin van de show…..

Een typisch bijverschijnsel van uitgeputte bijnieren is de zin in alcohol: Je knapt gewoonweg mega op van een glas. Voor korte tijd weliswaar. En daarna stort je nog meer in elkaar. Het is echter geen signaal van alcoholisme, zoals hij suggereert….. Waarschijnlijk ligt ze net als Heks na een paar glazen volledig om!

Ze is namelijk niet perse psychisch ziek mijns inziens. Als haar fysieke problemen een beetje in goede banen worden geleid, kan ze weer iets normaler leven. Een beetje op het niveau van Heks. Maar echt knallen zal het niet meer worden bij haar vrees ik.

En die zeurzeikzuster met al haar commentaar moet ze als eerste maar door de plee spoelen. Wat heb je aan zo’n wijf? Die is alleen maar met zichzelf bezig, al beweert ze precies het tegenovergestelde…..

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

HYPOCHONDER, ingebeelde ziektes, angst voor ziekte, overmatig artsenbezoek

Ex Animo zingt muziek van Scandinavische componisten. Hoort het zo vals te klinken? Of rammelt het toch hier en daar? Onze dirigent blijft onverstoorbaar….. Die krijg je niet gek!

stadsgehoor, Leiden, Ex Animo, Puic, Leids Harmonieorkest, Leids Amateur Festival, LAF

Zaterdagavond zingen we met ons koor, Ex Animo, op het Leids Amateur Festival. Al weken zitten we fanatiek op een aantal Scandinavische liederen te oefenen. Prachtige muziek. Een paar dagen voor het festival krijgen we een masterclass van Pekka Kostiainen, de componist van een aantal van onze liederen.

Later ontdek ik, dat hij ook een speciaal stuk heeft gecomponeerd voor het festival: ‘O Leyda Gratiosa’! Naar analogie van een compositie van de beroemde Leidse componist Cornelis Schuyt (1557-1616).

Omdat ik een uiterst moeizame week heb lig ik voornamelijk in bed. Af en toe laat ik het hondje uit. De masterclass wil ik echter niet missen. Gelukkig is de locatie waar het zich allemaal afspeelt op een steenworp afstand van mijn huis, dus dat moet lukken. Precies op tijd schuif ik de zaal in. Al snel staan we op het podium. De componist zit op de eerste rij. Als we beginnen te zingen zie je hem schrikken. Jeetje, wat klinkt het beroerd!

stadsgehoor, Leiden, Ex Animo, Puic, Leids Harmonieorkest, Leids Amateur Festival, LAF

Onze dirigent Wim de Ru trekt zich nergens iets van aan. Hij besluit er gewoon een openbare repetitie van te maken. Zonder op of om te kijken loodst hij ons door de ingewikkelde passages. Pekka Kostiainen zit er verbijsterd bij. Met zijn hippe groene schoenen met bijpassende sjaal. Wat zit hij hier nu helemaal te doen? Hij is toch niet voor de kat z’n viool helemaal naar Nederland gekomen?

Uiteindelijk springt hij overeind en begint zich er toch mee te bemoeien. En het is echt heel leuk wat hij te vetellen heeft! In het Fins weliswaar. Er is een dame, die alles weer vertaalt. Hij legt uit hoe de betekenis van de gezongen woorden echt heel belangrijk is. Wim verblikt of verbloost niet. Als Pekka zijn verhaal gedaan heeft gaat hij gewoon weer verder met zijn openbare repetitie….

stadsgehoor, Leiden, Ex Animo, Puic, Leids Harmonieorkest, Leids Amateur Festival, LAF

Omdat het toch wel erbarmelijk klinkt na de veel te korte repetitietijd besluiten we een uur voor het concert alles nog eens door te nemen. Ik ben nauwelijks bijgetrokken van mijn waardeloze week. Zodoende sleep ik me er echt heen. Aangekomen blijk ik zowel mijn bril als mijn muziek te zijn vergeten. De brillenkoker is leeg evenals mijn muziekmap….. Bizar toch weer. Ik fiets op mijn tandvlees nog een keertje heen en weer en mis zodoende het grootste deel van deze broodnodige repetitie.

De uitvoering is niet bepaald geweldig, hoewel het vanuit de zaal wel meevalt. Hoor ik achteraf…. Zoals altijd is het heel leuk om me te doen. Helaas is er nauwelijks publiek. Dit geweldige festival is zo slecht bezocht! Je gaat de regering gewoon gelijk geven, dat ze al die subsidies door de plee spoelen: Waar zijn al die cultuur-minnende mensen?

stadsgehoor, Leiden, Ex Animo, Puic, Leids Harmonieorkest, Leids Amateur Festival, LAF

Helemaal vooraan zit mijn vriendinnetje Engel. Ze heeft vroeger dit festival mee helpen organiseren, voordat ze ziek werd. Een paar oud-collega’s zwermen om haar heen als katten om de hete brei. Ze is speciaal naar me komen kijken!

Als onze zang-marteling voorbij is gaan ik lekker samen met Engel naar de volgende act kijken. We houden het niet vol tot het einde van de avond: We hebben allebei een ernstig probleem met onze energie. Gapend lopen we naar mijn huis, drinken een kopje thee, kletsen de oren van elkaar hoofd. Dan doe ik Varkentje aan de riem en wandel met Engel door de stad.

stadsgehoor, Leiden, Ex Animo, Puic, Leids Harmonieorkest, Leids Amateur Festival, LAF

Tot aan de voordeur van het stulpje van mijn vriendin blijven we maar door kwebbelen. Twee heksjes. Er is veel herkenning. We blijken een vergelijkbaar traject te hebben afgelegd. Op sommige punten dan. Andere ervaringen staan juist haaks op elkaar.

‘Het was heerlijk, schat, doen we nog eens.’ Midden in ons verhaal nemen we afscheid. Ik moet nog helemaal terug lopen en ben toch wel behoorlijk moe intussen. Als ik thuis ben blijkt Cowboy me een heleboel keer te hebben gebeld en ge-sms’t. Hij heeft zin om naar me toe te komen! Wat jammer, dat ik het niet gezien heb!

We bellen nog een hele tijd. ‘Kom gezellig morgen. Dan maken we er een leuke dag van!’ Als ik tenminste weer een beetje puf heb. Het was tenslotte toch weer een intensieve dag….

stadsgehoor, Leiden, Ex Animo, Puic, Leids Harmonieorkest, Leids Amateur Festival, LAF

Bijnieruitputting heeft als bijverschijnsel, dat je medemensen er heel irritant van worden….. Heks loopt schuimbekkend te zoeken naar Het Gele Gevaar. Op haar tandvlees! Misschien kan ze beter op het dak gaan zitten……

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Vanmorgen nog voor acht uur staat er weer een schilder aan te bellen. Ik stop oordoppen in mijn oren, maar het kwaad is al geschied. Ik ben wakker na een veel te korte nacht! Toch heb ik uren nodig om een beetje uit mijn doppen te kunnen kijken.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Om kwart voor elf verlaat ik mijn huis. Ik zwalk tussen natte deurposten en vervende Mannetjes door naar buiten en ga op zoek naar mijn auto. Als ik de parkeerplek nader zie ik mijn wagentje nergens. Wat gek. Ik weet toch zeker, dat ik em hier heb achtergelaten.

Opeens zie ik iets geels schemeren achter een bestelbusje. Het piepkuiken staat er wel degelijk, maar één of andere gek heeft zijn bus er voor geparkeerd. Ik sta klem. Meuh!

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Ik ga op onderzoek uit op mijn megahoge hakken. Omdat ik niet op een lange-afstandswandeling heb gerekend loop ik op een paar enorme pijlers. Zul je net zien! Ik kijk in de belendende bouwkeet, maar die is leeg.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Opeens zie ik een schilder lopen, die ik intussen ken. Hij heeft me afgelopen week zijn halve levensgeschiedenis verteld. En zijn politieke inzichten gedeeld. Best schrikken, dat laatste…..

‘Weet jij, wie die bus hier heeft geparkeerd?’ De schilders zijn het niet volgens de man. Waarschijnlijk de dakdekkers. En waar zitten die? Op het dak! Ik zie mezelf toch geen ladder opklimmen op hakken met hondje.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Wat moet ik nu? Over twintig minuten moet ik al in Zoetermeer op een behandeltafel liggen en ik ben nog geen stap verder gekomen het laatste kwartier….. Ik besluit het op een brullen te zetten.

Met een omcirkelende beweging loop ik om het complex heen, waar de nieuwe daken worden gerealiseerd. ‘Dakdekkers!’ loei ik. Ik ben een beetje schor, want heb last van mijn keel, dus het klinkt laag en keihard. Dat kun je met wel toevertrouwen. ‘Dakdekkertjes!’ Het is geen gehoor.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Ik krijg geen antwoord. Dat maakt me nijdig. Waar zitten die lui? Ik loop de hoek om. ‘Dakdekker, verdorie, waar zit je?’ Ik hoor iets. Iemand zit rare dingen terug te roepen. Ik word in de maling genomen. Ja, vind je het gek? Het duurt nog zeker vijf minuten, voordat de man zich laat zien. Kijk, dat vind ik dan weer asociaal!

‘Dat kun je toch niet maken, man, om zomaar een paar auto’s klem te zetten.’ Eikel, denk ik erachteraan. ‘Ja, maar ik had een briefje met mijn telefoonnummer achtergelaten in mijn auto.’ Hij wijst naar een minuscuul papiertje ergens op een onopvallende plek. Sukkel.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Zodoende scheur ik enigszins verlaat de straat uit. Dit gaat niet meer goedkomen vandaag, weet ik uit ervaring. Ik knikker Varkentje uit de auto in de armen van Frogs en spoed me naar mijn afspraak met de acupuncturist.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Als ik binnen kom schrikt de vrouw van mijn behandelaar van hoe ik eruit zie. ‘Gaat het wel een beetje?’ Ik draai mijn ogen naar binnen en trek een rare bek. ‘ Verbouwingsperikelen zonder einde. Beetje uitgevloerd…’

Ze begint te lachten. ‘Nou, het wordt vast heel mooi.’ ‘Wat interesseert mij dat nou, of de verf in de hal rood of paars is, of mijn balkon een geverfd plafond heeft, of er nieuwe deuren en ramen komen. Het zal me een worst wezen. Ik wil rust!’

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Dezelfde middag arriveert er een dik boek met de post: ‘Bijnieruitputting. Het stresssyndroom van de 21e eeuw.’ Geschreven door de arts James L.Wilson. Heks is weer bezig om zich te verdiepen in mogelijkheden om haar situatie te verbeteren. Zoals altijd moet ik het zelf uitzoeken.

Eigenlijk zou er eens een goede endocrinoloog naar mijn bloedwaarden moeten kijken. Maar dat is niet te realiseren in onze bananenrepubliek.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Ik schrik van alle informatie. Gelukkig staan er ook richtlijnen in, waar ik iets mee kan. Ik weet, dat mijn stresssysteem voor geen meter werkt. De informatie in het boek is dan ook zeer herkenbaar. Dit syndroom gaat hand in hand met ME en Fibromyalgie.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

‘Maar bij ME moet er eerst behandeld worden tegen de micro-organismen waar de patiënt ziek van is geworden. De afvalproducten daarvan putten de bijnier uit. Dus alleen de bijnier behandelen is niet genoeg.’ Een soort water naar de zee dragen. Dat is wat ik al jaren doe!

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Micro-organismen die me ziek maken. Die moeten worden geëlimineerd. Maar hoe? En wie kan die organismes opsporen? In Nederland moet je het maar uitzoeken met je micro-organismes. Die zitten wat onze medisch opgeleide ‘deskundigen’ betreft tussen je oren! ‘Je moet je niet zo wentelen in je kwaaltjes!’ is me door mijn vorige huisarts wel naar het hoofd gegooid! Grrrr.

Als ik me zo ziek voel als afgelopen week, raak ik altijd in paniek. Ik weet, dat ik het veel beter doe dan een paar jaar geleden, maar de angst zit er goed in. Ik weet namelijk ook, dat alle met grote inzet zorgvuldig opgebouwde verbetering door een simpele stresssituatie weer helemaal onderuit kan gaan. Zoals door een lange intensieve stompzinnige verbouwing bijvoorbeeld.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Er is niet zoveel voor nodig om mij volledig uit te putten. En dat zet dan vaak weer de deur open voor meer ellende. Maar die weg gaan we niet bewandelen, Heks. Alles uit de kast voor de bijnieren nu! Ik ga maar weer wat speciale voedingssupplementen bestellen om die kleine dappere edoch dodelijk vermoeide organen te ondersteunen.

Een aanslag op mijn financiën natuurlijk, maar ik wil niet verder onderuit! Daarnaast zou ik graag minder chagrijnig zijn. Dat laatste is een heel naar bijverschijnsel van deze vorm van uitputting: Om het minste of geringste wil je iemands kop afbijten, want je ergert je dood aan alles en iedereen……

Vooruit met de geit maar weer: Fingers crossed!

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties