Heks en Cowboy leggen ruzie bij en zitten in no time weer helemaal op 1 lijn! En: Mijn lief gaat voor Varkentje zorgen tijdens mijn aanstaande retraite…..

Posted on 20 mei 2014 by lagriffeheks

De zaterdag na onze aanvaring komt Cowboy me ophalen. We gaan lekker naar het strand. Wandelen en praten. Heel belangrijk in een relatie blijkt maar weer. Heks geeft lucht aan haar ongenoegen over de gang van zaken. Mijn lief hoort het aan. Met regelmatig vingers in zijn pieporen. Ik ben gezegend met een fors stemgeluid. Vooral als ik me opwind…..

Zoals altijd zij we er snel uit. We zitten in elk geval op 1 lijn! ‘Ga je nog naar Frankrijk?’ vraagt m’n lief. ‘Geen idee, schat, ik ben die hond nog niet kwijt, ik kan hem moeilijk aan een boom vastbinden….’ ‘Oh, maar hij mag toch bij mij. Ik wilde alleen bespreken, dat ik misschien overdag moet werken. En of dat een probleem is.’

Dat is helemaal geen punt. Varkentje wordt ook een dagje ouder. De tijden, dat hij minstens drie uur per dag moest rennen zijn voorbij. Een uurtje stevig aan de bak voldoet tegenwoordig. En hij kan prima een aantal uren achter elkaar alleen zijn……

Dus dat is dan geregeld! Cowboy past op Varkentje. Ik had al een oppas voor de poezen geregeld. De retraite gaat door! Nu nog door een rijstebrijberg aan voorbereidingen heen bijten…….

De aartsengelen Michaël, Gabriël, Rafaël, Uriël en Metatron zijn gearriveerd in Huize Heks. Midden in de nacht houden ze me gezelschap, als mijn lichaam weer eens van een mug een olifant maakt…..

Posted on 16 mei 2014 by lagriffeheks

Donderdagavond ruim ik het huis voor het oog van het Neerlands Volk op. Ik krijg vijf engelen te logeren en ik wil ze een beetje goed welkom heten. Naar verluid zijn de engelen heel blij en dankbaar, dat er mensen zijn, die mee willen werken aan dit project.

Ik zie het anders. Ik ben dankbaar, dat ze zich zo inzetten voor Moedertje Aarde. Het moet niet meevallen om her en der in onze gebroken levens neer te strijken. Vooral niet als je zelf zo volmaakt bent. Ja, krankjorum natuurlijk, die visie. Ik moet ze maar op hun woord geloven. Ze zijn blij om te komen…..

Heks schikt witte violieren in een vaas. Van m’n laatste euro’s gekocht. Crisis…. De goedkoopste bloemen, die er te krijgen zijn, maar ook zeer geliefd bij mij. Zo intens wit. Zo’n sterke zoete geur. Zo vol van herinneringen aan de tijd, dat ikzelf mijn vleugels uitsloeg. Eindexamenfeesten. Het einde van mijn adolescentie.

Ik maak een mooie brief voor de Aartsengelen. In ruil voor de gastvrijheid mag je drie wensen doen. De eerste is voor Moeder Aarde, de tweede voor je familie en tot slot mag je ook iets vragen voor jezelf. Ik maak een mooi altaar in de woonkamer met kristallen en fruit. En een kaars met de afbeelding van paus Giovanni XXIII.

‘Sorry jongens, maar deze kan ik dag en nacht laten branden. Het was een hele lieve paus, naar het schijnt. Hij is heilig verklaard…’ Tot slot zet ik genoeg stoelen klaar, want een engel wil ook wel eens eventjes uitrusten….. 🙂

Dan is het wachten totdat het half elf is. Ferguut zit bij de voordeur. Hij wil naar buiten. Mijn huis is rustig en het ruikt heerlijk naar bloemen en wierook. Maar ik ben rommelig en moe. Ik hoop, dat , ja wat? Dat het een beetje meevalt allemaal.

En hoe was het? Zag ik grote gevleugelde mannen mijn huis in vliegen?

Er is zeker iets gaande in Huize Heks. Het is alsof ik word geobserveerd door een team Hemelse Supernanny’s. Zonder oordeel zien ze de zwakke schakels in mijn bestaan. Het lijkt of mijn huis en lijf worden gescand op stagnerende energie. En daar is nogal wat van te vinden in mijn heksenbiotoop. Ik hoef niets te doen, behalve toelaten, dat mijn bedrading wordt bijgesteld. Hoor ik in mijn geestesoor.

Later op de avond ga ik met Michaël, Ferguut en Ysbrandt een blokje om. De zwarte panter raakt enigszins door het dolle van dit vrolijke gezelschap en wil de hele weg knuffelen!

Ik slaap als een roos. Slechts onderbroken door een muggenbeet. (Mijn lichaam reageert daar allergisch op. Ik krijg hevige brandende pijn, alsof er levensgevaarlijk gemeen bijtend gif in mijn lijf is gespoten.) Ik zit een tijdje in de keuken, totdat het gif is uitgewerkt. ‘Ja, engelen’, grapt Heks tegen haar logés, ‘Mijn lichaam maakt werkelijk van een mug een olifant….!!!’

Het is dus eigenlijk wel gezellig, zo midden in de nacht met een engelengang in je keuken klessebessen. Mijn angst niet goed genoeg te zijn voor dit hoge bezoek was ongegrond. Het is het oude liedje van Zelfafwijzing. De Grote Ziekte van de gehele mensheid. Zelfs als je erop bedacht bent, kan het je nog in de kladden grijpen.

Vandaag zoek ik een beetje op internet naar informatie over Aartsengelen. De aantallen variëren nogal. Sommige bronnen hebben het over zeven, anderen over negen en weer andere over veertien verschillende engelen.

Over het algemeen zijn ze mannelijk, maar ik vind ook wat incidentele vrouwelijke varianten. Ook worden ze gezien als zowel mannelijk als vrouwelijk. Dan wordt het geslacht bepaald door de waarnemer. Dat verklaart dan mooi het hoge aantal mannelijke engelen. Onze door het patriarchaat bepaalde blik maakt gemakkelijk die keuze…..

Hoe dan ook, ik vind het best. Ik heb het prima naar mijn zin met de gevederde heren. Wat een geluk, dat ze mijn heksenhuisje met een bezoek vereren. Hoe het ook zit en wat het ook is. Wat weten wij mensen daar nu van? Een tipje van de sluier, hier en daar. Verhalen in oude apocriefe boeken. Heksenkletspraatjes. Toverkol uit haar bol……

Opera ‘Het Ware Geweld’ van René Samson gaat door merg en been. Daar vallen onze dagelijkse beslommeringen bij in het niet…..

Posted on 15 mei 2014 by lagriffeheks

Verleiding is het Ware Geweld volgens de opera

Dinsdagavond repeteer ik met het koor. Een bas biedt een aantal kaartjes aan voor een opera de volgende dag in Amsterdam. Gemaakt door René Samson, dezelfde componist, als waar wij nu een zeer moeilijk stuk van instuderen. De voorstelling heet ‘Het Ware Geweld‘. Het libretto is van Olaf Mulder.

Het is in de buurt van mijn lief. Ik wil er wel heen, maar besluit de vaste koorleden voor te laten gaan. Na de pauze informeer ik of hij een gelukkige heeft gevonden. ‘Nee, niemand heeft interesse,’ roept de man wanhopig. ‘Ik wel hoor,’ stel ik hem gerust. Terwijl ik de kaartjes in ontvangst neem, meldt zich een bevriende alt bij ons. Zij wil ook wel mee!

De volgende dag pak ik een trein naar de hoofdstad. Ik ga eerst bij Cowboy eten. Met een gezicht als een oorwurm doet hij de deur open. ‘Daar staan de spullen, kun je zelf even iets koken’, zegt hij. Huh? Wat een ontvangst!

Uiteindelijk kookt hij toch iets supersimpels voor me. Dan komt er een aap uit de mouw, hij heeft niet zulk leuk nieuws gekregen die dag over de recente piep in zijn oren. Balen hoor. Ik luister uitgebreid naar zijn verslag.

Een uurtje later ga ik samen met mijn zangmaatje naar de voorstelling. Het is in een kleine oude synagoge. Er kunnen een paar honderd man in de zaal en het zit stampvol. De componist is ook aanwezig ontdek ik later. Hij zit achter de tafel met de kaartjes…

Het is een bijzonder heftig en aangrijpend stuk. De muziek gaat door merg en been. Echt vrolijk word je er niet van. Maar ja, ik ga daarna lekker bij mijn geliefde logeren. Een leuk vooruitzicht…..

Helaas is hij zo mogelijk in een nog slechter humeur. Als ik hem iets vertel over de avond, gaat hij gewoon zitten computeren. Superbot. Ik ben verbijsterd.

Het blijft tobben, dit bezoek aan mijn hartje. ‘Hij heeft vast spijt, dat hij heeft toegezegd om op mijn hondje te passen’, denk ik bij mezelf. ‘Het is ook best veel werk…’

Maar als het de volgende dag gewoon doorgaat met de botterikkerigheid is de maat goed vol bij Heks. Veel eerder dan gepland, zodra mijn ingewerkte pijnstillers het toestaan, ga ik weer naar huis. Wat een gedoe.

Nu staat mijn reisje weer op de tocht. Misschien gaat het toch niet lukken deze keer. Heel erg jammer, maar ja. Je kunt geen ijzer met handen breken. Vooral niet met die gehandicapte exemplaren van mij…….

Vanavond komen er vijf engelen bij me logeren. Michael, Gabriel, Raphael, Uriel en Metatron. Ze blijven vijf dagen. Ik ben bezig met de voorbereidingen. Ik zie er een beetje tegen op, want ik ben nu niet bepaald in een engelachtige stemming.

Maar terwijl ik witte bloemen in een vaas zet, realiseer ik me, dat ze als geroepen komen. Misschien krijgen zij weer wat evenwicht en harmonie in mijn amoebebestaan. Misschien kunnen zij wel iemand vinden om op mijn hondje te passen. Misschien kunnen ze zelfs iets betekenen voor mijn ziekte, waar ik soms (nu) zo de balen van heb.

RISE LIKE A PENIS, DE OPGESTOKEN MIDDELVINGER VAN CONCHITA WURST RICHTING HOMOFOBE POETIN VINDT GRETIG ‘AFTREK’ IN DE PUNTENTOEKENNING VAN DE MEESTE WEST EUROPESE LANDEN. EN DE OEKRAÏNE. ZO WINT WEER EENS NIET HET BESTE LIEDJE HET EUROVISIE SONGFESTIVAL 2014.

Posted on 14 mei 2014 by lagriffeheks

Zaterdagavond kookt Heks de sterren van de hemel. Een heerlijke Surinaamse maaltijd. Om een uur of zeven schuift Cowboy naar binnen. Hij is op excursie geweest met een club architecten. Kijken naar bijzondere bouwsels op speciale locaties. Soms vreemde combinaties. Een seminarie met het gedachtengoed van Licht, Lucht en Ruimte. Het lijkt tegenstrijdig…..

Net als ik het eten op tafel wil zetten brengt Frogs mijn hondje terug. Hij is een dagje met deze suikeroom op stap geweest. Heks had een hele dag koorrepetitie. ‘Eet je een hapje mee?’ Nou, dat wil deze smulpaap wel. Zo eten we gezamenlijk, terwijl de heren de oren van mijn hoofd kletsen.

Na het eten kijken we naar het Eurovisie Songfestival. Ik zet mijn laptop in de keuken en sluit er een box op aan. Het geluid is goed, maar de muziek is zo slecht, dat we afhaken. Wat een bombastisch geleuterkoek toch weer. Bah.

‘Het liedje van Ilse en Walen is echt goed’, beweert Frogs, ‘Ik was er ook verbaasd over, je weet dat ik heel kritisch ben, Heks.’ Ja, dat weet ik. Hij veegt regelmatig de vloer aan met mindere goden….. Maar ja, dat moet ook wel als muziekrecensent!

Mijn lief en ik kijken dan nog maar eens naar een documentaire over Ginger Baker. Wat een vent. Geweldige drummer, maar hopeloze kerel. Heks moet er vaak om lachen, maar ik ben dan ook niet door hem opgevoed, in de steek gelaten, op mijn bek geslagen of bijna vermoord.

Tot mijn verbazing wil Cowboy naar de afwikkeling van het Songfestival kijken. Gaat Nederland winnen? We volgen de uitslagen een tijdje. Verbijsterd ontdekt mijn schatje, dat het bij deze competitie niet bepaald gaat om wie het beste liedje geschreven heeft. Of wie er werkelijk mooi kan zingen. Het vergeven van de punten is een politiek gebeuren.

Het is de eerste keer, dat Cowboy naar dit vooral door vrouwen en homo’s serieus genomen spektakel kijkt. ‘Maar, maar…’., pruttelt hij bij de zoveelste onnavolgbare keuze in de puntentoekenning. Heks zit lui achterover te lachen en voorspelt vrij accuraat wie er aan wie punten gaat geven. En ze heeft alleen de eerste drie liedjes gezien!

Uiteindelijk geeft mijn vriend het op. Hij gaat lekker in bad zitten, terwijl Heks met Varkentje gaat wandelen. Conchita Wurst, wat een naam overigens, gaat met de eer strijken. Een dikke opgestoken middelvinger naar die verdacht homofobe Poetin. Geen man zo homofoob als een verborgen nicht….. Als we later het liedje beluisteren valt het me op, dat deze vrouw met de baard nu niet bepaald een mooie stem heeft.

‘Rise like a penis,’ grapt Heks naar haar vriendje. Wat een tekst, wat een outfit, wat een naam, wat een slecht stemgeluid. En een matig liedje, te zwellerig, maar ja, dat moet natuurlijk met die titel……Toch vind ook ik het prima, dat ze wint. We weten al lang, dat het doorgaans niet het beste liedje is, dat met de eer gaat strijken. Er staan nu eenmaal hele andere belangen op het spel……

Het beste liedje is tweede geworden en ik heb het nog steeds niet gehoord of gezien. Gordon schijnt het slecht te vinden, dat is een goed teken. Als deze vleesgeworden wansmaak het afkeurt moet het wel goed zijn. Ik vertrouw echter volkomen op het oordeel van Frogs. En volgens hem is het echt mooi. Ik ga er nu maar eens naar luisteren……

Heks vindt kompas en krijgt droevig nieuws; Een dierbaar familielid is gestorven. Veel te jong! Leven gaat door tegen de klippen op. Drakenreisjes en kristallen schedels. Ik besluit op zoek te gaan naar mijn ‘Ware Noorden’……

Posted on 8 mei 2014 by lagriffeheks

Nog steeds lig ik voornamelijk voor pampus. Balen hoor, ik moet eigenlijk van alles organiseren. Zoals medicijnen bestellen, een enorme klus. En belastingbonnen uitzoeken. Ook al zo’n karwei. Oppas regelen voor Varkentje in juni. Heks wil in retraite. Bij Thich Nath Hanh. In Plumvillage, zijn kloostergemeenschap in de Dordogne. De kattenoppas is zo goed als rond, maar met het hondje wil het nog niet erg lukken.

Gisterenmiddag vind ik bij de ingang van het Leidse Hout een kompas op de grond. “My True North’, schiet er door me heen. Heroriëntatie. Het is tijd voor verandering. Alles in mijn leven dendert die kant op. Tijdens de wandeling blokkeer ik spontaan een aantal telefoonnummers op mijn mobiel. Ik ben niet meer voor iedereen bereikbaar!

Thuisgekomen vind ik een rouwkaart in de brievenbus. Mijn neef is overleden. Ik heb er een heleboel, sommigen ken ik nauwelijks. Maar met deze heb ik hele goede tijden beleefd, toen ik studeerde. Ik woonde in huis met zijn vriendin. Hij was de stuwende factor achter mijn eerste echte eigen kamertje. Zijn inmiddels al lang ex-vriendin en Heks hebben nog steeds contact. Ik bel haar op om het droevige nieuws te melden.

Als ik mijn mobiele telefoon aan zet staat er een kompas op het scherm. Toe maar, dat is al de tweede vandaag. Mijn vriendin neemt niet op, maar belt binnen een paar minuten terug. Ze raadt direct wat er aan de hand is. Ze is er helemaal stil van.

We halen wat herinneringen op. ‘Weet je dat ik nog steeds dat oventje heb, dat hij toen voor ons heeft geregeld, de sjacheraar!’ We lachen. Ja, handeltjes drijven kon hij als de beste. En mooie verhalen ophangen, deze veelbelovende student medicijnen. ‘Jammer dat hij die studie nooit heeft afgemaakt’. Zijn leven is heel anders gelopen dan gepland.

Veel te jong gegaan natuurlijk. Maar ik denk dat het ook een verlossing is. Hij was al geruime tijd ernstig ziek. ‘Zo gek’, zegt zijn ex, ‘Ik heb afgelopen maandag nog zitten googelen naar het adres van zijn zus. Na jaren! Ik wilde haar een kaartje sturen.’ Precies op de dag, dat hij is gestorven! ‘Hij heeft vast eventjes op je schouder getikt, schat, toen hij vertrok. Jullie hebben zo’n sterke band gehad….’

Heks zelf heeft dinsdagavond op het koor uitgebreid met een voormalige buurvrouw van deze tak van de familie gesproken. Wat een toeval! Het leven heeft vreemde wegen om iemand in je herinnering te brengen.

’s Avonds heb ik schedelmeditatie met de heksjes. De laatste keer in het huidige huis van Maan. Ze heeft een prachtig veld neergezet. Eén en al liefde. Heks maakt een mooie reis op de rug van een groene draak. Weer verschijnt het kompas, voor mijn geestesoog deze keer. Ik vertel erover aan een medeheksje. ‘Find your true north!’ roept ze. ‘Ja, dat is precies wat er door me heen ging vanmorgen!’ antwoord ik.

Wat betekent het nu eigenlijk, dat ‘true north’ gedoe? Ik steek mijn licht op en vind het volgende: Het ware noorden verschilt van het magnetische noorden. Het laatste verandert voortdurend, afhankelijk van allerlei factoren. Om goed te kunnen navigeren is het belangrijk om het ware noorden te kennen. Maar het is ook een metafoor.

In de reis, die ons leven is, weten we vaak niet waar we ons bevinden, waar we heen gaan en wat voor ons persoonlijk de goede weg is. Weten waar ons ‘ware noorden’ zich bevindt stelt ons in staat het juiste pad te volgen….. Heks staat op het punt haar ware noorden te ontdekken. Misschien moet ik er een stukje zuidwaarts voor reizen…….

Culinaire uitspattingen in goed gezelschap. Heks, Cowboy en Frogs vieren de bevrijding in stijl……

Posted on 7 mei 2014 by lagriffeheks

Sushi, gemberpickles, zeewiersalade, wasabi

Zaterdagavond is Heks lekker aan het kokkerellen. Er staan heerlijke asperges op het menu. Ter plekke besluit ik de bladeren van snijbiet te vullen met een mengsel van kruidige gehakt en rijst. Ook kook ik een verrukkelijk tomatensoepje. Tegen de tijd, dat Cowboy arriveert staat het eten al een beetje te verpieteren. Hij zat vast in het treinverkeer. Balen natuurlijk.

Maar met al dat lekkers voor zijn neus is hij de ellendige reis zo vergeten. Ik vond nog een fles Pouilly Fumé in de kast. Wat een verrukkelijke wijn. Die draagt ook bij aan de feestvreugde.

Zondag is het tijd voor sushi. En lummelen tot we erbij neervallen. Er is nog genoeg sushi over voor een heerlijke picknick op bevrijdingsdag. We nodigen Frogs uit.

Zo slenteren we op 5 mei over de braderie in de Herenstraat. Mijn heren hebben het al snel bekeken en verdwijnen met Ysbrandt naar het plantsoen. Heks vliegt een snel rondje over de uitgestalde waren. Ze scoort een stenen koffiepotje met filter. Voor haar verzameling. Ook maakt ze kristallen glaasjes buit, prachtig gegraveerd. ‘Grog’ staat er op. Er zitten glazen roerstaafjes bij. Perfect voor bij de picknick!

Zo zitten we dan in het plantsoen te nippen van een glaasje rosé. De sushi gaat schoon op. We zingen het uren uit. Op weg naar huis pakken we nog een terrasje. Dan is het alweer tijd voor het avondeten. Asperges met ham en asperges met zalm. Jammie, jammie. Cowboy heeft gezorgd voor een lekker toetje. Sorbet-ijs van de Australiër, een lekkernij binnen mijn dieet!

Heerlijke foto’s van een oud hondje. En Ys. Ook niet meer de jongste. Heks is vandaag zelf hoogbejaard, na een weekend lekker aan de zwier te zijn geweest met mijn lief!

Posted on 6 mei 2014 by lagriffeheks

Heks zit in bed. Uit the puffen van een heerlijk weekend. Goeie hemel, wat voel ik me beroerd. Ik ben ergens toch over mijn grenzen gegaan. ‘Dat moet je ook niet doen’, zei Cowboy vanmorgen. Ja, ik weet het. Maar het is soms zo moeilijk om te voelen waar die grens zit met dit rampenlijf. Echt spijt heb ik ook niet. Het waren vrolijke zonnige dagen.

Vandaag ga ik weer in het stramien. Prikken halen, zwemmen (sla ik over), thuiszorg. De fysio is op vakantie, dat scheelt. Vanavond repeteren met het projectkoor. Geen idee hoe ik dat voor elkaar ga krijgen. Ik zal blij zijn als ik daarna kan crashen……

Wat een gemopper nou weer. Ja, het is niet gauw goed….. Heks is moe. Enerzijds is het leven zo heerlijk. Ik heb niet de hele tijd griep, maar wel een heerlijk liefje. Het is al maanden voorjaar. Mijn nieuwe thuishulp houdt van katten. (Ze heeft er zelf 6!) Ik ben gezegend met vrienden, die van me houden!

‘Tel je zegeningen’, zei mijn grootvader altijd. Anderzijds is er veel, waar ik mijn hoofd over breek. Sommige dingen kun je nu eenmaal niet oplossen. Je kunt ze nauwelijks bevatten. Jammer genoeg vreet die poging alleen maar energie. Niet aan te raden dus in mijn situatie…..

En dan heb ik nog te maken met allemaal praktische ergernis. Problemen rond pijnmedicatie, gedoe rondom de afhandeling van de whiplash, de allergie van Ysbrandt, die opeens heel heftig is, rekeningen, rekeningen, rekeningen…… Een eindeloze stroom uitgaven, om mezelf in de lucht te houden. En nu dus weer een aankomende dierenartsenrekening…….

Maar ja, over zulke dingen moet je ook niet nadenken als de batterij zo leeg is. Alles ziet er altijd veel zonniger uit na een dagje tegen de vlakte liggen 🙂

Buurtontbijt op de Wallen in Amsterdam. Gevolgd door feestelijke dag met ouderwetse kermisattracties en een scala aan muzikale bijdragen.

Posted on 30 april 2014 by lagriffeheks

Zondagmorgen is er een buurtontbijt op de Nieuwmarkt in Amsterdam. Heks heeft daar niets te zoeken op zich, maar als geliefde van Cowboy is haar aanwezigheid toch gewenst. Dus laat ik me verleiden tot een maaltijd, waar vast weinig eetbaars binnen mijn dieet te verkrijgen is. Met een rol rijstwafels onder mijn arm volg ik mijn vriend de grote tent in, waar het geheel plaatsvindt. ‘Meestal is het buiten’, vertelt mijn lief, ‘lekker in het zonnetje’.

Vandaag miezert het, de lucht is grauw. Binnen in de tent is het een geroezemoes van heb ik jou daar. De buurtbewoners hier op ‘de Wallen’ zijn uitermate kleurrijk. Velen hebben er een schepje bovenop gedaan in een poging nog wat extravaganter uit de hoek te komen, lijkt het.

We worden naar een tafel geloodst, waar nog net twee plekjes vrij zijn. Dan krijgen we koffie en een gekookt eitje. Naast me roept een vrouw hartstochtelijk om roerei. ‘Dat ei loopt telkens onze tafel voorbij’, vertrouwt ze me toe. Al snel brullen we met haar mee en ja hoor: de smeekbede wordt verhoord.

Onze tafelgenoten blijken bijzonder aangenaam gezelschap te zijn. Een kletskous en een stille Willy , net als Cowboy en Heks. Al zou je dat laatste niet zeggen als mijn lief privé weer eens de oren van mijn hoofd kletst…..Al snel gaat het gesprek over filosofie en schone kunsten. We hebben veel raakvlakken! Hartstikke leuk, zo’n buurtontbijt!

En dat is pas het begin van een hele leuke dag. We pendelen een beetje heen en weer tussen het huis van Cowboy en de Nieuwmarkt. Met de ramen wijd open genieten we mee van de verschillende bandjes. Als het erg goed klinkt gaan we even kijken.

Ook wagen we ons in de zweefmolen, een heel ouderwets geval. Naast ons neemt een ouder stel plaats. Ze krijsen en gillen nog harder dan Heks. Iedereen wordt weer een beetje kind in deze mallemolen….. De uitbater geeft ons af en toe een flinke zwieper, zodat we alle kanten opvliegen onder het motto : Zweven is leven.

Als mijn lief thuis lekker aan het koken is, golven de eerste maten van de volgende band naar binnen, ‘Dat is mijn oude drumleraar, jammer dat we het niet redden, om te gaan luisteren…’ Het eten is zo goed als klaar…..

Ter plekke besluiten we de ‘Penne met zalm en tomaatjes’ gewoon mee te nemen. Glaasje wijn erbij. Zo gezegd, zo gedaan. Even later zitten we helemaal achterin de enorme tent te genieten van onze maaltijd met muziek. Het geluid is oorverdovend . Ik vrees, dat weer veel mensen gehoorbeschadiging hebben opgelopen die avond, Wij niet, we zorgen dat we onze oorschelpen net een beetje buiten de tent houden.

Wat een heerlijk dagje. Helemaal tevreden loop ik nog een laatste rondje met Varkentje. Op de achtergrond dendert de volgende band nog een paar uurtjes door. Totdat het om middernacht opeens doodstil wordt. Maar dan liggen wij al lang op 1 oor.

Cowboy ontsnapt aan ziedende discuswerpster van Olympische allure. Een drol kan veel teweeg brengen. Maar laten we wel wezen, als hondeneigenaar word je verantwoordelijk gehouden voor elk achtergebleven uitwerpsel van wie dan ook! Ria heeft groot gelijk! Vrolijke treinreis en Wensboom in het Oosterpark in Amsterdam….

Posted on 29 april 2014 by lagriffeheks

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

Wensboom in het Oosterpark, Amsterdam

Vanmorgen slaap ik uit. Cowboy laat als verrassing het hondje voor me uit, de schat. Als hij me niet had gewekt lag ik nu waarschijnlijk nog te slapen….. We drinken uitgebreid koffie, maar mijn lief heeft het druk. Ik begin mezelf bij elkaar te rapen. Spullen te verzamelen. Ik wil niet weer van alles vergeten….. Dan drinken we nog meer koffie, Cowboy klessebest….

‘Ik had geen poepzakjes bij me, toen ik dat varken uitliet’, zegt hij, ‘en toen kwam ik Ria Stalman tegen met haar hondje, net toen Ysbrandt eens eventjes uitgebreid ging poepen.’ Heks grijnst. ‘”Wel opruimen!” riep ze streng’, vervolgt mijn vriend, ‘maar ja, ik had geen zakje, dus ik stond daar maar bij die drol…..’ Ik lig dubbel. Een boze Olympisch Kampioene Discuswerpen. Een hondendrol. En een vertwijfelde Cowboy….

‘Ik zag haar vervolgens met krijt op de stoep schrijven: Ruim uw hondenstront op!’ Daar kijkt Heks toch van op. ‘Naast een andere hoop van een andere hond!’, besluit hij, ‘maar wel zo, dat ik het zag!’

‘Maar heb je haar dan niet om een poepzakje gevraagd?’ Dat is mijn truc. Het werkt beide kanten op. Als ik per ongeluk geen zakjes bij me heb, vraag ik het de eerste de beste hondeneigenaar. En andersom roep ik in geval van doorlopen direct:’ Wilt u soms een zakje?’

En inderdaad, mijn lief had ook dat idee. Hij kreeg een zakje van onze Olympisch Kampioene. En kwam er zonder kleerscheuren vanaf. Want reken maar dat ze nog niet voor de poes is. Haha. Ik blijf het voor me zien, een vliegende Cowboy…..

Vanmiddag pak ik de trein terug naar Leiden. Ysbrandt krijgt zijn muilband om en dat is maar goed ook, want het is druk met de fietsen in de trein. Direct in Amsterdam stapt er een leuke dame in met een elektrische fiets. Zij heeft een overfitte man, die fietst zo’n 40 kilometer per dag. ‘Zonder een beetje ondersteuning houd ik hem niet meer bij’. Manlief fietst momenteel al ergens in Zeeland. Zij gaat lekker een stukje met de trein….

Ik ken het, ik heb ook zo’n superfit liefje.

Station Schiphol. Twee enorme hybrides schuiven naar binnen. Bagage achterop en een sportief echtpaar in wielerkleding….. Ys gromt waarschuwend tegen al die fietsfanaten. En zit veilig tussen de knieën van Heks geklemd. Ik ga me een beetje zorgen maken over het uitstappen straks in Leiden. Het balkon staat propvol koffers, fietsen en mensen. Gelukkig biedt de man aan om me te helpen.

‘Ik til die fiets er wel even uit voor je,’ belooft hij. Ze zijn op vakantie geweest in Bulgarije. Het echte werk. Bergen en lange afstanden. Slapen in hotelletjes of wat daarvoor doorgaat. ‘Zo kom je op de gekste plekken’, verzekert hij me. Ze hebben het heerlijk gehad!

Zie je? Je hoeft niet ver te reizen voor een goed verhaal. Van Amsterdam naar Leiden volstaat in mijn geval!

In mijn geliefde Sleutelstadje loods ik Varkentje snel de trein uit. Dat valt nog niet mee. Ik wurm me tussen hutkoffers en beautycases door. De man zwaait mijn bepakte vouwfiets nog net niet boven zijn hoofd en zet em opgevouwen en wel op het perron. Hopla! Alleen Ria had het hem verbeterd……

Ys is blij dat het avontuur weer achter de rug is. Voor het station trakteer ik hem op een haringstaart. En een paar stukken kibbeling. Vergenoegd schrokt hij de lekkernijen naar binnen. Hij is de reis alweer vergeten. Nog even door een park wandelen op weg naar huis. En dan een paar uur heerlijk crashen…..

De katten hebben er een zootje van gemaakt. De pakjes leeg kattenvoer liggen versnipperd door het hele huis. Ik vermoed dat Cowboy ze niet in het vuilnisvat heeft gekieperd…… Toen hij zo lief was ze eten te geven voor vertrek.

De koelkast staat op een kier. Kunnen ze die nu ook al openmaken? Ik vind een pak aangevreten kattenvoer in de kast. ( ?) Niet verklaarbaar. Ook hebben ze mijn glutenvrije brood uit het pak gehaald en door de keuken gesmeten.

Ferguut heeft de buurvrouw uit haar slaap gehouden, door ’s nachts keihard in de hal te zitten mauwen. Kortom: Ze hebben me gemist!

Dus lig ik de rest van de middag lekker in bed te dweilen. Met alle poezen om me heen. Even grondig bijkomen van een weekend niets doen!

Koningsdag, de nieuwe Koninginnedag. Ik kan maar niet wennen aan het woord, maar breng het moeiteloos in de praktijk. Heks viert heerlijk feestje met geliefden!

Posted on 27 april 2014 by lagriffeheks

Zaterdag slapen we uit. Het is laat geworden na het optreden van de Surfboys. Het plan is om koningsdag in Amsterdam te vieren. Heks ziet op tegen de reis in overvolle trein met bijtgraag hondje. Al die dronken droppies….. Als dat maar goed gaat. Natuurlijk krijgt hij een muilband om. Om elk risico uit te sluiten.

Maar als we dan uiteindelijk op het station arriveren blijkt het heel rustig te zijn. Heks moet nog een keertje op en neer naar haar huis fietsen, omdat ze haar medicijnen vergeten is. Mijn hoofd doet het niet vandaag. Later blijk ik nog veel meer niet bij me te hebben. Hopeloos.

De trein is vrijwel leeg op wat oranje figuren na. Heks laat zich wat dat betreft ook niet onbetuigd. Knalroze/oranje rok, enorme oranje sjaal en bijpassende tas. Het ziet er puik uit.

In het buurtje, waar Cowboy woont, is een buurtfeest aan de gang. De hele week zijn er leuke activiteiten op de Nieuwmarkt. Vandaag in combinatie met de nationale feestdag. We dumpen Ysbrand in het huis van mijn lief en storten ons in het feestgedruis. Cowboy komt bekenden tegen, maar Heks ook! Mijn vriendinnetje Elfje loopt rond te paraderen met haar posse….. Wat zien ze er weer geweldig uit allemaal!!!!

Ik sluit haar in mijn armen. ‘Ha, schat, wat heerlijk om je te zien’. Ze werpt me een licht beledigde en verdrietige blik toe. ‘Waar was je, Heks, op mijn paasfeest?’ Heks schaamt zich dood. Weer 1 van de vele dingen, waar ik niet aan toe ben gekomen de laatste tijd. Ik leg uit, dat ik teveel aan mijn hoofd heb. ‘Nou, dan kun je dat toch gewoon uitleggen,’ snibt mijn mooie indianenmeisje. ‘Je hebt gelijk, duizend excuses lieverd.’ Ik beloof plechtig beterschap. Ze heeft me al vergeven.

Het is heerlijk om deze uitbundige vriendenclub tegen te komen. We slaan een paar heerlijke uurtjes stuk. Maar wij hebben nog een varkentje, dat nodig naar een parkje moet. Dus we nemen afscheid. Op ons gemak slenteren we door de stad met een snuffelend hondje.Bomen bloeien zoet. Leven geurt goed.

	Belinda VW op In memoriam: Ferguut de Ruwaer…
	stronglovechris op In memoriam Don Leo. Mijn liev…
	reinswart op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	stronglovechris op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	Samantha op Gigantisch gekrijs in de steeg…

recepten van de toverheks

cheer yourself up, toverformules voor een vrolijk leven

Heks en Cowboy leggen ruzie bij en zitten in no time weer helemaal op 1 lijn! En: Mijn lief gaat voor Varkentje zorgen tijdens mijn aanstaande retraite…..

De aartsengelen Michaël, Gabriël, Rafaël, Uriël en Metatron zijn gearriveerd in Huize Heks. Midden in de nacht houden ze me gezelschap, als mijn lichaam weer eens van een mug een olifant maakt…..

Opera ‘Het Ware Geweld’ van René Samson gaat door merg en been. Daar vallen onze dagelijkse beslommeringen bij in het niet…..

RISE LIKE A PENIS, DE OPGESTOKEN MIDDELVINGER VAN CONCHITA WURST RICHTING HOMOFOBE POETIN VINDT GRETIG ‘AFTREK’ IN DE PUNTENTOEKENNING VAN DE MEESTE WEST EUROPESE LANDEN. EN DE OEKRAÏNE. ZO WINT WEER EENS NIET HET BESTE LIEDJE HET EUROVISIE SONGFESTIVAL 2014.

Heks vindt kompas en krijgt droevig nieuws; Een dierbaar familielid is gestorven. Veel te jong! Leven gaat door tegen de klippen op. Drakenreisjes en kristallen schedels. Ik besluit op zoek te gaan naar mijn ‘Ware Noorden’……

Culinaire uitspattingen in goed gezelschap. Heks, Cowboy en Frogs vieren de bevrijding in stijl……

Heerlijke foto’s van een oud hondje. En Ys. Ook niet meer de jongste. Heks is vandaag zelf hoogbejaard, na een weekend lekker aan de zwier te zijn geweest met mijn lief!

Buurtontbijt op de Wallen in Amsterdam. Gevolgd door feestelijke dag met ouderwetse kermisattracties en een scala aan muzikale bijdragen.

Koningsdag, de nieuwe Koninginnedag. Ik kan maar niet wennen aan het woord, maar breng het moeiteloos in de praktijk. Heks viert heerlijk feestje met geliefden!

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: