Het is weer zover. Heks ligt al de hele week in bed. Ik heb geen millimeter energie. Met moeite loop ik mijn rondjes met Ysbrandt. Om dan snel weer plat te gaan. Sinds ik maandag bij Cowboy vertrok heb ik geen mens meer gezien. Op de doktersassistente na dan. Gevangen in je eigen huis. Dat is het lot van veel MEpatiënten. Sinds ik vorige zomer mijn hondje heb behandeld met gifbaden is het weer helemaal mis met mijn brakke gezondheid. Het subtiele evenwicht, dat ik na jaren vitaminen en mineralen slikken had bereikt is naar het zich laat aanzien naar de pielegaaien.

Vanmorgen ontwaak ik met Doctor Phil. Hij heeft een echtpaar in zijn programma. De man is een niet te geloven vervelende kerel. Hij neemt van niemand iets aan en beschuldigt zijn vrouw van de meest afschuwelijke dingen. Hij controleert haar bij voortduring. Valt haar lastig, valt haar collega’s lastig, gebruikt fysiek geweld. Kortom: Een supereikel. Als blijkt uit een test met leugendetector door iemand van de CIA, dat zijn vrouw de waarheid spreekt, lapt hij dat net zo gemakkelijk aan zijn laars….

Dat is altijd gevaarlijk, mensen die hun eigen spelregels hanteren. Iemand zei tegen Heks onlangs, dat het feit, dat de rechter in het voordeel van zijn opponent uitspraak had gedaan bij een bepaalde zaak in het verleden hem niets zei: ‘Rechters geven iedereen maar gelijk, ik ben er niet van onder de indruk!’ Het is een gerespecteerd lid van de maatschappij, die deze uitspraak deed. Niet de eerste de beste dus.

Het is vergelijkbaar met maffiapraktijken. Binnen deze criminele organisatie hanteert men ook zijn eigen regels, normen en waarden. Iedereen buiten de maffiafamilie is in feite vogelvrij. Als je je als familielid tegen de familie keert ben je er nog slechter aan toe. Dat is hoogverraad….. Geweld wordt bepaald niet geschuwd. En hoe romantisch het er ook uitziet in die lekkere lange Gothfatherfilms, met de geweldige feesten en dergelijke: De realiteit is verre van rooskleurig.

De waarheid is, dat het van geen kanten klopt, dit gedragsprotocol. Het gaat in tegen ons basale recht op vrijheid, ons fundamentele recht als mens om ons te uiten. Op het hebben van een eigen mening. We hebben gisteren goed ingepeperd gekregen, wat er gebeurd als we aan dit recht gaan tornen.

Op de televisie zie ik nu beelden uit Frankrijk. Twee gestoorde gekken houden daar iemand gegijzeld in een drukkerij. Waarschijnlijk in de hoop te worden opgeblazen, het liefst nadat ze nog flink wat onschuldige mensen de dood in hebben gejaagd. Ze hebben waarschijnlijk het gestoorde idee, dat ze hoogstpersoonlijk door Allah worden ontvangen met een stel lekkere wijven. Wel maagd natuurlijk, want anders is het maar ranzig…..

Gisterenavond heb ik weer uitgebreid gekeken naar allerlei programma’s rondom de afschuwelijke aanslag in Parijs. De gekte in Syrië, het ideaal van de Islamitische Staat, de schrikbarende denkbeelden onder Moslims in Nederland, een interview met Hirsi Ali…..

Laatstgenoemde hield een pleidooi tot modernisering van de Islam. Volgens haar is deze religie geheel verouderd. Ik moet zeggen, dat die rare geweldsboodschappen inderdaad nogal Oudtestamentisch aan doen. Kijk naar het Christendom. Ook daar was het vroeger Van Dik Hout Zaagt Men Planken. Tijdens de kruistochten trokken er ook jongemannen met harnassen aan naar het Midden Oosten om daar een potje te vechten. Die kruisridders waren ook bepaald geen lekkertjes.

En wat te denken van de Inquisitie? Een vrouwonvriendelijke instituut is niet denkbaar. Alles wat riekte naar het vrouwelijke, de oude religie van de Godin, werd op de brandstapel gegooid. En dat allemaal onder het mom van het ware geloof!

Als het Christendom zich niet af en toe een beetje had geëmancipeerd, dan zaten wij ook allemaal met een hoofddoekje om achter het aanrecht met de man als hoofd van het gezin. En waarschijnlijk zonder stemrecht…… Nederlandse vrouwen droegen overigens zo’n 40 jaar geleden dagelijks een kopvot. Met een stel sexy en opwindende krulspelden eronder!

De man in de televisieshow van Phil mag als verloren worden beschouwd. Ik denk niet, dat het nog goedkomt met hem, vastbesloten als hij is om zijn gelijk te halen. Hij slaat het ene onzinnige argument na het andere uit. Zijn vrouw zit erbij met een volledig door jarenlange stress geruïneerd gezicht. Hij beschuldigt haar van vreemdgaan, maar Heks kan zich niet voorstellen, dat zij met wie dan ook seks heeft. Ik verdenk haar van jarenlange droogstand. Haar van verdriet verwrongen gelaat is het beste voorbehoedsmiddel ter wereld…..

Wel biecht ze op, dat ze zo’n vijfentwintig jaar geleden inderdaad haar toenmalige vriend heeft bedrogen. Ze was achttien en al vier jaar samen met die jongen, tegenwoordig haar man. Ze heeft een keer een fout gemaakt, jammert ze. De man begint te schuimbekken. Zie je wel, hij heeft het toch gezegd. Ze liegt dat ze barst.

Heks denkt ook ‘Zie je wel’. Zie je wel, dat ook in dit afschuwelijke verhaal geleden PIJN de oorzaak is van alle ellende. Ook al is het lang geleden. Ook al was zij nog maar piepjong. Ook al …….

Intussen zie ik op televisie hoe helikopters zich boven een kleine drukkerij in Noord Frankrijk verzamelen. Het gebied, waar ik regelmatig met mijn Moslimvrienden doorheen ben gejast in mijn eerste eigen auto, de Volkswagen Jetta. Regelmatig zette ik daar ergens de vriend, die ging trouwen met zijn nicht, af in een Moslimenclave. Een aardige vent.

Ik ben ook wel eens op bezoek geweest bij familie van mijn geliefde in Angoulême. Een aantal families leeft daar op boerderijen in de heuvels op het Franse platteland. Heks is daar extreem gastvrij onthaalt. Met moeite konden we ons losrukken uit deze gezellige familieclan. Compleet met hoofddoekjes, baarden en soepjurken dartelden ze door de Dordogne met hun kudde schapen en geiten.

Ik hoop, dat de twee broers levend uit die drukkerij worden gehaald. ze willen een heldendood sterven, maar ik gun het hen niet. Het lijkt me beter, als ze levenslang kunnen nadenken over de frustratie en pijn, die hen vatbaar heeft gemaakt voor het plegen van deze wandaad. Ook denk ik aan hun familie. Misschien wel met een eenvoudige boerenhoeve ergens op het Franse platteland. Of met zo’n geweldige bakkerij in een voorstad van Parijs. Ook deze jongens hebben een moeder….

In ons land zag ik een tijdje geleden een Marokkaanse man op televisie, wiens zoon vertrokken was naar Syrië. De man had aan alle bellen getrokken, die je je maar kunt voorstellen. Hij vond het verschrikkelijk en had alles in het werk gesteld om zijn kind tegen te houden. Kreeg hij hulp? Werd hij gesteund? Niet echt. Wel regende het achteraf verwijten over zijn arme hoofd.

Mensen, die hun eigen regels maken. Vanuit hun pijneilandjes anderen terroriseren. Niet onder de indruk zijn van de grondwet en onze basale rechten als mens. Zoals ons recht onszelf te uiten. Je komt ze overal tegen. Onder Moslims. Onder Amerikaanse huisvaders. En ik ken ook echt wel een paar  Nederlanders, die zich er schuldig aan maken. Het levert ongetwijfeld iets op, anders zou je je er niet aan wagen.

Tegelijkertijd kost het je ook iets, je sluit het je uit van het Interzijn met andere mensen. Je jaagt ze tegen je in het harnas. Je isoleert je van hun liefde, want waar liefde hoort te huizen heerst angst. Maar ja. Tja…

Youssef Azghari: Nooit is het een cartoonist gelukt mij als moslim op de kast te jagen!

Later vandaag zie ik alle ellende in Parijs. Ik denk aan de woorden van Cowboy: ‘De Eerste Wereldoorlog is begonnen met een aanslag…’