Blindengeleidehond wordt Ongeleide Blindengeleidehond. Gelukkig geen blinde Geleidehond. De te begeleiden vrouw heeft dan weer wel stevige goed functionerende armen. Ze heeft hem zo weer in bedwang….. En Heks is blij dat haar ogen nog steeds goed werken.

Posted on 29 oktober 2014 by lagriffeheks

Als ik vanmiddag met Ysbrandt dravend naast me richting ziekenhuis fiets, doet er opeens een blindengeleidehond een charge naar mijn Varkentje. Oeps! Dat mogen zulke grondig getrainde hondjes helemaal niet doen. ‘Je bent een ongeleide hond!’ roep ik hem inwendig toe. De vrouw die hij geacht is te begeleiden krijgt hem met moeite weer onder controle. Eventjes springt hij alle kanten op. Gelukkig heeft ze een paar ferme armen!

Nou ja, denk ik bij mezelf. Beter een ongeleide blindengeleidehond, dan een blinde geleidehond. En dat is dan nog altijd honderd keer beter dan een gemiddelde ongeleide hond. Mweuh…..

Bij het ziekenhuis bind ik mijn hondje aan mijn fiets en die zet ik met een enorm slot vast aan een paal. Voor de hoofdingang. Waar je helemaal niet mag staan!

‘Mevrouw Heks, wil je niet je fiets zomaar neerzetten waar het verboden is!’ hoor ik opeens achter me. Een oude vriend duikt plotseling op. We sluiten elkaar in de armen. Wat leuk! Vanmorgen kwam ik een vriendin uit dezelfde oude vriendenkring tegen. We spraken af elkaar binnenkort te zien. Met als het even kan deze meneer erbij! Dus hij komt als geroepen. Snel wisselen we wat gegevens uit.

Hoewel hij werkzaam is in het ziekenhuis, doet hij wat mijn verkeerd geplaatste vervoermiddel betreft of zijn neus bloedt. Als ik het ziekenhuis inloop roepen een paar verwoed rokende dames, het gebouw is rookvrij vanbinnen, dat ze wel op mijn hondje zullen passen. Mooi zo.

Wat is het druk in de apotheek. Na een sprintje door de gangen van het enorme gebouw overzie ik de mensenmassa in de wachtrij. De moed zinkt me in de schoenen. Ik trek een nummertje. Goddank kom ik alleen wat dingen afhalen. Dat scheelt enorm blijkt.

Ik neem plaats op een stoel. Naast me zit een dame, dodelijk vermoeid. Haar krukken slingeren nonchalant tegen haar magere benen. Haar eveneens uitgeputte echtgenoot zit er uitgezakt naast. ‘Goeie hemel, verzucht ze, ‘ Ik ben hier al vanaf vanmorgen 8 uur.’ Het is intussen half zes in de namiddag!!!! Ik betuig mijn medeleven. Verschrikkelijk. ‘Er waren allemaal spoedgevallen tussendoor. Ik was pas vanmiddag aan de beurt. Maar ik ben wel om zes uur vanmorgen opgestaan…….’ Ze komt helemaal uit Zandvoort.

We praten eventjes om de tijd te verdrijven. Mijn hart gaat uit naar dit moedige echtpaar. Want erg gezond ziet de vrouw er niet uit. Ze wappert met haar recept door de lucht. Ik maak eruit op, dat haar conditie zorgelijk is.

Ik denk aan sister Chan Kong. Hoe zij altijd zegt in haar prachtige Vietnamese engels, dat je je lichaam moet bedanken voor bewezen diensten. ‘Thank you legs, for carrying me around this blue planet. Thank you, my beautiful arms, thank you my liver, intestines…..’ Enzovoort. Maar ook als er dingetjes niet helemaal lekker werken zegt ze: ‘Your heart still works well, your arms still work well, Your eyes still work well….’ Nou , mijn armen doen het niet. En de dame van de geleidehond had ogen die dienst weigeren. Maar toch, terwijl ik daar zit realiseer ik me: ‘Heks, je hebt het zo slecht nog niet!’

Als ik het ziekenhuis weer uitloop, zie ik dat Ysbrandt lekker ligt te waken bij mijn fietsje. Er staat geen boze conciërge om me eens eventjes de les te lezen over de verkeerd geparkeerde fiets. Het is al een beetje aan het schemeren. We hebben nog net tijd voor een uitlaatrondje door het bos…..

Veranderingen in Huize Heks. Feng Shui: Tweezitsbank in relatiehoek. En hoed je voor hetgeen je op Facebook deelt. De hele wereld geniet ervan mee!!!!

Posted on 27 oktober 2014 by lagriffeheks

Als ik vanmorgen op de pijnpoli mijn jas uittrek blijkt mijn jurk, als een verlegen meisje, onder mijn oksels te zijn weggekropen! Velours op wol is dus niet zo’n denderende combinatie….. Het herinnert me aan een beeldschone rok, die ik om vergelijkbare redenen de deur uit heb gedaan. Die wandelde onder het lopen tegen mijn benen omhoog om zich onder mijn wollen bijpassende trui te nestelen. Mijn benen eenzaam open en bloot achterlatend in een onflatteuze panty met ladders…….

Maar ja, wat maakt het uit? Hebben al die getormenteerde mensen hier ook eens een verzetje! Ik zie inderdaad wat geschokte blikken om me heen….

pratende draken, deraken, twee draken op de bank, huis met draken

Mijn nieuwe bank

Gisterenavond heb ik de hele avond op mijn nieuwe bank gehangen. Geweldig! Na jaren eindelijk weer een comfortabel meubelstuk in Huize Heks. Een tweezitsbankje nog wel….

Het is een bijzondere week. Een paar dagen geleden besloot ik mijn Facebook profiel een beetje bij te werken. In feite stond er helemaal niets in, behalve waar ik naar de middelbare school ben gegaan. Waar dan wel weer een wildvreemde dame uit Brabant op heeft gereageerd. Ze vond dat leuk.

Ik probeer gegevens over mijn opleiding toe te voegen, maar ik moet kiezen tussen mijn studie Nederlandse Taal- en Letterkunde hier in Leiden en Theaterwetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. Allebei kan niet. Nou ja, ik heb ze geen van beiden afgemaakt.

Tijdens mijn laatste jaar werd ik ziek. Ik ben een scriptie verwijderd van twee doctoraalstudies, maar mijn enige echte diploma is die voor Toverkol. En automatisering natuurlijk. Maar dat probeer ik te vergeten. En dan heb ik nog een ouderwets typediploma, compleet met boekhouden. Dat heb ik nooit aan iemand verteld, want voor je het weet wordt je ingezet als typegeit. En dat is wel het laatste, waar ik geschikt voor ben.

Ik besluit het bij mijn middelbare schooldiploma te laten. Wat gaat het iemand aan, wat ik heb uitgevroren in mijn leven? Niets.

liefdeseendjes, China, oud verhaal, verknocht,

Deze eendjes kunnen niet zonder elkaar

Een ander veld dat je kunt invullen is relatie. Mooi zo. Die heb ik tegenwoordig. Hoera! Ik besluit mijn vrijgezelle status op dit medium op te geven. Even kom ik in de verleiding om Cowboys naam in te vullen, maar dat gaat me te ver. Wie weet, waar dat soort informatie weer terecht komt. Wel vul ik een begindatum in. De verkeerde realiseer ik me later. Maar het zit in de buurt, dus lang niet gek voor iemand die systematisch alle verjaardagen vergeet, behalve die van zichzelf.

Wat ik me niet gerealiseerd heb is dat zo’n kleine wijziging in je profiel werkelijk overal wordt rondgebazuind. Na een paar uur beginnen de felicitaties binnen te stromen.

‘Veel geluk gewenst. Veel geluk saampies : -) Wat leuk Heks. Veel liefde en geluk samen ! Great couple!! So Happy for both of you. sending LOVE. Dag lieve Heks, gefeliciteerd.’

Maar ook een vriend van een vriendin reageert. Op mijn naam. Hij vraagt zich af : ‘Hey True… over there in Holland, when you say Heks, do people think of sex? How is is pronounced, that name? Have to ask. ‘Yes Bart same name but different meaning its a girls name here in Holland. You just have to come back for another visit and check it out you are always welcome here. Me casa is su Casa my friend . Ha Ha Ha :)’

kussend chinees echtpaar, verliefd stelletje, beeldjes, porselein verliefd paar, China

Happy couple

Hoewel ik er behoorlijk van sta te kijken, die heisa rondom het aanvinken van een veldje in mijn profiel, toch bezorgen al die felicitaties me een feestelijk gevoel. Maar het blijkt slechts een inleiding te zijn naar een werkelijk grote verandering hier in Huize Heks: De tweezitsbank! Plotseling doet mijn hulp haar oude tweezitter de deur uit. Precies op het moment, dat ik heb besloten eens serieus op zoek te gaan naar zoiets. En twee dagen nadat Cowboy zich ernstig beklaagd heeft over de beperkte mogelijkheden tot luibakken in de huiskamer van Heks.

nog een Chinees liefdeskoppel

Zo kan het dus gebeuren, dat afgelopen woensdag mijn hulp en haar man komen voorrijden met een perfect bankje. Eigenlijk precies, wat ik voor ogen had. Frogs is speciaal gekomen om te helpen sjouwen. Hij tilt eigenhandig met zijn pink het hele gevaarte naar boven. Hier en daar geassisteerd door de gulle gevers van dit meubelstuk.

De nieuwe bank staat pontificaal in het zuidwesten van mijn huis, de hoek, die binnen Feng Shui verbonden is met aarde, liefde en relaties. Ooit stond er een grote Mexicaanse bank in deze hoek. Erboven hing een foto van Heks in gevecht met haar tweelingbroer. Gemaakt door de fotografe Elna Obreen, Een vroegere huisgenote van Heks. Mijn broertje en ik waren haar vaste modellen.

verliefde man en vrouw, statieportret man en vrouw, mooie vrouw me mooie man, liefde, verstrengelde handen, vrouw in antieke jurk

Heks en Tweelingbroer samen op de foto

We hebben heel wat klusjes met haar geklaard, tijdens haar opleiding aan de Fotoacademie in Den Haag. Aan het eind van een of andere sessie liepen we een beetje te dollen. Ik gaf mijn tweelingbroer zogenaamd een gigantische poeier in zijn gezicht. Hij stortte dramatisch ter aarde….

Deze bewuste foto is een eigen leven gaan leiden. Op een gegeven moment stond hij jarenlang in de etalage van een winkel in Den Haag. Toevallig woonde daar een oude vriend van me boven. Anders hadden we het nooit geweten…..

foto: Elna Obreen, vechtend echtpaar, vrouw slaat man , slaags stelletje

Even lekker dollen

Maar goed, zo’n vechtfoto in je relatiehoek is natuurlijk niet bevorderlijk voor het aangaan van een gelukkig huwelijk, binnen de gedachtengang van Feng Shui. Gezellig samen op de bank is er dan niet bij. Nu zul je zeggen: ‘Heks, waarom hing je die foto dan uitgerekend op die plek?’ Ja, daar zeg je zo wat. Eerlijk gezegd heb ik daar al die tijd totaal geen oog voor gehad. Zelfs toe ik bekend raakte met het fenomeen Feng Shui, drong het nog niet tot me door, dat dit wel het allerstomste was, wat je kunt doen. Als je een vreedzame relatie beoogd natuurlijk. Wil je vechten, dan is deze foto perfect.

Op een gegeven moment heb ik de foto verwijderd. Midden in de nacht. Toen het kwartje uiteindelijk viel. Mijn huis onderging sowieso een enorme verbouwing indertijd. Sindsdien plaats ik zoenende kikkers, verknochte eendjes, verliefde Chinese en Indiase stelletjes en bergen rozenkwarts in mijn relatiehoek. Niet dat het veel heeft geholpen. Jarenlang gebeurde er niets meer op dat vlak. Misschien doordat ik ook de bench van Ysbrandt in die hoek had geplaatst? Met hem heb ik dan toch wel weer een uiterst symbiotische relatie gekregen…..

vrouw met hond, op bank, liefde tssen mens en dier,vrouw verkleed als kat, kattenmuts, liefde tussen vrouw en hond, vrouw knuffelt hondje

Symbiotische relatie

Deze week is mijn Varkentje uit zijn hoekje verdrongen door mijn tweezitter. Hij zit er niet mee. Tevreden nestelt hij zich in zijn nieuwe hoekje.

Vanaf dag 1 is hij helemaal idolaat van Cowboy. En dat is intussen wederzijds. Op zondag gaan ze samen trimmen in het bos. Regelmatig gooit mijn lief een balletje met Varkentje. En er gaat geen bezoek voorbij zonder dat Ysbrandt minstens twee uur stevig leunend tegen de knie van Cowboy doorbrengt….

Zo heb ik dan een relatie, een tweezitter op de Feng Shui-technisch juiste plek en een tevreden hondje. De bank is helemaal perfect voor mij. De leuning is hoog, lekker voor mijn whilash-nekje. En je kunt de helft uitschuiven tot een heerlijke luie ligstoel!

Draak van een koppel

Kortjakje krijgt preek over ‘gelijkheid’ in de kerk. Inleveren dus maar, dat boek vol zilverwerk. Maar we moeten toch juist af van dat gelijkheidscomplex? Volgens Thich Nhat Hanh dan.

Posted on 23 oktober 2014 by lagriffeheks

Mijn kerk, waar god ook een vrouw is

Zondagmorgen en Kortjakje zit op haar vertrouwde plaatsje achter in de kerk. Cowboy loopt met haar hondje in het bos en ik kan wel een stichtelijk woordje gebruiken. Het is heerlijk weer. De zomer dijt uit over de grenzen van de herfst. Volgende week begint de wintertijd, maar dat is werkelijk het enige, waaraan je de seizoenswisseling bemerkt. Gisterenmiddag zaten we hier in Huize Heks op het balkon schaars gekleed te zonnen!!!

Henk Schouten verzorgt de viering. Het thema is gelijkheid. Een begrip, dat hier in het westen pas zijn intrede deed ten tijde van de Franse Revolutie hoor ik nu. De grote volksopstand tegen het destijds heersende fenomeen, dat een fractie van de mensheid over alle middelen beschikt. Liberté, Égalité, Fraternité: Vrijheid, gelijkheid en broederschap. Nou ja. Heb je het in de gaten? Werden wij dames toch weer uitgesloten….

Altijd is ze ziek

Tegenwoordig is diezelfde tendens in ons eigen kikkerlandje gaande. De rijken worden rijker, de armen armer. En de vrouwen bungelen als vanouds weer helemaal onderaan de sociale ladder. De gefortuneerde elite heeft politiek de touwtjes in handen. Er zodoende zorg voor dragend, dat het beleid erop gericht blijft, dat ze nog meer poen naar zich toe harken.

Religie is sowieso wereldwijd een bron van ongelijkheid, aldus Henk. Hij noemt een heel rijtje op. Ten eerste is er meestal onderscheid tussen gelovigen en niet-gelovigen. De laatstgenoemden tellen niet mee, kunnen nooit in de hemel komen, zijn verdoemd en ga zo maar door.

Dan komen we weer op de vloek van het patriarchaat: Vrouwen worden veelal geweerd uit religieuze functies, soms mogen ze niet eens in bepaalde heiligdommen komen. In vrijwel elke godsdienst zijn vrouwen tweederangsburgers. Sinds kort hebben we binnen de christelijke kerk dan wel weer een ziel. Dat scheelt.

Moslims maken onderscheid tussen gelovige moslims, mensen met een of ander monotheïstisch geloof en de ongelovigen. De laatste zijn natuurlijk het slechtst af. Ook in dit geloof kun je beter een piemel hebben.

De toekomst

Hindoe’s hanteren een kastenstelsel. Een koe is daar veel beter af dan een onaanraakbare… Ook in deze cultuur kun je beter geen vrouw zijn. Dames worden nogal eens in de fik gestoken, als ze niet aan de verwachtingen voldoen.

Het is in feite een bizar verschijnsel, dat met name binnen religie zoveel ongelijkheid wordt gepropageerd. Je zou verwachten, dat dit juist precies andersom zou zijn. Helaas staat de gemiddelde geloofsgemeenschap bol van de scheve machtsverhoudingen.

Thich Nhat Hanh heeft het er steeds over, dat we afmoeten van het minderwaardigheidscomplex, het meerderwaardigheidscomplex en het gelijkheidscomplex. Een verfrissende insteek. Die eerste twee complexen spreken voor zich. Veel van zijn volgelingen struikelen echter over dat laatste.

Hoezo weg met het gelijkheidscomplex? Het is toch juist goed om iedereen als gelijke te zien en te behandelen? Ik ben zeker zo goed als jij. En jij doet niet onder voor mij!

Mijn lievelingsdominee, Dominee Gremdaat, geweldig zoals die man kan preken.

Maar zolang jij gelijk bent aan mij, ga ik nog steeds uit van jou en mij als gescheiden entiteiten. Ik zie mezelf dan als afgescheiden van de rest van de wereld en dat leidt over het algemeen tot lijden. Een druppel zonder oceaan.

Zijn oplossing voor dit moeilijke vraagstuk is Interbeing. Weg met het afgescheiden zelf. En het is waar. Als je het voor elkaar krijgt om de illusie van afgescheidenheid te doorbreken en te ervaren hoe je met alles en iedereen bent verbonden, vallen veel dingen op hun plek.

We zijn als mensen helemaal niet zo verschillend van elkaar. En ook niet van de rest van de schepping. We bestaan allemaal grotendeels uit water ofwel wolk. Er zit veel boom in ons. En steen. Etcetera…. Heks heeft momenten van genade gekend, waarin ik die verbinding met alles en iedereen ervoer. Boeddhisten noemen het één smaak. Onze eigen Hadewijch zou het een godservaring noemen….

Dan hoef je ook niet meer jaloers te zijn. Anderen hun bezit afhandig te maken. Bang te zijn voor verlies. Kortom: Heel veel zaken gaan er dan gigantisch op vooruit.

Maar ja. We worden van jongs af aan geprogrammeerd om een individu te zijn. Met bezit. Met grenzen. Trots met je neus in de lucht. Zwakheden verbergen we achter een façade van succesverhalen. We knijpen de kat in het donker, terwijl we schijnheilig iets aan een goed doel geven. Het liefst in het zicht van een camera.

Toch is er hoop voor ons mensen. Zolang er liefde is en mededogen. We zijn een goddelijk project in wording. De bugs/programmatuurfoutjes moeten er nog een beetje uit evolueren. De toekomst is het besef, dat we zowel druppel als oceaan zijn. Verbonden met alles en iedereen. wat je voor een ander doet, doe je voor jezelf. Wat je een ander aandoet, doe je jezelf aan.

Sociaal sadisme en masochisme maken dan plaats voor gezonde maatschappelijke structuren. Of zit ik te wauwelen en glijden we massaal de afgrond in? Zoals elke maatschappij, die decadent is geworden……

In het Joodse geloof bestaat het jubeljaar. Het woord alleen al vind ik geweldig. Dit heilige jaar komt eens in de vijftig jaar voor. Alle schulden van iedereen worden kwijtgescholden. Iedereen krijgt het land van zijn familie terug. Een soort sociale reset. (Leviticus 25: 1-13)

Ik ben er eigenlijk wel een voorstander van om dat hier ter lande in te voeren. Vooral nu het belastingstelsel er ook al op gericht is om de rijken rijker te maken. Er moet gewoon ergens ingegrepen worden.

Jesaja tenslotte is niet al te mals als het gaat om mensen, die zich verrijken ten koste van anderen: ”Zesvoudig wee over de rechtvaardigen: Wee degenen die zich huis na huis toe-eigenen, die akker na akker samenvoegen, tot er voor niemand meer ruimte is en zij alleen het land bewonen. Ik hoor de HEER van de hemelse machten zweren: ”Al die huizen zullen tot puin vervallen, zelfs de grootste en mooiste worden niet meer bewoond.” ” Etcetera. (Jesaja 5: 8-9 20-24)

Dus ben je een overrijke Christen? Dan kun je die hemel wel op je buik schrijven! Volgens Jesaja dan. Maar ja, hij was een profeet. Die hebben een vooruitziende blik…..

Help! Brand in het ziekenhuis! Heks helpt handje met ontruimen afdeling reumatologie! Althans, dat was het plan….. Gekke koortsdromen en kekke onzinverhalen.

Posted on 22 oktober 2014 by lagriffeheks

Alweer!!!!

Nou moe, ben ik weer ziek. Ik hobbel weer aardig van het ene griepje in het andere. Potverdorie. Heks kan het niet uitstaan. Ik wil niet weer zo’n ouderwetse winter met 8 zware griepaanvallen achter elkaar.Die LDN-pillen zullen toch nog wel hun werk doen? Of zou mijn verminderde weerstand te wijten zijn aan de gifbaden, die ik mijn hondje geef tegen de Demodex parasiet?

Vrij adequate weergave van mijn gestumper

Ik denk aan de woorden van een zangmaatje van me. Zij heeft allerlei fibromyalgische klachten. ‘Heks, het heeft geen zin om je af te vragen, waarom het soms opeens weer minder gaat. Dat hoort bij het beeld. Helaas. Denk nou niet, dat je iets verkeerd doet…..’

Ik ben eens bij een reumatoloog geweest, die precies hetzelfde zei. De man is als enige in Nederland gespecialiseerd in fibromyalgie. Hij kon niets voor me doen, vertelde hij me direct. Wel heb ik die middag heel veel opgestoken over dit ziektebeeld. Ook wist hij het verband duidelijk te maken tussen ME en fibromyalgie.

Zoiets dus

‘Zie het als twee verzamelingen, die net als de tafel, waaraan we nu zitten, samen een ovaal vormen.’ Zijn handen cirkelen over de enorme tafel. ‘Ze overlappen in het midden. Je ziet wel, dat patiënten in de loop van één van de ziektes symptomen krijgen, die meer aan ‘, hij gesticuleert druk, ‘de andere kant van de tafel thuis horen.’

Hij vertelde me ook over onderzoek, waaruit blijkt, dat de neuronen in de hersenen van mensen met fibromyalgie na een pijnprikkel blijven vuren. Vandaar de extreme pijn. Zoals wanneer ik door een mug gestoken wordt. Onze lijven maken letterlijk van een mug een olifant…..

Oeps, brand in een vleugel van het ziekenhuis. Gelukkig is er net een ME patiënt op het spreekuur

Ook wees hij me op het vreemde fenomeen, dat wij onder invloed van een flinke stoot adrenaline bergen kunnen verzetten. Dat roept bij de omgeving altijd enorm veel vraagtekens op. Het is mezelf ook vaak een raadsel hoe dat kan. “Als er nu hier op deze afdeling brand uitbreekt, helpt u me waarschijnlijk om alle patiënten veilig buiten te krijgen.’

Ik zag het voor me. Met een inderhaast aangetrokken verpleegstersuniform sta ik mijn mannetje als vrouw met ME. Naast andersoortige MEers, brandweerlieden en EHBOers blijf ik koelbloedig tot het eind, ‘ Maar daarna ligt u minstens drie maanden in bed. Te herstellen!’ schoot hij mijn droombeeld aan flarden.

Heks helpt alle patienten van de brandtrap af

‘Zo’n terugval hoort erbij erbij, mevrouw Toverheks, het is inherent aan het ziektebeeld. Maar u bent slim en knap. U ziet er geweldig leuk uit, wat een mooie outfit! En die bezemsteel! Geweldig! Het lukt u om iets van uw leven te maken. Daar gaat het om. De kunst is om niet in paniek te raken, wanneer u een ernstige terugval hebt. Ook dat gaat weer voorbij.’

Ach, laat ik zijn advies maar weer ter harte nemen. En kalm blijven. Het uitzitten. Frogs is met het hondje op stap. Op televisie is Sesamstraat bezig. Met Grover in de hoofdrol. Straks komt mijn hulp haar oude bank bij me brengen. De schat. Samen met haar man. Daar zal Cowboy blij mee zijn. Hij mist in mijn huis een lekkere hangplek. Drie dagen geleden had hij het er nog over. En hop! De goddelijke voorzienigheid vervult al mijn wensen!

Mijn nieuwe bank

Cowboy zal blij zijn!

Nachtelijke bezoeker Huize Heks. Buurman krijgt veeg uit de pan van deze onbekende man. Bitchy aanpak werkt nog het beste bij dronken Corpsbal…..

Posted on 21 oktober 2014 by lagriffeheks

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen

DE LULLO’S, ZO ONGELOFELIJK GRAPPIG

Midden in de nacht word ik gewekt door één of ander geluid. Langzaam drijf ik naar de oppervlakte. De bel gaat opnieuw. Heel hard. Heel lang. Alsof iemand dringend naar binnen wil. Ysbrand is ook wakker geworden. Luid blaffend spurt hij naar de voordeur. Om weer terug de slaapkamer in te rennen. ‘Woefwoef!!!’ Hij kijkt me indringend aan vanaf het voeteneind. ‘Wakker worden, vrouw, er is iemand aan de deur.’

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen, zuipende studenten

BALLEN SLAPEND IN DE GOOT

De TV staat te tetteren. Ik ben ervoor in slaap gevallen. Ik zet het geluid uit en kijk tegelijkertijd op de klok hoe laat het is. Kwart voor 2! Welke gek belt er op dit tijdstip aan bij Heks? En bij de buren? Want alweer klinkt een doordringend belsignaal, maar nu bij mijn buurman.

Ik ben te slaperig om op te staan en eens uit het keukenraam te kijken. Maar mijn buurman hangt wel uit het raam. Ik hoor zijn zachte beleefde stemgeluid vriendelijk vragen wat er loos is. Hij heeft een hele zachte Limburgse G. Daar krijg je iedereen mee in zijn of haar comfort zone. Maar niet de middernachtelijke beller. Die begint een potje ruzie te schoppen met deze schat van een jongen. Het is een uiterst vreemde woordenwisseling. De lallerige stem verwijt mijn buurman ongeveer, dat hij daar woont. Achter die voordeur hoort volgens hem iemand anders thuis. Bizar.

toverheks op haar bed, blote heks, slapende heks,

POTVERDORIE, WIE WEKT DEZE HEKS?

Zachte G geeft het op. Vriendelijk en beleefd verzoekt hij de herrieschopper weg te gaan. Tegen die tijd ben ik toch maar eens uit het raam gaan kijken. Ik zie een piepjong snotjong, zo dronken als een aap midden in de steeg staan. Verbolgen staart hij naar het slaapkamerraam van mijn goeie buur. Wijdbeens probeert hij zichzelf overeind te houden. Hij steekt zijn onderlijf naar voren, handen in de zakken, voor de stabiliteit. Tevens ontleent hij daaraan een soort dronkemansmoed. Hij waggelt schokkerig naar de voordeur en begint opnieuw aan te bellen. Alle knoppen op het belbord drukt hij tegelijkertijd langdurig in, nog best een prestatie in zijn toestand.

Ysbrandt wordt helemaal gek. Hij is er klaar mee. ‘Laat mijn dit varkentje wassen’, smeekt hij woest blaffend, ‘Geef mij die balorige corpsbal in tanden, lieve Heks. Ik maak gehakt van hem!’ Het is verleidelijk om mijn Varkentje op hem los te laten. Hij heeft al eens een politieagent geprobeerd te castreren. Hij is niet vies van een balletje op z’n tijd. En een gehaktballetje is nooit weg natuurlijk.

De man zwalkt naar de overkant van de steeg, leunt tegen de muur en observeert ons pand. Opeens ziet hij mij staan. Hij spreidt beide armen in een gebaar van overgave. Blij, dat hij weer een nieuw object heeft om zijn onzinverhalen aan op te hangen.

‘Ga weg, mafkees!’ roep ik hem toe. Hij begint nu een verward en opdringerig verhaal tegen mij. Ik moet de deur opendoen, want ‘Bladiebla’. ‘Interesseert me niet!’ roep ik bot, ‘Opzouten nu, achterlijke gladiool, ik ben er klaar mee. Wegwezen, of ik bel de politie!’ Ik wacht zijn antwoord niet af, want onderhandelen is zinloos. Als mijn zachtaardige buurman al niet tot hem door kan dringen, dan is het echt hopeloos.

BEROEMDE TEKST VAN TREURIG LIED LULLO’S

Kriebelig doe ik het raam dicht en pak mijn telefoon. Als ik weer naar buiten kijk is hij verdwenen. Met zijn staart tussen de benen. Hij heeft duidelijk eieren voor zijn geld gekozen.

HET ONGELOFELIJK SMERIGE HUISHOUDEN VAN DEZE HEREN

Natuurlijk duurt het weer een hele tijd, voordat ik in slaap val. Pestventje. Ik hoop dat hij een verschrikkelijke kater heeft vandaag. En dat er dan een club Jehovagetuigen bij hem aanbelt, die hun in orthopedisch schoeisel gestoken voeten tussen de deur klemmen, in een ultieme poging hem te bekeren.Gevolgd door een hardnekkige colporteur met ongevraagd energieadvies. Terwijl intussen een geile glazenwasser glorieus glunderend door de ramen staat te koekeloeren. Om tenslotte zijn moeder aan de telefoon te krijgen met een zeurkousverhaal van de bovenste plank. Waar hij dan toch urenlang naar moet luisteren. En een paar asociale huisgenoten op de koop toe. Die tot besluit zijn koelkast leegvreten. En dat allemaal, terwijl de hond van de buren urenlang irritant zit te blaffen…… ;-p. 😉

ENORM GRAPPIG

Het kan overigens nog veel erger: Je zal maar zo’n exemplaar in je bed vinden……. Dat gebeurt ook. LEES HIER: Dronken student gaat in bed van vreemde vrouw liggen!!!!!!!

JE ZAL HET MAAR IN JE BED VINDEN

In de serie Glutenvrije, Lactosevrije, Sojavrije SuperSoepjes: ROMIGE COURGETTESOEP MET PROVENçAALSE KRUIDEN

Posted on 20 oktober 2014 by lagriffeheks

Lang geleden experimenteerde ik zo’n beetje met het maken van courgettesoep. In het najaar was er een enorm aanbod van deze groene groeimonsters uit de vrienden- en kennisenkring met volkstuintje. Naast hun overproductie van dit makkelijke te verbouwen gewas, kreeg ik ook een presentje van de ouders van Blonde Buurman. Toen nog mijn schoonouders….Kun je nagaan hoe lang dit geleden is!!!!! Ze hadden een enorme zak Provençaalse Kruiden voor me meegenomen uit Frankrijk.

Het was een heerlijk mengsel, maar de juten zak, waar het goedje in zat, leende zich niet voor zorgvuldig doseren. Tijdens één van mijn experimenten in de keuken schoot ik gigantisch uit met de kruiden. Precies op het juiste moment bleek later. Een nieuw SuperSoepje was geboren!

Nodig: 1 flinke ui, 2 middelgrote courgettes, 4 tenen knoflook, hand amandelen, citroensap, Provençaalse Kruiden, 2 bouillonblokjes, olijfolie.

De bereiding is werkelijk een fluitje van een cent.

Smoor de ui in de olijfolie, voeg de knoflook toe, eventjes meebakken, water erbij, bouillonblokje, enorme schep Provençaalse Kruiden, (of als je dat niet in huis hebt: 1 deel marjolein, 1 deel bonenkruid, 1 deel tijm, half deel rozemarijn, half deel basilicum, kwart deel salie, kwart deel lavendel, of een variatie hierop). Eventjes laten koken. Staafmixer erop. Klaar! Een kind kan de was doen!

In een keukenmachine de amandelen met wat water en citroensap tot zure room kloppen/hakken. Je kunt natuurlijk ook gewone zure room of sojaroom gebruiken. Dan is het nog steeds een heerlijk soepje.

Garneer met wat room en smullen maar!

Heks heeft weer eens een geheugen als een VERGIET en doet haar hakkende vriendin verdriet. Want ze wil er wel bij zijn maar komt uiteindelijk toch niet. Maar niet te lang getreurd: Ik ZEEF met mijn gatekaasgeheugen kleine flinters vreugde uit een oceaan van mogelijkheden…… Ontmoeting met oude vriend. Ooit begonnen we samen een saunabedrijf. Althans, dat was de bedoeling……

Posted on 20 oktober 2014 by lagriffeheks

RianGeurts, Uitnodiging voor expositie, Baljuwbuis, Voorschoten, beeldhouwster, marmer en papier mache

Manshoge beelden van papier maché

Zaterdag lummel ik de hele dag rond. Later blijk ik helemaal vergeten te zijn, dat vandaag de vernissage is van de nieuwe tentoonstelling van Steenvrouw. Wat heb ik toch een raar hoofd, sinds een BMW zich total löss reed in mijn nek. Net als een instabiele computer crasht mijn kop met enige regelmaat.

De hele week heb ik geprobeerd mijn activiteiten rondom dit event te organiseren. Maar als puntje bij paaltje komt lig ik lui in huis te dweilen. Met een volledig blanco hersenpannetje, waar geen herinnering in beklijft. Heel zen.

Hier exposeert mijn vriendin: Absoluut een bezoekje waard Ze is zelf aanwezig op zondag 19 oktober, zondag 26 oktober, woensdag 5 november, zondag 9 november of op afspraak.

‘ s Avonds heb ik een herkansing als het gaat om afspraken nakomen. Dan ga ik met Cowboy naar een optreden van flamenco band Labryénco in Qbus. Fiederelsje, Donkere Buurman en nog een paar leden van de OB zijn al aanwezig als we op het nippertje de zaal binnenschuiven. Het concert is fantastisch.

Als ik in de pauze door de zaal loop hoor ik opeens iemand ‘He, Bruja!’ ( spreek uit Brucha, heks in het Spaans) roepen. Het is een oude kameraad en tegenwoordig trouwe lezer van mijn blog. Nou ja, trouw: ‘Ik ben die verhalen van je wel eens zat,’ zegt hij complimenteus, ‘Maar je Zwarte Piet discussie vind ik weer geweldig!!’

Ik kijk naar de verleidelijke grijns van deze ras-charmeur. Hij is misschien wat haren kwijt, niet eens al teveel, maar zijn streken heeft hij zo te zien nog niet verleerd.

Lang geleden, had ik een lucide heksendroom over deze man. Hij was daarin een rasechte Noord Amerikaanse Indiaan. Een opperhoofd. Met pak en verentooi. Zijn hart gloeide in zijn borstkas als een stralende gouden zon. Hij leek in niets op de vrouwenverslindende kroegbaas die hij in onze huidige werkelijkheid was. Behalve dan de kraaienpootjes rond zijn ogen.

We praten eventjes vliegensvlug bij. Ooit zijn we samen bezig geweest om een sauna op te zetten. Heks had allemaal wilde plannen voor een dergelijk complex ter reiniging van lichaam en ziel. Met spirituele baden, Hawaiiaanse massages, opgietingen ofwel Löylyls en ga zo maar door. En mijn oude vriend zou de horeca gaan doen. Een gebied, waarop hij goede expertise heeft. Het staat me bij, dat we een voorkeur hadden voor de supergezonde Japanse keuken……Mmmmmm

Samen gingen we op onderzoek uit in Brabant bij een groot saunabedrijf, waarvan de eigenaar graag in het mijne wilde investeren. Tevens wilde hij me wegwijs maken in de ingewikkelde bedrijfsvoering van zo’n zweetoord. Elders had ik ook een paar investeerders gevonden. Het leek allemaal de goede kant op te gaan.

Toch is dat paradijselijke oord er nooit gekomen. Heks kreeg steeds meer fysieke klachten. De ME steggelde op de achtergrond een robbetje mee. Ook had ze destijds wel voor miljoenen investeerders, maar geen inkomen. De schoorsteen moet toch roken.

Ik liet me omscholen tot systeembouwer en ging als een echte carrièretijger werken op de afdeling automatisering van de Felicitatiedienst. Het meest absurde bedrijf ter wereld. Mjin maatje kwam een schone deerne tegen en begon een gezin. Hij ging als psycholoog en trainer bij de politie werken en ontpopte zich tot degelijke huisvader. Iets dat we nooit achter hem gezocht hadden. Zo eindigende ons stoomavontuur nog voor we echt op stoom kwamen.

‘Ik ben ook helemaal happy tegenwoordig,’ vertrouw ik hem toe, terwijl ik richting Cowboy wuif. Als ik even later achter mijn liefje plaats neem, er was geen plekje meer vrij op dezelfde rij, geniet ik ervan hoe hij geniet, De percussionist van de band is geweldig goed. Fenomenaal! Cowboy zit te zwijmelen. ‘Wat ben ik toch gelukkig! ‘, mijmer ik, ‘Wat heb ik toch een geluk met mijn geliefde. We hebben het zo heerlijk samen! Kijk nu eens hoe makkelijk hij matcht met mijn dierbaarste vrienden. Hij hoort er helemaal bij!’

Ach, zo is mijn leven dan heel anders gelopen. Geen eigen saunabedrijf. Sowieso geen flitsende carrière. Mijn switch naar de automatisering heeft desastreus uitgepakt. Ik heb er een goeie RSI aan overgehouden. En doordat ik een jaar werd gedetacheerd in een ziek gebouw met een vervuilde airco, kwam mijn ME in volle hevigheid terug. Erger dan ooit. In feite is mijn lichaam dat wonderlijke kantooravontuur bij de Felicitatiedienst nooit te boven gekomen…..

Cowboy en Frogs, de beste maatjes

Glutenvrije, lactosevrije, sojavrije Iranese linzensoep: Simone’s SuperLinzenSoep met Munt en Citroen

Posted on 19 oktober 2014 by lagriffeheks

Glutenvrije, lactosevrije, sojavrije Iranese linzensoep: Simone’s SuperLinzenSoep met Munt en Citroen

linzensoep met munt en citroen, glutenvrij, lactosevrij, sojavrije, iranese linzensoep

Garneer met wat verse munt

Onlangs was ik op een feestje met heerlijke hapjes. Met name de soep sloeg in als een smaakbom. Het koste me niet eens zoveel moeite om de kokkin het recept te ontfutselen, maar ja, zij is dan ook de jongste zus van Cowboy….. Dus dat schept een band!

Afgelopen week heb ik zelf geprobeerd dit soepje te bekokstoven en het is gelukt! Eigenlijk kan het niet misgaan, het recept is supereenvoudig, maar de smaak is heel geraffineerd…..

250 gram Oranje linzen, drie winterwortels, twee rode paprika’s, vier rode uien, zeven tenen knoflook, 3 eetlepels gedroogde munt, sap van twee citroenen, peper en zout of 2 bouillonblokjes.

Fruit een ui met twee tenen knoflook. Deze stap kun je ook overslaan. Dan begin je direct met een pan kokend water met daarin de linzen, wortels, paprika’s, bouillonblokjes en uien. Zorg dat alles onder water staat. Twintig minuten laten koken. Knoflook erbij doen. Als laatste de gedroogde munt en citroen toevoegen. Staafmixer erop en klaar! Smullen maar.

Zwarte Pieten-discussie deel 2. Het gevaar van recente ontwikkelingen in Gouda…….

Posted on 18 oktober 2014 by lagriffeheks

De Zwarte Pieten discussie is nog steeds in volle gang. In Amsterdam loopt een Hoger Beroep van zowel tegenstanders als de burgermeester rondom de intocht van die ouwe schimmelige kerel en zijn geblakerde hulpje.

Zelfs de Verenigde Naties hebben een mening over ons nationale kinderfestijn. Alsof ze daar niks beters te doen hebben….

Gouda speelt ook in op de Zwarte Pieten problematiek. Sint komt daar vanuit Spanje naartoe gevaren. Hoe ze dat in godsnaam voor elkaar willen krijgen is maar weer de vraag. Het lijkt me toch een hele klus met zo’n stoomboot door de polder.

Maar de officiële intocht is dit jaar in deze stad van kaas en stroopwafels. En dat is dan ook precies de inspiratiebron voor de nieuwe versie van Piet. Een kaas- en stoopwafel-Piet. Zo geel als een kanarie. Hij zou het ook prima doen als knecht van de paashaas.

Heks is toch min of meer verbijsterd door deze recente ontwikkelingen. Zijn ze helemaal gek geworden? Hoe halen ze het in hun hoofd om de snelst groeiende wereldmacht te beledigen? Chinezen nemen zoiets bepaald niet licht op!

Terwijl er zoveel kleuren zijn waar je uit kunt kiezen, zonder iemand voor het gekleurde hoofd te stoten. Groen, paars, roze….. Ik heb nog nooit mensen in die kleurschakering ontmoet, dus voorlopig zitten we dan goed.

Totdat de marsmannetjes de aarde komen bevolken natuurlijk. Die schijnen groen te zijn. En oorlogszuchtig en gemeen….. Om toekomstige problemen te voorkomen, blijf ik bij pimpelpaars.

Heks mengt zich in hopeloze Zwarte-Pieten-discussie: Wat hebben Zwarte Piet, Geisha’s, Halloween Heksen, Clowns en Masai gemeen? Ze zijn allemaal een belediging voor een medemens…… 😉

Ontmoeting met straatdichter en grappenmaker Glenn L. Parami zet met weer aan het denken over die Zwarte Pieten discussie: Deel 3.

Morgen is het pakjesavond! Zullen er rellen uitbreken? Worden er zwarte Zwarte Pieten gemolesteerd? Heks kijkt nergens meer van op na de beruchte intocht in Gouda. Zwarte Pietendiscussie deel 4. Mij een Bietendiscussie finale……

Een drukke dag vol beweging. Heks racet van hot naar haar. Herinneringen aan de Bergland Expres. Die goeie ouwe tijd, toen het leven nog simpel was. Of leek.

Posted on 18 oktober 2014 by lagriffeheks

Bergland Expres, internationale treien, ski-treien

Zo zagen de rijtuigen eruit.

Het is vrijdagmiddag. De hele dag ben ik al aan het rondfietsen. Langs de apotheek, de dierenarts, fysiotherapie, huisarts, nog een andere apotheek…. De thuiszorg is geweest, we hebben het bed verschoond. Ik heb een keukenkastje uitgespit. Ysbrandt heeft het hele traject naast de fiets lopen draven. Een sukkeldrafje weliswaar. De tijden, dat hij mij de stad door sleurde zijn voorbij.

Nu lig ik uitgeteld voor de televisie. Er is een vreselijk drama gaande, maar ik kan geen sympathie opbrengen voor de hoofdrolspeelster. Ze laat haar baby in de steek. Hormonale toestanden. Hoe kan ze dat nu doen? Onbegrijpelijk voor vrouwen, die wat dat betreft de boot gemist hebben. Ik ben blij, als ze uit beeld verdwijnt.

De hele dag fladderen er al allerlei gedachten door mijn hoofd. Aan vroeger, toen ik als stewardess op de internationale trein werkte. Ik begon op de Bergland Expres. Later reed ik voor Hotelplan, ofwel Hopla. Elk weekend hees ik me in mijn vreselijke kunststof apepakkie. Het stond afschuwelijk, ventileerde voor geen meter en zat verschrikkelijk. Ik heb dit foute kostuum daarna nog jarenlang gebruikt in allerlei toneelstukken…..

Maar ik had wel geweldige collega’s. Elke rit was naast het harde werken ook een klein feestje. Tijdens één van de slagen raakte ik bevriend met één van de alcoholisten van de Wagon Lits.

Na een ritje op en neer naar Oostenrijk zakten we door bij Mutti, een uitspanning bij het rangeerterrein in Leidsendam-Voorburg, waar menig steward en stewardess hun rit eindigde. Terwijl het pittige oude Duitse wijfie, dat de tent runde, ons voorzag van soep en drank, vierden wij een paar uur vrijheid. De volgende dag moesten we weer aan de studie.

Heks luisterde zonder oordeel naar de verhalen van deze drinkebroer. Ik was een onbeschreven blad, wist van toeten nog blazen. Het waren niet bepaald brave verhalen. Ik zat met mijn oren te klapperen van schrik af en toe. Maar de man was wel volstrekt eerlijk. Hij stelde de zaken niet mooier voor dan ze waren.

Ik heb maar een paar ritten met hem samen gereden, maar jarenlang stuurde hij me vanuit alle hoeken van Europa de meest prachtige ansichtkaarten. Het hield pas op, toen ik verhuisde. Misschien komt er nog wel eens eentje op mijn oude adres aan de Apothekersdijk……

Ik heb hem er nooit voor kunnen bedanken, want gek genoeg had ik geen adres van hem. Misschien zwierf hij ook wel zo’n beetje rond tussen zijn diensten. Een gelukkig privéleven had hij niet. Zijn grote liefde had hem verlaten en hij verdronk zijn verdriet.

Uiteindelijk is het contract van Heks niet verlengd, omdat ik niet representatief genoeg was. Eerst werd ik Kakkie Heksie genoemd, omdat ik het meest kakkerig mijn sjaaltje om mijn hals kon strikken. Maar een nieuw en nogal vreemd kapsel werd mijn baantje fataal…..

Waarom moet ik opeens zo aan Karel denken? Groot kans, dat ik hem één dezer dagen tegen kom. Zo werkt dat vaak. Of misschien is hij een engeltje op mijn schouder tegenwoordig. Verlost van de aardse beslommeringen. Een vrolijk licht bruisend cherubijntje. Met een licht melancholische afdronk.

	Belinda VW op In memoriam: Ferguut de Ruwaer…
	stronglovechris op In memoriam Don Leo. Mijn liev…
	reinswart op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	stronglovechris op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	Samantha op Gigantisch gekrijs in de steeg…

recepten van de toverheks

cheer yourself up, toverformules voor een vrolijk leven

Auteursarchief: lagriffeheks

Blindengeleidehond wordt Ongeleide Blindengeleidehond. Gelukkig geen blinde Geleidehond. De te begeleiden vrouw heeft dan weer wel stevige goed functionerende armen. Ze heeft hem zo weer in bedwang….. En Heks is blij dat haar ogen nog steeds goed werken.

Veranderingen in Huize Heks. Feng Shui: Tweezitsbank in relatiehoek. En hoed je voor hetgeen je op Facebook deelt. De hele wereld geniet ervan mee!!!!

Kortjakje krijgt preek over ‘gelijkheid’ in de kerk. Inleveren dus maar, dat boek vol zilverwerk. Maar we moeten toch juist af van dat gelijkheidscomplex? Volgens Thich Nhat Hanh dan.

Help! Brand in het ziekenhuis! Heks helpt handje met ontruimen afdeling reumatologie! Althans, dat was het plan….. Gekke koortsdromen en kekke onzinverhalen.

Nachtelijke bezoeker Huize Heks. Buurman krijgt veeg uit de pan van deze onbekende man. Bitchy aanpak werkt nog het beste bij dronken Corpsbal…..

In de serie Glutenvrije, Lactosevrije, Sojavrije SuperSoepjes: ROMIGE COURGETTESOEP MET PROVENçAALSE KRUIDEN

Glutenvrije, lactosevrije, sojavrije Iranese linzensoep: Simone’s SuperLinzenSoep met Munt en Citroen

Zwarte Pieten-discussie deel 2. Het gevaar van recente ontwikkelingen in Gouda…….

Een drukke dag vol beweging. Heks racet van hot naar haar. Herinneringen aan de Bergland Expres. Die goeie ouwe tijd, toen het leven nog simpel was. Of leek.

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: