Simsalabim en Salambochel
Een lekker taartje natuurlijk
Feessie!!!!
De egel mag komen
Iedereen is op z’n paasbest
De boze Heks houdt niet van tegeltjeswijsheid
Maar kijk, een prachtig schilderij
Het feest duurt tot de kleine uurtjes
Op de bezemsteel naar huis
Er was eens….
Arabische luchtkastelen
Terwijl ik een blog schrijf, het is bijna klaar, gaat de telefoon. Aan de andere kant hoor ik de vertrouwde stem van een oude vriend. Voormalige vriend. Wat mij betreft. Hij heeft hier ooit een tijd in huis gezeten, omdat hij zogenaamd uit Algerije was gevlucht. Hij beweerde in levensgevaar te zijn.
Hij kwam in de problemen, toen hij mijn toenmalige vriend, ook een Algerijn, hielp om het land te ontvluchten. Dit nadat moslimextremisten een vriend van mijn vriend hadden vermoord. Ze hielden zich bezig met het bestrijden van analfabetisme in hun land, hoe nobel. En dat was levensgevaarlijk natuurlijk…..
Wat een geschiedenis, dat verzin je niet.
Sprookjesprins wordt spook van een prins
Wel dus. Een paar jaar geleden ben ik er dan toch na ruim tien jaar in het duister tasten, achter gekomen dat dit hele verhaal uit de grote en goed ontwikkelde duim van mijn voormalige geliefde was gezogen. Samen met nog veel meer onzin. Zo bleef er dan niets heel van de bijzonder intensieve tijd, dat deze heren bij mij in huis woonden en op mijn zak teerden.
Ik ken wel een paar goede kandidaten
De vriend aan de andere kant van de lijn weet niet, dat ik intussen wel beter weet. Hij begint opgewekt te ratelen in het Frans. ‘Je bent mijn zuster, je bent zo’n goede vrouw, ik hou van je, weet je nog hoe fijn we het hadden?’ Bladiebla. ‘Hou maar op’, interrumpeer ik hem, ‘Ik weet tegenwoordig wel beter. A. was hier een paar jaar geleden. Hij loog weer alles aan elkaar. Maar daarna kreeg ik een brief van zijn vrouw, hij is intussen getrouwd, en die heeft eens een goed boekje open gedaan!’
Het is even stil aan de andere kant. Ik hoor de raderen draaien. ‘Ik woon weer in Nice’, gaat hij vrolijk verder met zijn verhaal, ‘Ik heb A al in geen vijftien jaar gesproken. Kom eens gezellig een keertje langs.’ ‘Nee, daar heb ik echt geen zin in. Jij hebt net zo hard meegedaan aan al die onzinverhalen. Ik heb het afgesloten. Het ga je goed. Aju paraplu.’
Hij zal wel een goedkoop adresje in Nederland zoeken. Liefst bij iemand, die een beetje voor hem zorgt, als een zuster… Hij heeft me eerder wel eens gebeld, met het verzoek hem officieel uit te nodigen, zodat hij Algerije uit kon.
Heks is klaar met dit soort misbruik. Manipulatie en dwangmatig liegen ga je maar lekker bij iemand anders proberen. Beslist leg ik de hoorn neer.
Zo’n liegbeest is ook maar een dier
Denk nu niet, dat ik niet heel veel van deze kleine Algerijn heb gehouden. Wel degelijk. We hebben ook ongelofelijk veel plezier gehad met elkaar. En talloze avonturen beleefd samen. Op zijn manier was hij ongetwijfeld heel dol op zijn ‘zuster’.
Ik ben bekend met hun mannencultuur om elkaar de hand boven het hoofd te houden, wat een man ook uitvreet. Iets, dat je in veel culturen aantreft overigens. ‘Ik ben er niet hoor,’ riepen de mannen in de oer Hollandse kroeg waar ik vroeger werkte, als hun vrouw onverwacht een vriend opbelde, waar haar kerel toch uithing. Guy code. Ik vind het best. Maar niet in mijn huis.
Waarheid bestaat bij gratie van zijn opponent
Bovendien ben ik er van overtuigd, dat hij helemaal niet het land uit moest. Nederland was gewoon een jolig avontuur. Groot kans, dat hij zijn grove leugen gewoon ziet als een leugentje om bestwil.
Heks is destijds flink het schip in gegaan. Hun langdurige bezoek werkte als een financiële aderlating. Het feit, dat ik zo bedonderd ben, maakt dat extra zuur.
Hoewel. Ik heb er intussen al veel grappen over gemaakt. En ook wel eens goed om gelachen. Vooral heb ik er erg veel van geleerd. Zoals zulke lieden niet meer over de vloer halen. Het gat in mezelf, waardoor deze problematiek mijn leven in sloop is gedicht.
Zo is dat
Ja, lekker liegen. Soms zou ik willen, dat ik er goed in was. Het lijkt me zo gemakkelijk. Het levert van alles op. Op korte termijn dan. Maar ja, ooit komt de waarheid boven tafel. En dan moet je in je eigen leugenachtige gezicht kijken en toegeven, wat een loser je eigenlijk bent….
En hoe onthouden die mensen al die leugens, verdraaide waarheden en onzin? Het lijkt me ook geen gemakkelijk bestaan.
Heks is een dwangmatig waarheidsliefhebber. Dat heeft ook zekere nadelen. Ten eerste maakt het je kwetsbaar. De kans is groot, dat je denkt, dat de hele wereld zo in elkaar steekt. Niets is minder waar.
Ook moet je enorm uitkijken geen vreselijk vervelende moraalridder te worden. Niets is zo hopeloos, als iemand, die denkt de waarheid in pacht te hebben….
Kattaklop, kattaklop, ik sla de waarheid voor je kop
De waarheid ligt in het midden. We zijn allemaal verbonden, het afgescheiden zelf is een illusie. In dat web van verbondenheid, trilt de waarheid vaak als een bang vliegje….. Maar soms beweegt ze zich vrij als een glanzende vlinder van bloem naar bloem. En zoekt in harten, onze harten de zoete nectar van begrip, compassie en liefde.
Dat denk ik nu ook altijd !!!!!!
Foute man achter de kassa bij de Action
Afgelopen donderdag ga ik me in de Action te buiten aan plakplaatjes. Ze hebben prachtige exemplaren voor de idioot lage prijzen, die ze daar hanteren. Heks heeft een enorm zwak voor alles wat plaatje is en plakt. Ik heb een prachtige verzameling waar ik uit put, als ik mooie post stuur aan dierbaren. Of wensdozen in elkaar knutsel.
De naam zegt het al, hier kun je van alles verwachten
Achter de kassa zit een uit de kluiten gewassen Marokkaan. Ik schat hem halverwege de twintig. De man is niet lelijk, maar er gaat iets sinisters van hem uit.
Hij kijkt me indringend aan. Wat gek, die blik. Ik ken hem toch niet ergens van? Ik reken af en hark alles zo snel mogelijk in een plastic zak. Ik vergeet het incident, totdat ik thuis mijn nieuwverworven spulletjes uitpak. Tot mijn verbazing zit er een piepklein belletje tussen. Dat heb ik toch helemaal niet gekocht?
Qui non conatur, ille non vincit
Ik bekijk het dingetje eens beter en zie tot mijn verbijstering dat er een tekst op staat. En wat voor’n tekst! ‘Ring the bell for sex‘ !!!!!! Nou moe, heb ik weer. Ik kan het eigenlijk niet geloven. Er is vast sprake van een misverstand. Iemand voor mij heeft dat ding ongetwijfeld vergeten in te pakken. Hoewel ik zeker weet, dat die lopende band leeg was toen ik er mijn boodschappen op deponeerde……
Omdat ik hetgeen ik eigenlijk bij de Action kwam halen, kleerhangers, ben vergeten moet ik terug. Als ik bij de kassa kom, zit er gelukkig een meisje. Maar terwijl ik afreken duikt opeens die verrekte Marokkaan weer op. Ik kijk hem vuil aan. Eikel. Met je seksbelletje.
Hoe goedkoop schat hij mij in? En welke ‘Action’ heeft hij met mij in zijn hoofd?
Intussen stuurt hij het meisje zomaar weg en kruipt snel achter de kassa. Hij neemt de boel over! Ik heb goddank al betaald. En nog steeds kan ik eigenlijk niet geloven wat hier gebeurt. Snel smijt ik alles in mijn tas. Inpakken en wegwezen. Precies hetgeen hij ongetwijfeld in zijn hoofd heeft, maar dan op een geheel ander vlak…..
En het is ook niet bepaald HALAL !!!!!!!
Wat denkt zo’n vent eigenlijk. Dat ik blij ben met dit soort gruizige en groezelige aandacht? Dat ik het als een ranzig compliment opvat?
Zou hij veel succes hebben met dit soort flauwekul? Wie niet waagt, die niet wint. Een brutaal mens heeft de wereld. Je kunt het altijd proberen. Niet geschoten, altijd mis. You can ring my bell….. of klokkenspel…….
Heks staat beslist open voor een gezellige flirt
Er is een dunne scheidslijn tussen gezonde aandacht van een man, een leuk compliment en dit soort geëikel. Het sleutelwoord is respect. Heks is dol op een goeie flirt en ontvangt graag complimenten. Ook van Marokkanen! Maar ik heb een broertje dood aan iemand die de kat in het donker knijpt.
Tegelijkertijd realiseer ik me, dat menig man dolgelukkig zou zijn als hij zo’n belletje in zijn tas vond nadat een beeldschone Marokkaanse met hem bij de Action had afgerekend……. De kans daarop acht ik echter nihil.
Rare wereld.
Zo’n meiske achter de kassa, daar dromen veel mannen van…….
’ He, Heks!’ hoor ik vlak voordat ik een grote supermarkt wil inlopen. Mijn vriend Glenn Parami, de Leidse straatdichter, spreidt zijn armen en geeft me een enorme berenknuffel. Zacht wiegt hij me heen en weer. ’Toe maar, ik toch bof weer’, giebelt Heks.
’Wat is het verschil tussen paracetamol en een zwarte?’ zegt deze zelf zeer gekleurde medemens. Ik moet hem het antwoord schuldig blijven. ’Paracetamol werkt!’ Hij lacht zijn gehavende gebit bloot. ’Zelf verzonnen’, vertrouwt hij me toe.
’Geloof jij in de Kerstman of Sinterklaas?’ hij kijkt me schattend aan. ’Ik geloof in god’, zeg ik. ’Ik ook hoor’, vervolgt Glenn, ’Maar ik geloof eerder in de kerstman dan de Sint. Die rendieren vind ik aannemelijker dan werkende zwarte knechten!’ Hij schatert het uit.
’Ik ben geen racist hoor’, beëindigt hij zijn betoog. Gelukkig maar, want dat zou toch wel heel apart zijn.
Het incident brengt die hele Zwarte Pieten discussie weer in mijn gedachten. Toen ik het met Frogs over dat onderwerp had keek hij wat ongemakkelijk. Zodra je een beetje op de zaak ingaat komen allerlei gevoeligheden aan bod. En mijn grappige edoch scherpe blog over het verband tussen heksenverbrandingen, Halloween en de Pieten-perikelen kon hij toch niet helemaal plaatsen. ’Het is ook best walgelijk hoe sommige mensen over dat onderwerp denken’, zei mijn goede vriend.
’En daar zit em nu juist de kneep, Frogs. Die nationale discussie geeft allerlei ras-racisten een platform om de meest racistische uitspraken te doen. Ik heb al van alles voorbij zien komen. De meest afschuwelijke onzin wordt gewoon in actualiteitenprogramma’s uitgebraakt en zo over ons allemaal heen gestort.’
Mensen op straat, die om een reactie op de discussie wordt gevraagd roepen dingen als: ’’Stuur die mensen terug naar waar ze vandaan komen’’ en erger. Ik heb geen zin om dat hier allemaal nog eens te herhalen. Dan hebben ze weer een podium voor hun dubieuze uitspraken……
Als mijn donkere vriend Glenn zijn duistere grappen over zijn eigen huidskleur lachend debiteert is dat een heel ander verhaal. Zoals homo’s grappen mogen maken over homo’s, Joden over Joden, Toverheksen over Heksen, zo moet de rest van de mensheid een een keertje goed nadenken voordat ze een bepaalde groep stigmatiseert. Niemand wil in een hokje gestopt worden. Vooral niet als dat hokje een verdomhoekje blijkt te zijn!
Zwarte Pieten-discussie deel 2. Het gevaar van recente ontwikkelingen in Gouda…….
Heks is in de lappenmand. Vanouds lig ik het grootste deel van de tijd gestrekt. Balen hoor. Ik probeer te achterhalen wat er loos is. Zo gebruik ik puffers tegen de bronchitis. De apotheek belt om me te melden, dat er lactose in die medicatie zit. Ik mag dat absoluut niet binnenkrijgen, want dan werkt mijn enige medicatie, die echt wat doet voor mijn immuniteit, LDN, niet.
Wat is dat toch voor’n hopeloos gedoe met die reguliere medicijnen? Stoppen ze een allergeen en bovendien slijmvormend goedje in iets dat je inhaleert omdat je omkomt in het snot.
‘Lekker goedkoop’ reageert mijn acupuncturist droog, als ik het hem vertel, ‘ er bestaan wel puffers zonder die troep , de zogenaamde aerosols, maar die zijn wat duurder.’ Hij grimast en heft zijn handen in een gebaar van onmacht. ‘Dus dan stop je maar iets uiterst slijmvormends in medicatie, die direct in de longen beland.’ Hij prikt een paar venijnige naalden in mijn voeten. ‘Ik ruik dat gif, dat je je hondje geeft, lieve Heks. Je wasemt het gewoonweg uit je poriën.’ Volgens hem ligt hier de hoofdoorzaak van mijn hevige terugval. Hond weer gezond. Baas legt het loodje……
Gisterenavond ben ik toch naar de koorrepetitie gegaan. Ik moet mezelf een enorme schop onder mijn kont verkopen, lamlendig als ik me voel. Maar ja, Ik ben nu eenmaal bepaald geen watje. In tegenstelling tot het heersende beeld rondom de ziekte ME. Zoals jullie misschien weten moet ik het van die bijeenkomsten hebben, want thuis voer ik geen bal uit over het algemeen.
Tot mijn verbazing zit er een volledig koperblazers orkest, koperensemble NEOS Brass, in het midden van de zaal! Het koor zit er omheen. Ik zit op de voorste rij bij de alten, op zo’n dertig centimeter afstand van een flinke schuiftrompet. ‘Tetteretet!!!!!!!!!’ Jubelt het instrument enthousiast. De blazer is aan het inspelen.
Binnen tien seconden verhuis ik naar de achterste rij. Ik heb mijn gevoelige oren lief. Ik hou van mijn trommelvliezen! ‘Ik heb mijn gehoorapparaat al uitgedaan’, zegt mijn buurvrouw. Maar toch verkast ook zij even later naar een plekje achterin.
Als ik vanmiddag met Ysbrandt dravend naast me richting ziekenhuis fiets, doet er opeens een blindengeleidehond een charge naar mijn Varkentje. Oeps! Dat mogen zulke grondig getrainde hondjes helemaal niet doen. ‘Je bent een ongeleide hond!’ roep ik hem inwendig toe. De vrouw die hij geacht is te begeleiden krijgt hem met moeite weer onder controle. Eventjes springt hij alle kanten op. Gelukkig heeft ze een paar ferme armen!
Nou ja, denk ik bij mezelf. Beter een ongeleide blindengeleidehond, dan een blinde geleidehond. En dat is dan nog altijd honderd keer beter dan een gemiddelde ongeleide hond. Mweuh…..
Bij het ziekenhuis bind ik mijn hondje aan mijn fiets en die zet ik met een enorm slot vast aan een paal. Voor de hoofdingang. Waar je helemaal niet mag staan!
‘Mevrouw Heks, wil je niet je fiets zomaar neerzetten waar het verboden is!’ hoor ik opeens achter me. Een oude vriend duikt plotseling op. We sluiten elkaar in de armen. Wat leuk! Vanmorgen kwam ik een vriendin uit dezelfde oude vriendenkring tegen. We spraken af elkaar binnenkort te zien. Met als het even kan deze meneer erbij! Dus hij komt als geroepen. Snel wisselen we wat gegevens uit.
Hoewel hij werkzaam is in het ziekenhuis, doet hij wat mijn verkeerd geplaatste vervoermiddel betreft of zijn neus bloedt. Als ik het ziekenhuis inloop roepen een paar verwoed rokende dames, het gebouw is rookvrij vanbinnen, dat ze wel op mijn hondje zullen passen. Mooi zo.
Wat is het druk in de apotheek. Na een sprintje door de gangen van het enorme gebouw overzie ik de mensenmassa in de wachtrij. De moed zinkt me in de schoenen. Ik trek een nummertje. Goddank kom ik alleen wat dingen afhalen. Dat scheelt enorm blijkt.
Ik neem plaats op een stoel. Naast me zit een dame, dodelijk vermoeid. Haar krukken slingeren nonchalant tegen haar magere benen. Haar eveneens uitgeputte echtgenoot zit er uitgezakt naast. ‘Goeie hemel, verzucht ze, ‘ Ik ben hier al vanaf vanmorgen 8 uur.’ Het is intussen half zes in de namiddag!!!! Ik betuig mijn medeleven. Verschrikkelijk. ‘Er waren allemaal spoedgevallen tussendoor. Ik was pas vanmiddag aan de beurt. Maar ik ben wel om zes uur vanmorgen opgestaan…….’ Ze komt helemaal uit Zandvoort.
We praten eventjes om de tijd te verdrijven. Mijn hart gaat uit naar dit moedige echtpaar. Want erg gezond ziet de vrouw er niet uit. Ze wappert met haar recept door de lucht. Ik maak eruit op, dat haar conditie zorgelijk is.
Ik denk aan sister Chan Kong. Hoe zij altijd zegt in haar prachtige Vietnamese engels, dat je je lichaam moet bedanken voor bewezen diensten. ‘Thank you legs, for carrying me around this blue planet. Thank you, my beautiful arms, thank you my liver, intestines…..’ Enzovoort. Maar ook als er dingetjes niet helemaal lekker werken zegt ze: ‘Your heart still works well, your arms still work well, Your eyes still work well….’ Nou , mijn armen doen het niet. En de dame van de geleidehond had ogen die dienst weigeren. Maar toch, terwijl ik daar zit realiseer ik me: ‘Heks, je hebt het zo slecht nog niet!’
Als ik het ziekenhuis weer uitloop, zie ik dat Ysbrandt lekker ligt te waken bij mijn fietsje. Er staat geen boze conciërge om me eens eventjes de les te lezen over de verkeerd geparkeerde fiets. Het is al een beetje aan het schemeren. We hebben nog net tijd voor een uitlaatrondje door het bos…..
Als ik vanmorgen op de pijnpoli mijn jas uittrek blijkt mijn jurk, als een verlegen meisje, onder mijn oksels te zijn weggekropen! Velours op wol is dus niet zo’n denderende combinatie….. Het herinnert me aan een beeldschone rok, die ik om vergelijkbare redenen de deur uit heb gedaan. Die wandelde onder het lopen tegen mijn benen omhoog om zich onder mijn wollen bijpassende trui te nestelen. Mijn benen eenzaam open en bloot achterlatend in een onflatteuze panty met ladders…….
Maar ja, wat maakt het uit? Hebben al die getormenteerde mensen hier ook eens een verzetje! Ik zie inderdaad wat geschokte blikken om me heen….
Mijn nieuwe bank
Gisterenavond heb ik de hele avond op mijn nieuwe bank gehangen. Geweldig! Na jaren eindelijk weer een comfortabel meubelstuk in Huize Heks. Een tweezitsbankje nog wel….
Het is een bijzondere week. Een paar dagen geleden besloot ik mijn Facebook profiel een beetje bij te werken. In feite stond er helemaal niets in, behalve waar ik naar de middelbare school ben gegaan. Waar dan wel weer een wildvreemde dame uit Brabant op heeft gereageerd. Ze vond dat leuk.
Ik probeer gegevens over mijn opleiding toe te voegen, maar ik moet kiezen tussen mijn studie Nederlandse Taal- en Letterkunde hier in Leiden en Theaterwetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. Allebei kan niet. Nou ja, ik heb ze geen van beiden afgemaakt.
Tijdens mijn laatste jaar werd ik ziek. Ik ben een scriptie verwijderd van twee doctoraalstudies, maar mijn enige echte diploma is die voor Toverkol. En automatisering natuurlijk. Maar dat probeer ik te vergeten. En dan heb ik nog een ouderwets typediploma, compleet met boekhouden. Dat heb ik nooit aan iemand verteld, want voor je het weet wordt je ingezet als typegeit. En dat is wel het laatste, waar ik geschikt voor ben.
Ik besluit het bij mijn middelbare schooldiploma te laten. Wat gaat het iemand aan, wat ik heb uitgevroren in mijn leven? Niets.
Deze eendjes kunnen niet zonder elkaar
Een ander veld dat je kunt invullen is relatie. Mooi zo. Die heb ik tegenwoordig. Hoera! Ik besluit mijn vrijgezelle status op dit medium op te geven. Even kom ik in de verleiding om Cowboys naam in te vullen, maar dat gaat me te ver. Wie weet, waar dat soort informatie weer terecht komt. Wel vul ik een begindatum in. De verkeerde realiseer ik me later. Maar het zit in de buurt, dus lang niet gek voor iemand die systematisch alle verjaardagen vergeet, behalve die van zichzelf.
Wat ik me niet gerealiseerd heb is dat zo’n kleine wijziging in je profiel werkelijk overal wordt rondgebazuind. Na een paar uur beginnen de felicitaties binnen te stromen.
‘Veel geluk gewenst. Veel geluk saampies : -) Wat leuk Heks. Veel liefde en geluk samen ! Great couple!! So Happy for both of you. sending LOVE. Dag lieve Heks, gefeliciteerd.’
Maar ook een vriend van een vriendin reageert. Op mijn naam. Hij vraagt zich af : ‘Hey True… over there in Holland, when you say Heks, do people think of sex? How is is pronounced, that name? Have to ask. ‘Yes Bart same name but different meaning its a girls name here in Holland. You just have to come back for another visit and check it out you are always welcome here. Me casa is su Casa my friend . Ha Ha Ha :)’
Happy couple
Hoewel ik er behoorlijk van sta te kijken, die heisa rondom het aanvinken van een veldje in mijn profiel, toch bezorgen al die felicitaties me een feestelijk gevoel. Maar het blijkt slechts een inleiding te zijn naar een werkelijk grote verandering hier in Huize Heks: De tweezitsbank! Plotseling doet mijn hulp haar oude tweezitter de deur uit. Precies op het moment, dat ik heb besloten eens serieus op zoek te gaan naar zoiets. En twee dagen nadat Cowboy zich ernstig beklaagd heeft over de beperkte mogelijkheden tot luibakken in de huiskamer van Heks.
nog een Chinees liefdeskoppel
Zo kan het dus gebeuren, dat afgelopen woensdag mijn hulp en haar man komen voorrijden met een perfect bankje. Eigenlijk precies, wat ik voor ogen had. Frogs is speciaal gekomen om te helpen sjouwen. Hij tilt eigenhandig met zijn pink het hele gevaarte naar boven. Hier en daar geassisteerd door de gulle gevers van dit meubelstuk.
De nieuwe bank staat pontificaal in het zuidwesten van mijn huis, de hoek, die binnen Feng Shui verbonden is met aarde, liefde en relaties. Ooit stond er een grote Mexicaanse bank in deze hoek. Erboven hing een foto van Heks in gevecht met haar tweelingbroer. Gemaakt door de fotografe Elna Obreen, Een vroegere huisgenote van Heks. Mijn broertje en ik waren haar vaste modellen.
Heks en Tweelingbroer samen op de foto
We hebben heel wat klusjes met haar geklaard, tijdens haar opleiding aan de Fotoacademie in Den Haag. Aan het eind van een of andere sessie liepen we een beetje te dollen. Ik gaf mijn tweelingbroer zogenaamd een gigantische poeier in zijn gezicht. Hij stortte dramatisch ter aarde….
Deze bewuste foto is een eigen leven gaan leiden. Op een gegeven moment stond hij jarenlang in de etalage van een winkel in Den Haag. Toevallig woonde daar een oude vriend van me boven. Anders hadden we het nooit geweten…..
Even lekker dollen
Maar goed, zo’n vechtfoto in je relatiehoek is natuurlijk niet bevorderlijk voor het aangaan van een gelukkig huwelijk, binnen de gedachtengang van Feng Shui. Gezellig samen op de bank is er dan niet bij. Nu zul je zeggen: ‘Heks, waarom hing je die foto dan uitgerekend op die plek?’ Ja, daar zeg je zo wat. Eerlijk gezegd heb ik daar al die tijd totaal geen oog voor gehad. Zelfs toe ik bekend raakte met het fenomeen Feng Shui, drong het nog niet tot me door, dat dit wel het allerstomste was, wat je kunt doen. Als je een vreedzame relatie beoogd natuurlijk. Wil je vechten, dan is deze foto perfect.
Op een gegeven moment heb ik de foto verwijderd. Midden in de nacht. Toen het kwartje uiteindelijk viel. Mijn huis onderging sowieso een enorme verbouwing indertijd. Sindsdien plaats ik zoenende kikkers, verknochte eendjes, verliefde Chinese en Indiase stelletjes en bergen rozenkwarts in mijn relatiehoek. Niet dat het veel heeft geholpen. Jarenlang gebeurde er niets meer op dat vlak. Misschien doordat ik ook de bench van Ysbrandt in die hoek had geplaatst? Met hem heb ik dan toch wel weer een uiterst symbiotische relatie gekregen…..
Symbiotische relatie
Deze week is mijn Varkentje uit zijn hoekje verdrongen door mijn tweezitter. Hij zit er niet mee. Tevreden nestelt hij zich in zijn nieuwe hoekje.
Vanaf dag 1 is hij helemaal idolaat van Cowboy. En dat is intussen wederzijds. Op zondag gaan ze samen trimmen in het bos. Regelmatig gooit mijn lief een balletje met Varkentje. En er gaat geen bezoek voorbij zonder dat Ysbrandt minstens twee uur stevig leunend tegen de knie van Cowboy doorbrengt….
Zo heb ik dan een relatie, een tweezitter op de Feng Shui-technisch juiste plek en een tevreden hondje. De bank is helemaal perfect voor mij. De leuning is hoog, lekker voor mijn whilash-nekje. En je kunt de helft uitschuiven tot een heerlijke luie ligstoel!
Draak van een koppel
Mijn kerk, waar god ook een vrouw is
Zondagmorgen en Kortjakje zit op haar vertrouwde plaatsje achter in de kerk. Cowboy loopt met haar hondje in het bos en ik kan wel een stichtelijk woordje gebruiken. Het is heerlijk weer. De zomer dijt uit over de grenzen van de herfst. Volgende week begint de wintertijd, maar dat is werkelijk het enige, waaraan je de seizoenswisseling bemerkt. Gisterenmiddag zaten we hier in Huize Heks op het balkon schaars gekleed te zonnen!!!
Henk Schouten verzorgt de viering. Het thema is gelijkheid. Een begrip, dat hier in het westen pas zijn intrede deed ten tijde van de Franse Revolutie hoor ik nu. De grote volksopstand tegen het destijds heersende fenomeen, dat een fractie van de mensheid over alle middelen beschikt. Liberté, Égalité, Fraternité: Vrijheid, gelijkheid en broederschap. Nou ja. Heb je het in de gaten? Werden wij dames toch weer uitgesloten….
Altijd is ze ziek
Tegenwoordig is diezelfde tendens in ons eigen kikkerlandje gaande. De rijken worden rijker, de armen armer. En de vrouwen bungelen als vanouds weer helemaal onderaan de sociale ladder. De gefortuneerde elite heeft politiek de touwtjes in handen. Er zodoende zorg voor dragend, dat het beleid erop gericht blijft, dat ze nog meer poen naar zich toe harken.
Religie is sowieso wereldwijd een bron van ongelijkheid, aldus Henk. Hij noemt een heel rijtje op. Ten eerste is er meestal onderscheid tussen gelovigen en niet-gelovigen. De laatstgenoemden tellen niet mee, kunnen nooit in de hemel komen, zijn verdoemd en ga zo maar door.
Dan komen we weer op de vloek van het patriarchaat: Vrouwen worden veelal geweerd uit religieuze functies, soms mogen ze niet eens in bepaalde heiligdommen komen. In vrijwel elke godsdienst zijn vrouwen tweederangsburgers. Sinds kort hebben we binnen de christelijke kerk dan wel weer een ziel. Dat scheelt.
Moslims maken onderscheid tussen gelovige moslims, mensen met een of ander monotheïstisch geloof en de ongelovigen. De laatste zijn natuurlijk het slechtst af. Ook in dit geloof kun je beter een piemel hebben.
De toekomst
Hindoe’s hanteren een kastenstelsel. Een koe is daar veel beter af dan een onaanraakbare… Ook in deze cultuur kun je beter geen vrouw zijn. Dames worden nogal eens in de fik gestoken, als ze niet aan de verwachtingen voldoen.
Het is in feite een bizar verschijnsel, dat met name binnen religie zoveel ongelijkheid wordt gepropageerd. Je zou verwachten, dat dit juist precies andersom zou zijn. Helaas staat de gemiddelde geloofsgemeenschap bol van de scheve machtsverhoudingen.
Thich Nhat Hanh heeft het er steeds over, dat we afmoeten van het minderwaardigheidscomplex, het meerderwaardigheidscomplex en het gelijkheidscomplex. Een verfrissende insteek. Die eerste twee complexen spreken voor zich. Veel van zijn volgelingen struikelen echter over dat laatste.
Hoezo weg met het gelijkheidscomplex? Het is toch juist goed om iedereen als gelijke te zien en te behandelen? Ik ben zeker zo goed als jij. En jij doet niet onder voor mij!
Mijn lievelingsdominee, Dominee Gremdaat, geweldig zoals die man kan preken.
Maar zolang jij gelijk bent aan mij, ga ik nog steeds uit van jou en mij als gescheiden entiteiten. Ik zie mezelf dan als afgescheiden van de rest van de wereld en dat leidt over het algemeen tot lijden. Een druppel zonder oceaan.
Zijn oplossing voor dit moeilijke vraagstuk is Interbeing. Weg met het afgescheiden zelf. En het is waar. Als je het voor elkaar krijgt om de illusie van afgescheidenheid te doorbreken en te ervaren hoe je met alles en iedereen bent verbonden, vallen veel dingen op hun plek.
We zijn als mensen helemaal niet zo verschillend van elkaar. En ook niet van de rest van de schepping. We bestaan allemaal grotendeels uit water ofwel wolk. Er zit veel boom in ons. En steen. Etcetera…. Heks heeft momenten van genade gekend, waarin ik die verbinding met alles en iedereen ervoer. Boeddhisten noemen het één smaak. Onze eigen Hadewijch zou het een godservaring noemen….
Dan hoef je ook niet meer jaloers te zijn. Anderen hun bezit afhandig te maken. Bang te zijn voor verlies. Kortom: Heel veel zaken gaan er dan gigantisch op vooruit.
Maar ja. We worden van jongs af aan geprogrammeerd om een individu te zijn. Met bezit. Met grenzen. Trots met je neus in de lucht. Zwakheden verbergen we achter een façade van succesverhalen. We knijpen de kat in het donker, terwijl we schijnheilig iets aan een goed doel geven. Het liefst in het zicht van een camera.
Toch is er hoop voor ons mensen. Zolang er liefde is en mededogen. We zijn een goddelijk project in wording. De bugs/programmatuurfoutjes moeten er nog een beetje uit evolueren. De toekomst is het besef, dat we zowel druppel als oceaan zijn. Verbonden met alles en iedereen. wat je voor een ander doet, doe je voor jezelf. Wat je een ander aandoet, doe je jezelf aan.
Sociaal sadisme en masochisme maken dan plaats voor gezonde maatschappelijke structuren. Of zit ik te wauwelen en glijden we massaal de afgrond in? Zoals elke maatschappij, die decadent is geworden……
In het Joodse geloof bestaat het jubeljaar. Het woord alleen al vind ik geweldig. Dit heilige jaar komt eens in de vijftig jaar voor. Alle schulden van iedereen worden kwijtgescholden. Iedereen krijgt het land van zijn familie terug. Een soort sociale reset. (Leviticus 25: 1-13)
Ik ben er eigenlijk wel een voorstander van om dat hier ter lande in te voeren. Vooral nu het belastingstelsel er ook al op gericht is om de rijken rijker te maken. Er moet gewoon ergens ingegrepen worden.
Jesaja tenslotte is niet al te mals als het gaat om mensen, die zich verrijken ten koste van anderen: ”Zesvoudig wee over de rechtvaardigen: Wee degenen die zich huis na huis toe-eigenen, die akker na akker samenvoegen, tot er voor niemand meer ruimte is en zij alleen het land bewonen. Ik hoor de HEER van de hemelse machten zweren: ”Al die huizen zullen tot puin vervallen, zelfs de grootste en mooiste worden niet meer bewoond.” ” Etcetera. (Jesaja 5: 8-9 20-24)
Dus ben je een overrijke Christen? Dan kun je die hemel wel op je buik schrijven! Volgens Jesaja dan. Maar ja, hij was een profeet. Die hebben een vooruitziende blik…..
Alweer!!!!
Nou moe, ben ik weer ziek. Ik hobbel weer aardig van het ene griepje in het andere. Potverdorie. Heks kan het niet uitstaan. Ik wil niet weer zo’n ouderwetse winter met 8 zware griepaanvallen achter elkaar.Die LDN-pillen zullen toch nog wel hun werk doen? Of zou mijn verminderde weerstand te wijten zijn aan de gifbaden, die ik mijn hondje geef tegen de Demodex parasiet?
Vrij adequate weergave van mijn gestumper
Ik denk aan de woorden van een zangmaatje van me. Zij heeft allerlei fibromyalgische klachten. ‘Heks, het heeft geen zin om je af te vragen, waarom het soms opeens weer minder gaat. Dat hoort bij het beeld. Helaas. Denk nou niet, dat je iets verkeerd doet…..’
Ik ben eens bij een reumatoloog geweest, die precies hetzelfde zei. De man is als enige in Nederland gespecialiseerd in fibromyalgie. Hij kon niets voor me doen, vertelde hij me direct. Wel heb ik die middag heel veel opgestoken over dit ziektebeeld. Ook wist hij het verband duidelijk te maken tussen ME en fibromyalgie.
Zoiets dus
‘Zie het als twee verzamelingen, die net als de tafel, waaraan we nu zitten, samen een ovaal vormen.’ Zijn handen cirkelen over de enorme tafel. ‘Ze overlappen in het midden. Je ziet wel, dat patiënten in de loop van één van de ziektes symptomen krijgen, die meer aan ‘, hij gesticuleert druk, ‘de andere kant van de tafel thuis horen.’
Hij vertelde me ook over onderzoek, waaruit blijkt, dat de neuronen in de hersenen van mensen met fibromyalgie na een pijnprikkel blijven vuren. Vandaar de extreme pijn. Zoals wanneer ik door een mug gestoken wordt. Onze lijven maken letterlijk van een mug een olifant…..
Oeps, brand in een vleugel van het ziekenhuis. Gelukkig is er net een ME patiënt op het spreekuur
Ook wees hij me op het vreemde fenomeen, dat wij onder invloed van een flinke stoot adrenaline bergen kunnen verzetten. Dat roept bij de omgeving altijd enorm veel vraagtekens op. Het is mezelf ook vaak een raadsel hoe dat kan. “Als er nu hier op deze afdeling brand uitbreekt, helpt u me waarschijnlijk om alle patiënten veilig buiten te krijgen.’
Ik zag het voor me. Met een inderhaast aangetrokken verpleegstersuniform sta ik mijn mannetje als vrouw met ME. Naast andersoortige MEers, brandweerlieden en EHBOers blijf ik koelbloedig tot het eind, ‘ Maar daarna ligt u minstens drie maanden in bed. Te herstellen!’ schoot hij mijn droombeeld aan flarden.
Heks helpt alle patienten van de brandtrap af
‘Zo’n terugval hoort erbij erbij, mevrouw Toverheks, het is inherent aan het ziektebeeld. Maar u bent slim en knap. U ziet er geweldig leuk uit, wat een mooie outfit! En die bezemsteel! Geweldig! Het lukt u om iets van uw leven te maken. Daar gaat het om. De kunst is om niet in paniek te raken, wanneer u een ernstige terugval hebt. Ook dat gaat weer voorbij.’
Ach, laat ik zijn advies maar weer ter harte nemen. En kalm blijven. Het uitzitten. Frogs is met het hondje op stap. Op televisie is Sesamstraat bezig. Met Grover in de hoofdrol. Straks komt mijn hulp haar oude bank bij me brengen. De schat. Samen met haar man. Daar zal Cowboy blij mee zijn. Hij mist in mijn huis een lekkere hangplek. Drie dagen geleden had hij het er nog over. En hop! De goddelijke voorzienigheid vervult al mijn wensen!
Mijn nieuwe bank
Cowboy zal blij zijn!
DE LULLO’S, ZO ONGELOFELIJK GRAPPIG
Midden in de nacht word ik gewekt door één of ander geluid. Langzaam drijf ik naar de oppervlakte. De bel gaat opnieuw. Heel hard. Heel lang. Alsof iemand dringend naar binnen wil. Ysbrand is ook wakker geworden. Luid blaffend spurt hij naar de voordeur. Om weer terug de slaapkamer in te rennen. ‘Woefwoef!!!’ Hij kijkt me indringend aan vanaf het voeteneind. ‘Wakker worden, vrouw, er is iemand aan de deur.’
BALLEN SLAPEND IN DE GOOT
De TV staat te tetteren. Ik ben ervoor in slaap gevallen. Ik zet het geluid uit en kijk tegelijkertijd op de klok hoe laat het is. Kwart voor 2! Welke gek belt er op dit tijdstip aan bij Heks? En bij de buren? Want alweer klinkt een doordringend belsignaal, maar nu bij mijn buurman.
Ik ben te slaperig om op te staan en eens uit het keukenraam te kijken. Maar mijn buurman hangt wel uit het raam. Ik hoor zijn zachte beleefde stemgeluid vriendelijk vragen wat er loos is. Hij heeft een hele zachte Limburgse G. Daar krijg je iedereen mee in zijn of haar comfort zone. Maar niet de middernachtelijke beller. Die begint een potje ruzie te schoppen met deze schat van een jongen. Het is een uiterst vreemde woordenwisseling. De lallerige stem verwijt mijn buurman ongeveer, dat hij daar woont. Achter die voordeur hoort volgens hem iemand anders thuis. Bizar.
POTVERDORIE, WIE WEKT DEZE HEKS?
Zachte G geeft het op. Vriendelijk en beleefd verzoekt hij de herrieschopper weg te gaan. Tegen die tijd ben ik toch maar eens uit het raam gaan kijken. Ik zie een piepjong snotjong, zo dronken als een aap midden in de steeg staan. Verbolgen staart hij naar het slaapkamerraam van mijn goeie buur. Wijdbeens probeert hij zichzelf overeind te houden. Hij steekt zijn onderlijf naar voren, handen in de zakken, voor de stabiliteit. Tevens ontleent hij daaraan een soort dronkemansmoed. Hij waggelt schokkerig naar de voordeur en begint opnieuw aan te bellen. Alle knoppen op het belbord drukt hij tegelijkertijd langdurig in, nog best een prestatie in zijn toestand.
Ysbrandt wordt helemaal gek. Hij is er klaar mee. ‘Laat mijn dit varkentje wassen’, smeekt hij woest blaffend, ‘Geef mij die balorige corpsbal in tanden, lieve Heks. Ik maak gehakt van hem!’ Het is verleidelijk om mijn Varkentje op hem los te laten. Hij heeft al eens een politieagent geprobeerd te castreren. Hij is niet vies van een balletje op z’n tijd. En een gehaktballetje is nooit weg natuurlijk.
De man zwalkt naar de overkant van de steeg, leunt tegen de muur en observeert ons pand. Opeens ziet hij mij staan. Hij spreidt beide armen in een gebaar van overgave. Blij, dat hij weer een nieuw object heeft om zijn onzinverhalen aan op te hangen.
‘Ga weg, mafkees!’ roep ik hem toe. Hij begint nu een verward en opdringerig verhaal tegen mij. Ik moet de deur opendoen, want ‘Bladiebla’. ‘Interesseert me niet!’ roep ik bot, ‘Opzouten nu, achterlijke gladiool, ik ben er klaar mee. Wegwezen, of ik bel de politie!’ Ik wacht zijn antwoord niet af, want onderhandelen is zinloos. Als mijn zachtaardige buurman al niet tot hem door kan dringen, dan is het echt hopeloos.
BEROEMDE TEKST VAN TREURIG LIED LULLO’S
Kriebelig doe ik het raam dicht en pak mijn telefoon. Als ik weer naar buiten kijk is hij verdwenen. Met zijn staart tussen de benen. Hij heeft duidelijk eieren voor zijn geld gekozen.
HET ONGELOFELIJK SMERIGE HUISHOUDEN VAN DEZE HEREN
Natuurlijk duurt het weer een hele tijd, voordat ik in slaap val. Pestventje. Ik hoop dat hij een verschrikkelijke kater heeft vandaag. En dat er dan een club Jehovagetuigen bij hem aanbelt, die hun in orthopedisch schoeisel gestoken voeten tussen de deur klemmen, in een ultieme poging hem te bekeren.Gevolgd door een hardnekkige colporteur met ongevraagd energieadvies. Terwijl intussen een geile glazenwasser glorieus glunderend door de ramen staat te koekeloeren. Om tenslotte zijn moeder aan de telefoon te krijgen met een zeurkousverhaal van de bovenste plank. Waar hij dan toch urenlang naar moet luisteren. En een paar asociale huisgenoten op de koop toe. Die tot besluit zijn koelkast leegvreten. En dat allemaal, terwijl de hond van de buren urenlang irritant zit te blaffen…… ;-p. 😉
ENORM GRAPPIG
Het kan overigens nog veel erger: Je zal maar zo’n exemplaar in je bed vinden……. Dat gebeurt ook. LEES HIER: Dronken student gaat in bed van vreemde vrouw liggen!!!!!!!
JE ZAL HET MAAR IN JE BED VINDEN
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.