Heerlijke avond bij Maan in haar kristallen huis. Een veld van groei opgetrokken uit kristallen schedels, draken, elfjes, ruimtewezens en heksenvingers slingert ons in een baan om de aarde. Met onze worteltje diep verankerd in de Grote Moeder: Alles is Liefde!

Posted on 9 april 2015 by lagriffeheks

Woensdag belt mijn heksenvriendinnetje Jaoa. ‘Heb je zin om eventje af te spreken op een terras?’ Ja, heerlijk. De mannetjes van Portaal zijn bijna klaar met hun werkzaamheden. Later die middag moet ik even naar de huisarts. Maar ik heb een gouden uurtje voor mezelf en dat deel ik graag met mijn vriendin.

Dezelfde avond gaan we alweer samen op pad: Mediteren bij Maan. We hebben allebei een aantal kristallen schedels bij ons. Net als alle andere heksjes, die vanavond hun bezemstelen uit de kast halen om naar Den Haag te vliegen. Het is druk op de weg. Traag als een slak kruipen we naar de Hofstad.

In het prachtige huis van Maan worden we hartelijk ontvangen. Nieuwtjes worden uitgewisseld. De schedeltjes worden in het veld op de lage tafel geplaatst. Als iedereen er is leidt Maan ons andere dimensies in. Een hele tijd zitten we verzonken bij elkaar met harten overstromend van liefde. Heerlijk!

Daarna kunnen we individueel met een groot aantal van de opgestelde schedels werken. Tussendoor kwebbelen we zachtjes in de keuken. Onder het genot van thee en koekjes.

De avond vliegt voorbij. We dralen nog een beetje in de hal. ‘Wat was het fijn, Maan, dit veld van groei,’ roepen we in koor. Een knuffel hier, een omhelzing daar en we zijn op weg. Ik zet een CD van Hanggai op. Deze Chinees-Mongoolse Rockband strooit allemaal prachtige boventonen en keelklanken door de auto. Zo begeleid door deze vrolijke muziek rijden we Leiden in.

Vanonder een vrachtwagen in de steeg komt Ferguut tevoorschijn. De panter heeft honger. Luid mauwend begroet hij ons. We schieten in de lach. Een zwarte kat en drie heksjes. Wat is er mooier dan dat? Het is vast een heel goed teken……..

Lekkere koorkroketten en slagers die daar op inspelen. Zingen, zingen, zingen. Stil wandelen. En een ode aan Molen ‘de Valk’. Die kan wel een opkikkertje gebruiken….

Posted on 18 maart 2015 by lagriffeheks

‘Bij ons in de wijk is een hele goeie slager. Daar verkopen ze elke woensdag zelfgemaakte kroketten. Mmmmm.’ Ik kijk in het verlekkerde gezicht van een kleine alt. Ze is al op leeftijd, maar oogt uiterst kwiek en levendig. Vooral als ze over haar geliefde ‘guilty pleasure’ praat. ‘Terwijl ik ze haal smeert mijn man alvast de broodjes!’

Een andere alt mengt zich in het gesprek. Ook zij gaat morgen voor ditzelfde product naar diezelfde slagerij. Ik word nu wel een beetje nieuwsgierig naar de wonderkroketten van die slager. Ze moeten behoorlijk indrukwekkend zijn! En ze vinden gretig aftrek onder de alten van dit koor. Maar ja, gluten. Deze oer-Hollandse lekkernij zit er vol mee!

Vanavond knallen we minstens de helft van de Matthäus er doorheen. Ondanks mijn magere oefenpogingen zit de muziek er aardig in. Dit is eigenlijk een heel leuk stadium. We zijn werkelijk de hele avond aan het zingen. Eerder in het proces zit je ook veel te wachten, omdat er aandacht wordt besteed aan de andere partijen. Ik heb wel eens een blog geschreven in die wachttijd…..

Thuisgekomen bel ik heel lang met mijn lief. We praten helemaal bij, kwebbelen nog een beetje over het leven. ‘We zijn er weer doorheen, Heks, ik ga even lekker tv kijken.’

Ik moet nog met het hondje op stap. Het is heerlijk zacht weer. Terwijl ik de straat uit loop, denk ik aan een paar dames op het koor, die elke week mijn outfit komen bewonderen. ‘Draai je om, Heks, laat eens zien allemaal,’ riep de ene vrolijk, vanavond toen ik binnenkwam. Ze weet, dat ik schrijf, maar ze weet niet wat. ‘Je schrijft zeker een blog over kleding. Met elke dag een foto van jezelf in één van je prachtige outfits!’

Terwijl ik zo loop voel ik die ‘schitterende kleding’ om me heen dansen. Ik loop lekker rechtop. Mijn blik gaat naar buiten. Ik zie de stad: de grachten, de oude huizen. Het is windstil. Een perfecte spiegelwereld duizelt me vanuit het water tegemoet.

Bij molen de Valk laat ik Ysbrandt los. Hij begint zijn eindeloze snuffelcampagne. Het is loopse teven-seizoen. Op graspollen her en der staan interessante geurvlaggen te wapperen. Met zijn bovenlip opgetrokken slobbert hij dit lekkers naar binnen. Het is geen gezicht. Maar dat maakt mijn Varkentje niks uit. Zijn wereld is geur. Het zal hem een worst wezen hoe hij eruit ziet…..

‘De Valk’, die enorme molen, torent boven het plantsoentje uit. Ik maak altijd een praatje met deze oude gigant. Sinds ik niet meer tegen de windmolens in mijn eigen leven vecht, heb ik veel meer oog gekregen voor deze statige nationale symbolen. Een vriend van Heks is molenaar. Hij heeft me bewust gemaakt van die wondere molenwereld. Het zijn prachtige bouwwerken met een ingenieus mechaniek. Molenaar heeft me wel eens een rondleiding gegeven in zijn ‘Grote Liefde’.

En dan heb ik ook nog molenaars als voorouders. Eén van hen klom vroeger in de wieken van een houtzaagmolen in Valkenburg.

Deze molen heeft het best zwaar nu. De gemeente is weer eens met een prestigieus project begonnen. Het terrein rondom de oude reus is volledig op de schop. Er wordt gegraven en gebouwd. Veel te druk natuurlijk voor zo’n bejaarde draaitol. Gelukkig is het nu lekker rustig. ‘Slaap lekker, Heks,’ wuiven de wieken. ‘Droom zacht, malle molen.’ We lopen het parkje uit.

‘Malle molen, ja, ik ben een malle molen,’ hoor ik ‘de Valk’ zachtjes mopperen achter me, ‘Nee, ik ben ik een mallemolen terecht gekomen!’

Op de Beestenmarkt zit kroeg na kroeg. Een airco blaast afgewerkte lucht in mijn gezicht. Een concentraat van lichaamsgeur, sigarettenrook, parfumwalm en alcohol. Blegh. Snel steek ik over naar een gracht. Mijn ogen volgen de contouren van de huizen. 1836 staat er op een gevel. Twee panden verder ontwaar ik Jugendstil. Weer iets verder staat de oude statige Lakenhal.

Als ik langs het gebouw loop lijkt het te murmelen. Ik voel de geconcentreerde energie van al die kunstwerken daarbinnen. Ze hebben ook werk van Ernst. Het is een bolwerk van, ja van wat? Al die zielsuitingen communiceren met de wereld, zelfs als de makers deze al lang verlaten hebben.

‘Miauw!’ hoor ik. Ergens aan de overkant van de gracht. En nog eens. Heel jammerlijk. Al mijn katten zijn binnen. Toch kijk ik even heel goed of ik niet een buurtkat in de gracht zie spartelen. Nee, gelukkig hoef ik niet in het ijskoude water te springen.

Met trage passen glijd ik langs de Schouwburg. Ik glip door wat kleine steegjes en even later ben ik weer thuis. Wat een lekkere wandeling. Het is zo heerlijk buiten nu. De stad stil en dromerig. Met hier en daar wat lentekriebels.

Heks wisselt van sterrenbeeld, maar het bevalt niet. Grappige, schuchtere en nuchtere Steenbokken zijn leuk als vriend of vriendin, maar ik ben toch liever een dodelijk sexy Schorpioen.

Posted on 5 maart 2015 by lagriffeheks

‘Ik ben van sterrenbeeld veranderd, het is maar dat je het weet,’ zegt Heks tegen haar lief, ‘Vanaf nu heb je met een nuchtere Steenbok te maken. Ik lees je even mijn nieuwe typische eigenschappen voor:

Praktisch en verstandig
Ambitieus en gedisciplineerd
Geduldig en voorzichtig
Grappig en gereserveerd

Maar aan de andere kant…

Pessimistisch
Fatalistisch
Vrekkig

Ik heb altijd heel veel Steenbokkige vrienden en vriendinnen gehad. Het zijn over het algemeen geweldig leuke mensen. Maar ik denk wel dat ons seksleven erop achteruit zal gaan. Voor dat laatste kun je toch het best een Schorpioen treffen!’

Cowboy grinnikt. ‘Ik was met een man op stap zaterdagavond, een Kreeft net als ik. Best gezellig,’ antwoordt hij. ‘Jullie hebben elkaar toch niet fijn zitten knijpen?’ grap ik terug.

Ik krijg visioenen van twee mannen in uitgaansgelegenheid ‘de Melkweg’ (!) die elkaar om de beurt een gemeen kneepje geven met een van hun hun scharende armen. Intussen proostend met een biertje vastgeklemd in een andere schaar, terwijl ze zijdelings lopend om elkaar heendraaien. Dat laatste is nog niet gemakkelijk.

‘Elkaar knijpen?’ Cowboy weet van niets. Maar Heks weet wel beter. Ze heeft in de loop der tijd ontdekt, dat haar geliefde soms hele geniepige kneepjes in petto heeft, als hij er de pest in heeft. Een typische eigenschap van dit krabbelende sterrenteken.

‘Maar ja, troost je, je kunt beter te boek staan als Kreeft, dan als Schorpioen,’ vervolg ik, ‘Daar zijn alle andere tekens van de dierenriem huiverig voor. Als je ons tegen krijgt is een kneep van een Kreeft een peulenschil. Wij spinachtigen rekenen uiteindelijk af met een dodelijke steek. Maar dan moet je ons wel uiterst tergen. Want we zijn trouw, loyaal en heel beschermend.’

‘Ik herken dat wel bij je,’ Cowboy is bloedserieus. Dat je het maar weet. En hij is niet de enige. De halve wereld herkent zich in de gemiddelde horoscoop.

Er is wel eens een onderzoek geweest onder een groep proefpersonen. Allemaal kregen ze een op maat gemaakte horoscoop aangeboden. Hij werd helemaal volgens de regels der kunst gemaakt door een echte old school astroloog. Wat de proefpersonen alleen niet wisten, is dat de gemaakte horoscopen flink door elkaar waren geschud en vervolgens willekeurig werden uitgedeeld onder hen.

De uitkomst was verbijsterend. Een groot deel herkende zich in de beschrijving! Tja.

Dan heb je nog het vreemde fenomeen, dat mensen heilig geloven in allerlei duistere uitspraken op dit gebied in vage huis-aan-huisbladen en op obscure websites. Het is natuurlijk al raar om te denken, dat er maar twaalf mogelijke scenario’s in het leven zijn, analoog aan de hoeveelheid tekens der dierenriem.

Dat iemand die oppervlakkige onzin dan precies kan opmaken uit de constellatie van de hemellichamen op dat moment. En in zo weinig woorden kan weergeven….. Wonderlijk!

Maar het meest wonderbaarlijk is de tendens: Hoe onzinniger de bewering, hoe meer waarde er aan wordt gehecht!

Er wordt een hoop onzin beweerd op dit gebied. Er wordt veel flauwekul verkocht op allerlei gebieden…..

Heks ziet haar horoscoop als een poort, waardoor ze deze wereld is binnengekomen. Zo binnen, zo buiten en vise versa. De stand der hemellichamen en de stand van zaken in mijn eigen universum zijn onlosmakelijk verbonden.

Die verbanden zijn voor sommige ogen zichtbaar. Met behulp van geometrie en symboliek kun je tipjes van de sluier oplichten. Niet iedereen bezit de kennis voor het ontsluiten van deze wijsheid. Velen willen toch een graantje meepikken en roepen dan maar wat. Het liefst iets opruiends of intrigerends….. En de volgende louche horoscoopsite is geboren….

Als je me soms hoort afgeven op allerlei mensen binnen het alternatieve circuit, zou je niet denken, dat ik het een warm hart toedraag. Ik ben veel strenger voor mijn medeheksachtigen dan voor de gemiddelde medemens……

Mensen, die met de beste bedoelingen er een filosofie op nahouden, die mijns inziens rammelt als een ouderwetse melkbus, krijgen ongenadig een veeg uit de pan. Vooral als ze zich met een glad verhaal in de huidige spirituele markt hebben gezet. Oubollige rammelende bolwerken benader ik vaak veel milder. Die zijn al zo lang bewezen schadelijk bezig, daar gaat mijns inziens dan weer niet zoveel dreiging van uit.

Dus een Groningse homofobe priester is bij mij beter af dan iemand, die beweert, dat je je eigen ziekte creëert met de kracht van je gedachten, omdat je negativiteit in jezelf toelaat.

Iets, waar Thich Nhat Hanh ook aan refereert, overigens. Hij heeft het over negatieve zaadjes water geven. Maar van hem kan ik het beter hebben, omdat hij een man van compassie is. En hij legt ook niet die link naar ziekte en ongeluk. Dat laat hij gewoon aan iemand zelf over. Indien gewenst. Een betere invalshoek.

De bewering, dat je je eigen ziekte creëert, is bij Heks natuurlijk ook helemaal tegen het zere been. In welke context het ook wordt uitgebraakt: Mijn hele wezen gaat steigeren. Het doet me denken aan het verhaal van de barmhartige Samaritaan. Daar lieten ook juist de spiritueel ontwikkelden hun medemens verrekken aan de kant van de weg.

Ik heb mezelf de laatste vijfentwintig jaar binnenstebuiten gekeerd en weer opnieuw uitgevonden. En raad eens: Ik ben nog steeds ziek.

Zo’n vijfhonderd regressies (Ik heb een tijdje vreemd spiritueel werk gedaan), duizenden acupunctuurbehandelingen, chiropratoren, fysiotherapeuten, osteopaten, cursussen creëren vanuit je bron, gebedsgenezers, paranormale genezers, wonderdokters, kruidenmengers, reguliere medicatie, operaties en vooral veel therapie, vage therapie en nog eens wat cognitieve therapie hebben, buiten verlichting, geen enkel blijvend effect op mijn ziekte opgeleverd.

Wel heb ik bij tijd en wijle enorme oplevingen gehad en evenzovele terugvallen. Typerend voor de aandoening!

Ook is er intussen van alles bij gekomen. Whiplash, fibromyalgie, RSI…..Ik heb dan ook wat genezen betreft de handdoek in de ring gegooid. Ik doe nog steeds mijn best om op het best mogelijke niveau te functioneren, maar accepteer mijn lijf en leven zoals het is. Volgens mij zijn er belangrijker dingen dan beter worden. Beter zijn bijvoorbeeld. Een beter mens. Je beste zelf. Er zijn. De ander zien. De ander ook zijn. Liefde…..

Wat is het sterrenbeeld van Thay? Welk teken in de dierenriem draagt zoveel compassie en wijsheid in zich? Geduld ook. Het is in elk geval geen Schorpioen. Die zou nooit akkoord gaan met het celibataire grondbeginsel binnen zijn orde.

Ik ben overigens weer helemaal terug in mijn schorpioenenvelletje. Of harnasje, beter gezegd. De steenbokdagen zijn voorbij. Gelukkig maar. Ik ben niet in de wieg gelegd voor het degelijke, praktische en verstandige. Maar ik ben goddank ook niet pessimistisch en vrekkig…….

Scheppingsverhaal volgens Heks: GENESIS+HEKS=GEKSCHERIS. Een oorspronkelijker benadering van onze oorsprong.

Posted on 2 maart 2015 by lagriffeheks

Zondige zondag in de kerk gaat het over het scheppingsverhaal? Welk? Eén uit de bijbel. Er staan twee versies in Genesis. Dit is de versie met de magische boom der Kennis van Goed en Kwaad, de pratende slang en de vrouw die uit de man voortkwam. Redelijk onwaarschijnlijk allemaal. Vooral dat laatste!

Er zijn net zoveel scheppingsverhalen als er menselijke culturen bestaan. En misschien nog wel meer, want je ziet er twee in de bijbel alleen al.

Nu heeft de bijbel het goed gedaan qua verspreiding. Zeker sinds de uitvinding van de boekdrukkunst. Dus de daarin vertelde verhalen vormen de basis van onze westerse kijk op het fenomeen schepping.

Sinds de evolutietheorie is er een beetje de klad gekomen in de letterlijke versie. Er is nog maar een beperkte groep mensen die denkt, dat een of andere oude Sinterklaasachtige Godheid ons uit de klei heeft getrokken.

Eerst de man, Adam, want hij nam zichzelf als voorbeeld, dus vandaar. En daarna uit een ienieminie stukje rib de vrouw, Eva. Zijn vrouw. Het persoonlijke bezit van Adam.

Creationisten zitten over het algemeen in de behoudende hoek. De vrouw als onderschikt stuk sparerib van de man doet daar nog veel opgeld.

De hard core Darwinisten hebben weinig op met wat voor’n godheid dan ook. Maar tegenwoordig zitten veel mensen er ergens tussenin: Een intelligentie heeft de wereld geschapen. Maar hij nam de tijd. In plaats van zeven dagen 13,8 miljard jaar.

Heks heeft moeite met het idee van god als louter mannelijk. Wat mij betreft omvat het goddelijke zowel het mannelijke als het vrouwelijke. Uit het vrouwelijke kunnen dingen geboren worden, dus dat lijkt me de vorm die er als eerste was. De man is daar een leuke variant op, nodig voor de verspreiding van de genensoep.

Gekscheris 1:1

Ooit was er één die zich verveelde. Eén wilde bovendien zichzelf leren kennen en liefhebben. Dus trok één zichzelf in tweeën met behulp van polariteit. Eén trok en trok.…. (Misschien dat één daarom voor mannelijk wordt versleten) Vanaf dat moment bestond alles per gratie van het tegendeel.

Tussen deze twee polen ontstond het hele universum. Alle sterrenstelsels en melkwegen, zonnen en manen. In alle ontstane oersoep begon op een gegeven moment een blauwe planeet op te vallen. Daar besloot één een leuke tuin aan te leggen. Een lusthof. Het paradijs. Met daarin wezens, die precies op één leken. Eerst alleen vrouwen.

Via mutatie van één van haar X-chromosomen naar Y ontstond er een variant met een speels slurfje, geschikt om genen te verspreiden. Het was een heel leuk wormvormig aanhangsel. De vrouw speelde er graag mee, dus de variant mocht blijven. Ze noemde hem man. Het omgekeerde van nam. De vrouw nam hem tot partner….

In de mooie tuin leefden deze eerste mensen met een hoofd als een groot hol vat. Ze dachten nergens over na. Ze ontwikkelden zich voor geen meter, gevangen als ze zaten in het eeuwige nu, gedachteloos een ongeschonden. De ene zag het met lede ogen aan.

Vooral de man was een beetje dom. Hij was meer gebouwd voor de voortplanting dan om zijn hersens te gebruiken. Hij deed gewoon, wat zijn vrouw hem opdroeg. Dus nam één een slang in de arm. Van oudsher symbool van de Godin. Een verleidelijk symbool.

Deze wist er wel iets op. Ze ging iemand verleiden, dat stond als een paal boven water. Maar wie? De vrouw? Maar de vrouw wordt toch altijd zelf met verleiding in verband gebracht. Die heeft dat zo door! Wie laat zich van oudsher het best verleiden? Dat is de man. Nog steeds, maar toen natuurlijk ook.

Door de patriarchale interpretatie van dit verhaal is het geslacht van degene, die de eerste hap van die appel nam, in de latere bijbel foutief terechtgekomen….

‘Adam,’ lispelde de slang listig,’ Ik heb een appeltje met je te schillen. Man, wat zie je er goed uit zo in je blote tokus. Daar zit het em niet in. Maar je zou wel eens een beetje diepgang kunnen gebruiken. Je hoeft alleen maar een hapje van dit appeltje te nemen en het is voor elkaar!’ Ze houdt een sappige vrucht voor zijn neus. Een verboden vrucht!

De mens was nog niet geschapen of ongehoorzaamheid deed zijn intrede. De beste manier om iets voor elkaar te krijgen bij een kind is om het te verbieden. Het wordt direct aanlokkelijker….

Zou de ene dat nu echt niet geweten hebben? Natuurlijk wel. En de slang wist het ook. Zo werden Eva en Adam om de tuin geleid, verleid en uiteindelijk uit die tuin, het paradijs, verbannen. Volgens mij allemaal voorgekookt.

Want zeg nu zelf: Je moet toch ergens beginnen als schepper. En niets motiveert mensen zo, als iets verbieden. Geef ze dan nog een goed schuldcomplex en je zit als scheppende ene voorlopig geramd.

Er worden eindeloos offers voor je gebracht, je wordt aanbeden, hele volksstammen slachten elkaar af in jouw naam. Kortom: Je bent populair, hebt enorm veel succes en er gebeurt nog eens wat.

Uiteindelijk zullen we als schepping weer terugkeren tot één. Zoals tijdens de Big Bang tijd en ruimte werden geschapen en een eindeloos uitdijend heelal, zo implodeert dit project aan het einde der tijden weer tot een stipje. Een punt. Het bewustzijn van de ene….

Maar wel een verrijkt en verruimd bewustzijn. Het draagt werelden in zich….

Een ander leuk scheppingsverhaal is te vinden in de ‘geometrie van de schepping’ van Drunvalo Melchizedek. Het geometrische gedeelte is zo helder al glas en zo zuiver: daar kan mijn heksenversie niet aan tippen. Maar in de omringende hoofdstukken kom je nog wel gekkere beweringen tegen dan in mijn scheppingsverhaal.

Maar waar we ook vandaan komen en hoe het ook zit: We zijn er. We moeten het ermee doen. En ook moeten we ons gloeiende best doen om die blauwe planeet, dit juweel van de schepping, te laten schitteren. Maar dat laatste lukt nog niet erg. We doen harder ons best om moedertje aarde om zeep te helpen……..

Gelukkig is er morgen weer een dag. Dan kunnen we opnieuw proberen er iets goeds van te maken in deze wonderlijke wereld, de schepping van wie weet wat voor’n godheid. Vrouw, man, alien.

Eén ding weet ik zeker, één, je bent een god van liefde!

Nieuwe bewoner Huize Heks maakt overtuigende entree. Een lekker heksig blogje over de wondere wereld van dit vliegende volkje……

Posted on 15 januari 2015 by lagriffeheks

kristallen schedel, kristallen schedels ET, aliens, draken, veld kristallen schedels

Veld van verbinding

‘Goeie hemel, wat ben ik moe!’ roept mijn vriendinnetje Jaoa als ze binnenkomt, ‘Ik kan wel een lekkere meditatie gebruiken!’ Heks ook. Ze loopt ook al weken op haar tandvlees. Als ik niet had afgesproken om samen naar Den Haag te rijden vanavond, dan was ik waarschijnlijk thuisgebleven…..

Mijn vriendin tovert een heerlijke kluif uit haar mantel. ‘Kijk eens Ysbrandt wat ik voor je heb.’ Mijn hondje laat zich lekker knuffelen en pakt verheugd het lekkers aan. Trots toont hij het aan zijn vrouwtje. Om vervolgens tevreden in zijn mand te gaan knabbelen.

Op weg naar de Hofstad rijd ik helemaal verkeerd. Opeens zijn we op weg naar het strand! Ook Jaoa wil me ter hoogte van Wassenaar nog een keertje die kant op sturen. We giebelen. Wat zijn we weer lekker bezig!

Maan ontvangt ons hartelijk. De grote tafel in de eetkamer staat vol muffins en chocolade. Er is koffie en thee. De heksjes omhelzen elkaar. Gelukswensen voor het nieuwe jaar vliegen over en weer.

‘Kom,’ zegt Maan, ‘Je moet nog eventjes je spullen op je plekje zetten. Ik heb je een hoekje van de bank toebedeeld.’ Terwijl ze de deur naar de woonkamer opent zie ik een bordje met mijn naam op de hoek van de sofa staan. Wat is het toch een schat, dit kristalvrouwtje. Wat zorgt ze goed voor me!

Dan valt mijn oog op het veld met kristallen schedels, dat staat opgesteld op de salontafel. Mijn blik wordt getroffen door een kleurrijke schedel van Barnsteen op de hoek van de tafel. ‘Wauw!, roep ik uit, ‘Wat is dat voor een schedel?’ Verrukt kijk ik naar de prachtige kleuren en de speciale uitstraling van het object. Maan begint te lachen.

‘Zo, dat is dan wel duidelijk. Die schedel is voor jou. Zon heeft hem voor je meegenomen. We waren benieuwd of je er iets mee zou hebben. En kijk eens aan!’ Ze heeft pret. Snel loopt ze naar de andere kamer, om het nieuws te vertellen. Dit schedeltje gaat bij Heks wonen. Ik volg haar op de hielen en omhels de gulle geefster. ‘Dank je wel, ik ben er heel erg blij mee!’

Na een heerlijke meditatie mogen we dan eindelijk met de schedels werken. Ik pak mijn nieuwe barnstenen maatje op en kijk er eens goed naar. Wat is ‘ie prachtig! Wat een schitterende kleuren spatten er van dit koppetje.

Deze foto nam ik die avond van mijn nieuwe schedeltje

‘Kijk eens naar je sokken, Heks,’ hoor ik. Nou ja zeg. Niet te geloven. Mijn sokken hebben exact dezelfde prachtige kleuren! Alsof ik me gekleed heb voor de gelegenheid. Ik grinnik, want een medeheksje vervoert haar schedels altijd in een sok. Dan verdiept de meditatie zich en maak ik een prachtige heksenreis.

Zo heb ik nu drie barnstenen schedels. De eerste heb ik zelf gekocht. De andere twee zijn naar me toegekomen. Via Maan kwam Lady Amber. En nu dus deze nog naamloze gast. Samen met de prachtige rozenkwartsschedel van Jaoa begint mijn gekke heksenfamilie aardig uit te breiden. Als ik ’s avonds thuiskom zet ik al mijn schedeltjes op de tafel in mijn woonkamer. Het ziet er gezellig uit, 9 van die gekke wezens in allerlei formaten.

‘Ik vind dat maar eng, Heks,’ zei mijn zangjuf afgelopen maandag, ‘dat gedoe met die schedels.’ Ze trok een vies gezicht en begon toen te lachen. Ze houdt van Heks met al haar fratsen.

Wat kan ik zeggen? Heksen en de dood zijn onlosmakelijk verbonden. Kristallen zitten vol leven. In die paradox ontstaat de magie. Het goddelijke omvat alles. Polarisatie in materie en ruimte, mannelijk, vrouwelijk, goed en slecht creëert de mooie soap van het leven. Heksjes houden van het leven, althans: Dit heksje wel.

Draken, dolfijnen, elfen en deva’s. Ze behoren tot mijn wereld. En met de wereld is het zo, dat hij zo is als je em waarneemt. Ofwel, dat de waarnemer bepaald wat ‘ie ziet. Vraag maar aan de Quantum-fysici…..

Peinzen over pijnlichamen. Pijn op de pijnbank. Mijn pijnlichaam ontleed. Schreeuwen schreeuwt om aandacht. Verwachtingen houden ons maar weg bij de realiteit. Beter is het in het hier en nu onvolkomenheden toe te geven. Want wat in het vitvat zit verzuurt wel degelijk. En oude woede is als mosterd na de maaltijd……..

Posted on 11 januari 2015 by lagriffeheks

Begin jaren negentig loopt Heks stage bij een landelijk bekende toverkol. Dit vrouwtje bezemsteel komt zelfs wel eens op televisie, zoals die keer bij Paul de Leeuw als paardenfluisteraar. Ze heeft al heel jong een dijk van een praktijk als paranormaal genezeres opgebouwd. Het is een hele leuke meid. Heks heeft het getroffen met haar stageplek!

Na de stage ga ik een tijd bij haar in behandeling. Aanleiding is een opmerking, die ze een keertje maakt over mijn onvermogen te reageren op pijnprikkels. ‘Heks, als ik je hier ter plekke keihard recht in je gezicht sla, dan denk je: Dat doet Karin niet! Pas als je weer thuis bent, over pakweg twee uur, dringt het tot je door, dat ik je toch echt een oplawaai heb verkocht. De tijd om te reageren is dan al lang verstreken!’

Jaren later op de Filipijnen ontmoet ik een beroemde tovenaar. Hij is ook geneesheer-directeur van een zeer gerenomeerd ziekenhuis in Manilla. In dat land doen ze niet zo moeilijk over animistische tendenzen in de gezondheidszorg. En dat levert opmerkelijke, kleurrijke en zeer begaafde artsen op!

Als de goede man geen ziekenhuis aan het bestieren is, dan houdt hij zich bezig met de meest vreemde alternatieve geneeswijzen. Zoals tijdens het healing seminar in Manaoag georganiseerd door zijn goede vriend Alex Orbito.

Eén van zijn toverkunsten behelst een behandeling met elektroshocks. Wanhopig als ik ben na toen al zeker vijftien jaar ME, wil ik me wel wagen aan deze naar het zich laat aanzien zeer pijnlijke therapie. Uit zijn behandelhokje klinken de meest ijselijke kreten geslaakt door zijn arme slachtoffers. Je kan het prima horen, want er hangt alleen een gordijntje voor het kot.

De marteldokter sluit elektroden aan op mijn heksenlijf en begint met een stevige stroomstoot. Ik geef geen kik. Hij voert het voltage op. Nog steeds geen reactie. Ik voel het wel degelijk, maar reageren doe ik niet. Nieuwsgierige gezichten duiken op vanachter het gordijntje. Geen geschreeuw en gegil? Dat willen zijn collega’s wel eens zien. Hij krijgt uiteindelijk wel een beetje gepiep uit me, maar echt tevreden stemt hem dat niet.

Als ik hem een week later in Manilla tref spreekt hij zijn verbijstering uit over de hoge pijngrens van Heks. ‘Ik heb nog nooit zoiets gezien’, klaagt hij tegen Joyce, mijn flamboyante Amerikaanse heksenvriendin, ‘Normaal gesproken schreeuwen mensen moord en brand, maar deze vrouw geeft geen enkele reactie. Ik kan er nog niet bij. Hoe is dat mogelijk?’

Geen idee. In medische kringen wordt juist altijd beweerd, dat ME patiënten aanstellers zijn! Ze piepen bij het minste of geringste! Dat is al heel lang de enige verklaring voor het feit, dat ze zich zogenaamd beroerd voelen, zonder dat de wetenschap kan achterhalen wat er mis met hen is.

Al hebben ze intussen ook wel aanwijzingen gevonden, dat onze hersenen heel veel pijnprikkels afvuren, ondanks het ontbreken van een directe lichamelijke oorzaak. Of lang nadat er een lichamelijke pijnprikkel is geweest. Alsof de hersenpan in een pijnloop blijft steken!

Heks weet al lang, dat ze geen watje is. Ik kan idiote hoeveelheden pijn verstouwen. Misschien een oud overlevingsmechanisme. Ook gunde ik agressors mijn tranen niet! Heks is altijd extreem trots geweest. Een lastige karaktertrek.

Gelukkig lig ik tegenwoordig wel te schreeuwen tijdens de behandelingen van mijn orthopedische fysiotherapeut. Als enige in de hele wereld is het hem gelukt om me dit soort reacties te ontlokken. Maar hij is dan ook echt heel erg gemeen. Hij weet tot op de millimeter precies waar hij me moet raken……

Ook leer ik eindelijk, dat mensen je soms gewoon pijn doen en dat je daar maar beter op kunt reageren. Met horten en stoten doe ik dat dan ook. Misschien wat te heftig naar andermans smaak. Maar ja, dat is ook logisch na al die jaren verlamming. Groot kans dat er ook een hoop achterstallige pijn schreeuwt om aandacht. Of schreeuwt om een schreeuw!

Tegelijkertijd realiseer ik me ook, dat mijn omgeving niet gewend is lik op stuk te krijgen als ze lopen te eikelen. ‘Dat doet Heks niet, wat gaan we nu krijgen?’

Mijn ‘Dat doet die of die niet’ zit ook nog steeds ergens ingebakken in mijn reactiepatroon. Maar het gaat de goede kant op!

Vredesmeditatie markeert overgang naar het nieuwe jaar. En Heks krijgt nieuwe liefdevolle huisgenoot: Een schedeltje van Rozenkwarts!

Posted on 3 januari 2015 by lagriffeheks

Op oudejaarsdag ga ik mediteren bij Maan. Elk jaar faciliteert zij op de laatste dag van het jaar een vredesmeditatie en Heks is al jaren van de partij. Ik kan me intussen geen betere bezigheid voorstellen op deze bijzondere dag. Ik pak mijn schedelvrienden in en rijd met mijn vriendinnetje Jaoa richting Den Haag. Ruim op tijd arriveren we in het heerlijke huis van Maan.

Ze ontvangt ons met koffie, thee en lekkernijen. In de woonkamer staat een prachtige opstelling van kristallen schedels en andere heksige objecten. Dit tezamen creëert een veld vanwaaruit wij later opstijgen op drakenruggen om onze vredesmissie te volbrengen.

Als alle heksjes gearriveerd zijn leidt Maan ons naar andere bewustzijnsniveaus. Een uur lang vliegen we over de aarde en beleven allerlei avonturen. Als we later weer in het hier en nu onze ervaringen uitwisselen, staan we er zoals altijd weer van te kijken hoe intens deze reisjes in andere dimensies uitpakken.

kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal

citroen schedel, kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal

Op weg naar huis vertel ik mijn heksenvriendin, dat een van de heksjes een paar schedeltjes van Amber voor me heeft. Zelf maakt ze er geen contact mee, maar Heks heeft een speciale band met Barnsteen. Volgende keer neemt ze ze mee. Daar ben ik heel blij mee! ‘Ik heb ook een schedel, waar ik geen verbinding mee heb. Het is rozenkwarts. Is dat niets voor jou?’ zegt mijn vriendinnetje. Laat ik nu al een tijdje op zoek zijn naar zo’n warme helende huisgenoot!

Zo fiets ik dan nog eventjes met haar mee om het kleinood op te halen. Een prachtige schedel van de hand van de wereldberoemde Leandros. Verrukt sluit ik dit schatje in mijn hart. Direct voel ik de zachte liefdevolle uitstraling van dit wezentje. Met een glimlach op mijn gezicht fiets ik weer naar huis. Dit geschenk garandeert een goede start van het nieuwe jaar. Ik voel het!

deva,kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal

Nachtelijke bezoeker Huize Heks. Buurman krijgt veeg uit de pan van deze onbekende man. Bitchy aanpak werkt nog het beste bij dronken Corpsbal…..

Posted on 21 oktober 2014 by lagriffeheks

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen

DE LULLO’S, ZO ONGELOFELIJK GRAPPIG

Midden in de nacht word ik gewekt door één of ander geluid. Langzaam drijf ik naar de oppervlakte. De bel gaat opnieuw. Heel hard. Heel lang. Alsof iemand dringend naar binnen wil. Ysbrand is ook wakker geworden. Luid blaffend spurt hij naar de voordeur. Om weer terug de slaapkamer in te rennen. ‘Woefwoef!!!’ Hij kijkt me indringend aan vanaf het voeteneind. ‘Wakker worden, vrouw, er is iemand aan de deur.’

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen, zuipende studenten

BALLEN SLAPEND IN DE GOOT

De TV staat te tetteren. Ik ben ervoor in slaap gevallen. Ik zet het geluid uit en kijk tegelijkertijd op de klok hoe laat het is. Kwart voor 2! Welke gek belt er op dit tijdstip aan bij Heks? En bij de buren? Want alweer klinkt een doordringend belsignaal, maar nu bij mijn buurman.

Ik ben te slaperig om op te staan en eens uit het keukenraam te kijken. Maar mijn buurman hangt wel uit het raam. Ik hoor zijn zachte beleefde stemgeluid vriendelijk vragen wat er loos is. Hij heeft een hele zachte Limburgse G. Daar krijg je iedereen mee in zijn of haar comfort zone. Maar niet de middernachtelijke beller. Die begint een potje ruzie te schoppen met deze schat van een jongen. Het is een uiterst vreemde woordenwisseling. De lallerige stem verwijt mijn buurman ongeveer, dat hij daar woont. Achter die voordeur hoort volgens hem iemand anders thuis. Bizar.

toverheks op haar bed, blote heks, slapende heks,

POTVERDORIE, WIE WEKT DEZE HEKS?

Zachte G geeft het op. Vriendelijk en beleefd verzoekt hij de herrieschopper weg te gaan. Tegen die tijd ben ik toch maar eens uit het raam gaan kijken. Ik zie een piepjong snotjong, zo dronken als een aap midden in de steeg staan. Verbolgen staart hij naar het slaapkamerraam van mijn goeie buur. Wijdbeens probeert hij zichzelf overeind te houden. Hij steekt zijn onderlijf naar voren, handen in de zakken, voor de stabiliteit. Tevens ontleent hij daaraan een soort dronkemansmoed. Hij waggelt schokkerig naar de voordeur en begint opnieuw aan te bellen. Alle knoppen op het belbord drukt hij tegelijkertijd langdurig in, nog best een prestatie in zijn toestand.

Ysbrandt wordt helemaal gek. Hij is er klaar mee. ‘Laat mijn dit varkentje wassen’, smeekt hij woest blaffend, ‘Geef mij die balorige corpsbal in tanden, lieve Heks. Ik maak gehakt van hem!’ Het is verleidelijk om mijn Varkentje op hem los te laten. Hij heeft al eens een politieagent geprobeerd te castreren. Hij is niet vies van een balletje op z’n tijd. En een gehaktballetje is nooit weg natuurlijk.

De man zwalkt naar de overkant van de steeg, leunt tegen de muur en observeert ons pand. Opeens ziet hij mij staan. Hij spreidt beide armen in een gebaar van overgave. Blij, dat hij weer een nieuw object heeft om zijn onzinverhalen aan op te hangen.

‘Ga weg, mafkees!’ roep ik hem toe. Hij begint nu een verward en opdringerig verhaal tegen mij. Ik moet de deur opendoen, want ‘Bladiebla’. ‘Interesseert me niet!’ roep ik bot, ‘Opzouten nu, achterlijke gladiool, ik ben er klaar mee. Wegwezen, of ik bel de politie!’ Ik wacht zijn antwoord niet af, want onderhandelen is zinloos. Als mijn zachtaardige buurman al niet tot hem door kan dringen, dan is het echt hopeloos.

BEROEMDE TEKST VAN TREURIG LIED LULLO’S

Kriebelig doe ik het raam dicht en pak mijn telefoon. Als ik weer naar buiten kijk is hij verdwenen. Met zijn staart tussen de benen. Hij heeft duidelijk eieren voor zijn geld gekozen.

HET ONGELOFELIJK SMERIGE HUISHOUDEN VAN DEZE HEREN

Natuurlijk duurt het weer een hele tijd, voordat ik in slaap val. Pestventje. Ik hoop dat hij een verschrikkelijke kater heeft vandaag. En dat er dan een club Jehovagetuigen bij hem aanbelt, die hun in orthopedisch schoeisel gestoken voeten tussen de deur klemmen, in een ultieme poging hem te bekeren.Gevolgd door een hardnekkige colporteur met ongevraagd energieadvies. Terwijl intussen een geile glazenwasser glorieus glunderend door de ramen staat te koekeloeren. Om tenslotte zijn moeder aan de telefoon te krijgen met een zeurkousverhaal van de bovenste plank. Waar hij dan toch urenlang naar moet luisteren. En een paar asociale huisgenoten op de koop toe. Die tot besluit zijn koelkast leegvreten. En dat allemaal, terwijl de hond van de buren urenlang irritant zit te blaffen…… ;-p. 😉

ENORM GRAPPIG

Het kan overigens nog veel erger: Je zal maar zo’n exemplaar in je bed vinden……. Dat gebeurt ook. LEES HIER: Dronken student gaat in bed van vreemde vrouw liggen!!!!!!!

JE ZAL HET MAAR IN JE BED VINDEN

Kristallen schedelmeditatie bij Maan. Heksjes zien ze vliegen? Wie? Allemaal draken! Deze Heks ontmoet een oude vriend: Quetzalcoatl, de Gevederde Slang…..En: Een schoon geweten, daar kan niets tegen op!

Posted on 11 september 2014 by lagriffeheks

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers, e;fenschedels. ETschedels

Het veld van vanavond

Woensdagavond om kwart voor zeven parkeert mijn vriendinnetje Jaoa haar bezemsteel in mijn hal. We stappen in mijn knalgele autootje en halen nog een derde heksje op bij het station. Vervolgens koersen we richting Den Haag, waar Maan sinds kort woont. Het is weer de tweede woensdag van de maand, de vaste avond voor kristallen schedelmeditatie. Wat is het lang geleden! Vol verwachting komen we bij haar nieuwe onderkomen aan. Ik ben eindelijk eens op tijd……

Overal draken

Maan wacht ons op met koffie en thee, schalen vol koekjes, chocolade en gedroogde abrikozen. Haar appartement is fantastisch. Overal kristallen natuurlijk, hoge plafonds, gebeeldhouwde deuren en een eindeloze reeks woonkamers……

Het veld is er een van liefde en communicatie. Mijn schedeltjes worden er in geplaatst. Na een rondleiding door het huis en langdurig bijkletsen beginnen we met de meditatie. Maan leidt ons een magisch universum in. Daar is een enorme draakachtige aanwezig. Quetzalcoatl!!!! De gevederde slang. Een oude bekende van Heks.

Jaren geleden doorkruiste ik Mexico in gezelschap van mijn moeder. Een gedenkwaardige reis. Ook heel bijzonder om die met haar te maken!

We begonnen in Mexico-city en eindigden op Cozumel. Elke zich daartussen bevindende piramide hebben we bezocht. Nou ja, dat is wat overdreven, want er zijn er velen nog niet ontdekt. Verborgen onder de dichte vegetatie van de tropische regenwouden, die grote delen van dit land bedekken. Maar alle opgravingen, zelfs midden in de jungle, hebben we wel zo’n beetje bezocht.

Veld van links

‘Wat kon jij goed die piramides op en afrennen’, lispelt mijn gevederde vriend in mijn oor. ‘Ik was echt onder de indruk!’ Guitig kijkt zij me aan. Deze androgyne draak heeft enorm veel humor. Ik herinner me hoe ik destijds in looppas als een slang de stijle trappen opslingerde. De enige manier om een beetje veilig boven te komen. En vooral ook om zonder brokken beneden te geraken! Een alternatief is om op je billen tree voor tree naar beneden te schuiven. Iets, dat ik menig toerist heb zien doen.

Op de rug van mijn oude vriend vlieg ik naar Palenque. Met deze oude stad heeft Heks een sterke band. Ik ben er ooit daadwerkelijk en in levende lijve geweest en wilde eigenlijk niet meer weg. Ook nu heb ik moeite om weer terug te keren naar de woonkamer van Maan.

Na de inleidende meditatie krijgen we de gelegenheid om individueel met de aanwezige schedels te werken. Heks heeft een sterke voorkeur voor draken vanavond. Mijn grote vogelslangvriend is alomtegenwoordig. Zelfs de grote omslagdoek, die ik om mijn schouders heb geslagen is bedekt met een print van vogelveren….. Het is een draak van een avond….. 🙂

KRISTALLEN SCHEDELS, DRAKENSCHEDELS, KRISTAL, RAVENSCHEDELS, veld van kristallen schedeltjes, lemurische zaadkristallen, heksenvingers,

Het veld van achteren

Om elf uur ben ik weer thuis. Het is een hele onderneming nu Maan verhuisd is. Toch blijven we haar meditatieavonden trouw met deze Leidse delegatie.

De volgende dag belt alweer een heksenvriendinnetje aan. Onverwacht deze keer. Met deze vrouw heb ik altijd de meest wonderlijke gesprekken. Ook nu weer. Ze channelt met het grootste gemak van alles en iedereen uit andere dimensies. Velen onder ons zouden haar een zonderlinge tante vinden. Ik hou meer van de term ‘beetje anders’. Daar schaar ik mezelf ook al jaren onder. Het is een toegewijde dame. Met een groot en gul hart en zo eerlijk als goud.

En alweer een draak

‘Ik wil een nobel leven leiden’, vertrouwde ze me een aantal jaren geleden toe. Vandaag komt dat onderwerp weer ter sprake. Ik vertel haar hoe een aantal mensen me ooit een flinke poets hebben gebakken. Ten nadele van mij en zeer ten voordele van zichzelf. Als het om magie zou gaan zou het pikzwart zijn. Maar magie is niet het gebied van deze medemensen. Goddank! ‘Haat je hen?’ vraagt ze belangstellend, ‘Dat mag best hoor, een tijdje. Beter dan je gevoelens onderdrukken.’

‘Welnee’, zegt Heks, ‘Haat is iets, waar je vooral zelf last van hebt. Doen die mensen al zo lullig, zit je ook nog vol met haat. Zonde van mijn mooie grote glanzende liefhebbende hart.’ ‘Uiteindelijk moeten die mensen zichzelf dagelijks in de spiegel onder ogen komen. Lijkt me ook geen pretje,’ vervolg ik. ‘Een schoon geweten is zoiets geweldigs,’ zegt mijn gesprekspartner enthousiast, ‘Daar kan niets tegenop!’

van rechts

Heel gezellig verjaardagsfeestje van Frogs met heerlijke verrassing: Heks krijgt een heel speciaal cadeau van haar vriendinnetje Elfje. Iets dat ik altijd al gewenst heb…….

Posted on 7 september 2014 by lagriffeheks

Een hart, dat liefheeft is altijd jong!

Vrijdagavond geeft Frogs een feestje. Om 6 uur meldt Cowboy zich in Huize Heks. Ik lig in bed uit te puffen van de wekelijkse wasbeurt van mijn hondje. Het arme schaap heeft last van een parasiet en moet dientengevolge de meest vreselijke behandelingen doorstaan. Zoals deze aanval met pure chemicaliën. Gewapend met huishoudhandschoenen ga ik hem te lijf met Tactil, een onschuldig klinkend bijtend gif.

Wij houden van deze olifantengod!

Gelaten ondergaat hij de behandeling. Na het bad gaan we dan eindeloos door de stad lopen totdat de ergste gifdampen zijn verwaaid. Een uitputtend ritueel. Baas en hond beiden tot het uiterste getergd door de bijverschijnselen van dit effectieve paardenmiddel.

Geometrie en kleur

Mijn lief en ik eten samen en buiken uitgebreid uit. Dan gaat mijn schatje nog eventjes op stap met mijn varkentje, terwijl ik me hul in feestelijke kleding en parfum. Kwastje erover en ik kan er weer helemaal mee door.

Cowboy en Heks?

Als we bij Frogs arriveren blijken we heel erg laat te zijn. Dit komt voornamelijk, omdat werkelijk iedereen heel vroeg gekomen is. Het is supergezellig, zoals altijd op de feestjes van mijn goede vriend. Ik ben een enorme voorstander van verjaardagspartijtjes. Al je geliefden en vrienden bij elkaar. Er ontstaan nieuwe contacten. De onderlinge band wordt versterkt. En het is nog hartstikke leuk ook! Zowel om te geven als om bij te wonen….

wensdoos, schedel, doodshoofd, doodshoofd met kleurtjes, vrolijke schedel

Kleurig lachebekje

Mijn vriendin Elfje is er ook. ‘Jou moet ik nog even spreken, onder vier ogen…’, zegt ze dreigend. Oeps, ik heb nagelaten een berichtje van haar te beantwoorden, waarin ze me vroeg of ik van plan was om naar ‘Landjuweel’ te komen. Heks zat toen in Antwerpen…

We zijn dol op onze vriend de eenhoorn

Terwijl we naar de keuken lopen tovert ze een enorm pak tevoorschijn. ‘Hier loop ik al maanden mee rond! Ik heb het gemaakt, nadat ik jouw brief uit Frankrijk had gekregen. Wat een geweldig pakket was dat! Ik liep helemaal over van liefde daarna. Vandaar!’

En dan doe je em open….

Ze geeft me een prachtig versierde doos. Helemaal volgeplakt met plaatjes. ‘Een Wensdoos!’ roep ik uit. Want ik herken onmiddellijk haar geslaagde poging toe te treden tot de gelederen der Wensdoosmakers. Ik maak die dingen al jaren. Links en rechts bestaan mensen, die er eentje in hun bezit hebben. Maar ik heb er nog nooit één gekregen!

Onze grote vriend Ganesha met twee Peruaans uitziende zielzussen

Een Wensdoos werkt als volgt: Bekijk de doos aandachtig. Een goeie Wensdoos staat bol van de symbolen en magische afbeeldingen. Door ze in je op te nemen, breng je de magie goed op gang. Draai de doos om en om in je handen, zodat je alle kanten in het vizier krijgt. Wensdozen hebben geen onder of bovenkant. Maar je kunt ze wel openmaken…..

Open de doos en speel met de inhoud. 😉 Het verdient aanbeveling om een zeker ritueel uit te voeren met hetgeen zich in dit magische voorwerp bevindt. Maar omdat elke Wensdoos anders is, laat ik een algemene beschrijving hiervan achterwege.

Fluister je wens in de doos en sluit deze onmiddellijk. Nu volgt zorgvuldig schudden, vergelijk het met het potentieren van een homeopathisch medicijn. Hoe meer je je wens verdunt, hoe sterker de werking…..

Laat de Wensdoos op een onopvallende plek staan, totdat je helemaal vergeten bent, dat je iets te wensen hebt. Als je nu per ongeluk de doos opent komt je wens uit. In elk geval uit de doos. Gegarandeerd succes!

wensdoos, eenhoorn, eenhoorn voo op taart, suikergoed eenhoorn, wensdoos

Vrolijke eenhoorntjes van suikergoed

In mijn prachtige Elfjes-exemplaar zit een enorme bos geel nephaar. Heel handig voor een bad-hair-day. Of als tijdelijk hip oksel/schaamhaar! Ook zit er een rood mondje in, dat blijkt een pleister te zijn. Voor als ik een keertje pijn heb: Kusje erop! Maar ook handig indien ik chagrijnig ben. Dan plak ik em gewoon op mijn gezicht.

Vervolgens springt een schitterend boek over kristallen schedels in het oog. Ik dacht dat ik alles wat er op dat gebied verschenen is in mijn boekenkast had, maar deze auteur ken ik niet!

WENSDOOS, PLEISTER IN DE VORM VAN EEN MOND, RODE LIPPEN, kus

Pleister voor op de wonde

In een gouden pakje vind ik geurend hout, Palo Santo. Heerlijk, ik ben daar dol op. Dan is er nog een klein satijnen zakje met een eenhoorntje er in. Maar hij is niet de enige hier aanwezige eenhoorn. Er zijn ook nog wat exemplaren van papier en suikergoed 🙂

Natuurlijk zweeft er ook een elfje tussen alle andere bewoners van deze droomdoos…..

Hart van wensdoos, rood hart, kanten hart, I sent you all my love, sealed with a kiss

Het hart van dit kunstwerk

Heks raakt niet uitgekeken op haar geschenk. Vrienden voegen zich bij ons in de keuken en kijken bevreemd naar dit tafereeltje. Wie is er nu eigenlijk jarig? En wat is dit voor een wonderlijk cadeau?

Heks raakt niet uitgekeken

Aan de binnenkant van het deksel waakt Ganesha over al mijn toekomstige wensen. Aan weerszijden prijken twee kleine Zuidamerikaanse dametjes. Dat zijn wij, Elfje en Heks. Twee zielzussen in hun eigen magische universum.

Dank je wel, lieve zielzus, soulsister….. Love you!

Dank je wel, lieve schat

	stronglovechris op In memoriam Don Leo. Mijn liev…
	reinswart op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	stronglovechris op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	Samantha op Gigantisch gekrijs in de steeg…
	Fred Rohde op Heks’ linkerhand bemoeit…

recepten van de toverheks

cheer yourself up, toverformules voor een vrolijk leven

Categorie archief: heksenstreken

Heerlijke avond bij Maan in haar kristallen huis. Een veld van groei opgetrokken uit kristallen schedels, draken, elfjes, ruimtewezens en heksenvingers slingert ons in een baan om de aarde. Met onze worteltje diep verankerd in de Grote Moeder: Alles is Liefde!

Lekkere koorkroketten en slagers die daar op inspelen. Zingen, zingen, zingen. Stil wandelen. En een ode aan Molen ‘de Valk’. Die kan wel een opkikkertje gebruiken….

Heks wisselt van sterrenbeeld, maar het bevalt niet. Grappige, schuchtere en nuchtere Steenbokken zijn leuk als vriend of vriendin, maar ik ben toch liever een dodelijk sexy Schorpioen.

Scheppingsverhaal volgens Heks: GENESIS+HEKS=GEKSCHERIS. Een oorspronkelijker benadering van onze oorsprong.

Nieuwe bewoner Huize Heks maakt overtuigende entree. Een lekker heksig blogje over de wondere wereld van dit vliegende volkje……

Vredesmeditatie markeert overgang naar het nieuwe jaar. En Heks krijgt nieuwe liefdevolle huisgenoot: Een schedeltje van Rozenkwarts!

Nachtelijke bezoeker Huize Heks. Buurman krijgt veeg uit de pan van deze onbekende man. Bitchy aanpak werkt nog het beste bij dronken Corpsbal…..

Kristallen schedelmeditatie bij Maan. Heksjes zien ze vliegen? Wie? Allemaal draken! Deze Heks ontmoet een oude vriend: Quetzalcoatl, de Gevederde Slang…..En: Een schoon geweten, daar kan niets tegen op!

Heel gezellig verjaardagsfeestje van Frogs met heerlijke verrassing: Heks krijgt een heel speciaal cadeau van haar vriendinnetje Elfje. Iets dat ik altijd al gewenst heb…….

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: