Heel gezellig verjaardagsfeestje van Frogs met heerlijke verrassing: Heks krijgt een heel speciaal cadeau van haar vriendinnetje Elfje. Iets dat ik altijd al gewenst heb…….

Posted on 7 september 2014 by lagriffeheks

Een hart, dat liefheeft is altijd jong!

Vrijdagavond geeft Frogs een feestje. Om 6 uur meldt Cowboy zich in Huize Heks. Ik lig in bed uit te puffen van de wekelijkse wasbeurt van mijn hondje. Het arme schaap heeft last van een parasiet en moet dientengevolge de meest vreselijke behandelingen doorstaan. Zoals deze aanval met pure chemicaliën. Gewapend met huishoudhandschoenen ga ik hem te lijf met Tactil, een onschuldig klinkend bijtend gif.

Wij houden van deze olifantengod!

Gelaten ondergaat hij de behandeling. Na het bad gaan we dan eindeloos door de stad lopen totdat de ergste gifdampen zijn verwaaid. Een uitputtend ritueel. Baas en hond beiden tot het uiterste getergd door de bijverschijnselen van dit effectieve paardenmiddel.

Geometrie en kleur

Mijn lief en ik eten samen en buiken uitgebreid uit. Dan gaat mijn schatje nog eventjes op stap met mijn varkentje, terwijl ik me hul in feestelijke kleding en parfum. Kwastje erover en ik kan er weer helemaal mee door.

Cowboy en Heks?

Als we bij Frogs arriveren blijken we heel erg laat te zijn. Dit komt voornamelijk, omdat werkelijk iedereen heel vroeg gekomen is. Het is supergezellig, zoals altijd op de feestjes van mijn goede vriend. Ik ben een enorme voorstander van verjaardagspartijtjes. Al je geliefden en vrienden bij elkaar. Er ontstaan nieuwe contacten. De onderlinge band wordt versterkt. En het is nog hartstikke leuk ook! Zowel om te geven als om bij te wonen….

wensdoos, schedel, doodshoofd, doodshoofd met kleurtjes, vrolijke schedel

Kleurig lachebekje

Mijn vriendin Elfje is er ook. ‘Jou moet ik nog even spreken, onder vier ogen…’, zegt ze dreigend. Oeps, ik heb nagelaten een berichtje van haar te beantwoorden, waarin ze me vroeg of ik van plan was om naar ‘Landjuweel’ te komen. Heks zat toen in Antwerpen…

We zijn dol op onze vriend de eenhoorn

Terwijl we naar de keuken lopen tovert ze een enorm pak tevoorschijn. ‘Hier loop ik al maanden mee rond! Ik heb het gemaakt, nadat ik jouw brief uit Frankrijk had gekregen. Wat een geweldig pakket was dat! Ik liep helemaal over van liefde daarna. Vandaar!’

En dan doe je em open….

Ze geeft me een prachtig versierde doos. Helemaal volgeplakt met plaatjes. ‘Een Wensdoos!’ roep ik uit. Want ik herken onmiddellijk haar geslaagde poging toe te treden tot de gelederen der Wensdoosmakers. Ik maak die dingen al jaren. Links en rechts bestaan mensen, die er eentje in hun bezit hebben. Maar ik heb er nog nooit één gekregen!

Onze grote vriend Ganesha met twee Peruaans uitziende zielzussen

Een Wensdoos werkt als volgt: Bekijk de doos aandachtig. Een goeie Wensdoos staat bol van de symbolen en magische afbeeldingen. Door ze in je op te nemen, breng je de magie goed op gang. Draai de doos om en om in je handen, zodat je alle kanten in het vizier krijgt. Wensdozen hebben geen onder of bovenkant. Maar je kunt ze wel openmaken…..

Open de doos en speel met de inhoud. 😉 Het verdient aanbeveling om een zeker ritueel uit te voeren met hetgeen zich in dit magische voorwerp bevindt. Maar omdat elke Wensdoos anders is, laat ik een algemene beschrijving hiervan achterwege.

Fluister je wens in de doos en sluit deze onmiddellijk. Nu volgt zorgvuldig schudden, vergelijk het met het potentieren van een homeopathisch medicijn. Hoe meer je je wens verdunt, hoe sterker de werking…..

Laat de Wensdoos op een onopvallende plek staan, totdat je helemaal vergeten bent, dat je iets te wensen hebt. Als je nu per ongeluk de doos opent komt je wens uit. In elk geval uit de doos. Gegarandeerd succes!

wensdoos, eenhoorn, eenhoorn voo op taart, suikergoed eenhoorn, wensdoos

Vrolijke eenhoorntjes van suikergoed

In mijn prachtige Elfjes-exemplaar zit een enorme bos geel nephaar. Heel handig voor een bad-hair-day. Of als tijdelijk hip oksel/schaamhaar! Ook zit er een rood mondje in, dat blijkt een pleister te zijn. Voor als ik een keertje pijn heb: Kusje erop! Maar ook handig indien ik chagrijnig ben. Dan plak ik em gewoon op mijn gezicht.

Vervolgens springt een schitterend boek over kristallen schedels in het oog. Ik dacht dat ik alles wat er op dat gebied verschenen is in mijn boekenkast had, maar deze auteur ken ik niet!

WENSDOOS, PLEISTER IN DE VORM VAN EEN MOND, RODE LIPPEN, kus

Pleister voor op de wonde

In een gouden pakje vind ik geurend hout, Palo Santo. Heerlijk, ik ben daar dol op. Dan is er nog een klein satijnen zakje met een eenhoorntje er in. Maar hij is niet de enige hier aanwezige eenhoorn. Er zijn ook nog wat exemplaren van papier en suikergoed 🙂

Natuurlijk zweeft er ook een elfje tussen alle andere bewoners van deze droomdoos…..

Hart van wensdoos, rood hart, kanten hart, I sent you all my love, sealed with a kiss

Het hart van dit kunstwerk

Heks raakt niet uitgekeken op haar geschenk. Vrienden voegen zich bij ons in de keuken en kijken bevreemd naar dit tafereeltje. Wie is er nu eigenlijk jarig? En wat is dit voor een wonderlijk cadeau?

Heks raakt niet uitgekeken

Aan de binnenkant van het deksel waakt Ganesha over al mijn toekomstige wensen. Aan weerszijden prijken twee kleine Zuidamerikaanse dametjes. Dat zijn wij, Elfje en Heks. Twee zielzussen in hun eigen magische universum.

Dank je wel, lieve zielzus, soulsister….. Love you!

Dank je wel, lieve schat

Kriebel, krabbel, kruisje: Een vlooienplaag in Heksenhuisje??????!!!!!!! Waar rook is, is vuur. Als er één vlooienlarf over de dam is…….

Posted on 15 juli 2014 by lagriffeheks

Vanmorgen word ik wakker uit een hazenslaapje. Althans, daar lijkt het op. De hele nacht stijf als een plank zo’n beetje onder de oppervlakte gedobberd. Er zit een virusje in mijn systeem. Dat uit zich door hoofdpijn, spierpijn en slecht slapen. Nou ja, voorheen was dat aan de orde van de dag. Niet klagen dus, maar dragen……

Prikken halen, thuiszorg. Een gewone slome dag. Heerlijk. Geen grootse plannen. Ik hoef even helemaal niks. Beetje achterstallige administratie misschien. Voornamelijk betalingen doen. Wat blogjes lanceren, die al weken in de pen zitten.

‘Heks’, roept mijn hulp plotseling vanuit de keuken, ‘Ik zie een vlooienlarf in je raamkozijn!’ Oh jee, als door een wesp gestoken vlieg ik overeind en inspecteer met haar het gevonden minuscule vampiertje in wording. Ik ruk de anti-vlooienmiddelen uit de keukenkast. Dit vraagt om directe actie. Eerst dat zwarte monster, Ferguut, maar eens onder handen nemen.

Terwijl ik een paar katten met gif behandel, doemen kriebelige scenario’s op voor mijn geestesoog. Straks nog maar een rondje verdelgingsmiddel spuiten in donkere hoeken en gaten. De plekken, waar deze ongewenste huisgenoten een voorkeur voor hebben.

Ysbrandt loopt gelukkig met een degelijke ouderwetse vlooienband. Hij is superallergisch voor vlooienmijten, dus ik hou hem strak in de preventieve middelen.

Ik zal Cowboy inseinen, dat hij zijn huis ook onder handen neemt. Mijn varkentje mag dan goed onder de verdelger zitten, dat wil nog niet zeggen, dat hij niet perongeluk een keer een vlo mee naar binnen heeft genomen in de maand, dat hij bij mijn lief logeerde. Een honds geschenk achteraf. Om te bedanken voor de genoten gastvrijheid….. Als levend bewijs van zijn liefde……..

Wie wil er een leuk wit boskatje adopteren? Misschien iets voor Jip en Janneke? Wat is jullie adres ook alweer, ik wil jullie een kaart sturen…….

Posted on 13 juni 2014 by lagriffeheks

Wie wil er een leuk jong poesje adopteren? Heks heeft er zes in de aanbieding. De moeder heeft een boskattenstaart, dus het zouden wel eens hele harige monsters kunnen worden…… Ze zijn nu acht weken, dus ze mogen over een weekje uitvliegen. Misschien naar Nederland?????

Heks gaat op bezoek bij een oude vriend en wordt zwaar in verleiding gebracht! Kittens! Boskatjes! Goddank hebben ze een hele goede moeder. En: ik blijk een betere kattenfluisteraar dan ik zelf in de gaten heb……..

Posted on 9 juni 2014 by lagriffeheks

Afgelopen week ga ik eventjes bij de boer langs, waar ik ThayThay en Aafje ooit vond. Met nog een derde katje, dat helaas al snel overleed. Heks was ontroostbaar. Maar ze kreeg een Boeddhistische begrafenis hier op het terrein van het klooster. In een heel mooi versierd doosje. Begeleidt door een vrouw, die begrafenisondernemer is in haar dagelijkse leven…..

De boer kijkt raar op, als ik uit mijn knalgele autootje spring. Alsof hij water ziet branden.

‘Wat ziet hij er goed uit’, denk ik bij mezelf als hij me breed lachend meetroont naar iets, dat ik MOET zien. ‘Viens voir!’ roept hij, alweer met een stralende lach. Dan zie ik het. Hij heeft een nieuw gebit. Nee, sterker nog: Hij heeft nu een gebit. Vorige keer zaten er niet veel tanden in zijn mond, hetgeen hem jaren ouder maakte. Wat fijn voor hem.

‘Misschien is hij ook wel verliefd’, denk ik bij mezelf, ‘Net als ik en Cowboy…’

We lopen naar de boerderij, Vlak voor de deur volgt de tweede verrassing. KITTENS. Wel zes exemplaren. Prachtige witte boskatjes. Goddank met een moeder deze keer. Wat een schatjes!

‘Ik neem er geen mee naar huis, hoor!’ roep ik uit, alweer in verleiding gebracht. ‘Ik heb het mijn vrienden moeten beloven!’ En Ferguut, de zwarte panter. Als ik weer met een exemplaar aankom gaat hij echt ergens anders wonen, vrees ik. Nou, ik weet het eigenlijk wel zeker.

‘Ik kom nog een keertje langs, dan drinken we iets en gaan we weer over spirituele boeken praten’, beloof ik. Deze man leest alles wat los en vast zit op dat gebied. Vorige keer heeft hij me zijn gehele boekenkast laten zien. Ik was diep onder de indruk. ‘Doe de groeten aan je broer!’ Zo nemen we afscheid. Intussen heb ik al heel wat gegadigden om poesjes te gaan knuffelen. onder andere de non, die net als Heks ook zoveel van katten houdt.

‘Zou je me kunnen helpen met een kat hier in het klooster? vraagt ze, als ze erachter komt, dat ik met katten kan praten. ‘Natuurlijk, wat is het probleem?’ Het blijkt om een jong katertje te gaan, Winston. Sinds enige tijd bijt hij. Venijnig! We bespreken het geval en Heks geeft advies. Volgens mij is Winston boos, omdat zijn moeder, de poezennon, een tijdje op reis is geweest.

De volgende dag steekt hij vlak voor mijn auto de weg over. Ik zie alleen zijn achterkant in de bosjes verdwijnen. maar wat blijkt? Vanaf dat moment bijt hij niet meer! De non is dolblij. later komt zelfs Moeder Overste me bedanken, het nieuws heeft snel de ronde gedaan.

Nou ja, hoe het dan ook gekomen is, belangrijkste is, dat ie niet meer bijt. Ik verdenk mijn gevederde vrienden van zekere interventie. Of misschien ben ik wel een betere kattenfluisteraar dan ik zelf in de gaten heb. Wie zal het zeggen.

Mijn panter is in elk geval al een week niet gesignaleerd door de oppas. Dus daar moet ik ook maar eens grondig mee gaan fluisteren…..

Heks en Cowboy leggen ruzie bij en zitten in no time weer helemaal op 1 lijn! En: Mijn lief gaat voor Varkentje zorgen tijdens mijn aanstaande retraite…..

Posted on 20 mei 2014 by lagriffeheks

De zaterdag na onze aanvaring komt Cowboy me ophalen. We gaan lekker naar het strand. Wandelen en praten. Heel belangrijk in een relatie blijkt maar weer. Heks geeft lucht aan haar ongenoegen over de gang van zaken. Mijn lief hoort het aan. Met regelmatig vingers in zijn pieporen. Ik ben gezegend met een fors stemgeluid. Vooral als ik me opwind…..

Zoals altijd zij we er snel uit. We zitten in elk geval op 1 lijn! ‘Ga je nog naar Frankrijk?’ vraagt m’n lief. ‘Geen idee, schat, ik ben die hond nog niet kwijt, ik kan hem moeilijk aan een boom vastbinden….’ ‘Oh, maar hij mag toch bij mij. Ik wilde alleen bespreken, dat ik misschien overdag moet werken. En of dat een probleem is.’

Dat is helemaal geen punt. Varkentje wordt ook een dagje ouder. De tijden, dat hij minstens drie uur per dag moest rennen zijn voorbij. Een uurtje stevig aan de bak voldoet tegenwoordig. En hij kan prima een aantal uren achter elkaar alleen zijn……

Dus dat is dan geregeld! Cowboy past op Varkentje. Ik had al een oppas voor de poezen geregeld. De retraite gaat door! Nu nog door een rijstebrijberg aan voorbereidingen heen bijten…….

Heerlijke foto’s van een oud hondje. En Ys. Ook niet meer de jongste. Heks is vandaag zelf hoogbejaard, na een weekend lekker aan de zwier te zijn geweest met mijn lief!

Posted on 6 mei 2014 by lagriffeheks

Heks zit in bed. Uit the puffen van een heerlijk weekend. Goeie hemel, wat voel ik me beroerd. Ik ben ergens toch over mijn grenzen gegaan. ‘Dat moet je ook niet doen’, zei Cowboy vanmorgen. Ja, ik weet het. Maar het is soms zo moeilijk om te voelen waar die grens zit met dit rampenlijf. Echt spijt heb ik ook niet. Het waren vrolijke zonnige dagen.

Vandaag ga ik weer in het stramien. Prikken halen, zwemmen (sla ik over), thuiszorg. De fysio is op vakantie, dat scheelt. Vanavond repeteren met het projectkoor. Geen idee hoe ik dat voor elkaar ga krijgen. Ik zal blij zijn als ik daarna kan crashen……

Wat een gemopper nou weer. Ja, het is niet gauw goed….. Heks is moe. Enerzijds is het leven zo heerlijk. Ik heb niet de hele tijd griep, maar wel een heerlijk liefje. Het is al maanden voorjaar. Mijn nieuwe thuishulp houdt van katten. (Ze heeft er zelf 6!) Ik ben gezegend met vrienden, die van me houden!

‘Tel je zegeningen’, zei mijn grootvader altijd. Anderzijds is er veel, waar ik mijn hoofd over breek. Sommige dingen kun je nu eenmaal niet oplossen. Je kunt ze nauwelijks bevatten. Jammer genoeg vreet die poging alleen maar energie. Niet aan te raden dus in mijn situatie…..

En dan heb ik nog te maken met allemaal praktische ergernis. Problemen rond pijnmedicatie, gedoe rondom de afhandeling van de whiplash, de allergie van Ysbrandt, die opeens heel heftig is, rekeningen, rekeningen, rekeningen…… Een eindeloze stroom uitgaven, om mezelf in de lucht te houden. En nu dus weer een aankomende dierenartsenrekening…….

Maar ja, over zulke dingen moet je ook niet nadenken als de batterij zo leeg is. Alles ziet er altijd veel zonniger uit na een dagje tegen de vlakte liggen 🙂

Cowboy ontsnapt aan ziedende discuswerpster van Olympische allure. Een drol kan veel teweeg brengen. Maar laten we wel wezen, als hondeneigenaar word je verantwoordelijk gehouden voor elk achtergebleven uitwerpsel van wie dan ook! Ria heeft groot gelijk! Vrolijke treinreis en Wensboom in het Oosterpark in Amsterdam….

Posted on 29 april 2014 by lagriffeheks

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

Wensboom in het Oosterpark, Amsterdam

Vanmorgen slaap ik uit. Cowboy laat als verrassing het hondje voor me uit, de schat. Als hij me niet had gewekt lag ik nu waarschijnlijk nog te slapen….. We drinken uitgebreid koffie, maar mijn lief heeft het druk. Ik begin mezelf bij elkaar te rapen. Spullen te verzamelen. Ik wil niet weer van alles vergeten….. Dan drinken we nog meer koffie, Cowboy klessebest….

‘Ik had geen poepzakjes bij me, toen ik dat varken uitliet’, zegt hij, ‘en toen kwam ik Ria Stalman tegen met haar hondje, net toen Ysbrandt eens eventjes uitgebreid ging poepen.’ Heks grijnst. ‘”Wel opruimen!” riep ze streng’, vervolgt mijn vriend, ‘maar ja, ik had geen zakje, dus ik stond daar maar bij die drol…..’ Ik lig dubbel. Een boze Olympisch Kampioene Discuswerpen. Een hondendrol. En een vertwijfelde Cowboy….

‘Ik zag haar vervolgens met krijt op de stoep schrijven: Ruim uw hondenstront op!’ Daar kijkt Heks toch van op. ‘Naast een andere hoop van een andere hond!’, besluit hij, ‘maar wel zo, dat ik het zag!’

‘Maar heb je haar dan niet om een poepzakje gevraagd?’ Dat is mijn truc. Het werkt beide kanten op. Als ik per ongeluk geen zakjes bij me heb, vraag ik het de eerste de beste hondeneigenaar. En andersom roep ik in geval van doorlopen direct:’ Wilt u soms een zakje?’

En inderdaad, mijn lief had ook dat idee. Hij kreeg een zakje van onze Olympisch Kampioene. En kwam er zonder kleerscheuren vanaf. Want reken maar dat ze nog niet voor de poes is. Haha. Ik blijf het voor me zien, een vliegende Cowboy…..

Vanmiddag pak ik de trein terug naar Leiden. Ysbrandt krijgt zijn muilband om en dat is maar goed ook, want het is druk met de fietsen in de trein. Direct in Amsterdam stapt er een leuke dame in met een elektrische fiets. Zij heeft een overfitte man, die fietst zo’n 40 kilometer per dag. ‘Zonder een beetje ondersteuning houd ik hem niet meer bij’. Manlief fietst momenteel al ergens in Zeeland. Zij gaat lekker een stukje met de trein….

Ik ken het, ik heb ook zo’n superfit liefje.

Station Schiphol. Twee enorme hybrides schuiven naar binnen. Bagage achterop en een sportief echtpaar in wielerkleding….. Ys gromt waarschuwend tegen al die fietsfanaten. En zit veilig tussen de knieën van Heks geklemd. Ik ga me een beetje zorgen maken over het uitstappen straks in Leiden. Het balkon staat propvol koffers, fietsen en mensen. Gelukkig biedt de man aan om me te helpen.

‘Ik til die fiets er wel even uit voor je,’ belooft hij. Ze zijn op vakantie geweest in Bulgarije. Het echte werk. Bergen en lange afstanden. Slapen in hotelletjes of wat daarvoor doorgaat. ‘Zo kom je op de gekste plekken’, verzekert hij me. Ze hebben het heerlijk gehad!

Zie je? Je hoeft niet ver te reizen voor een goed verhaal. Van Amsterdam naar Leiden volstaat in mijn geval!

In mijn geliefde Sleutelstadje loods ik Varkentje snel de trein uit. Dat valt nog niet mee. Ik wurm me tussen hutkoffers en beautycases door. De man zwaait mijn bepakte vouwfiets nog net niet boven zijn hoofd en zet em opgevouwen en wel op het perron. Hopla! Alleen Ria had het hem verbeterd……

Ys is blij dat het avontuur weer achter de rug is. Voor het station trakteer ik hem op een haringstaart. En een paar stukken kibbeling. Vergenoegd schrokt hij de lekkernijen naar binnen. Hij is de reis alweer vergeten. Nog even door een park wandelen op weg naar huis. En dan een paar uur heerlijk crashen…..

De katten hebben er een zootje van gemaakt. De pakjes leeg kattenvoer liggen versnipperd door het hele huis. Ik vermoed dat Cowboy ze niet in het vuilnisvat heeft gekieperd…… Toen hij zo lief was ze eten te geven voor vertrek.

De koelkast staat op een kier. Kunnen ze die nu ook al openmaken? Ik vind een pak aangevreten kattenvoer in de kast. ( ?) Niet verklaarbaar. Ook hebben ze mijn glutenvrije brood uit het pak gehaald en door de keuken gesmeten.

Ferguut heeft de buurvrouw uit haar slaap gehouden, door ’s nachts keihard in de hal te zitten mauwen. Kortom: Ze hebben me gemist!

Dus lig ik de rest van de middag lekker in bed te dweilen. Met alle poezen om me heen. Even grondig bijkomen van een weekend niets doen!

Koningsdag, de nieuwe Koninginnedag. Ik kan maar niet wennen aan het woord, maar breng het moeiteloos in de praktijk. Heks viert heerlijk feestje met geliefden!

Posted on 27 april 2014 by lagriffeheks

Zaterdag slapen we uit. Het is laat geworden na het optreden van de Surfboys. Het plan is om koningsdag in Amsterdam te vieren. Heks ziet op tegen de reis in overvolle trein met bijtgraag hondje. Al die dronken droppies….. Als dat maar goed gaat. Natuurlijk krijgt hij een muilband om. Om elk risico uit te sluiten.

Maar als we dan uiteindelijk op het station arriveren blijkt het heel rustig te zijn. Heks moet nog een keertje op en neer naar haar huis fietsen, omdat ze haar medicijnen vergeten is. Mijn hoofd doet het niet vandaag. Later blijk ik nog veel meer niet bij me te hebben. Hopeloos.

De trein is vrijwel leeg op wat oranje figuren na. Heks laat zich wat dat betreft ook niet onbetuigd. Knalroze/oranje rok, enorme oranje sjaal en bijpassende tas. Het ziet er puik uit.

In het buurtje, waar Cowboy woont, is een buurtfeest aan de gang. De hele week zijn er leuke activiteiten op de Nieuwmarkt. Vandaag in combinatie met de nationale feestdag. We dumpen Ysbrand in het huis van mijn lief en storten ons in het feestgedruis. Cowboy komt bekenden tegen, maar Heks ook! Mijn vriendinnetje Elfje loopt rond te paraderen met haar posse….. Wat zien ze er weer geweldig uit allemaal!!!!

Ik sluit haar in mijn armen. ‘Ha, schat, wat heerlijk om je te zien’. Ze werpt me een licht beledigde en verdrietige blik toe. ‘Waar was je, Heks, op mijn paasfeest?’ Heks schaamt zich dood. Weer 1 van de vele dingen, waar ik niet aan toe ben gekomen de laatste tijd. Ik leg uit, dat ik teveel aan mijn hoofd heb. ‘Nou, dan kun je dat toch gewoon uitleggen,’ snibt mijn mooie indianenmeisje. ‘Je hebt gelijk, duizend excuses lieverd.’ Ik beloof plechtig beterschap. Ze heeft me al vergeven.

Het is heerlijk om deze uitbundige vriendenclub tegen te komen. We slaan een paar heerlijke uurtjes stuk. Maar wij hebben nog een varkentje, dat nodig naar een parkje moet. Dus we nemen afscheid. Op ons gemak slenteren we door de stad met een snuffelend hondje.Bomen bloeien zoet. Leven geurt goed.

Nieuwbakken Tambour-maître van de Band of Liberation uit Leiden wordt gedrild in het vak door een oud gediende. Althans, daar lijkt het op! En dat allemaal in ‘Het Leidse Hout’. Heks bijna gespiest aan Tambour-maître stok…. De zogeheten mace!

Posted on 16 april 2014 by lagriffeheks

Oh, oh, wat is die heks moe! Op mijn tandvlees vlieg ik mijn verplichte rondjes met mijn hondje. Uitgeteld lig ik bij te komen van de geringe inspanningen in mijn amoebe-bestaan. Puf om te schrijven heb ik niet. Ideeën zat. Maar zo moe, zo moe…..

Nu is het zo, dat als ik aan de ene kant in mijn leven een activiteit ontplooi, er aan de andere kant eentje afvalt. Als er een deur sluit gaat er een venster open wordt in mijn geval: Als er een venster open gaat, knallen er wat deuren dicht….. Het luistert nauw. Mijn hernieuwde zweminspanningen worden beloond met het afzeggen van afspraken. Mijn nieuwe liefde heeft me de kerk uitgejaagd….

En schrijven blijft ook ergens aan de strijkstok van het leven hangen momenteel. Deels omdat er zaken zijn, waar ik niet over kan praten. Maar er wordt aan gewerkt. De dingen, die ik niet op kan schrijven weet ik toch te benoemen. En ik maak weer van alles mee, dat schreeuwt om een goed verhaal.

Zoals vorige week woensdagavond in Het Leidse Hout. Het weer is verrukkelijk. Alles staat in bloei. Het park wordt bevolkt door joggers, honden en hangjongeren. Ik zwerf met mijn varkentje door het groen. Plotseling duikt er een grote kerel op. Hij zwaait vervaarlijk met een enorme scherpe stok. En marcheert recht op me af!!!

‘U gaat met toch niet spiesen?’ roep ik quasi verschrikt. De man en zijn kompaan, die nu ook vanachter een struik opduikt, schieten in de lach. Ze zijn druk aan het repeteren voor de rol van Tambour-maître. De man met de spies gaat die vervullen. De ander geeft instructies. Ik krijg een kaartje. ‘The Band of Liberation‘ staat er op. ‘Dat zijn wij!’ roepen de heren trots.

Natuurlijk lopen ze mee in de taptoe op 3 oktober. ‘Je herkent ons aan onze militaire outfit’. Heks belooft goed op te letten. En de nieuwbakken Tambour-maître luidkeels aan te moedigen als het zover is….

Tot slot laat hij nog wat van zijn kunsten zien. Ha, dat ziet er goed uit. Ik hoop mijn vriendin Mo zo gek te krijgen om met me op stap te gaan tijdens Leidens Ontzet. Ons eerste hoogtepunt wordt ongetwijfeld de Taptoe!!!!

Sprinkel Sprankel Toverheks heeft heerlijk weekend. Ontmoetingen met oude vrienden en een incidentele vijand…….

Posted on 4 april 2014 by lagriffeheks

Hyperblaster Surfcowboys, Kliko Fest, Patronaat, Haarlem

Sinds de kleine crisis zijn Cowboy en Heks verliefder dan ooit. Zaterdag ga ik naar zijn band kijken, de ‘Hyperblaster Surfcowboys‘. Ze treden op tijdens het ‘Kliko Fest’ in poppodium ‘Patronaat’ in Haarlem. Als ik aankom bij het gebouw, waar mijn geliefde met zijn band de aftrap gaat geven voor de festiviteiten, hoor ik iemand mijn naam roepen.

Ik kijk de roepende man recht in zijn gezicht en krijg een onaangename associatie. ‘Denk die snor maar weg’ moedigt hij me aan. Ik kijk om het druilerige groeisel heen. Lange gele tanden glimlachen me vals toe. Zelfingenomen. Een oude bekende en niet bepaald een favoriet van me…..

‘Oh, ben jij het,’ zegt Heks bot. Ik trek een vies gezicht. En draai me om. Hij schreeuwt een aantal van mijn privé gegevens over straat. Zoals mijn mailadres. Hoe komt hij daar nu aan? Wat een stalker! Deze wolf in schaapskleren! Althans, dat was hij vroeger. De tijd heeft zijn roofdierkarakter in zijn gezicht gegroefd. En dat ziet er niet al te best uit…..

Omdat ik op de gastenlijst sta, mag ik direct naar binnen. Cowboy staat op de uitkijk. We hebben nog tijd om eventjes een beetje te kletsen, voordat ze gaan optreden. De enge kennis komt binnen en observeert ons op afstand. Tijdens het concert heb ik geen last van de man. Het publiek is enthousiast. Heks geniet.

Na het concert komt Cowboy zijn trouwe groupie eventjes kussen. En een biertje drinken. Maar er moet natuurlijk opgeruimd worden. Als mijn lief achter de coulissen verdwijnt, springt de oude kennis als een duveltje uit een doosje weer tevoorschijn. Met een gemeen geniepig lachje loopt hij op me toe.

In een flits besluit ik niet weg te lopen. In plaats daarvan koers ik zijn kant op, rakelings langs hem heen. ‘Ik heb totaal geen zin om met jou te praten. Nu niet, nooit.’ Terwijl ik de woorden uitspuug lijkt het alsof ik hem een dreun verkoop. Hij deinst achteruit. De mafkees. Maar ik ben eindelijk van hem af.

Na het concert gaan we naar het feestje van Wilde Boerenzoon. Hier worden we heerlijk onthaalt en verwend. Taart, salades, Franse kazen. Allemaal van top kwaliteit…. Want uit eigen tuin, zelf gemaakt of zorgvuldig ingekocht. Ik kom allemaal oude vrienden tegen. De oudere broer van een jeugdvriendje is er ook. Hij belt zijn broertje direct op, om de groeten van me te doen. ‘Hij slaapt’, vertrouwt hij me toe. ‘Hoe weet je dat?’ ‘Ik heb hem wakker gebeld….’

We praten over vroeger, toen ik als jong meisje een week met zijn broertje bij hem logeerde in Groningen. Een hippie huishouden van heb ik jou daar. Heks woonde nog bij haar ouders, dus al die vrijheid overviel me behoorlijk. Het reisje maakte dan ook een enorme indruk Het was bijvoorbeeld de eerste keer, dat ik ging liften.

Een andere oude vriend is ook van de partij. Hij heeft mijn moeder ooit de doodschrik bezorgd, door zich los te maken uit de gordijnen, waar hij zich verstopt had, omdat Heks op haar kop kreeg. Ze had in plaats van de aardappelen de soep afgegoten. ‘Zeven liter soep!’ riep mijn moeder wanhopig, ‘Wat zonde!’ Heks keek haar suffig aan. Ze was er duidelijk niet helemaal bij met haar hoofd. Iets dat me vroeger wel vaker overkwam…..

Precies op dat moment bleek een deel van het bloemetjesgordijn de bonte tafelkleedachtige blouse van mijn vriend te zijn. Met zijn wilde haar en hippiebaard was hij geheel in de achtergrond opgegaan. Mijn moeder kende hem wel, maar met kort haar en een frisse look. De plotselinge metamorfose naar tuig was een schok voor haar. ‘Wat zonde van die leuke jongen!’

We lachen om al die oude avonturen. Om een uurtje of twee vinden we het mooi geweest. Maar oh jee, het is al drie uur. Zomertijd! We nemen uitgebreid afscheid. ‘Dag lieve Sprinkel Sprankel Toverheks: Nu moet ik je weer een jaar missen!’ zegt een oude vriend. Na wat laatste gegiebel met de Wilde Boerenzoon, fietsen we richting centrum.

Het is de eerste keer ooit, dat ik iemand heb meegenomen naar dit jaarlijks terugkerende feestje. En het was een groot genoegen! De volgende dag liggen we voor Pampus. Het is heerlijk weer. Aan het eind van de middag rijden we naar het strand. Daar laten we Ysbrandt met lampenkap en al achter een balletje aanrennen. Een fantastisch gezicht…….

	Belinda VW op In memoriam: Ferguut de Ruwaer…
	stronglovechris op In memoriam Don Leo. Mijn liev…
	reinswart op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	stronglovechris op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	Samantha op Gigantisch gekrijs in de steeg…

recepten van de toverheks

cheer yourself up, toverformules voor een vrolijk leven

Categorie archief: hondje en katten

Heel gezellig verjaardagsfeestje van Frogs met heerlijke verrassing: Heks krijgt een heel speciaal cadeau van haar vriendinnetje Elfje. Iets dat ik altijd al gewenst heb…….

Kriebel, krabbel, kruisje: Een vlooienplaag in Heksenhuisje??????!!!!!!! Waar rook is, is vuur. Als er één vlooienlarf over de dam is…….

Wie wil er een leuk wit boskatje adopteren? Misschien iets voor Jip en Janneke? Wat is jullie adres ook alweer, ik wil jullie een kaart sturen…….

Heks gaat op bezoek bij een oude vriend en wordt zwaar in verleiding gebracht! Kittens! Boskatjes! Goddank hebben ze een hele goede moeder. En: ik blijk een betere kattenfluisteraar dan ik zelf in de gaten heb……..

Heks en Cowboy leggen ruzie bij en zitten in no time weer helemaal op 1 lijn! En: Mijn lief gaat voor Varkentje zorgen tijdens mijn aanstaande retraite…..

Heerlijke foto’s van een oud hondje. En Ys. Ook niet meer de jongste. Heks is vandaag zelf hoogbejaard, na een weekend lekker aan de zwier te zijn geweest met mijn lief!

Koningsdag, de nieuwe Koninginnedag. Ik kan maar niet wennen aan het woord, maar breng het moeiteloos in de praktijk. Heks viert heerlijk feestje met geliefden!

Nieuwbakken Tambour-maître van de Band of Liberation uit Leiden wordt gedrild in het vak door een oud gediende. Althans, daar lijkt het op! En dat allemaal in ‘Het Leidse Hout’. Heks bijna gespiest aan Tambour-maître stok…. De zogeheten mace!

Sprinkel Sprankel Toverheks heeft heerlijk weekend. Ontmoetingen met oude vrienden en een incidentele vijand…….

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: