Bloedmaan, slijmklodders en dodelijk verveelde Heks. Evenzogoed voel ik me prima. Ik maak me nergens druk om. Mijn snotterkopje krijg je niet gek!

Posted on 9 oktober 2014 by lagriffeheks

Bloedmaan valt altijd samen met Joodse feestdagen!

Al dagen dobber ik in mijn snottebel. Het heeft wel iets vredigs. Tussen mij en de boze buitenwereld heeft zich een muur van slijm opgetrokken. Ik hoor, ruik en proef maar een fractie van wat er allemaal voorbijkomt. Ook lijk ik minder te voelen. Althans: Ik kan me nergens druk om maken. Alleen mezelf warm houden telt. En wat vitamientjes binnen krijgen….

Moeder Maan is gewoon Bloedmooi!

Het enige wat je kunt doen bij zo’n echte ouderwetse griep is eraan toegeven. Wachten tot het over is. Je niet druk maken.

De laatste dagen ben ik toch een beetje in de weer geweest. Niks bijzonders hoor. Thuishulp, fysiotherapie, acupunctuur, hondje uitlaten. Paar boodschappen halen…. Vandaag echter ben ik teruggeschakeld naar een slakkengang . Als ik dan toch zo slijmerig ben als een huisjesslak, kan ik net zo goed hun trage tempo aanhouden!

Is het dan eindelijk zover?

Omdat er een bronchitis de kop op steekt haal ik mijn pufmiddelen uit de kast. Ik ben op alles voorbereid. We gaan dit virus de deur uitjagen. Op passieve wijze wel te verstaan. Ik ga net zo lang voor pampus liggen, totdat het virale monster zich net zo gaat vervelen als Heks. En de benen neemt.

Gisteren was de laatste van deze reeks.

Zou het samenhangen met bloedmaan? Vannacht was het de vierde van dit jaar. Is het einde der tijden nabij? Ach wat kan het schelen. Ik snotter sluimerend de dag door.

Gelukkig heeft Frogs Varkentje opgehaald. Straks komt hij hem terugbrengen. Dan kletsen we eventjes. Zie ik een medemens. En wat voor één!

Heks houdt van Maan

Ysbrandt gaat naar de dierenarts. Vervelend onderzoek. Hij laat het zich aanleunen. Goede uitslag. Heerlijke hondensnoepjes op de koop toe!

Posted on 28 september 2014 by lagriffeheks

WAT ZIET ‘IE ERUIT!

Donderdagmorgen moet Varkentje zich melden bij de dierenarts. Het gaat een stuk beter met m’n ventje, maar Demodex is een hardnekkige parasiet. Dit minuscule monstertje leeft in de haarzakjes van bijna alle honden. Normaal gesproken houdt het beestje zich koest. Maar zodra het immuunsysteem van de gastheer verzwakt slaat hij toe. In grote getale rukken hele legertjes kriebelende griezeltjes op en verwoesten de huid van de getroffen hond. Goddank is het niet overdraagbaar op mensen en andere dieren.

Ysbrandt was na een operatie de klos. Eerst kreeg hij een aantal bacteriële infecties, direct gevolgd door Demodex. Het duurde helaas eventjes voor we erachter kwamen. Mijn hondje heeft van zichzelf al allerlei allergieën. We dachten aanvankelijk, dat het meer van hetzelfde was. Pas toen de plukken haar van zijn lijf vielen en hij in no time half kaal werd ontdekte de dierenarts de kleine boosdoener.

Het werd erger en erger

De laatste weken knapt Ys aardig op. Hij heeft weer energie en loopt als vanouds lekker naast de fiets te rennen. Ook is hij een paar kilo aangekomen, dus niet meer zo mager. En er groeit weer haar op zijn snoet en pootjes. Alleen zijn borst is nog vrij kaal. Daardoor lijkt hij een beetje uit balans, alsof hij op z’n breedst is bij zijn flanken.

Bij de dierenarts moeten we eventjes wachten. Mijn viervoetige vriend blijft heel relaxed. Dat heb ik wel anders meegemaakt bij andere dierenartsen! Vaak zat hij bibberend en smakkend pogingen te doen om op mijn schoot te klimmen…..

Als dokter Kermani ons komt halen loopt Ys hem kwispelend tegemoet. ‘Is dat Ysbrandt?’ klinkt het quasi verbaasd. “Ik herken je bijna niet, ouwe jongen!’ Ys laat zich aaien en loopt probleemloos mee de spreekkamer in. Geen getrek en zenuwachtig gesmak. Mijn varkentje is volledig op zijn gemak! Een hele prestatie van deze dierenarts! Zeker gezien de vervelende en pijnlijke onderzoeken, die hij in petto heeft!

Ik til Ys op de tafel. Hij zit doodstil, terwijl er op drie plekken een stuk huid wordt weggeschrapt. Niet bepaald lekker. Hij laat het toe.

‘Hij is enorm vooruitgegaan’, zegt de dokter, ‘Ik moet echt zoeken om nog beestjes te vinden. Helaas is de behandeling nog lang niet afgelopen. Pas als ik twee keer niets meer vind is hij genezen.’ Dat is balen. De behandeling is afschuwelijk. Elke avond spuit ik een dosis gif in zijn bek. Elke week spons ik hem in met zo’n smerig chemisch goedje, dat we er allebei helemaal akelig van worden. Vooral Ysbrandt. De bijwerkingen zijn neurologisch van aard…..Zwabberend en zwalkend loopt hij dan naast me, terwijl ik net zo lang met hem op stap ga, totdat de ergste gifdampen zijn verwaaid.

Toch ben ik blij met het resultaat. Soms slaat zo’n behandeling niet aan. Door alle wonden kan de patiënt bloedvergiftiging krijgen. Dan rest er nog maar 1 ding: Afscheid nemen van je hondje…….

Dokter Kermani en zijn lieve assistente

Maar kijk eens, wat een resultaat

Komt een engel bij de dokter: Heks treft vriendinnetje van lang geleden! Eventjes bijpraten: Engel wordt bitch! Levenswijsheid in een notendop….

Posted on 25 september 2014 by lagriffeheks

dansende engelen, engel, kunst, art, dancing angels

Komt een engel bij de dokter

Vanmorgen scheur ik door de stad met Varkentje dravend naast me. Hoe meer hij opknapt, hoe beter hij weer aan de fiets loopt. Een tijd lang moest ik hem compleet voortslepen. Niet echt fijn, dus we hebben veel gelopen. Of Heks fietste heel erg langzaam.

Opeens vliegt er iemand in mijn armen

Ysbrandt heeft ook weer haar op zijn toetje. Zijn kin en borst zijn nog steeds vrij kaal, hij heeft wel iets weg van een Portugese Naakthond. Maar op zijn pootjes zit gelukkig ook weer een dun laagje haar. Het komt goed met m’n ventje. De gifbaden en smerige medicijnen doen hun werk prima.

Ha schat

Vandaag ben ik het echter, die zorgt, dat we te laat bij de doktersassistenten arriveren. Ze zijn best streng. Ik hoop, dat ik er nog in mag….. Als ik de deur binnenkom, zie ik nog net hoe één van de dames zuchtend haar ogen naar het plafond slaat. Ze heeft me onlangs gesommeerd op tijd te komen…. Gelukkig is de andere dame bereid me te prikken. Tien minuten later loop ik de deur uit. Recht in de armen van een oude vriendin van me!

‘Wat leuk, wat leuk!’ roepen we en sluiten elkaar in de armen. We gaan gezellig eventjes bijkletsen in de wachtkamer. Engel vertelt me over haar fysieke lijdensweg van de afgelopen jaren. Goeie hemeltje. Ze is door het oog van de naald gekropen. Als je haar ziet zou je echter niet zeggen, dat ze zo’n zwakke gezondheid heeft. Ze straalt zo’n fantastische energie en levenslust uit. Heerlijk.

Eventjes zijn we weer twintig

‘Ik ben wel een bitch geworden, Heks, anders luisteren de heren en dames doktoren echt totaal niet naar je. Ook ben ik een keertje naar mijn oude specialist gegaan, aan de andere kant van Nederland, omdat ze me in het LUMC niet wilden helpen. Ik lag een paar uur later aldaar in het ziekenhuis. De situatie was inderdaad kritiek…. Mijn intuïtie had me niet bedrogen! Het was echt helemaal mis.’

We geven ons bloot

‘Nou, dat heb ik geweten. Dat vinden de dames en heren doktoren ook niet leuk. Ik ben daar volledig voor gestraft hier in Leiden. Ze waren gewoonweg pissed off.’ ‘Gelukkig maar, dat je zo’n bitch bent geworden, beter een levend kreng dan dood, Bengel!’ antwoord Heks. Ze kent het klappen van de medische zweep wel. Niet bepaald lekker en het laatste waar je op zit te wachten, als je voor je leven vecht.

Praten bij

Engel zoekt een wandelmaatje en ik een zwemmaatje. Daar moet iets uit voort kunnen komen, mits onze lijven het toestaan. Dat kan bijna niet anders. Na een dikke knuffel nemen we afscheid. Wat fijn om elkaar weer te treffen. En wat een heerlijke inspirerende vrouw is het toch!

Maken plannetjes

HOERA! Eerste bijeenkomst Drupadbitches in het nieuwe schooljaar! Heerlijk zingen, eten en kwetteren. En we steken nog wat op ook! En een prachtige foto van Ganesha!

Posted on 25 september 2014 by lagriffeheks

altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,

Het is zo lang geleden dat ik een dag Indiaas heb gezongen , nog voor mijn retraite in Frankrijk! Ergens in mei. Ik ben dan ook erg blij, dat de lessen weer begonnen zijn. Opgewekt zit ik maandagmorgen in de auto op weg naar Barendrecht. Het had wat voeten in de aarde, om tot dit punt te geraken, want mijn lichaam is zo stijf als een plank van de spierpijn. Ik kon nauwelijks m’n bed uit komen, laat staan aankleden, inpakken en wegwezen.

Als ik aankom zit de rest van de dames te zingen. Een uur AAAA. Ik schuif op een kussen in de kring. Binnen een paar minuten ben ik afgestemd.

Na enige tijd gaat de oefening over in andere oefeningen. We beginnen vandaag aan een nieuwe raga. Eerst verkennen we de mogelijkheden van de muzikale afspraken, waar je je aan te houden hebt.

–

Het is een lastige toonsoort. De bewegingen die je maakt met je stem bepalen of een bepaalde toon verlaagd is of niet. Omhoog bewegend niet. Omlaag ook niet, tenzij je weer omhoog gaat en daarna omlaag. Duh? Ja, voor onze westerse hoempapa-breintjes moeilijk te volgen….

Gelukkig is het al snel tijd voor een heerlijke lunch. De man van mijn juf heeft weer iets verrukkelijks op tafel getoverd. Kwetterend doen we de maaltijd eer aan. We ondernemen gerichte pogingen de pannen leeg te schrapen, maar er is genoeg voor een weeshuis…..

–

‘Hoe was het in Frankrijk, Heks?’ vraagt een één van de dames. Ik vertel over de geweldige tijd in het klooster van Thich Nhat Hanh. ‘Hoe is het nu met hem? Ik las op Facebook, dat hij ziek is. Mensen werden opgeroepen om voor hem te bidden.’ Jeetje, dat is me compleet ontgaan! Als ik later op internet zoek, kan ik er niets over vinden. Maar het zou me niet verbazen, als hij plotseling zijn aardse gedaante inwisselt voor iets vluchtigers!

Deze prachtige foto van Ganesha is speciaal voor Heks gemaakt door Staartje

‘Is die leuke non er nog?’ ‘Welke non, de Nederlandse?’ Er zijn bosjes nonnen verbonden met deze leraar, maar zij is mijn favoriet! ‘Zijn vriendin, je weet wel, ze is zo speciaal!’

–

Oh, sister Chang Khong! Ja, die is nog zeer aanwezig. Ik vertel de dames over deze oersterke vrouw. Ik ben niet de enige met een verhaal over haar: ‘Ik heb haar eens horen praten over woede. Haar advies was om te gaan lopen, totdat je het kwijt bent. Zelf moest ze soms dagen aan de wandel gaf ze toe. Dat vond ik zo fijn. Ze is zo’n gewoon normaal mens. Met flink wat woede van tijd tot tijd!’ Ik geloof het direct. Ik vermoed zelfs,dat deze temperamentvolle non soms weken noodgedwongen op stap is……

In ons zangklasje schuiven soms nieuwe leerlingen aan. Vandaag is er een heksje bijgekomen. Om haar hals hangt een zilveren ‘flower of life’ en als ik een beetje doorvraag ontdek ik, dat ze behalve met heilige geometrie ook bezig is met sterrenvolken. Zoals de Hathors. Onze grote vrienden. Leuk!

–

In de middag gaan we hard aan de slag met de compositie. Met de man van mijn lerares klappen we het ritme. Ook wijdt hij ons in in de verschillende klanken van de pakawaj, het ritme-instrument van deze muzieksoort. ‘De geluiden klinken zoals je de ritmes uitspreekt. ‘Dha, Dhin, Tak, Tite, Kate, Ghade, Ghana…. ‘ Hij doet het voor en inderdaad! De trommel lijkt te praten!

–

Tot slot improviseren we met elkaar rond deze nieuwe raga. Met een hart vol muziek rijd ik aan het eind van de dag naar huis. Varkentje is bij Frogs. En die gaat ook nog voor me koken. En dat is maar goed ook, want ik kan geen pap meer zeggen. ,!!

Frogs speelt met ‘Galactic Grooves’ in café ‘De Twee Spieghels’ en Heks is van de partij!

Posted on 23 september 2014 by lagriffeheks

Galactic Grooves, Rik van Boeckel, trommelen, drummen, percusionist, Tjeert Klapwijk, Ron Baggerman

Rik van Boeckel en Ron Baggerman

Na een hele dag koorrepetitie schuif ik zaterdag aan het eind van de middag de kroeg in. Frogs treedt op met Galactic Grooves, een gelegenheidsformatie. Niet alleen ter gelegenheid van deze gelegenheid…… Een paar jaar geleden heb ik hen ook al eens horen spelen. Ik heb daar toen over geschreven in dit blog.

Achterin het etablissement tref ik Fiederelsje, Frogs, Blonde Buurman en Schone Friezin. De muzikanten pauzeren. Ze hebben er al een set opzitten. Op dat moment liep Heks met Varkentje door het bos: Uitlaatronde nummer 2. Dat gaat altijd door. Dag in, dag uit!

Ik ga gelijk aan de zuip. Hupsakee. Doet u mij maar een glas rode wijn. We proosten. Allemaal lachende gezichten. We kletsen over van alles en nog wat. Blij elkaar weer te zien. Dan begint de muziek weer. De dames zitten mee te deinen op hun stoelen. Het swingt als een trein.

Op het podium hebben ze ook de tijd van hun leven. Ron Baggerman op Ziggy tapguitar, een waanzinnig instrument, Tjeerd Klapwijk op drums en Rik van Boeckel verzorgt de percussie. Terzijde staat een man op een koebel te slaan. Hij roffelt ook een nummer mee op een barkruk. Jeetje, hij kan wel spelen zeg!

Een dronken droppie vraagt Heks ten dans. Ach, waarom ook niet. Al snel spring ik vrolijk in de rondte. De man probeert salsa met me te dansen, maar hij bakt er weinig van. Je moet kunnen leiden om dat goed te beoefenen. Hij kan zichzelf nauwelijks op de been houden. Frogs kan dat veel beter. Maar ja, die zit de sterren van de hemel te spelen, dus daar heb ik in dit opzicht weinig aan….

De man stelt voor me naar huis te begeleiden. Hij lacht verleidelijk, biedt zijn arm aan. Heks schiet in de lach, maar bedankt voor de eer. De middag is alweer voorbij. Ik ga lekker alleen naar huis. Daar wacht een avond met Cowboy!

Mijn vrienden gaan ook. Zoen, zoen, zoen doen we. En dag, dag, tot snel, moeten we vaker doen, roepen we bij het afscheid.

vriendinnen, uitgaan, vrouwen, kroeg, cafe

Schone Friezin met Heks

Autoloze zondag. Cowboy en Heks gaan fietsen. Ze doen wat Prediker preekt. Genieten van wat ze van het leven ontvangen. Onder andere van glutenvrije, lactosevrije, sojavrije pesto van Raapsteeltjes!

Posted on 17 september 2014 by lagriffeheks

, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man

Mijmeren

Het is zulk prachtig weer, dit weekend. Zondagmiddag besluiten we naar het strand te gaan. Maar dit plannetje wordt snel getorpedeerd. Het is autoloze zondag. Mijn auto staat net een paar meter binnen de zone geparkeerd. Politiemannen, die blijkbaar niets beters te doen hebben bewaken de denkbeeldige lijn, waarachter Leiden autoloos wordt. Voor een paar uur. Niemand schiet er iets mee op. Maar ik kan geen gebruik maken van mijn kleine karretje.

Daar is het pontje

Mopperdemopper. Maar het is toch een idealistisch initiatief? ‘Salonidealisten!’ briest Heks, ‘Ze rijden met hun hybride hun groene woonwijk uit, parkeren buiten de Singel, om een uurtje door de autoloze binnenstad te wandelen. Krijgen ze een goed gevoel van…’ Cowboy moet lachen. ‘Kom, we gaan fietsen,’ zegt hij, ‘daar heb ik zin in.’

Eerst moeten er nog wat passagiers uitstappen

Zondagmorgen in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, preekte Johan Goud, professor in de filosofie en religiewetenschap met als opdracht religie en zingeving in literatuur en kunst (theologische esthetica), over Prediker, de sceptische mopperkont uit het Oude Testament.

We zwoegen en zijn druk met niets. We rennen achter onze eigen staart aan. En het leidt nergens toe! Er is niets nieuws onder de zon. Alleen als je blij bent met wat je ontvangt (van god) heeft het leven zin. Dansend door het leven is het devies van de voorganger. We krijgen een videokunstwerk te zien van Arent Weevers, Travelling of the Heart. Een dansend paar. Naakt. Hun bewegingen zijn afhankelijk van de hartslag van de bezoekers van de voorstelling.

Heks heeft een zwak voor Prediker. Ze herkent de venijnige toon, maar ook de dankbaarheid, de lichtheid. Het is een prettig tegengif tegen het credo van deze tijd, dat het leven één grote leerschool is. Er is niets nieuws! Dat ontslaat ons direct van alle verbeten pogingen om vernieuwend bezig te zijn. En van onze ervaringen te leren. Kunnen we eindelijk achteroverleunen en van het leven genieten. Nu heb ik makkelijk praten vandaag. Er valt namelijk genoeg te genieten!

, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, knappe vrouw

Cowboy en Heks

Zo fietsen we met Varkentje aan de lijn de stad uit. Potje thee mee. Picknickkleed. Er is een mooi fietspad richting Merenwijk, een oud boerenlandweggetje met knotwilgen. Dwars door een woonwijk. We fietsen rond de golfbaan. Heks gaat lekker hard op haar elektrische vouwfiets.

‘Ik ben nog lang niet uitgefietst’, laat mijn lief weten. ‘Laten we het pontje nemen,’ stel ik voor. Het is een lief klein schuitje, dat je voor een habbekrats overzet naar de Zijldijk. Geduldig wachten we tot het bootje aanmeert. Wat leuk, ik fiets hier zo vaak langs, maar nog nooit heb ik dit pontje genomen!

De kapitein

Aan de overkant buffelen we tegen de wind in tot het eindpunt. Hier begint de Kaag. Het is een drukte van belang op het water, overal bootjes vol mensen, die nog een dagje genieten van het mooie weer. ‘Kijk, daar woont Appeltje’, wijs ik naar een klein heksenhuisje op een eilandje. Ik tuur of ik haar zie lopen. ‘Als je schreeuwt, komt ze je halen in haar bootje….’ We zien haar niet.

Het waait hard. We willen picknicken, maar Heks heeft geen jas aan. En blote benen onder haar zomerjurk. Brrrr. We vinden een plekje, enigszins uit de wind. Met een mooi uitzicht op een stukje water. We hebben allemaal lekkere smeerseltjes meegenomen. Buiten de thee komt er ook nog een staartje wijn uit de fietstas. Prediker zou trots op ons zijn! ‘Wat hebben we het weer slecht!’ grijnzen we naar elkaar.

Gelutenvrije, lactosevrije, sojavrije Pesto van Raapsteeltjes:

Was een bos raapsteeltjes, laat ze goed uitlekken. Meng in een keukenmachine de raapsteeltjes, een deciliter olijfolie, 3 tenen knoflook, vijf eetlepels verse basilicum, een hand pijnboompitten, een hand walnoten en het sap van een kleine citroen. Pureer tot het helemaal fijn is. Lekker op van alles……

ZIJLDIJK, ZIJL, JOPPE, HOND, FIETS, BOOTJES, ZONLICHT, WOLKENLUCHTEN

Ik heb de tijd van mijn leven

Vanaf het Joppe komen allemaal bootjes de Zijl opvaren

Picknick met de Orale Beweging bij de Spelevarenspartelvijver in de Vlietlanden. Het bijbehorende parkeerterrein blijkt ook een spartelvijver te zijn, waar velen een visje uitgooien of in dezelfde vijver vissen… Ons inspireert deze omgeving tot een pittige Sambalsoep!

Posted on 16 september 2014 by lagriffeheks

vrouwen met een camper, koken in een camper, kampeerwagen, lachende dames, vrouw met bal

De camper van mijn vriendinnetje

Met moeite sleur ik me vrijdag aan het begin van de avond uit bed. Er staat nog een uitje op het programma. Een paar leden van de OB, mijn vriendenclub de Orale Beweging, hebben een picknick georganiseerd in de Vlietlanden. Op een strandje bij de Spelevarenspartelvijver! Lees je het goed? Ja, het staat er echt.

Ik stop Varkentje in de auto en rijd de stad uit. Het is heerlijk zwoel weer. Als ik de grote parkeerplaats oprijd, zie ik een rode camper staan. Pas als ik uitstap herken ik em als de stoere voiture van mijn OBvriendinnetje She. Terwijl ik dichterbij kom zie ik haar kokkerellen op haar gasfornuisje. Geassisteerd door Schone Friezin.

Enthousiast sluiten de dames me in de armen. Daarna wordt er druk gedelibereerd over de linzensoep in wording. She reikt me alle ingrediënten aan, om ze op voor mij verboden stoffen te controleren. ‘Gooi er maar wat van deze sambal in, is vast lekker,’ zegt Heks. ‘Ja, ik doe een klein beetje,’ antwoord She, ‘Ik wil niet dat het overheerst.’ Om vervolgens stevig in het zachte plastic flesje te knijpen. Een waar bloedbad is het gevolg. Een grote rode vlek verdwijnt in de dikke soep.

Heks gooit intussen een balletje voor Varkentje

Snikkend van de lach happen we naar adem. ‘Niets meer aan te doen’, hikt de één. ‘Zal een pittig soepje worden’, snikt de ander. Naast me voel ik onze vriendin, die ons pasgeleden heeft verlaten. Alsof ze meelacht. Haar heldere hoge lach. Hier hield ze zo van. Dit zorgeloze slappe gelach.

Vervolgens wil de soep maar niet aan de kook komen op het uitstervende vlammetje waarschijnlijk veroorzaakt door een zieltogende gasfles. Nog meer hilariteit. We besluiten de kooktijd aanmerkelijk in te korten…. Wat is er tenslotte mis met rauwe bleekselderij en dito wortelen? Uiteindelijk blijkt het een heel lekker soepje te zijn.

Selfie met de meisjes

Intussen cirkelen er constant auto’s over het parkeerterrein. Dit is een bekende ontmoetingsplek voor seksavontuurtjes. We praten over dit fenomeen. ‘Ik zat een keertje gewoon met mijn vriend in een auto te praten, hihi, nee, echt waar, op een parkeerplaats. Klopte er zo’n swinger op het raampje. Of hij even mocht. Het gekke was, dat hij contact zocht met mijn partner. Zo van: Even wisselen? Alsof ik er niet bij was.’

We praten over het verschijnsel promiscuïteit en hoe dat verschilt bij mannen en vrouwen. She is seksuologe. Onze Seksheks zogezegd. Zij kent statistieken van dit fenomeen. ‘Het is het hoogst onder mannen met mannen. Dan volgt man/vrouw. De lesbiennes scoren het laagst.’

Aan de Spelevarenspartelvijver tref ik de rest van mijn vrienden. Op grote kleden in het gras. Ze hebben al van alles beleefd op deze wat sinistere plek. Mannen, die zich pal voor de ogen van de dames volledig ontkleedden. Om spiernaakt te gaan zwemmen in die dartele vijver. ‘Ik heb de dames nog nooit zo snel hun spullen zien verplaatsen’, lacht één van de aanwezige OBheren. ‘Gelukkig is het nu rustig hier,’ grijnst de ander.

Terwijl de zon langzaam ondergaat, genieten we van de sambalsoep, eigengebakken brood en een lekker glas wijn. En elkaars gezelschap. Boven ons hoofd klinkt een akelig gekras. Wat is dat? ‘Een blauwe reiger,’ zegt Blonde Buurman, ‘Dat krassende geknerp herken je uit duizenden….’

Als ik met She en haar kinderen richting auto vertrek blijkt de parkeerplaats op volle toeren te draaien. De auto’s rijden af en aan. De sfeer is unheimisch. De kinderen van mijn vriendin durven niet alleen in de camper te blijven wachten, totdat we alle spullen hebben overgebracht vanaf de picknickplek.

spelevarenspartelvijver, picknick met vrienden, in het gras op kleden, Indian summer, picknick

Op kleden in het gras

Dus loop ik alleen terug naar het veld. Nou ja, samen met Ysbrandt, de Ballenbijter. Uiteindelijk besluiten we allemaal tegelijk te vertrekken. In colonne. De fiets van één van de jongens wordt in de camper geladen. Grapjes over het gevaar, dat hij loopt met zijn mooie benen. En we geven de parkeerplaats voor de volledigheid ook maar een naam: De Spelerijdenspartelcarpoolparking. Giebelig nemen we afscheid.

Zo toeren als een kleine knusse karavaan het eerste stuk samen door het verlaten landschap. Om dan weer alle kanten op huiswaarts te keren.

Proost, lieve Heks

Lollig treinreisje met snoezig prinsesje en haar posse. Heks heeft geluk, ze krijgt één van de heren uit de kleren! Er blijken hele interessante tatoeages onder te zitten!

Posted on 10 september 2014 by lagriffeheks

Maandagmiddag pak ik een trein naar Leiden. Cowboy brengt me weg en tilt mijn fiets op het balkon, klapt em in en lebbert me grondig af. We gaan elkaar missen! Het is rustig in de trein. Op Sloterdijk stappen er twee jongemannen in met een schattige baby. Het popje lacht en kraait, dat het een lieve lust is.

baby, klein meisje, mannen uit Dominikaanse republiek, rastahaar, rastaman met baby

Leuk zo’n suikeroom met rastahaar

‘Wat een dotje!’ zegt Heks, ‘Is ze altijd zo vrolijk?’ De vader van het meisje begint te glimmen. ‘Iedere dag!’ antwoordt hij, ‘Behalve als ze honger heeft…’ Dat klinkt gezond.

Het is niet alleen een heel mooi kindje, ze heeft ook nog een prachtige exotische naam! Aderliana…. Als ik de naam later opzoek vind ik em niet. Het dichtst bij komt Aderiana, de donkere/rijke…..

Als de vader van dit prinsesje mijn blog opzoekt op zijn telefoon, ziet hij de mooie plaatjes van de Wensdoos van Elfje. ‘Daar hou ik van! ‘ roept hij uit. De man blijkt dol te zijn op esoterische afbeeldingen en symbolen. Vooral alles wat te maken heeft met Egypte. ‘Ik heb Nefertiti op mijn arm laten tatoeëren!’ Nou, dat wil Heks wel eens zien!

baby, klein meisje, mannen uit Dominikaanse republiekmet baby

Maar bij pappa zitten is ook fijn

Vooral als je zo’n lekkere knuffel krijgt!

Voor ik het weet heeft hij zijn shirt uitgetrokken en staat er een knappe halfnaakte man voor mijn neus. Wat een geluk heb ik toch weer op een suffe maandagmiddag 😉

En inderdaad, de Egyptische koningin prijkt levensgroot op zijn bovenarm, omgeven door piramides. Daarnaast aan de ene kant een afbeelding van de valkgod Horus, aan de andere kant zijn beroemde oog……En natuurlijk is er ook een ankh te vinden op deze bovenarm…..

‘Prachtig!’ roept Heks. We raken aan de praat over magie en hekserij. Het blijkt ,dat de moeder van deze jongeman een witte heks is, net als ik. ‘In de Dominicaanse Republiek, waar mijn wortels liggen, heb je ook best veel zwarte heksen, die heel gevaarlijk zijn. Ze maken mensen ziek en brengen ongeluk.’

tatoeages Isis, tatoeage, oog van Horus, tatoeage Thoth, vogel, ankh

Het oog van Horus, piramides, een ankh

Nou, die heb je hier ook hoor. De scheidslijn tussen wit en zwart is ook nog eens erg dun. Maar wel heel duidelijk. Wit is altijd onbaatzuchtig. En vanuit het hart. De rest is zwart…..

‘Jij zou de boeken van Drunvalo Melchizedek heel erg kunnen waarderen. Daarin schrijft hij heel veel over Egypte. Hele gekke verhalen soms. Maar ook een bijzonder heldere verhandeling over geometrie! Het heet ‘De geometrie van de schepping’ en het beslaat 2 delen. ‘ Heks is zelf dol op deze boeken. Ze heeft ze helemaal stuk gelezen.

Nefertite met een scarabee om haar hals

Ik maak een paar mooie foto’s van zijn tatoeages en zijn dochter en vriend. Wat een aangenaam reisgezelschap. Voor ik het weet ben ik alweer in Leiden. Daar zet deze innemende jongeman nog eventjes mijn vouwfiets in elkaar, terwijl ik Varkentje in bedwang houdt . Die zit de hele weg al te azen op een paar lekkere kuiten hier of daar en ik ben zijn muilkorf vergeten.

Even later sta ik veilig en wel weer op het perron. We hebben het er weer zonder kleerscheuren, en dan bedoel ik vooral die van anderen, vanaf gebracht……

Trotse vader

Havensafari door de havens van Amsterdam, het nuttige met het aangename verenigen: Cowboy en Heks kijken hun ogen uit, zo’n andere wereld onder handbereik!

Posted on 10 september 2014 by lagriffeheks

De safari begint

Zaterdag slapen we lekker uit. Het was toch weer een latertje, dat feestje van Frogs. En vandaag staat er ook weer van alles op het programma. Allereerst moeten we in Amsterdam zien te komen. Appeltje, eitje zou je zeggen. Niets is minder waar. Heks kan nu eenmaal niet twee dagen achter elkaar pieken.

We hebben ook nog een deadline. Om kwart over 6 gaan we een pontje nemen naar Amsterdam noord. Voor die tijd moeten we eten, alle uitlaatrondes van Ysbrandt volbrengen en hem in het huis van Cowboy deponeren. En oh ja, Varkentje is aan de vliegende schijtpoeperij. Bijkomstige complicatie van de planning……

De omgevallen wolkenkrabber op een oud kraanplatform

We weten alles voor elkaar te krijgen en het pontje te halen. Het scheelt, dat blijkt dat we een pont later kunnen nemen. Het weer werkt mee, het is niet al te fris voor hetgeen we gaan ondernemen. Een Havensafari door het havengebied van Amsterdam! Geïnitieerd door Cowboy. Hij doet een marktonderzoek voor zijn eigen bedrijfje en neemt Heks mee voor de gezelligheid. En als kritische sparringpartner natuurlijk….

Pollux!

Het pontje richting de opstapplaats is al hartstikke leuk. Enthousiast wijst mijn hartje me op allerlei interessante architectuur aan weerszijden van Het IJ. Ik hoor allemaal interessante feiten. Wist je bijvoorbeeld dat dat IJ vroeger doorliep tot in de duinen van IJmuiden. Dat verklaart direct de naam van deze kustplaats. Om te voorkomen, dat deze onverzadigbare plas water de gehele provincie Noord-Holland zou opeten zijn er heel wat dammen aangelegd. Nu is het maar een IJtje vergeleken met wat het geweest is!

Ik leun lekker tegen Cowboy aan en kijk om me heen naar de andere passagiers. Meisjes in pyanma’s met panterprint, daaroverheen een leren jasje. Vrouwen in feeërieke jurken met vreemde pruiken op hun hoofd. Fluoriserende outfits met dito haren. Jongemannen in berenpakken of verkleed als konijn. Veel pluche beestenoutfits. Maar ook verlegen meisjes met latex leggings en kanten niemendalletjes.

Ze zijn ongetwijfeld op weg naar een feestje. Halverwege het IJ dreunt de muziek van dit partijtje ons al tegemoet. Nou ja, muziek. Als we dichterbij komen maakt het qua muzikale variatie nauwelijks verschil. Alleen het geluidsniveau gaat omhoog.

havens van Amsterdam, havensafari, hippiefeestje

Hippyfeestje in the middle of nowhere

We worstelen ons door de drommen feestgangers en gaan op zoek naar de opstapplaats van de safari. Het is een leuk bootje met een echte kapitein, compleet met enorme dikke buik, baard en grijs gekrulde paardenstaart. Een kerstman in wording.

hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , feestje om BMW te promoten

Hier is ook een feestje aan de gang

We duiken direct het ruim in, waar zich een bar bevindt en bestellen een glas rode wijn om de optrekkende kou te weren. Daarna wagen we ons aan dek. De boot vertrekt, gevolgd door een vliegende camera. Inspectie van de havenpolitie. Ze houden ons goed in de gaten, zodat we niet lekker sigaretjes gaan roken tussen de petroleumopslagplaatsen.

Die havenpolitie duikt steeds weer op, is het niet als vliegend object, dan wel weer in een bootje. Je hoeft hier echt niet rond te gaan varen met illegale substanties aan boord. Maar wij hebben niets te vrezen als onschuldige toerist.

hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , munitie eiland

Dit gebouw heeft een nieuwe bestemming gekregen

Na een tijdje gaan we van boord op een eilandje, waar voorheen een munitiefabriek werkzaam was. De half ingestorte gebouwen staan er nog. Best gek eigenlijk, onder de rook van zo’n grote stad. Er werden wel voorzorgsmaatregelen getroffen om een catastrofe te voorkomen.

We worden ingehaald

Zo staat het terrein vol bomen om een eventuele explosie op te vangen. De gebouwen hebben daken, die een onvoorziene ontploffing een bepaalde richting op sturen. Ook werden alle machines aangedreven door stoom, dat werd opgewekt op een centrale plek, door 1 machine. En rokende medewerkers waren er niet. Al het personeel bestond uit verwoede niet-rokers.

Er komt een vrouw naar me toe. ‘Wat heeft u een prachtige laarzen aan!’ complimenteert ze me. Wat grappig, ik heb zonet haar schitterende vlecht zitten bewonderen. Ik heb nog nooit zo’n prachtexemplaar gezien. Brunhilde is er niets bij….. ‘Ik heb er stiekem een foto van gemaakt!’ vertrouw ik haar toe.

Intussen is mijn lief druk bezig met zijn marktonderzoek. Links en rechts interviewt hij deelnemers en medewerkers. Hij vergaart een schat aan informatie. Daar heeft hij ook alle tijd voor, want de tocht duurt dik 3 uur, waarvan de laatste anderhalf uur in het donker. Best lang ontdekken we. Na tweeënhalf uur zijn we het zat. Maar ja, wij hebben dan ook de avond ervoor gefeest.

Op de terugweg staat ons nog een onaangename verrassing te wachten. We mogen de pont niet op met onze fietsen. Dit vanwege de terugkerende partygangers. Op tien meter afstand van het pontje staat een regel-eikel zijn autoriteit te laten gelden. ‘Veel te gevaarlijk met die uitstekende trappers’, oordeelt de zak. ‘Die kan ik inklappen’, pruttel ik wanhopig. Het laatste waar ik zin in heb is nog een enorm stuk fietsen naar een ander pontje.

En dat is precies waar het op uitdraait. Gelukkig duwt Cowboy me het hele eind, want bij mij is intussen De Man met de Houten Hamer langs gekomen. En die heeft een flinke tik uitgedeeld. Met de grootste moeite weet ik in het huis van mijn geliefde te geraken. Daar strompel ik nog een rondje met mijn hondje. Om dan een hele dag gestrekt te gaan. Zoals een beetje MEpatiënt betaamt. Maar een hele tevreden patiënt. Dat wel!

hijskraan,havens van Amsterdam, havensafari, nacht, schip, lichtjes in de nacht , munitie eiland, knappe man, filosoferen

Cowboy filosofeert over zijn eigen bedrijfje……

Heel gezellig verjaardagsfeestje van Frogs met heerlijke verrassing: Heks krijgt een heel speciaal cadeau van haar vriendinnetje Elfje. Iets dat ik altijd al gewenst heb…….

Posted on 7 september 2014 by lagriffeheks

Een hart, dat liefheeft is altijd jong!

Vrijdagavond geeft Frogs een feestje. Om 6 uur meldt Cowboy zich in Huize Heks. Ik lig in bed uit te puffen van de wekelijkse wasbeurt van mijn hondje. Het arme schaap heeft last van een parasiet en moet dientengevolge de meest vreselijke behandelingen doorstaan. Zoals deze aanval met pure chemicaliën. Gewapend met huishoudhandschoenen ga ik hem te lijf met Tactil, een onschuldig klinkend bijtend gif.

Wij houden van deze olifantengod!

Gelaten ondergaat hij de behandeling. Na het bad gaan we dan eindeloos door de stad lopen totdat de ergste gifdampen zijn verwaaid. Een uitputtend ritueel. Baas en hond beiden tot het uiterste getergd door de bijverschijnselen van dit effectieve paardenmiddel.

Geometrie en kleur

Mijn lief en ik eten samen en buiken uitgebreid uit. Dan gaat mijn schatje nog eventjes op stap met mijn varkentje, terwijl ik me hul in feestelijke kleding en parfum. Kwastje erover en ik kan er weer helemaal mee door.

Cowboy en Heks?

Als we bij Frogs arriveren blijken we heel erg laat te zijn. Dit komt voornamelijk, omdat werkelijk iedereen heel vroeg gekomen is. Het is supergezellig, zoals altijd op de feestjes van mijn goede vriend. Ik ben een enorme voorstander van verjaardagspartijtjes. Al je geliefden en vrienden bij elkaar. Er ontstaan nieuwe contacten. De onderlinge band wordt versterkt. En het is nog hartstikke leuk ook! Zowel om te geven als om bij te wonen….

wensdoos, schedel, doodshoofd, doodshoofd met kleurtjes, vrolijke schedel

Kleurig lachebekje

Mijn vriendin Elfje is er ook. ‘Jou moet ik nog even spreken, onder vier ogen…’, zegt ze dreigend. Oeps, ik heb nagelaten een berichtje van haar te beantwoorden, waarin ze me vroeg of ik van plan was om naar ‘Landjuweel’ te komen. Heks zat toen in Antwerpen…

We zijn dol op onze vriend de eenhoorn

Terwijl we naar de keuken lopen tovert ze een enorm pak tevoorschijn. ‘Hier loop ik al maanden mee rond! Ik heb het gemaakt, nadat ik jouw brief uit Frankrijk had gekregen. Wat een geweldig pakket was dat! Ik liep helemaal over van liefde daarna. Vandaar!’

En dan doe je em open….

Ze geeft me een prachtig versierde doos. Helemaal volgeplakt met plaatjes. ‘Een Wensdoos!’ roep ik uit. Want ik herken onmiddellijk haar geslaagde poging toe te treden tot de gelederen der Wensdoosmakers. Ik maak die dingen al jaren. Links en rechts bestaan mensen, die er eentje in hun bezit hebben. Maar ik heb er nog nooit één gekregen!

Onze grote vriend Ganesha met twee Peruaans uitziende zielzussen

Een Wensdoos werkt als volgt: Bekijk de doos aandachtig. Een goeie Wensdoos staat bol van de symbolen en magische afbeeldingen. Door ze in je op te nemen, breng je de magie goed op gang. Draai de doos om en om in je handen, zodat je alle kanten in het vizier krijgt. Wensdozen hebben geen onder of bovenkant. Maar je kunt ze wel openmaken…..

Open de doos en speel met de inhoud. 😉 Het verdient aanbeveling om een zeker ritueel uit te voeren met hetgeen zich in dit magische voorwerp bevindt. Maar omdat elke Wensdoos anders is, laat ik een algemene beschrijving hiervan achterwege.

Fluister je wens in de doos en sluit deze onmiddellijk. Nu volgt zorgvuldig schudden, vergelijk het met het potentieren van een homeopathisch medicijn. Hoe meer je je wens verdunt, hoe sterker de werking…..

Laat de Wensdoos op een onopvallende plek staan, totdat je helemaal vergeten bent, dat je iets te wensen hebt. Als je nu per ongeluk de doos opent komt je wens uit. In elk geval uit de doos. Gegarandeerd succes!

wensdoos, eenhoorn, eenhoorn voo op taart, suikergoed eenhoorn, wensdoos

Vrolijke eenhoorntjes van suikergoed

In mijn prachtige Elfjes-exemplaar zit een enorme bos geel nephaar. Heel handig voor een bad-hair-day. Of als tijdelijk hip oksel/schaamhaar! Ook zit er een rood mondje in, dat blijkt een pleister te zijn. Voor als ik een keertje pijn heb: Kusje erop! Maar ook handig indien ik chagrijnig ben. Dan plak ik em gewoon op mijn gezicht.

Vervolgens springt een schitterend boek over kristallen schedels in het oog. Ik dacht dat ik alles wat er op dat gebied verschenen is in mijn boekenkast had, maar deze auteur ken ik niet!

WENSDOOS, PLEISTER IN DE VORM VAN EEN MOND, RODE LIPPEN, kus

Pleister voor op de wonde

In een gouden pakje vind ik geurend hout, Palo Santo. Heerlijk, ik ben daar dol op. Dan is er nog een klein satijnen zakje met een eenhoorntje er in. Maar hij is niet de enige hier aanwezige eenhoorn. Er zijn ook nog wat exemplaren van papier en suikergoed 🙂

Natuurlijk zweeft er ook een elfje tussen alle andere bewoners van deze droomdoos…..

Hart van wensdoos, rood hart, kanten hart, I sent you all my love, sealed with a kiss

Het hart van dit kunstwerk

Heks raakt niet uitgekeken op haar geschenk. Vrienden voegen zich bij ons in de keuken en kijken bevreemd naar dit tafereeltje. Wie is er nu eigenlijk jarig? En wat is dit voor een wonderlijk cadeau?

Heks raakt niet uitgekeken

Aan de binnenkant van het deksel waakt Ganesha over al mijn toekomstige wensen. Aan weerszijden prijken twee kleine Zuidamerikaanse dametjes. Dat zijn wij, Elfje en Heks. Twee zielzussen in hun eigen magische universum.

Dank je wel, lieve zielzus, soulsister….. Love you!

Dank je wel, lieve schat

	Belinda VW op In memoriam: Ferguut de Ruwaer…
	stronglovechris op In memoriam Don Leo. Mijn liev…
	reinswart op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	stronglovechris op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	Samantha op Gigantisch gekrijs in de steeg…

recepten van de toverheks

cheer yourself up, toverformules voor een vrolijk leven

Tagarchief: varkentje

Bloedmaan, slijmklodders en dodelijk verveelde Heks. Evenzogoed voel ik me prima. Ik maak me nergens druk om. Mijn snotterkopje krijg je niet gek!

Ysbrandt gaat naar de dierenarts. Vervelend onderzoek. Hij laat het zich aanleunen. Goede uitslag. Heerlijke hondensnoepjes op de koop toe!

Komt een engel bij de dokter: Heks treft vriendinnetje van lang geleden! Eventjes bijpraten: Engel wordt bitch! Levenswijsheid in een notendop….

HOERA! Eerste bijeenkomst Drupadbitches in het nieuwe schooljaar! Heerlijk zingen, eten en kwetteren. En we steken nog wat op ook! En een prachtige foto van Ganesha!

Frogs speelt met ‘Galactic Grooves’ in café ‘De Twee Spieghels’ en Heks is van de partij!

Autoloze zondag. Cowboy en Heks gaan fietsen. Ze doen wat Prediker preekt. Genieten van wat ze van het leven ontvangen. Onder andere van glutenvrije, lactosevrije, sojavrije pesto van Raapsteeltjes!

Picknick met de Orale Beweging bij de Spelevarenspartelvijver in de Vlietlanden. Het bijbehorende parkeerterrein blijkt ook een spartelvijver te zijn, waar velen een visje uitgooien of in dezelfde vijver vissen… Ons inspireert deze omgeving tot een pittige Sambalsoep!

Lollig treinreisje met snoezig prinsesje en haar posse. Heks heeft geluk, ze krijgt één van de heren uit de kleren! Er blijken hele interessante tatoeages onder te zitten!

Havensafari door de havens van Amsterdam, het nuttige met het aangename verenigen: Cowboy en Heks kijken hun ogen uit, zo’n andere wereld onder handbereik!

Heel gezellig verjaardagsfeestje van Frogs met heerlijke verrassing: Heks krijgt een heel speciaal cadeau van haar vriendinnetje Elfje. Iets dat ik altijd al gewenst heb…….

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: