Een dag uit mijn hondenleven. En wat voor’n dag! Een kies getrokken, een ooglidcorrectie en tot besluit loop ik voor gek…..

Posted on 19 maart 2014 by lagriffeheks

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Getverdrie prutteldepruttel baal baal

Vanmorgen: Grote schrik! De Vrouw gaat met me naar de dokter. Ik ruik het op een kilometer afstand: Foute boel!

Ik krijg in no time een prik en mijn bil. Daarna neemt Heks me mee naar de wachtkamer. Ik kwijl en hijg en laat een stinkende protestwind. Ik hoor de Vrouw zacht mopperen over de rekening. Nou moe, wat is nu erger? Een financiële aderlating of mijn positie? Geen idee wat er boven m’n hoofd hangt, maar ik vrees het ergste…..

Uiteindelijk gaat mijn baasje gewoon weg! Ze laat me achter bij die slagers. Als een lam laat ik me naar de slachtbank leiden. Ik krijg nog een prik en val in een diepe slaap.

Bloementuinen en loopse teefjes. Enorme kluiven en overal tennisballetjes. Ik waan me in de hondenhemel……

Ja, ik heb het helemaal gehad!

Als ik wakker word, heb ik stampende koppijn. Ik voel me misselijk en draaierig en heb een raar ding om mijn nek. Ik lijk verdorie wel een schemerlamp!

In de verte hoor ik de Vrouw praten. Oh, ze is dus teruggekomen. Nou, dat valt me weer alles mee. Ik strompel achter 1 van mijn beulen aan in de richting van haar stem. Flauw kwispel ik ter begroeting. Is ze nog druk in gesprek op de koop toe. Hallo baas! Ik wil aandacht! Ik ben zielig!

Op weg naar huis mag ik voorin de auto zitten. Een hele eer. Maar ik baal als een stekker. Kan m’n kop niet kwijt met die lampenkap erop. Gelukkig aait de Vrouw me af en toe lekker over mijn bolletje. Als we stil staan voor het zoveelste rode stoplicht bijvoorbeeld.

Mijn rode familielid houdt met gezelschap

Thuis probeer ik in m’n bench te gaan liggen. Nou, vergeet het maar! Ik bots keihard met mijn scheepstoeter tegen het hekwerk. Ik heb het helemaal gehad. Overal stoot ik tegenaan met m’n trechterkop. Je had me eens de trap op moeten zien kruipen. Bonkend tegen elke tree…. En dan ben ik ook nog zo wiebelig als wat van die drugs of wat ze me dan ook hebben toegediend….

Gelukkig nemen we de rest van de middag rust. Hoewel… Krijgt die baas van me het ineens in d’r kop, dat ik nog even naar buiten moet. We proberen een rondje met die toeter op, maar dat is geen succes. Ik ga tegenhangen, vertik het om te piesen en drijf die heks tot wanhoop.

Later neemt ze me nog een keertje mee, zonder kap, helemaal naar een park. Ik wil niet. Ik wil zielig met m’n kop onder een deken liggen. Maar toch doe ik een paar wankele plasjes en draai wat keutelige drolletjes. En ik volg heel even een spoor. Dan gaan we goddank weer naar huis.

Mijn vriendinnetje neemt poolshoogte

Daar krijg ik een bak eten voor m’n neus. Bah. Water dan? Nee, dank je de koekoek. Ik voel me zo beroerd als wat.

De Vrouw gaat lekker in bed liggen schrijven en ik lig aan het voeteneind, op de grond. Soms sta ik op en kijk mijn baasje verwijtend aan. ‘Kijk mij eens balen, Vrouw, allemaal jouw schuld. Jij kwam op het onzalige idee om naar de dierenarts te gaan. Jij hebt net die kap opnieuw om mijn nek gesnoerd!’

Ze weet me toch een beetje op te beuren

Dan gaat de bel. ‘Wruf’, murmel ik. En strompel zwabberend en zwaaiend en stotend tegen de deurpost, naar de voordeur. Het is de buurvrouw. Ze komt die zwarte panter brengen. ‘Ach’, roept ze uit, ‘lieve schat! Wat ben je zielig, oh Ys. Ach mannetje. Wat hebben ze met je gedaan?’

Ze kriebelt lekker achter mijn oren en bewondert mijn hechting. Ja, ik heb soort paars spinnetje op mijn voorhoofd. Best cool! Jammer dat het jeukt.

Ik heb een geweldige paarse hechting boven mijn oog

En nu komt zometeen Ome Frogs op ziekenbezoek. Daar kijk ik echt naar uit. Hij is mijn Suikeroompie! Ik heb intussen alweer een klein bakje voer verorberd. Misschien ben ik straks wel in voor ‘iets lekkers’.

Die rooie geeft me nog een heerlijke knuffel

DIERENARTSKOSTEN RIJZEN DE PAN UIT! Heks heeft een moeizame start vandaag. Ze kan maar niet wakker worden. Maar nadat ik Ysbrandt heb afgeleverd bij de dierenarts en de rekening heb betaald ben ik klaarwakker!

Posted on 19 maart 2014 by lagriffeheks

Vanmorgen vroeg schrik ik wakker. De TV staat aan, het licht is aan. Ik ben in slaap gevallen zonder de wekker te zetten. En dat terwijl ik Ysbrandt om negen uur moet afleveren bij de dierenarts. Hij gaat onder het mes. Gelukkig ben ik wakker. Voor hetzelfde geld lag ik nu nog in coma…..

Ik maak een kop sterke koffie, hap mijn eerste dosis pijnstillers weg met een boterham. Even laten inwerken. Goeie hemel, wat heb ik een gymschoenhoofd vandaag. Met moeite wurm ik me in mijn kleren. Mijn nek is hopeloos, ondanks fysiotherapie gisteren. Gelukkig loop ik nog redelijk op schema.

Plotseling bedenk ik me, dat ik Varkentje natuurlijk wel moet uitlaten voor de operatie. En dan ben ik opeens wel laat. Snel lijn ik mijn monster aan en scheur naar een parkje om de hoek van de dierenarts. ‘Poep Blafbeest!’ moedig ik hem aan. Maar hij neemt de tijd. De assistente belt. Ze denken , dat ik de afspraak vergeten ben. ‘Ik sta om de hoek, ben er met een paar minuten’, antwoordt Heks. Ysbrandt heeft eindelijk een drolletje gedraaid.

Als ik in de auto stap, realiseer ik me, dat de afspraak in de dependance van de kliniek is, aan de andere kant van de stad. Zo snel mogelijk wurm ik me door het verkeer. Alle stoplichten springen voor mijn neus op rood. Kortom: Ik arriveer zeker twintig minuten te laat. Zodra ik binnen ben jassen ze een verdoving in Ysbrandts hondenkontje. Kwijlend en hijgend zit hij met me in de wachtkamer, terwijl de narcose inwerkt.

Aan de balie betaal ik de behandeling vooruit. Ze zijn als de dood, dat ik het niet kan ophoesten. Zoals zovelen in deze crisistijd, terwijl de dierenartskosten met zo’n veertig procent zijn gestegen de laatste zes jaar. Hun vrees is terecht. Het is een rib uit mijn lijf. Gebitssanering, een wrat van het ooglid verwijderen, een kies trekken en vaccinatie. Bijna vijfhonderd euro! Daar gaat mijn vakantie…….

Op dit moment zijn ze bezig met mijn schatje. Zo’n narcose is altijd eng. Regelmatig blijven er honden in. Mensen ook overigens. Er zijn vrouwen , die sterven aan een paar nieuwe borsten. Vroeger deden ze dat in het kraambed. Tijden veranderen…..

Omdat hij een kleine oogoperatie krijgt moet hij straks een lampenkap op. Arm beest, Stik je al van de kiespijn, loop je ook nog voor emmer.

‘Lady in red’ in knalgeel autootje. Nog steeds pogingen om op me in te rijden, maar ik ben nog heel. Het gaat de goede kant op!

Posted on 18 maart 2014 by lagriffeheks

Vandaag trek ik knalrode kleren aan. Ik maak me sterk. Veranker in mijn basis. Daar waar het bloed klopt en overleving leeft. Aan het begin van de middag stap ik in mijn knalgele voiture. Ik ben nog niet de straat uit of er rijdt al een kleine vrachtwagen tegen me aan. Althans, hij probeert het. Knalt met een rotvaart van links de Mare op en komt twee centimeter van de flank van mijn koekblik tot stilstand. Met gierende remmen. De lul.

Als ik s’middags terug rijd probeert iemand het van de andere kant. Weer een vrachtwagentje. Hij bevindt zich in de rechter rijbaan en wil naar de baan links van Heks. Om af te slaan naar de snelweg. Dat had hij zich echter een stoplicht eerder moeten bedenken. Als een ongeleid projectiel probeert hij door me heen te rijden. Maar dat kan natuurlijk niet.

Hij zal wel verzuimd hebben in zijn spiegels te kijken. En over zijn schouder. Ik rijd in zijn blinde hoek….. Luid toeterend laat hij zijn verontwaardiging blijken. Want het is altijd gemakkelijker om een ander de schuld te geven. Dat gebeurt aan de lopende band. Iemand verkoopt je een oplawaai en je krijgt een scheldkanonnade op de koop toe.

‘Oeps’ , denkt Heks, ‘Begint het weer?’ Een paar jaar geleden had ik aanrijding na aanrijding. En allemaal te wijten aan gedrag van anderen. Ook nog! Het leek wel alsof ik onzichtbaar was. Steevast kreeg ik te horen: ‘Ik heb u helemaal niet gezien!’ of ‘Ik keek net de andere kant op!’ Tja, lekker is dat. Intussen loop ik elke dag te verrekken van de pijn in mijn nek. Een whiplash is geen pretje.

Veel mensen nemen als een ongeleid projectiel deel aan het verkeer. Ze vergeten voor het gemak, dat er andere weggebruikers zijn. Verzuimen hun spiegels te gebruiken. Hebben haast om van A naar B te komen, maar hebben geen oog voor de weg zelf. En als ze je letsel toebrengen roepen ze direct , dat het geen naam mag hebben. Of er wordt glashard ontkend dat ze met hun bolide in de buurt van jouw auto zijn geweest. Heks heeft indertijd de raarste dingen meegemaakt.

Ik heb zelfs een tijd een boze buurman gehad, die moedwillig deuken in mijn auto sloeg. Dit omdat ik geen verkering met hem wilde, blergh yekkie bah, dus leefde hij zich maar uit op mijn auto. Ik hoefde destijds niet eens mijn voertuig te besturen om brokken te maken…….

Maar de tijd, dat mensen, die weigeren in de spiegel te kijken, dwars door me heen kunnen rijden, is voorbij! Mijn voertuig is knalgeel. En ik heb em maar eens goed gewassen. Dus hij glimt je tegemoet. Niet langer onzichtbaar. Mijn kleding is knalrood. Als je me nu nog steeds niet ziet staan, heb je echt poep in je ogen…….

‘Bij onderhandelen moet je uitgaan van wat de tegenpartij wil’, zegt Doctor Phil. Een mooi streven. Als het een gemeenschappelijk uitgangspunt is! Familieopstellingen als interessant alternatief voor zijn ‘Life Code’.

Posted on 18 maart 2014 by lagriffeheks

’s Morgens wakker worden met Doctor Phil. Heerlijk! Mijn problemen verschrompelen tot niemendalletjes in het licht van wat hier wordt besproken. Vandaag twee zusters, die het al hun hele leven met elkaar aan de stok hebben. Het gaat weer ver. De ene dame heeft er al een gevangenisstraf opzitten, omdat ze een bordeel aan huis had. Haar nog jonge zoon heeft daar een goeie tik van meegekregen. Mishandeling door pooiers, drugs, vreemde kerels over de vloer, rare geluiden uit de slaapkamer…..Maar gelukkig heeft de andere zus zich over het kind ontfermd. Maar nu wil ze em niet meer teruggeven……

‘Die bitcht!’ roept zus 1 woest. Er blijkt meer aan de hand. Hoewel zus 2 heel lief oogt, superchristelijk is ( op z’n Amerikaans…) en op zachte toon de meest afschuwelijke dingen over haar verdorven familielid debiteert, blijkt ze als kind een ware plaag te zijn geweest. Een keiharde, nietsontziende tante. Ze heeft de jeugd van haar toen nog onschuldige zusje verpest met allerlei gemene acties en vuilbekkerij. Je zou het werkelijk niet zoeken achter dit vrome smoeltje. Maar het blijkt waar te zijn. Ze geeft het toe…..

Phil moet alles uit de kast halen om hier weer beweging in te krijgen. Ze moeten elkaar natuurlijk vergeven, die gouden regel als het om verzoening gaat. ‘Onderhandelen betekent dat je probeert de ander te geven wat ‘ie vraagt!’ , roept Lul, ‘Kijk maar in mijn boek Life Code!’ Hij begint voor de zoveelste keer dit boek aan te prijzen. De tijden zijn veranderd en zonder dit boek zijn we zo goed als verloren, aldus de zelfbenoemde goeroe van de toekomst.

Nou, volgens mij zijn de tijden nog net zo beroerd als voorheen. Toen we elkaar met een knots op de kop sloegen om onze zin te krijgen. Familieproblematiek is vaak meer van hetzelfde. Eindeloos herhalende patronen, generatie op generatie. Slaat je vader je verrot? Groot kans, dat jezelf ook je kinderen gaat slaan. Kan oudoom niet van de kleinkinderen afblijven? Neem maar aan, dat er meer grensoverschrijdend gedrag rouleert in de familytree.

Zijn we dan helemaal overgeleverd aan de patronen in de bootsector van ons brein? Als je mensen zoals Dick Swaab zou geloven wel. Volgens deze man zijn we niet in staat een originele gedachte te produceren, laat staan een vrijwillige handeling uit te voeren. Deprimerend….. Het ontslaat je dan wel weer van enige verantwoordelijkheid voor je daden. Je kan er niets aan doen. Je riedelt toch slechts je programmaatjes af…..

Afgelopen zondag heeft Heks deelgenomen aan ‘Familieopstellingen‘. Een omstreden therapievorm ontwikkeld door Bert Hellinger. Heks heeft er een dik boek over in de kast staan. Al jaren roept iedereen om me heen, dat het een must is om te ondergaan. Iedereen aan de opstellingen. Op het hoogtepunt van deze hype had ik er natuurlijk geen zin in. Maar nu ben ik dan toch om. En guess what? Had ik het maar eerder gedaan! Haha….

Tip van een krachtige roodharige dame; SUPERLEUK: SUZANNE HEINTZ’S, AN ODE TO SPINSTERHOOD. Herkenbare frustratie over vogelvrije vrijgezellenbestaan. Het gevoel dat je je moet verantwoorden voor het niet hebben van een relatie met nakroost. Alsof het gemiddelde huwelijk zo ideaal is…….

Posted on 16 maart 2014 by lagriffeheks

De laatste anderhalve maand is Heks weer serieus aan het zwemmen. Na een paar moeizame jaren op dat vlak lukt het me weer om twee keer per week baantjes te trekken. Mijn pogingen tot yoga zijn beduidend minder succesvol. Hoewel: Ook daar zit een stijgende lijn in. Van niks naar bijna niks…..

In het zwembad weeg je weinig. Dat maakt de belasting acceptabel met dit pijnlijf. En als er geen oude mannetjes tegen me aanzwemmen kan er weing mis gaan. Helaas heb ik een oude snoeper achter me aan op de vrijdagen. Zodra zijn vogelkopje Heks ontwaart hangt hij aan haar meerminnenstaart. Tot mijn grote ergernis. Ik ben als de dood, dat hij tegen me aanzwemt. En dat doet hij natuurlijk regelmatig. In een ultieme poging tot wat lichamelijk contact…..

Naast het geruzie met deze oude knar heb ik ook de leukste gesprekken met mensen. Niet tijdens het zwemmen. Ik heb een bloedhekel aan ronddrijvende dameskransjes. Als een onneembare vesting ploegen ze door het bad. Traag als een slak. Alles en iedereen verhinderend te doen wat ze hier willen doen: Zwemmen!

Als ik in het bad arriveer zwoegt er altijd een dame met vuurrood haar door het water. Een blonde lok op haar voorhoofd steekt ondeugend af. Ze zwemt en zwemt. Als ik klaar ben met mijn verplichte baantjes is ze nog volop bezig. Met haar hoofd boven water. Heur haar blijft droog!

Vorige week vraag ik haar hoeveel baantjes ze nu eigenlijk zwemt op zo’n ochtend. ‘Oh, tachtig’, antwoordt ze achteloos. ‘Mag ik naar je leeftijd vragen?’ vervolgt Heks nieuwsgierig. Ze is beslist geen twintig meer. ‘Zesenzeventig’, klinkt het uit de mond van deze rode furie. Goeie hemel. Ik sta perplex!

Als we onze spullen uit de locker halen geeft ze me een leuke tip. ‘Kijk eens op de website van Suzanne Heintz. Dat is zo’n leuk mens! Een kunstenares. Ze werd doodziek van de vraag waarom ze niet getrouwd is. Dus heeft ze haar eigen man en kind geschapen. Ze reist rond met een man en dochter. Het zijn etalagepoppen. Kijk maar, je zult het heel leuk vinden!’

Thuisgekomen ga ik op zoek naar deze fotografe. En inderdaad. De vrouw maakt geweldige foto’s voor haar project: An Ode To Spinsterhood. Wat een creatieve oplossing om al het gezeik te omzeilen, dat je naar je hoofd krijgt als je geen vaste partner hebt! Heerlijk.

Heks had daar destijds haar eigen oplossing voor. Ik ben op mijn negenenveertigste verjaardag met mezelf getrouwd. Heel gelukkig zelfs. Het feest was geweldig. Met bruidstaart en gastenboek. De mooiste dag van mijn leven. De aanloop was niet zozeer frustratie over de druk vanuit mijn omgeving. Die leeftijd was ik toen al ruim te boven. Ik behoorde zonder meer reeds tot de hopeloze gevallen.

Mijn innerlijk huwelijk is geboren vanuit diepe lagen heksenmagie. Een lang en onwaarschijnlijk verhaal met Moeder de Gans in een glansrol. Maar dat vertel ik een ander keertje…….

Lente, lente, lente. Mensen kruipen uit hun holen en gaten en hondjes bevolken de stadsparken. Opeens: Kleurige madonna met kind in een Leids plantsoen.

Posted on 11 maart 2014 by lagriffeheks

madonna met kind, modere en kind, fleurige moeder met kind, kleurige madonna, baby, kindje, in park, in het groen, kleur, kind, moeder

Op een bankje in de zon zit een heel bijzondere madonna met kind!

Met dit heerlijke weer is het goed toeven in de parken en plantsoenen. Varkentje uitlaten wordt er een stuk leuker op. Zowel voor hem als voor mij. Overal hondjes om mee te spelen. Overal baasjes om mee te kletsen.

Een aantal dagen geleden besluit ik aan het eind van de middag nog een rondje Singel te fietsen met mijn schatje. In het plantsoen laat ik Ysbrandt lekker snuffelen. Terwijl hij uit zijn bol gaat wandel ik op mijn gemak tussen het ontluikende groen.

Een engeltje, dit ventje….

Op een bankje bij de volière zit een kleurige vrouw met haar fleurige baby: Een plaatje! Heks is direct gecharmeerd van de aanblik van dit prachtige koppel. Het kindje is piepjong. Een beeldschoon manneke. Ik raak met deze alleenstaande moeder aan de praat.

Enthousiast vertelt ze over dit wonder in haar leven. Het is natuurlijk heel intensief, zo in haar eentje. Dat weet ik nog wel van een aantal vriendinnen van me. Het slokt je compleet op. Zo’n kleintje is in alle bescheidenheid toch maar opeens het middelpunt van je universum!

‘Ik houd niet van poseren!’ zegt deze moeder.

Ik complimenteer haar met hun kleurige outfit. ‘Oh’, klinkt het achteloos, ‘Dat gaat vanzelf. iemand gaf me dat mutsje en in no time had ik de rest erbij gevonden.’ Misschien krijgt ze ook bezoek van een kleding-engel….. Zo te zien wel.

Wat een plaatje!

‘Mag ik een paar foto’s van jullie maken voor mijn blog? Dat mag. Hoewel de dame niet van poseren houdt. ‘Maar mijn kleintje wel!. Hij vindt het prachtig! Kijk maar!’ En inderdaad. Op het moment, dat ik mijn camera tevoorschijn haal krijg ik een stralende lach van deze kleine charmeur. Het zit er vroeg in!

Gevallen engelen en restanten van reuzen…..Zijn alle engelen man? Of is dat weer typisch een geval van patriarchale interpretatie? Is een vrouwelijke engel per definitie dronken? (DE SPREEKWOORDELIJKE ENGEL IN BED) Heks kent genoeg engelen in de overgang……

Posted on 11 maart 2014 by lagriffeheks

Het zonnetje schijnt. Heks ligt in bed met een lekker heksenboek. Het bestaat uit twee delen. Gisteren begonnen met deel 1: ‘Nephilim, kind van de wegen.’ Geschreven door Linda Wormhout. En nu precies halverwege. Het leest als een tiet. Van onze eigen Moeder Aarde wel te verstaan. Ik raak geïnspireerd. Kom op nieuwe ideeën.

In het boek komen gevallen engelen voor. Het is niet de eerste keer, dat ik dit fenomeen tegen kom. Drunvalo Melchizedek schrijft bijvoorbeeld uitgebreid over deze gevleugelde reuzen, die ooit de aarde bevolkten. Maar ook de bijbel staat vol verwijzingen naar dit fladderende volk. En herinner je je Ming Han nog? Het tweeduizend jaar oude beeldje, met vleugels, dat ik onlangs in een boekhandel op de kop heb getikt. Dat kleine artefact van jade, dat me riep vanuit de etalage…..

Zou mijn kleding-engel ook afstammen van deze lijn van gevallen engelen? Afgelopen zondag bewees hij me nog goede diensten. Ik fietste vanuit de kerk richting huis langs een kledingwinkel. ‘Ga kijken, Heks, er hangt iets voor je’, fluisterde mijn cherubijntje. En inderdaad. Ik vond een geweldige spijkerbroek, beschilderd en vol studs. Een plaatje. Hij zit als gegoten en staat geweldig! De prijs was ook aangenaam. Het oorspronkelijke bedrag van honderdvijftig euro was geëlimineerd tot zestien euro. Goed werk, engeltje!

‘Goeie broek, Heks!’ roept Steenvrouw, als ik rond het middaguur voor een kop koffie in haar atelier neerstrijk. We rommelen wat in de kist met albast. Heks heeft het in haar hoofd gehaald een stuk te bewerken met mijn Dremel. Ik wil een schedeltje hakken. Steenvrouw gaat het zware werk doen. De steensoort is vrij zacht. Nou ja. Ik weet niet of het haalbare kaart is…. Toch is het heerlijk om de stenen door mijn handen te laten glijden.

Daarna wisselen we nieuwtjes uit. Mijn vriendin heeft een programma over ‘de overgang’ gezien. ‘Uitgebloeid’ van Ingeborg Beugel. Ik heb de vooraankondiging gezien. Het kon me niet bekoren. Het taboe op het onderwerp moet worden doorbroken vond de maakster. Ja, daar zit wat in. Maar wat krijgen we? Allemaal ellende. Je wordt er een depressief en seksloos wezen van.

Mannen in de penopauze kopen een Porsche en nemen een jonge griet in bed. Vrouwen zwaaien depressief hun laatste kroost uit en gaan in de put zitten. Wat een flauwekul.

Dus lieve vrouwen met opgedroogde eierstokken: Wees blij! Een nieuwe periode! Je bent nu een wijze vrouw, niet meer geregeerd door je hormonen. Ja, je verandert in een bol, qua lichaam. Je gaat steeds meer op de Grote Moeder in haar oorspronkelijke vorm lijken. Maar er ontstaat ook rust. En waarom zou je ook niet een leuke Porsche kopen? Of iets anders doen, iets krankjorems? Een lekkere jonge vent in bed?

Maar goed, ik heb het programma niet bekeken. Nog niet….. De invalshoek bevalt me niet. Eerst mogen we niet menstrueren. Het moet maar verborgen en onbesproken blijven. Het is vies, stinkt. En eng, want bloederig. En als het dan klaar is met al die gore praktijken, dan komt daar die deprimerende overgang overheen. Begin je terug te verlangen naar die smerige periode van menstrueren. Blijkt het opeens gewenst te zijn!

Zouden engelen ook ongesteld worden? Het lijkt er niet op. Het zijn allemaal mannen in mijn literatuur. Typisch. Mijn kleding-engel is vast gay. Hij heeft een geweldige smaak!

Hoera! Eindelijk eens een goed poep- en piesverhaal: Shit happens! Vreemde analogie tussen het emotionele leven van Heks en het huis van Cowboy……

Posted on 5 maart 2014 by lagriffeheks

Vlak voordat Cowboy voor een paar weken naar het buitenland vertrekt raakt het riool in zijn huis verstopt. Tot grote schrik van Heks, want het gebeurt precies tijdens haar laatste bezoek aan het kleinste kamertje. Enigszins gegeneerd probeert ze de boel weer vlot te spoelen, maar er is geen redden aan. Op de valreep voordat je lief vertrekt iets dergelijks veroorzaken is natuurlijk een blamage. Hoewel, heb ik het wel veroorzaakt? Is het niet gewoon een samenloop van omstandigheden en ben ik slechts de spreekwoordelijke druppel. Nou ja, druppel….

Poep- en piesverhalen: Heerlijk! Zolang het niet over jezelf gaat natuurlijk. Ik ken vele dierbaren, die helemaal opfleuren van een goed goor verhaal. ‘Gnehgnehgneh,’ grinniken ze. En: ‘Heheheh’ of ‘Hahaha!’. Ja, de anale fase is een belangrijk onderdeel van onze peuterpubertijd. En ook hier geldt: Velen ontgroeien die fase nooit!

Hoe dan ook, de Cowboy vertrok en de Heks had vage plannen om iets aan dat riool te doen, maar het kwam er niet van. Bovendien kreeg ik een paar dagen later met een enorme berg emotionele shit te maken in mijn eigen leven. Poeperdepoep, wat een troep. Dus het probleem van mijn geliefde verdween naar de achtergrond. Ik was te druk met uit m’n vel springen en mezelf hervinden.

Zodoende kon mijn lief direct een rioleringsbedrijf laten komen bij thuiskomst. Die hadden het probleem in no time opgelost. Alles ok. Het verband met de shit in mijn bestaan werd niet gelegd. Goddank……

Een week later maken we plannen om elkaar weer te zien. Na dagenlang uitstel wegens griep. Helaas is de verwarmingsketel in het huis van Cowboy uit elkaar geknald. Wat nu weer? Ontploft? Oh jee, net als Heks zelf een paar weken geleden…. Ik begin em nu wel een beetje te knijpen. Het lijkt erop, dat het huis van mijn geliefde een analogie met het emotionele leven van Heks vertoont. Ik loop met groot plezier onder ladders door op vrijdag de dertiende, terwijl een zwarte kat de weg oversteekt, maar ik geloof heilig in dit soort verbanden……

‘Ach, Heksje, wees blij, dat het niet om jouw riool en jouw ketel gaat’, fluisteren mijn geestvrienden plagend in mijn oor, als ik er stilletjes over na zit te denken. Ik geef me toch maar op voor het rioleringsfonds, een nieuw initiatief van woningbouwvereniging Portaal. Uit voorzorg. Vroeger zaten zulke dingen bij de huur inbegrepen, maar sinds we te maken hebben met overname door deze woningcorporatie is het magertjes gesteld met de service. En je moet overal extra voor bijdragen. Hopeloos clubje, maar dat weten we al jaren.

‘Goh’, zegt mijn lief, ‘Het zal je maar gebeuren, dat je het allebei tegelijk hebt, verstopt riool en ontplofte ketel!’ We proberen ons voor te stellen, hoe dat moet zijn. Plassen in de wasbak, terwijl je crepeert van de kou. Hetgeen dan weer op je blaas kan slaan…..

Nu is het natuurlijk maar de vraag wat het volgende zal zijn, dat het gaat begeven. Ik zou het eventjes niet weten, want met mij gaat het redelijk momenteel. Maar alles komt nu eenmaal in drieën…….

Slapeloosheid: Kommer en kwel van de ME-patiënt. Of ben ik op jonge leeftijd met een ander virus besmet? Het ‘Ubbeltje-van-de-bakker-syndroom’ ?

Posted on 3 maart 2014 by lagriffeheks

Van je hela, hola, houd er de moed maar in….

Vannacht kan ik niet in slaap komen. Ik heb al een paar dagen last van dit fenomeen. Sterker nog, het speelt al ruim 25 jaar. Het is een bijverschijnsel van ME, dat niet kunnen inslapen. Wij missen stofjes om dit te bewerkstelligen. Ik kan compleet kapot en verrot zijn en toch volledig wakker. Mijn lijf stampt en bonkt. Mijn spieren staan op scherp. En ik slaap niet.

Als piepklein kind maakte ik furore met het voordragen van een gedicht van Annie M.G.Smidt: ‘Ubbeltje van de bakker wil niet slapen gaan.’ Ik was pakweg drie jaar, maar stond onverschrokken voor een afgeladen zaal met mensen en maakte er een hele show van. In die tijd sliep ik nog, maar niet veel later was het mis. Alsof het gedicht me had besmet met dit Ubbeltje-virus. Als ik sliep had ik vreselijke nachtmerries. Van het kaliber dat ik me nu nog levendig herinner. Dus bleef ik wakker als het even kon. Overigens niet bewust hoor. Daar was ik veel te jong voor.

Toen ME z’n intrek nam in mijn lijf werd er nog een fysiologische oorzaak toegevoegd aan het ontstaan van deze doorwaakte nachten. Het inslapen werd nog moeilijker en doorslapen was er niet meer bij. Jarenlang heb ik nacht in, nacht uit lopen spoken. Ziek als een hond, alleen, doodmoe en wakker, wakker, wakker. Het is geen wonder, dat mijn veestapel zo is uitgebreid. Zij houden me dan gezelschap.

Een paar jaar geleden kwam ik op het ‘Vermoeidheidscentrum’ in Lelystad terecht. Veel wijzer werd ik er niet van, maar het slapen is verbeterd door de hele lage dosering Amitriptyline, die ik sindsdien slik. Hierdoor word ik niet om de haverklap wakker. Heel fijn, als je moeite hebt met inslapen. Eenmaal in slaap wil ik nog wel eens uren achter elkaar doortukken. Iets dat daarvoor onmogelijk was.

De gevolgen van die verstoringen in je slaappatroon zijn drastisch en dramatisch: Een chronische jetlag en een zeer moeizaam humeur…… Om nog maar te zwijgen van de falende nachtelijke regeneratie van het lichaam.

Intussen zijn er nog een paar middelen toegevoegd aan mijn inslaapritueel: Melatonine, 5-HTP en LDN. In geval van nood worden daar nog Passiflora en Valeriaan aan toegevoegd. Wil het dan nog niet lukken, dan kijk ik naar een saai TV programma…..

Helaas is het een wankel evenwicht. Zodra zich een virus meldt aan de verzwakte poorten van mijn immuunsysteem ligt het op z’n gat. Zo heb ik vorige week weer nachtenlang lopen spoken, te moe voor woorden. Nijdig, omdat ik juist zo’n behoefte heb aan slaap op zo’n moment. Vannacht was daar een uitloper van. Gelukkig had Cowboy ook last van slapeloosheid. In elkaars armen is het veel minder erg. Ik voel m’n onrustige stampende lijf wel, maar het deert me niet. ‘Ik lig toch goed zo’, peinst Heks, ‘Ik kan me geen betere plek bedenken om wakker te liggen dan juist hier, in de omhelzing van mijn baardige lief!’

‘Dicht bij de zon’, de gedichtenbundel van Glenn Parami is uit! Wat een juweeltje. Heks heeft direct een exemplaar besteld.

Posted on 3 maart 2014 by lagriffeheks

Glenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij Boekscout

Tijdens mijn eerste ontmoeting met hem maakte ik een paar foto’s

Enige tijd geleden, begin september 2013, kwam ik de dichter Glenn L. Parami tegen voor de Digros. Het was een bijzondere ontmoeting, die resulteerde in een blog over deze gepassioneerde dichter. Op dat verhaaltje heb ik heel veel respons gekregen. Ik kwam hem weer tegen en vertelde hem over de enthousiaste reacties. Dat vond hij heel leuk!

Onlangs vroeg hij me of ik wilde inschrijven op zijn binnenkort te verschijnen gedichtenbundel. In feite had hij een aantal afnemers nodig, om het gedrukt te krijgen. Ik ken dit principe wel. Het is een uiterst sympathieke manier om iets gepubliceerd te krijgen. Een maand later kreeg ik een paar berichtjes: De bundel zat er aan te komen! Een voorproefje van de drukproef beloofde een prachtig werkje.

Het is altijd fijn om hem tegen te komen.

En nu is het dan verschenen! ‘Dicht bij de zon’ door Glenn Parami. In de promotiemail schrijft hij over zichzelf:

“Ik ben geboren op 17 oktober 1961. Ik heb Economie gestudeerd in Leiden. Ik ben gaan dichten om mijn emoties te uiten, om in contact te blijven met mijn geliefde en de medemens.”

Goh, dat wist ik allemaal niet. Wat een bijzondere man is het toch, met allemaal verborgen kwaliteiten. Wat ik wel wist, is dat hij prachtige poëzie schrijft. Geweldig dat het nu gebundeld is. Ik heb natuurlijk direct een exemplaar besteld via deze link. Een juweeltje kan ik je verzekeren. Een aanrader!

Op deze pagina van de site van uitgeverij Boekscout kun je alvast een voorproefje nemen. Zoals onderstaand gedicht:

Ik heb een tuin vol met mooie, rode rozen.
Zo rood dat ze mij doen blozen.
En tussen al die mooie, rode rozen sta jij.

Jij bent alles voor mij.
Als jij dreigt te vallen, zal ik je vangen en voeden.
Totdat jouw mooie, groene blaadjes weer bloeien.

Hij is supertrots natuurlijk op zijn nieuwe boek.

	Belinda VW op In memoriam: Ferguut de Ruwaer…
	stronglovechris op In memoriam Don Leo. Mijn liev…
	reinswart op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	stronglovechris op Zin in een nieuw begin. Gruwel…
	Samantha op Gigantisch gekrijs in de steeg…

recepten van de toverheks

cheer yourself up, toverformules voor een vrolijk leven

Auteursarchief: lagriffeheks

Een dag uit mijn hondenleven. En wat voor’n dag! Een kies getrokken, een ooglidcorrectie en tot besluit loop ik voor gek…..

DIERENARTSKOSTEN RIJZEN DE PAN UIT! Heks heeft een moeizame start vandaag. Ze kan maar niet wakker worden. Maar nadat ik Ysbrandt heb afgeleverd bij de dierenarts en de rekening heb betaald ben ik klaarwakker!

‘Lady in red’ in knalgeel autootje. Nog steeds pogingen om op me in te rijden, maar ik ben nog heel. Het gaat de goede kant op!

‘Bij onderhandelen moet je uitgaan van wat de tegenpartij wil’, zegt Doctor Phil. Een mooi streven. Als het een gemeenschappelijk uitgangspunt is! Familieopstellingen als interessant alternatief voor zijn ‘Life Code’.

Tip van een krachtige roodharige dame; SUPERLEUK: SUZANNE HEINTZ’S, AN ODE TO SPINSTERHOOD. Herkenbare frustratie over vogelvrije vrijgezellenbestaan. Het gevoel dat je je moet verantwoorden voor het niet hebben van een relatie met nakroost. Alsof het gemiddelde huwelijk zo ideaal is…….

Lente, lente, lente. Mensen kruipen uit hun holen en gaten en hondjes bevolken de stadsparken. Opeens: Kleurige madonna met kind in een Leids plantsoen.

Gevallen engelen en restanten van reuzen…..Zijn alle engelen man? Of is dat weer typisch een geval van patriarchale interpretatie? Is een vrouwelijke engel per definitie dronken? (DE SPREEKWOORDELIJKE ENGEL IN BED) Heks kent genoeg engelen in de overgang……

Hoera! Eindelijk eens een goed poep- en piesverhaal: Shit happens! Vreemde analogie tussen het emotionele leven van Heks en het huis van Cowboy……

Slapeloosheid: Kommer en kwel van de ME-patiënt. Of ben ik op jonge leeftijd met een ander virus besmet? Het ‘Ubbeltje-van-de-bakker-syndroom’ ?

‘Dicht bij de zon’, de gedichtenbundel van Glenn Parami is uit! Wat een juweeltje. Heks heeft direct een exemplaar besteld.

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: